Uzyskaj dostęp do tej i ponad 240000 książek od 14,99 zł miesięcznie
- Wydawca: Maciej Niewiadomski
- Kategoria: Literatura obyczajowa i piękna•Literatura piękna
- Język: polski
Telefon milczy. Linia jest odłączona. A jednak ktoś usiłuje się połączyć.
Młoda kobieta spędza pierwszą noc w londyńskim mieszkaniu, podczas gdy jej mąż podróżuje do Paryża. Za oknami gęstnieje mgła, a nowo zainstalowany telefon zaczyna wydawać niepokojące dźwięki. Gdy w środku nocy rozlega się kolejny sygnał, granica między rzeczywistością a tym, co niewytłumaczalne, zaczyna się zacierać.
"Stąd można telefonować" to mistrzowskie opowiadanie autorstwa Algernona Blackwooda, jednego z najwybitniejszych twórców klasycznej literatury grozy. Historia łączy codzienność z nadprzyrodzoną tajemnicą, budując atmosferę narastającego niepokoju i pozostawiając czytelnika z pytaniem: czy miłość potrafi dosięgnąć drugiego człowieka nawet poza granicą życia i śmierci?
Klasyka weird fiction w najlepszym wydaniu.
Ebooka przeczytasz w aplikacjach Legimi na:
Liczba stron: 8
Rok wydania: 2026
Odsłuch ebooka (TTS) dostępny w abonamencie „ebooki+audiobooki bez limitu” w aplikacjach Legimi na:
Podobne
Algernon Blackwood
Stąd można telefonować
Tytuł oryginalny: You May Telephone from Here
Przekład: Maciej Niewiadomski
Redakcja: Maciej Niewiadomski
Korekta: Maciej Niewiadomski
Projekt okładki: Maciej Niewiadomski
Copyright © Algernon Blackwood– utwór w domenie publicznej
Copyright © 2026 Maciej Niewiadomski – prawa do tłumaczenia zastrzeżone
Lusina 2026
Wydanie pierwsze
ISBN 978-83-983786-3-5
Spis treści
Strona tytułowa
Strona redakcyjna
Stąd można telefonować
O wpół do jedenastej wysłała służącą do łóżka i została w mieszkaniu sama.
– Otworzę drzwi kuzynce – wyjaśniła wcześniej. – Może wrócić dość późno.
Czytała, robiła na drutach, zaczęła pisać list, dźgała pogrzebaczem w palenisku i oglądała fotografie męża stojące na kominku. Przez większość czasu spoglądała jednak wokół z nerwowym niepokojem – to podchodząc do drzwi, by nasłuchiwać, to znów uchylając róg rolety i patrząc na światła Północnego Kensington, zmagające się z ciemnością. Mgła była gęstsza niż kiedykolwiek. Z dołu dobiegał stłumiony pomruk ruchu ulicznego, ostrożnie przedzierającego się przez mrok.
W końcu rozległ się ostry dźwięk dzwonka. Pospieszyła wpuścić kuzynkę, która obiecała spędzić z nią dwie noce w czasie wyjazdu męża do Paryża. Pocałowały się na powitanie i obie zaczęły mówić jednocześnie.
– Myślałam, że już nigdy nie przyjdziesz, Sybil...
– Sztuka skończyła się późno, a mgła jest okropna. Celowo wysłałam kufer już po południu.
– Dotarł bezpiecznie, a twój pokój jest gotowy. Mam tylko nadzieję, że poradzisz sobie bez służącej. Ach, tak się cieszę, że przyszłaś!
– Ty mała, płochliwa myszko!
– O, nie chodzi o sam strach – choć przyznaję, że nocny Londyn nadal trochę mnie przeraża. Ale wiesz, to pierwszy raz, kiedy go nie ma... i sama nie wiem...
– Wiem, droga moja, doskonale rozumiem. – Kuzynka była żwawa i pogodna. – Oczywiście, że czujesz się samotna.
Znowu się uściskały.
– Rozepnij mnie, dobrze? – dodała. – Włożę szlafrok i posiedzimy sobie przy kominku.
– Odprowadziłam go na stację Victoria na pociąg o 8:45 – opowiadała młoda żona, gdy uporały się z ubiorem.
– Przez Newhaven i Dieppe?
– Tak. W Paryżu będzie o siódmej rano. Obiecał, że zadzwoni od razu po przyjeździe.
