Uzyskaj dostęp do tej i ponad 240000 książek od 14,99 zł miesięcznie
Czasem to, co zaginęło, powraca w najmroczniejszej postaci.
Adaś, syn Krzysztofa, pewnej nocy idzie do pobliskiego lasu, podążając za swoim zaginionym jamnikiem. Gdy ojciec orientuje się, że chłopiec zniknął, wyrusza na poszukiwania. Nie spodziewa się jednak, że będzie walczyć nie tylko z lękiem o własne dziecko, lecz także z bolesnymi wspomnieniami o miłości, którą dawno temu utracił. W mroku drzew granica między rzeczywistością a snem zaczyna się niepokojąco zacierać. Czy zaginięcie Adasia to zwykły przypadek, czy zapowiedź czegoś znacznie bardziej przerażającego?
Kryminalne opowiadanie nagrodzone w konkursie Powiatu Otwockiego, idealne dla miłośników mrocznych, psychologicznych opowieści z nutą fantastyki i lokalnych tajemnic.
Kryminalne tajemnice Otwocka
Seria opowiadań kryminalnych nagrodzonych w konkursie organizowanym przez Powiat Otwocki.
Daj się poprowadzić przez mroczne zaułki historii i ludzkich emocji, gdzie sacrum miesza się z profanum, groza z czarnym humorem, a pozorna prowincjonalna cisza kryje brutalne tajemnice. Otwock, jaki znasz, zniknie po pierwszej stronie!
Rafał Pawlak – prozaik. Autor opowiadania kryminalnego, wyróżnionego w konkursie literackim organizowanym w Otwocku, zamieszczonego w tomie „Złoczyńcy w uzdrowisku 2”.
Ebooka przeczytasz w aplikacjach Legimi na:
Liczba stron: 19
Rok wydania: 2026
Audiobooka posłuchasz w abonamencie „ebooki+audiobooki bez limitu” w aplikacjach Legimi na:
Rafał Pawlak
Saga Egmont
Kto się nie rusza, zostaje w tyle
Zdjęcie na okładce: Midjourney, Shutterstock
Copyright © 2020, 2026 Rafał Pawlak i Saga Egmont
Wszystkie prawa zastrzeżone
ISBN: 9788727328287
1. Wydanie w formie e-booka
Format: EPUB 3.0
Żadna część niniejszej publikacji nie może być powielana, przechowywana w systemie wyszukiwania danych lub przekazywana w jakiejkolwiek formie lub w jakikolwiek sposób bez uprzedniej pisemnej zgody wydawcy, ani rozpowszechniana w jakiejkolwiek formie oprawy lub z okładką inną niż ta, z którą została opublikowana i bez nałożenia podobnego warunku na kolejnego nabywcę. Zabrania się eksploracji tekstu i danych (TDM) niniejszej publikacji, w tym eksploracji w celu szkolenia technologii AI, bez uprzedniej pisemnej zgody wydawcy.
Język, postacie i poglądy zawarte w tej publikacji nie odzwierciedlają poglądów ani opinii wydawcy. Utwór ma charakter publikacji historycznej, ukazującej postawy i tendencje charakterystyczne dla czasów z których pochodzi.
www.sagaegmont.com
Saga jest częścią Grupy Egmont. Egmont to największa duńska grupa medialna, należąca do Fundacji Egmont, która każdego roku wspiera dzieci z trudnych środowisk kwotą prawie 55 milionów złotych.
Vognmagergade 11, 2, 1120 København K, Dania
Od zaginięcia Ignacego mijają dwa dni. Adaś leży w ciemności i nie może zasnąć. Wyobraża sobie, że zapali światło, a Ignacy pojawi się obok. Tej nocy zawieszona na ścianie lampka w kształcie chmurki rozświetla mały pokoik na poddaszu po raz dwudziesty drugi.
Liczy, bo wciąż ma nadzieję.
Liczy, bo ma siedem lat i po raz drugi w swoim życiu śpi sam.
Liczy, bo jego ukochany pies zaginął.
Klik.
Miejsce, gdzie jamnik leży każdej nocy, zwinięty w kulkę, jest puste.
Dwadzieścia trzy.
Przed zgaszeniem lampki zauważa, że mała wskazówka, a właściwie ręka, bo zegar jest całkiem nietypowy, całkiem dorosły i składa się z mężczyzny w meloniku, którego ręce stanowią wskazówki, pokazuje godzinę drugą dwanaście.
Odsuwa kołdrę i opuszcza nogi. Chłód drewnianej podłogi nie sprawia mu przyjemności, wcale go nie zauważa. Myślami jest przy Ignacym. Co, jeśli zgubił się w lesie i zraniło go jakieś zwierzę? Tata obiecał, że rano znowu pójdą go szukać i skserował zdjęcie z zeszłego roku, aby pokazywać je ludziom, ale Adaś nie może doczekać się rana.
Patrzy przez okno na łąkę oddzielającą dom od nieprzeniknionego lasu. Noc jest bezchmurna, a księżyc jak malarz wyrysowuje z niej ostre kontury drzew.
Adaś zaczyna drżeć, gdy zauważa coś na skraju lasu. Coś małego, z oczkami odbijającymi światło księżyca i dużymi, oklapłymi uszami.
To Ignacy!
Serce Adasia bije mocno. Przeciera oczy, a gdy znowu patrzy, pies ciągle tam siedzi.
To Ignacy!
Czy aby na pewno? Dlaczego siedzi na skraju lasu i nie podchodzi? Przecież wie, gdzie jest jego dom i chłopiec, który nie może zasnąć.
Dlaczego więc Ignacy po prostu tam siedzi?
Zanim Adaś o tym pomyśli, biegnie już do swojego ukochanego psa.
* * *
