Szyld ebook i audiobook

Szyld

Nad drzwiami wisiał stylizowany na secesyjny szyld, głoszący wszem wobec: „Kawiarnia Antykwariat”. Dość pretensjonalny, bo knajpa, jak i nasza szefowa, miała tak zwane aspiracje. Polegały one głównie na udawaniu, że jest się kimś więcej, czymś ponadto. W przypadku Renaty – bizneswoman, a nie grażyną biznesu, w przypadku kawiarni – eleganckim lokalem dla eleganckich ludzi, a nie miejscem, gdzie wpada się po to, by wlać w siebie kawę lub zrobić butelkę wina z przyjaciółmi. Dystyngowany sznyt Renata nadała kawiarni, upychając tu i ówdzie jakiś pseudoantyk i obwieszając ściany reprodukcjami historycznych rycin oraz zdjęć przedwojennego Wrocławia, a obsłudze, w tym i mnie, nakazując paradowanie w kamizelkach i muszkach duszących gardło. Mimo wszystko Antykwariat miał pewną renomę – ludzie po prostu lubili napić się tego i owego, a do knajpy niedaleko centrum było po drodze. Umeblowany zdobytymi na wyprzedażach i wygrzebanymi ze strychów starymi meblami lokal zajmował parter przedwojennej kamiennicy, wabił szeroką przeszkloną witryną, zza której przyzywało ciepłe światło. Zaanektował też sporą część chodnika na ogródek. Z kuchni sączyły się zapachy świeżo palonej kawy i słodkich wypieków, łyżeczki dzwoniły o eleganckie filiżanki, wino lśniło karminowo w wysokich kieliszkach. Ciche rozmowy i śmiechy zlewały się w biały szum. Taki zwykły dzień w zwykłej kawiarni. Gości pełno, ale chwilowo nikt niczego nie chciał, było na tyle leniwie i spokojnie, że zacząłem rozważać wyskoczenie na papierosa na zaplecze. Podczas nieobecności szefowej pozwalałem sobie na takie fanaberie. Jednak zastanawiałem się zbyt długo.

– Kelner! Kelner!