Wydawca: Świat Książki Kategoria: Sensacja, thriller, horror Język: polski

Dziewczyna z pociągu ebook

Paula Hawkins

3.86436781609195 (435)
Bestseller

Uzyskaj dostęp do tej
i ponad 20000 książek
od 6,99 zł miesięcznie.

Wypróbuj przez
7 dni za darmo

Ebooka przeczytasz w aplikacjach Legimi na:

e-czytniku (w tym Kindle) kup za 1 zł
tablecie  
smartfonie  
komputerze  
Czytaj w chmurze®
w aplikacjach Legimi.
Dlaczego warto?
Czytaj i słuchaj w chmurze®
w aplikacjach Legimi.
Dlaczego warto?

Przeczytaj fragment w darmowej aplikacji Legimi na:

Liczba stron: 402 Przeczytaj fragment ebooka

Odsłuch ebooka (TTS) dostępny w abonamencie „ebooki+audiobooki bez limitu” w aplikacji Legimi na:

Androida
iOS
Czytaj i słuchaj w chmurze®
w aplikacjach Legimi.
Dlaczego warto?

Ebooka przeczytasz na:

Kindlu MOBI
e-czytniku EPUB
tablecie EPUB
smartfonie EPUB
komputerze EPUB
Czytaj w chmurze®
w aplikacjach Legimi.
Dlaczego warto?
Czytaj i słuchaj w chmurze®
w aplikacjach Legimi.
Dlaczego warto?
Zabezpieczenie: watermark Przeczytaj fragment ebooka

Opis ebooka Dziewczyna z pociągu - Paula Hawkins

NAJSZYBCIEJ SPRZEDAJĄCY SIĘ DEBIUT DLA DOROSŁYCH W HISTORII BRYTYJSKIEGO RYNKU

CO 6 SEKUND KTOŚ W STANACH ZJEDNOCZONYCH KUPUJE TĘ KSIĄŻKĘ

MILIONY EGZEMPLARZY SPRZEDANYCH NA CAŁYM ŚWIECIE

POWIEŚĆ UKAŻE SIĘ W 44 KRAJACH

Rachel każdego ranka dojeżdża do pracy tym samym pociągiem. Wie, że pociąg zawsze zatrzymuje się przed tym samym semaforem, dokładnie naprzeciwko szeregu domów.

Zaczyna się jej nawet wydawać, że zna ludzi, którzy mieszkają w jednym z nich. Uważa, że prowadzą doskonałe życie. Gdyby tylko mogła być tak szczęśliwa jak oni.

I nagle widzi coś wstrząsającego. Widzi tylko przez chwilę, bo pociąg rusza, ale to wystarcza.

Wszystko się zmienia. Rachel ma teraz okazję stać się częścią życia ludzi, których widywała jedynie z daleka. Teraz się przekonają, że jest kimś więcej niż tylko dziewczyną z pociągu.

Znakomity thriller.

Nie mogłem się oderwać przez całą noc.

Stephen King

Pasjonująca, pełna napięcia i nieprzewidywalna. Po prostu nie mogłam jej odłożyć. Nie do przegapienia!

Tess Gerritsen

Co za postaci, co za sytuacja, co za książka! To Alfred Hitchcock nowego pokolenia.

Terry Hayes

Pomysłowa, pełna napięcia i porywająca! Nie mogłam się domyślić do samego końca.

Lisa Gardner

Paula Hawkins – zanim została pisarką, przez piętnaście lat pracowała jako dziennikarka.

Urodziła się i wychowała w Zimbabwe, obecnie mieszka w Londynie. Prawa do wydania jej pierwszej powieści kupiły 44 kraje, zaś prawa filmowe sprzedano wytwórni Dreamworks.

Opinie o ebooku Dziewczyna z pociągu - Paula Hawkins

Cytaty z ebooka Dziewczyna z pociągu - Paula Hawkins

Pustka: tak, to rozumiem. Zaczynam nabierać przekonania, że nic jej nie wypełni. Wyniosłam to z moich sesji terapeutycznych: dziury w życiu są trwałe. Trzeba żyć dalej wokół nich, jak korzenie drzewa wokół betonu, trzeba się między nimi przeciskać. To wszystko wiem, lecz nie mówię tego na głos, jeszcze nie.
mąż. Tom w garniturze i butach, gotowy do wyjścia. W garniturze jest nawet przystojny. Nie tak przystojny jak Scott, bo jest drobniejszy i bledszy, a jego oczy są osadzone za blisko siebie, ale w sumie wygląda całkiem nieźle. Posyła mi szeroki uśmiech à la Tom Cruise, i już go nie ma, ja zaś zostaję sam na sam z nią i dzieciakiem. Czwartek, 16 sierpnia 2012
tobą. A on na to, że o to właśnie chodzi, bo obcemu można powiedzieć wszystko. Jednak to nie do końca prawda. Bo nie można. Biedny Scott. Gdyby tylko wiedział. Kocha mnie tak bardzo, że boli mnie serce. Nie mam pojęcia, jak to robi. Ja bym chyba zwariowała. Ale muszę coś zrobić, a idąc na terapię, czuję się przynajmniej tak, jakbym coś robiła. Jeśli dobrze się temu przyjrzeć, wszystkie te plany – kurs fotografii i gotowania – zdają się trochę bezsensowne, jakbym tylko grała, zamiast naprawdę żyć. Brakuje mi czegoś, co musiałabym zrobić, czegoś niezaprzeczalnego. Bo nie mogę już tak dalej, nie mogę być tylko żoną. Nie rozumiem, jak ktoś może, jak można nic nie robić, tylko czekać. Czekać, aż mąż wróci do domu i cię ukocha. Czekać albo poszukać sobie jakiejś rozrywki. Wieczorem Kazano mi czekać. Miałam wejść pół godziny temu, ale wciąż tu jestem,
to zaskoczyło. – Megan, myślę, że wiele kobiet boi się swoich mężów. – Chciałam coś powiedzieć, ale uciszył mnie gestem ręki. – Zachowanie, które pani opisuje, czytanie mejli, sprawdzanie historii przeglądania… Mówi pani o tym tak, jakby to było powszechne, normalne. Ale tak nie jest. Tak rażące naruszanie czyjejś prywatności nie jest normalne. Uważa się je często za rodzaj znęcania się emocjonalnego. Roześmiałam się, bo cóż to za melodramatyzm? – To nie jest znęcanie się – powiedziałam. – Nie wtedy, kiedy nie ma się nic przeciwko temu. A ja nie mam. Mnie to nie przeszkadza. Kamal uśmiechnął się smutno. – Nie uważa pani, że powinno? Wzruszyłam ramionami.
zrobić? Ale szczerze mówiąc, nigdy jej nie współczułam, nawet kiedy jeszcze nie wiedziałam, że pije, jak bardzo jest trudna i jak go unieszczęśliwia. Była dla mnie kimś nierzeczywistym, zresztą za dobrze się bawiłam. Bycie tą drugą ogromnie podnieca, nie ma sensu się tego wypierać. Jesteś tą, dla której on zdradza swoją żonę, chociaż ją kocha. Po prostu nie sposób ci się oprzeć. Sprzedawałam dom. Przy Cranham
domyśli, że to nie jego dziecko? Oczywiście, może być jego. Nie wiem, ale czuję, że nie jest. Tak jak czuję, że to ona. Ale nawet jeśli to nie Scott jest ojcem, skąd będzie o tym wiedział? Nie będzie. Jestem głupia. Będzie bardzo szczęśliwy. Oszaleje z radości, kiedy mu powiem. Myśl, że to nie jego córka, nie przyjdzie mu do głowy. Prawda byłaby zbyt okrutna, pękłoby mu serce, a tego nie chcę. Nigdy nie chciałam zrobić mu krzywdy. Nic nie poradzę, że taka jestem. „Masz natomiast wpływ na to, co robisz”. Tak mówi Kamal. Zadzwoniłam do niego
tylko, że nie można tego naprawić. Wiem, że Tom mnie nienawidzi, nie chce ze mną rozmawiać, że opowiadał o tym wszem wobec i wszyscy zwrócili się przeciwko mnie: starzy znajomi, przyjaciele, nawet moja matka.
Ludzie, z którymi coś nas kiedyś łączyło, nie pozwalają nam odejść i żebyśmy nie wiem, jak bardzo próbowali, nie wyplączemy się z tego, nie uwolnimy. Może po pewnym czasie przestajemy po prostu próbować.
Utykam na „trzy”, nie pamiętam, co jest dalej. Huczy mi w głowie, w ustach mam pełno krwi. Trzy to dziewczę urodziwe. Słyszę sroki, ich głośne skrzeczenie – śmieją się, naśmiewają ze mnie. Całe stado: złe wieści. Widzę je teraz, są jak czarna plama na tle słońca. Nie, to nie ptaki, to
Chociaż to się zdarza, prawda? Ludzie, z którymi coś nas kiedyś łączyło, nie pozwalają nam odejść i żebyśmy nie wiem, jak bardzo próbowali, nie wyplączemy się z tego, nie uwolnimy. Może po pewnym czasie przestajemy po prostu próbować.
taras. – Spałaś. – Nachyla się i całuje mnie w głowę. Stoi za mną z rękami na moich ramionach, ciepły i mocny jak opoka. Zamykam oczy, opieram się o niego i wsłuchuję w stukot pociągu, aż cichnie na wysokości naszego domu. Kiedy się tu wprowadziliśmy, Scott machał do pasażerów,
Piękne słońce, bezchmurne niebo, nikogo do zabawy, nic do roboty. Takie życie, życie, którym teraz żyję, jest trudniejsze latem, kiedy wszędzie jest tyle światła i tak mało dającej schronienie ciemności, kiedy wszyscy wychodzą z domu, kiedy są rażąco, wprost agresywnie szczęśliwi. To męczy i jeśli się do nich nie przyłączysz, czujesz się podle.
Stado srok. Jedna sroczka smutek wróży, dwie – radości pełne dni. Trzy to dziewczę urodziwe, cztery – chłopiec ci się śni. Pięć da srebra cały dzbanek, sześć przyniesie złota moc. Siedem tajemnicę kryje w najstraszniejszą ciemną noc.
Jedna sroczka smutek wróży, dwie – radości pełne dni. Trzy to dziewczę urodziwe, cztery – chłopiec ci się śni. Pięć da srebra cały dzbanek, sześć przyniesie złota moc. Siedem tajemnicę kryje w najstraszniejszą ciemną noc. Tak, mam kilka tajemnic.