Palenie świec i kadzideł. Praktyczny podręcznik magii ognia ebook

Spis treści

ROZDZIAŁ 1 Czym jest magia świec?

Podziemie nieświadomości

ROZDZIAŁ 2 Przygotowanie magii

Cisza jest niezbędna

Projekcja form myślowych

ROZDZIAŁ 3 Kolory astralne i sigile astrologiczne

Magia kolorów

ROZDZIAŁ 4 ANIOŁY I MAGIA ŚWIEC

Anielska hierarchia

Mroczniejsze aspekty

Czarne świece

ROZDZIAŁ 5 Rytuały na bogactwo, miłość i szczęście

Rytuał na przyciągnięcie pieniędzy

Rytuał na przyciągnięcie miłości

ROZDZIAŁ 6 Magia świec dla uzdrawiania

Uzdrawianie kolorami

Ogólny rytuał oczyszczający z chorób

Pomaganie zmarłym

Ziemskie duchy

ROZDZIAŁ 7 Świece dla ochrony

Anioły opiekuńcze

Czynności rytualne

ROZDZIAŁ 8 Otwarcie psychiki

Jasnowidzenie i magia świec

Rozwijanie darów parapsychicznych

ROZDZIAŁ 9 Mistyczna nowenna

Odkrywanie swojego Przewodniego Anioła

ROZDZIAŁ 10 Kontaktowanie się ze swoim Aniołem Stróżem

Upadek z łaski

Anioł Przewodni

Twój Anioł Stróż

Wykonanie magicznego lustra

Poświęcenie lustra

Kontakt z Aniołem Stróżem

ROZDZIAŁ 11 ŚWIECE W MAGICZNYM KRĘGU

Moc światła

Archaniołowie żywiołów

Zakreślanie kręgu

Zamykanie kręgu

ROZDZIAŁ 12 OGÓLNE RYTUAŁY I WRÓŻENIE PRZY UŻYCIU ŚWIEC

Rytuał Sennego Życzenia

Podróże astralne

Przepowiadanie przyszłości

Magia pogody

Uzdrawianie Ziemi

ROZDZIAŁ 13 Magia kadzideł

Współczesne zastosowania kadzideł

Magiczne okadzanie

ROZDZIAŁ 14 PRAKTYCZNE WNIOSKI

Osiem podstawowych zasad

DODATEK A Magiczne odpowiedniości

O autorze

Cedrowe Wzgórza

ROZDZIAŁ 1Czym jest magia świec?

Od najdawniejszych czasów świece były uważane zarówno za źródło światła, jak i symbol oświecenia ludzkości. Ze względu na ich pierwszorzędne znaczenie w codziennym życiu naszych przodków, świece zostały otoczone mitami i legendami. Wyobraź sobie, jeśli możesz, scenę w prehistorycznej jaskini: wilgotną, ciemną i niegościnną. W takich warunkach pierwsi ludzie odkryli ogień, ale szybko zdali sobie sprawę, że jego zastosowanie na niewielkiej przestrzeni jako źródła światła jest ściśle ograniczone. Tak więc, zamiast ognia, wykorzystali tłuszcz zwierzęcy do wytworzenia migotliwego światła, którego używali do oświetlania jaskiń i za pomocą którego malowali wspaniałe dzieła sztuki, które były tak ważne dla ich obrzędów religijnych. Pierwsza świeca została stworzona.

Symbolicznie światło zawsze reprezentowało moc dobra. W starożytnych misteriach praktykowanych w czasach klasycznych symbolizowało oświecenie, wiedzę i duchową iluminację. W przeciwieństwie do niego, ciemność kojarzona była z ignorancją, złem i upadkiem w materializm. Wtajemniczeni wiedzieli jednak, że światło nie może istnieć bez swojego przeciwieństwa, ciemności; były to dwie strony tego samego medalu. Mówiono, że kiedy wtajemniczony w egipskie misteria docierał do wewnętrznego sanctum, kapłan szeptał mu do ucha wielki sekret: „Ozyrys jest czarnym bogiem”. Zgodnie ze starą okultystyczną maksymą: „Bez ciemności nie ma światła, a światło świeci przez ciemność”. W doktrynie okultystycznej uważa się, że każda osoba zawiera w swoim wnętrzu iskrę boskiego światła – siłę życiową – którą poprzez właściwe postępowanie moralne można rozpalić w płomień większej duchowości.

W ten sposób mistycy porównują nieśmiertelną duszę do płomienia świecy chwiejącego się w symbolicznej ciemności materialnej ignorancji. Delikatny wietrzyk mógłby zgasić jej żałosne światło, a jednak w ciszy i spokoju, jakie daje duchowe studium, płomień wznosił się wyzywająco i silnie. Podobnie jak w życiu, nawet pośród wszystkich kłopotów i zawirowań codziennej egzystencji, duch przeciwstawiał się atakom sił zła i bezwładności. Ze starożytnych wierzeń, takich jak te, zrodziła się praktyka palenia świec jako aktu magicznego, a wraz z nią użycie kadzidła jako metody komunikacji z niewidzialnymi mocami, które, według starożytnych, rządziły wszechświatem. Praktyka magii kadzideł zostanie omówiona w dalszej części tej książki.

W dzisiejszych czasach ludzie mają tendencję do nieufnego używania słowa „magia”, a praktyka magii jest postrzegana jako kontynuacja przesądów pozostawionych w średniowieczu. Podejrzenie to powstało w wyniku stuleci prześladowań, podczas których Kościół chrześcijański stłumił stare pogańskie religie i potępił wiarę w moce psychiczne lub magiczne i określił je jako akt zła. W dzisiejszych czasach nadal istnieje niepokojąca tendencja do utożsamiania praktykowania sztuk magicznych i studiowania nauk okultystycznych z satanizmem, kultem diabła, czarną magią i wszystkimi innymi bzdurami wymyślonymi przez pisarzy horrorów i sensacyjne media. Wraz z powszechnym w ciągu ostatnich 30 lat ożywieniem zainteresowania i praktykowania magii, pogaństwa i okultyzmu te błędne przekonania i fałszywe obrazy są powoli korygowane, ale minie jeszcze trochę czasu, zanim zostaną całkowicie wyeliminowane.

Słowo „magia” pochodzi od starożytnego rdzenia „magi”. Pierwotnie odnosiło się do kasty magów-kapłanów żyjących w Persji wiele tysięcy lat temu. Magowie ci byli wyznawcami dualistycznej religii zoroastryzmu, która wywodziła się z pogańskich rytuałów kultu ognia. W Biblii zapisano, że trzej mędrcy lub magowie przynieśli magiczne dary jako ofiary dla dzieciątka Jezus. Ofiary te obejmowały święte kadzidła i mirry używane w magicznych rytuałach. Mag lub magus jest zatem po prostu mądrą osobą, która jest biegła w okultystycznych (lub ukrytych) sztukach, które są ogólnie nieznane większości ludzi.

Według słynnej definicji, magia jest nauką i sztuką wykorzystywania mało znanych sił naturalnych do wywoływania zmian w świadomości i środowisku fizycznym zgodnie z siłą woli jednostki. Dla maga wszechświat jest zamieszkany i kontrolowany przez siły lub energie, które nie zostały jeszcze rozpoznane przez naukę. Praktykujący sztuki magiczne postrzega świat przyrody jako widzialną manifestację znacznie większej rzeczywistości duchowej. Jest on świadomy siły życiowej przenikającej wszechświat, siły, która istnieje jako pole energetyczne zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz wszystkich żywych istot, a nawet obiektów nieożywionych, takich jak drzewa i kamienie. Ci, którzy podążają ścieżką praktycznego okultyzmu, mogą wykorzystać tę siłę życiową lub energię do wytworzenia tego, co osoby postronne nazywają „magicznymi” rezultatami.

Palenie świec i kadzideł jest najprostszą ze wszystkich sztuk magicznych, ponieważ wykorzystuje bardzo mało rytuałów, niewiele ceremonialnych artefaktów lub regaliów i formę języka, która jest zrozumiała dla każdego. W magii świec nie oczekuje się od ucznia opanowania hebrajskiego, łaciny czy sanskrytu, ani też studiowania niejasnych tekstów teozoficznych i kabalistycznych. W rzeczywistości rytualne narzędzia do palenia świec można kupić w supermarkecie, a magiczne procedury wykonać w każdym salonie lub sypialni.

Nawet w dawnych czasach, gdy praktykowanie magii było często domeną uczonych, którzy potrafili czytać i pisać, magia świec była prostym i naturalnym okultyzmem praktykowanym przez zwykłych ludzi, którzy nie mieli dostępu do akademickich grymuarów używanych przez wykształconych magów. Palenie świec w celach magicznych nie jest trudne do nauczenia, jest jednak tak samo potężne jak słowa mocy i teatralne rytuały praktykowane przez tych, którzy podążają ścieżką wysokiej magii. Ważną lekcją, którą musi wynieść każdy magiczny student, jest to, że praktyczny okultyzm jest w istocie prostym tematem, który na przestrzeni wieków stał się skomplikowany przez tajemniczość i ignorancję.

Większość z nas już w wieku dwóch lat wykonała swój pierwszy akt magii świec. Pamiętasz przyjęcia urodzinowe z dzieciństwa? Pamiętasz zdmuchiwanie świeczek na torcie i wypowiadanie życzeń? Ten zachwycający zwyczaj jest w rzeczywistości ilustracją podstawowych magicznych zasad koncentracji, wizualizacji i użycia symbolu skupienia. Mówiąc prościej, jeśli chcesz, aby coś się wydarzyło, musisz najpierw skoncentrować się (zdmuchnąć świeczki), a następnie powiązać swoje pragnienie (życzenie) z rzeczywistą symboliczną sztuką gaszenia płomieni. Siła woli i pragnienie rezultatów sprawiają, że marzenie się spełnia. Jest to podobna technika psychologiczna do praktyki magii, z tym wyjątkiem, że okultysta wierzy, że jego wola, w połączeniu z inwokacją sił naturalnych i praktyką symbolicznych aktów, tworzy warunki na planie fizycznym dla osiągnięcia magicznych rezultatów.

Aby praktykować palenie świec lub jakikolwiek inny rodzaj magii nie trzeba wyznawać żadnej konkretnej religii. Można być chrześcijaninem, żydem, muzułmaninem, hinduistą, buddystą, taoistą, poganinem lub wyznawcą żadnej z tych religii. Oczywiście uznane religie monoteistyczne niechętnie odnoszą się do praktyk magicznych i wierzeń okultystycznych, które błędnie potępiają jako heretyckie lub demoniczne. Praktykowanie magii przez agnostyka lub ateistę jest również bardzo nietypowe, ponieważ wiara w jakiegoś Najwyższego Stwórcę jest niezbędna. Zakładam, że każdy czytający tę książkę wierzy w taką koncepcję. Bez tej prostej wiary jakiekolwiek podejście do spraw parapsychicznych lub magicznych staje się niezwykle trudne.

W miarę jak zagłębiamy się w temat i zaczynamy omawiać kwestie praktyczne, np. rytuały, można powiedzieć, że podejście do magii świec staje się „religijne” w tym sensie, że czytelnicy będą przywoływać pomoc istot anielskich. Oczywiście studenci mogą swobodnie interpretować te byty w kategoriach własnego systemu wierzeń. Mogą one być postrzegane jako pogańscy bogowie, personifikacje sił natury, archetypowe obrazy, święci, aspekty ludzkiej psychiki lub cokolwiek innego. Jeśli czytelnik czuje taką potrzebę, może wezwać bezpośrednio siłę życiową lub jakikolwiek święty obraz boga, którego czci lub szanuje.

Koncepcja anielskiej hierarchii odpowiada wielu różnym obrazom kulturowym, które działają jako punkty skupienia, z którymi uczeń może się identyfikować i na których może się skoncentrować podczas rytuału. Systemy religijne stworzone przez ludzkość mają być używane do klasyfikowania i definiowania Boskości. Tak było zawsze, jeśli chodzi o wtajemniczonych. Pogańscy bogowie i boginie, aniołowie, święci itp. są antropoidalnymi personifikacjami różnych atrybutów siły życiowej lub zasady twórczej, która przenika i podtrzymuje Wszechświat. Te aspekty boskości są przedstawiane jako archetypowe obrazy, które zostały stworzone przez różne kultury w historii, aby reprezentować boskość.

Podziemie nieświadomości

Trzy klucze do praktycznej magii świec to okultystyczne zasady koncentracji, wizualizacji i siły woli. To umysł praktykującego wykonuje początkową pracę, a każdy, kto pali świecę z powodów magicznych, stara się wyzwolić i wykorzystać moce umysłu. W starożytnej symbolice religijnej był on przedstawiany jako skrzydlaty wąż i może być postrzegany jako królewska kobra na koronie egipskich faraonów, którzy byli wtajemniczeni w okultyzm. Jedną z podstaw wierzeń okultystycznych jest to, że umysł jest podzielony na trzy odrębne poziomy działania: świadomy, podświadomy (lub nieświadomy) i nadświadomy. Podział ten można również znaleźć w niektórych oświeconych formach psychologii, które przełożyły wiele starych wierzeń okultystycznych na nowoczesne formy.

W normalnych okolicznościach świadomy umysł jest aktywny w godzinach czuwania i kontroluje nasze funkcje fizyczne i reakcje intelektualne. Podczas snu oraz w okresach stresu fizycznego i psychicznego w godzinach czuwania przejmuje kontrolę podświadomość. Ten okres aktywności umysłowej charakteryzuje się fantazjami, nieświadomymi działaniami i uczuciami emocjonalnymi, gdy umysł jest obudzony, a w stanie snu snami, koszmarami, a czasem wizjami. Powstają one z podziemnego świata nieświadomości, gdzie czają się atawistyczne obrazy i pragnienia naszej zwierzęcej natury. U stabilnej psychicznie osoby, zarówno śpiącej, jak i obudzonej, działa również nadświadomość. Jego funkcją jest utrzymywanie integracji obu aspektów umysłu. Niepowodzenie tej funkcji może prowadzić do załamań nerwowych lub chorób psychicznych, zwłaszcza schizofrenii. Chociaż jesteśmy świadomi zarówno podświadomych, jak i świadomych aspektów naszego umysłu, przeciętna osoba rzadko ma bliskie spotkanie z nadświadomością lub wyższą jaźnią.

W praktyce każdej formy magii głównym celem maga jest odciągnięcie świadomego umysłu (który często jest zbyt racjonalny, sceptyczny i uwarunkowany z góry przyjętymi ideami i ograniczającymi konwencjonalnymi wzorcami zachowań) i skontaktowanie się z nieświadomością. Ta druga nie reaguje na intelekt lub użycie słów, ale na tajny język symboli, wykorzystanie obrazów wizualnych i przynętę fizycznych doznań. Jest to poziom, na którym doświadczamy psychicznych lub intuicyjnych uczuć, naszych najsilniejszych emocji i takich doświadczeń z innego świata, jak podróże astralne i telepatia. Po wyzwoleniu i kontrolowaniu przez dyscyplinę maga nieświadomy umysł działa jak niewolnik lub „dżin w lampie”, który przyciągnie do swojego pana lub kochanki pożądane przez niego lub nią korzyści.

Niektórzy doświadczeni okultyści całkowicie omijają podświadomy umysł i zamiast tego starają się nawiązać bezpośredni kontakt z nadświadomością lub wyższą jaźnią, która w starych książkach okultystycznych nazywana była Świętym Aniołem Stróżem. Nie wszyscy sięgają tak wysoko, chociaż ta magiczna operacja zostanie omówiona w dalszej części tej książki. Tutaj jednak koncentrujemy się na kontakcie z podświadomym umysłem, który może być wykorzystany przez maga do manifestacji tego, czego pragnie. W praktyce okultystyczne palenie świec może pomóc praktykującemu zdobyć miłość innych, uzdrowić chorych w służbie ludzkości, poprawić swoją pozycję finansową, zyskać świadomość psychiczną i rozwijać się na drodze do duchowego oświecenia.

Na tym etapie, zanim przejdziemy do kwestii praktycznych, konieczne jest słowo przestrogi. Podobnie jak wszystkie narzędzia sił okultystycznych, magia jest mieczem obosiecznym. Magiczna moc sama w sobie nie jest ani dobra, ani zła; jest to forma naturalnej energii, która jest neutralna. Moja nauczycielka okultyzmu porównała ją do elektryczności, która jest przydatna do zagotowania czajnika, ale niewłaściwie użyta może spowodować obrażenia, a nawet śmierć. Podobnie energia magiczna może być używana do leczenia lub przeklinania. To motywy i działania praktykującego określają, czy końcowy rezultat jakiegokolwiek rytuału jest korzystny czy destrukcyjny.

Oczywiście to od stopnia duchowej dojrzałości ucznia zależy, w jaki sposób zdecyduje się on wykorzystać energię zgromadzoną podczas magicznych rytuałów. Praktyka magii zawiera jednak mechanizm zabezpieczający przed niepowodzeniem. Jeśli energia magiczna zostanie użyta w niewłaściwym celu, może odbić się na użytkowniku, a jej efekt odwrotny; będzie znacznie większy niż pierwotny impuls, który ją wysłał. Fakt ten znajduje potwierdzenie w starym powiedzeniu o potrójnym powrocie mocy klątwy do nadawcy. Głupi ludzie, którzy bawią się siłami okultystycznymi lub parają się magią, w końcu połamią sobie palce, zanim nauczą się traktować ten temat poważnie.

Niniejszy przewodnik po praktycznym paleniu świec i kadzideł wyklucza wszelkie rytuały lub praktyki, które mogą wyrządzić szkodę czytelnikowi lub które mogą zostać niewłaściwie wykorzystane do negatywnych celów. Moje zaufanie do inteligencji i zdrowego rozsądku czytelników zapewnia mnie, że nie będą oni chcieli praktykować magii świec w celach niemoralnych lub antyspołecznych.

ROZDZIAŁ 2Przygotowanie magii

Przygotowanie przeprowadzone przed jakimkolwiek rodzajem magicznej pracy jest prawie tak samo ważne, jak sam rytuał. Przede wszystkim uczeń musi kultywować pozytywny stan umysłu, w którym wierzy, że wszystko jest możliwe. Jedynymi ograniczeniami tego aktu pozytywnego myślenia i afirmacji są granice własnej wyobraźni. Świat jest dosłownie twoją ostrygą – jeśli w to wierzysz. Często ludzie narzekają, że ich magiczne działania nie odniosły sukcesu i często zbyt łatwo jest obwiniać techniki, chłód, a nawet biednego starego nauczyciela. Jednak po bliższym przyjrzeniu się przyczyna niepowodzenia nie leży w żadnym z tych czynników, lecz w uczniu, który nie chciał odpowiednio przygotować się do zadania. Magia to ciężka praca i trzeba wkładać w nią wiele wysiłku, by osiągnąć rezultaty. Nie jest to zajęcie dla leniwych czy dyletantów, którzy szybko polegną.

Niezbędna jest pewność siebie, a także umiejętność łagodzenia napięć i podchodzenia do praktyki magicznej w zrelaksowany, ale czujny sposób. Przyszły mag musi otworzyć się na naturalne energie przepływające przez wszechświat i unikać wszelkich skłonności do bycia zestresowanym lub „spiętym”. Zbyt usilne starania mogą być tak samo zgubne, jak zbyt nieostrożne podejście. Dyscyplina systemu medytacji praktykowana codziennie przez kilka minut jest często sposobem na zapewnienie pewnego stopnia relaksu, chociaż nie jest to niezbędny warunek wstępny dla praktyki magicznej.

Jak wspomniano wcześniej, magiczna sztuka palenia świec wymaga niewielu narzędzi pracy lub teatralnych ceremonii, chociaż, podobnie jak w przypadku wszystkich aspektów praktycznego okultyzmu, wymagane są pewne akcesoria. Najważniejszym z nich są oczywiście świece, na których skupi się rytuał. Jakie są najlepsze rodzaje świec do użytku w magii? Rozmiar i kształt nie są tak naprawdę ważne, z wyjątkiem tego, że prawdopodobnie nie jest dobrym pomysłem kupowanie nowatorskich świec o kształtach i dekoracjach, które mogą rozpraszać uwagę. Jeśli to w ogóle możliwe, doświadczeni praktycy zazwyczaj starają się utrzymywać świece, których używają, w jednym standardowym typie i rozmiarze. Ułatwia to życie, a przecież o to właśnie chodzi w magii. Zalecane są świece sprzedawane w wielu różnych kolorach do użytku domowego.