Jedna na milion ebook

Rozdział 1

Było wiosenne południe. Na dworze było dość ciepło, mimo lekkiego wiaterku, który unosił płatki kwiatów z drzew. Seo Hyun siedziała w swojej ławce na końcu klasy i wpatrywała się w wirujące płatki, gdy wszyscy jej koledzy rozmawiali i jedli razem obiad w stołówce. Po chwili drzwi do sali otworzyły się i wbiegła do niej dziewczyna o krótkich brązowych włosach.

– Seo Hyun, chodź coś zjeść, wszyscy czekają na ciebie! – powiedziała Yeon Hee.

Dziewczyna siedząca w ławce obróciła się ku koleżance. Seo Hyun była osobą o białej karnacji i długich czarnych włosach. Obydwie dziewczyny były ubrane w niebiesko-czarny szkolny mundurek z białą kokardą przy szyi.

Yeon Hee podbiegła do dziewczyny i chwyciła ją za rękę, pociągając ku drzwiom. Obydwie zeszły do stołówki znajdującej się na pierwszym piętrze. Usiadły przy stole, gdzie było pełno osób z ich klasy. Kiedy zauważyli Seo Hyun, ucieszyli się, że do nich dołączyła, gdyż była naprawdę bardzo popularną osobą w szkole.

– Seo Hyun, chcesz iść po szkole ze mną i z Sun Mi do centrum handlowego? – zapytała jedna z dziewczyn siedzących przy stole.

– Bardzo chętnie, ale może innym razem, dzisiaj już obiecałam, że pójdę z Kang Woo, Hyunem i Yeon Hee na karaoke – odpowiedziała dziewczyna.

– Byłem pierwszy! – przerwał uradowany Kang Woo.

Wszyscy bardzo dobrze się bawili, rozmawiając ze sobą. Seo Hyun była osobą, która w każde towarzystwo wnosiła radość i zabawę, więc wszyscy lubili z nią przebywać. Skończyła się przerwa obiadowa i została tylko ostatnia lekcja przed końcem zajęć. Seo Hyun siedziała w swojej ławce i pisała w zeszycie „Powiedzieć” lub „Nie powiedzieć”. Pisząc to, dość dużo myślała, ponieważ dzisiaj miała zamiar wyznać swoje uczucia osobie, którą lubi. Przestała pisać i co kilka minut zerkała na Kang Woo, który siedział w ławce koło niej. Miał krótkie brązowe włosy z grzywką zaczesaną do tyłu. Kiedy na niego patrzyła, nie mogła powstrzymać uśmiechu, gdyż lubiła go już od pierwszej klasy liceum. Teraz już prawie kończyli drugą klasę, więc pomyślała, że to czas, by mu powiedzieć, co czuje do niego.

Minęła ostatnia lekcja. Dziewczyna poszła do szatni się przebrać. Czekała na przyjaciół koło bramy do szkoły, ponieważ zaraz mieli przyjść. Pierwszym, którego zauważyła, był Hyun. Był on wysokim chłopakiem o białej cerze i czarnych włosach, lekko związanymi w kucyk. Za nim szli Yeon Hee i Kang Woo. Seo Hyun razem z nimi stanowiła top 4 liceum Ha Neul. Każdy z nich był utalentowany w innej dziedzinie. Dla Hyuna była to koszykówka, dla Yeon Hee taniec, dla Kang Woo piłka nożna, a dla Seo Hyun śpiew. Wszyscy razem poszli na karaoke. Kiedy już tam byli, zamówili wiele rzeczy do jedzenia i picia. Śpiewali przez kilka godzin. Było już dość późno, więc Seo Hyun zdecydowała się porozmawiać z Kang Woo, jednak zauważyła, że nie było go w pomieszczeniu.

– Wiesz, gdzie jest Kang Woo? – zapytała leżącego na kanapie Hyuna.

– Jakiś czas temu wyszedł na korytarz z Yeon Hee.

Dziewczyna przekazała mikrofon Hyunowi i wyszła na zewnątrz poszukać owej dwójki. Cały lokal był dość niezwykły, bo ściany były ozdobione malowidłami smoków, więc dziewczyna w tym czasie podziwiała wnętrze. W końcu zza rogu dostrzegła głowy Yeon Hee i Kang Woo. Rozmawiali ze sobą.

– Mylisz się, Seo Hyun to lisica pod przebraniem niewinnej dziewczyny. Nawet nie wiesz, ile okrutnych rzeczy ona mi zrobiła! Naprawdę nie chcę, by zraniła i wykorzystała również ciebie… Nie chcę tego, bo naprawdę mi się podobasz i nie chcę, by ona mi ciebie ukradła w ramach jej niedorzecznego znęcania się nade mną… – powiedziała Yeon Hee.

Stojąca za ścianą Seo Hyun nie mogła ­uwierzyć, że Yeon Hee powiedziała coś takiego. Przecież to wszystko to była nieprawda. Dziewczyna pogubiła się już w tym. Nie sądziła, że coś takiego usłyszy od przyjaciółki, którą znała od dziesięciu lat.

– Trochę trudno mi w to uwierzyć – stwierdził Kang Woo.

– Więc ci udowodnię – odparła na to krótkowłosa i pocałowała go w usta, dostrzegając chowającą się za ścianą byłą przyjaciółkę.

Seo Hyun, widząc to, nie wytrzymała i szybko podbiegła do całującej się dwójki.