Korespondencja Romana Witolda Ingardena z Władysławem Tatarkiewiczem ebook

Korespondencja ta posiada swój specyficzny charakter. Na kartach pożółkłego papieru ujawnia się wypracowana przez lata zażyłość filozoficzna oraz relacje przyjacielskie łączące obu myślicieli. Przeczy to tezie, jakoby istniał między Ingardenem a Tatarkiewiczem jakiś dystans. Listy obu filozofów pokazują, że pozostawali oni ze sobą nie tylko w poprawnych stosunkach, lecz łączyły ich zażyłe relacje przyjacielskie, utrwalane podczas wzajemnych odwiedzin, uroczystości, wyjazdów i konferencji naukowych. Tatarkiewicz okazał się dla Ingardena istotnym wsparciem na polu działalności filozoficznej. Połączyła ich wspólna pasja do piękna i wzniosłości, wyrażająca się w zainteresowaniach estetycznych. W komunistycznej Polsce obaj dzielili ten sam los banitów, prześladowanych za szerzenie wrogich marksistom poglądów oraz rzekomą deprawację młodzieży akademickiej. (ze Wstępu autorów opracowania)

Spis treści

Wstęp 9
Szermierze polskiej filozofii. Kariery naukowe Władysława Tatarkiewicza i Romana Witolda Ingardena 15
1. Wprowadzenie 15
2. Dobrze rozpoczęte kariery naukowe 16
3. Tatarkiewicz wybrał Marburg, a Ingarden Getyngę 19
4. Dlaczego Tatarkiewicz i Ingarden nie studiowali Kanta, a wybrali Arystotelesa i Bergsona? 25
5. Tatarkiewicz i Ingarden o fenomenologii ze szkoły Husserla 32
6. Niezrozumiałe decyzje Komisji Stabilizacyjnej 44
7. Drogi karier Tatarkiewicza i Ingardena po ustaleniach Komisji Stabilizacyjnej 49
8. Veniae legendi Tatarkiewicza i Ingardena 56
9. Działalność Tatarkiewicza i Ingardena w czasie II wojny światowej 66
10. Reparacje i rewindykacje 76
11. Czas wzgardy 96
12. Zakończenie 134
Korespondencja Romana Witolda Ingardena z Władysławem Tatarkiewiczem 137
Listy bez ustalonej datacji 390
Aneks. Korespondencja Marii Ingardenowej i Władysława Tatarkiewicza 392
Indeks osób 396