Toporowo. Opowiadania dla miłośników czarnego humoru audiobook

Jeśli masz słabość do czarnego humoru, który nie przeprasza za to, że jest czarny to audiobook „Toporowo” Jacka Kotarbińskiego jest dla Ciebie.

To nie jest zestaw ładnych opowiadań na dobranoc. To wnikliwa podróż przez emocje i pragnienia, także te, które zwykle zamiata się pod dywan i udaje, że dywan sam się nie rusza. Autor bez lęku zagląda w tabu, sięga po apokaliptyczne wizje i groteskowe przeobrażenia, dzięki czemu historie potrafią jednocześnie wstrząsnąć i trafić w czuły punkt. Taki, który boli, ale śmieszy. I to jest ten niepokojący luksus.

Narracja jest gęsta od obrazów i metafor. Nie po to, żeby było ładnie, tylko żebyś po kilku minutach złapał się na tym, że tropisz sensy ukryte pod powierzchnią. „Toporowa” nie tylko się słucha. Ono się wgryza mocno w naszą codzienność.

W tle jest autor, który zjechał świat pociągami i samolotami, i ma poczucie humoru czarne jak kawa, którą najbardziej lubi.

Włącz „Toporowo”.

Sprawdź, czy śmiech może być jednocześnie odruchem i ostrzeżeniem.

toporowo.kotarbinski.com

Chcesz drukowaną książkę z autografem autora? 

Rekomendacje

Piotr Bratkowski (1955-2021): Czytając te świetne, aforystyczne opowiadania, będziecie się często śmiać. Ale w pewnym momencie ten śmiech ugrzęźnie w gardle. I zaczniecie się bać, włączając internet lub telewizor.

Michał Rusinek: Po lekturze tych krótkich form, balansujących z gracją na granicy literatury i publicystyki, czujemy się trochę jak po oglądaniu serialu „Black Mirror”: niby wiemy, że to fikcja, a jednak niepokój pozostaje.

Andrzej Saramonowicz: Groteska i czarny humor, czyli ulubione przyprawy Rolanda Topora, wrzucone przez Jacka Kotarbińskiego w bigos spraw polskich. Smakuje wybornie.

Małgorzata Kalicińska: Oto ciasteczka. Każde inne, inaczej zrobione doprawione i ozdobione. Każde o innym smaku. Topor by się roześmiał i poszedł z Jackiem na piwo. A do piwa, na nudny czas, na smutny czas, na ten czas owe ciasteczka, jak znalazł, bo smaczne! Polecam.

Piotr Moszyński: Jacek Kotarbiński rzucił się z Toporem na polską rzeczywistość. Poczuła się trochę odrzucona, ale nie rzuciła się na kolana, z których nieustannie wstaje. Kotarbiński nie porzucił ani Topora, ani myśli o okiełznaniu polskiej rzeczywistości. Będzie zatem lepiej. W oczekiwaniu na tę chwilę rzućmy się do czytania, bo warto.

Współtwórcy „Toporowa”

Andrzej Pągowski | Projekt okładki

Andrzej Pągowski to polski artysta grafik, znany przede wszystkim z projektowania plakatów. Urodzony w 1953 roku w Warszawie, Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych polskich grafików. Zaprojektował plakaty do wielu polskich i zagranicznych filmów, a także do przedstawień teatralnych, koncertów i innych wydarzeń kulturalnych. Jego styl jest charakterystyczny i często zawiera silne, wyraziste elementy wizualne, które przyciągają uwagę i wywołują emocje.

Magdalena Masny | Redakcja i korekta

Magdalena Masny jest absolwentką filologii polskiej na Uniwersytecie Szczecińskim oraz studiów PR w Warszawie. Karierę zawodową rozpoczęła jako modelka, współpracując ze znanym fotografem Markiem Czudowskim. Jej przełomowym momentem było jednak dołączenie do zespołu teleturnieju „Koło Fortuny” w 1992 roku, gdzie jako hostessa zyskała dużą popularność. Magda Masny prowadziła dwie kwiaciarnie „Ogrody Magdy Masny” w Trójmieście. Mieszka w Sopocie.

dr Joanna Wrycza-Bekier | Posłowie

Joanna Wrycza-Bekier to doktor nauk humanistycznych, autorka publikacji dotyczących efektywnego pisania. Specjalizuje się w webwritingu i storytellingu. Prowadzi warsztaty oraz prelekcje z zakresu pisania tekstów internetowych i copywritingu. Autorka zarówno książek pomagających w pisaniu, jak i beletrystyki.

O autorze

Jacek Kotarbiński

toporowo.kotarbinski.com

Facebook: facebook.com/toporowo

Autor, który w życiu nabił tysiące kilometrów w pociągach i samolotach, ma poczucie humoru czarne jak kawa, po którą sięga najczęściej. Krótkie formy pisane w drodze stały się dla niego nie tylko pasją, lecz także rytuałem. Notuje, gdy drży wagon, i dopisuje puenty, gdy kabina łapie turbulencje. Z tych obserwacji rodzą się historie, w których śmiech miesza się z niepokojem, a absurd ociera się o codzienność.

Cykl opowiadań wyrasta z fascynacji twórczością Rolanda Topora (1938–1997) — artysty wielu talentów, którego styl bywa określany jako surrealistyczny, przesiąknięty groteską i absurdalnym humorem. Topor zderzał realność z fantastyką, budując wizje jednocześnie mroczne i przenikliwie ironiczne, zmuszające do namysłu nad ludzką naturą i społeczeństwem. W tej estetyce „Toporowo” znajduje swój punkt odniesienia, nie jako naśladownictwo, lecz jako dialog.

„Toporowo” jest bowiem próbą wejścia w głąb emocji i pragnień, także tych wypartych, niewygodnych, „zbyt ludzkich”. Autor bez wahania dotyka tabu, sięga po apokaliptyczne obrazy i groteskowe przeobrażenia, dzięki czemu opowiadania potrafią wstrząsnąć, ale nie poprzestają na efekcie szoku. Ich siła bierze się z wnikliwości: z umiejętności rozcinania codzienności i pokazywania, co pracuje pod powierzchnią.

Ważne miejsce zajmuje tu również satyryczna krytyka społeczna i polityczna, podana nie wprost, lecz w formie, która śmieszy i uwiera jednocześnie. Autor, wyczulony na absurdy rzeczywistości, buduje teksty prowokujące, a przy tym zaskakująco czułe na człowieka. Wydanie „Toporowa” wcześniej niż przed 2024 rokiem nie było możliwe.