Przygody Kota Tytusa (wydanie II) ebook

Daniel Jurkiewicz

PRZYGODY KOTA

TYTUSA

str. 1

Copyright © Daniel Jurkiewicz (Pióro i Przygoda), 2025 r.

Redakcja: Katarzyna Pędziwiatr

Korekta: Anna Jurkiewicz

Skład i łamanie: Daniel Jurkiewicz.

Projekt okładki: Daniel Jurkiewicz.

Wydanie: drugie.

Miejsce i data wydania: Poznań, 2025.

ISBN: 978-83-975132-3-5

Książka jest objęta ochroną prawa autorskiego. Wszelkie udostępnianie

osobom

trzecim,

upowszechnianie

i

upublicznianie,

kopiowanie

oraz

przetwarzanie

są nielegalne i podlega właściwym sankcjom.

www.pioroiprzygoda.pl

str. 2

Spis treści

Wstęp ................................................................................................. 5

Pierwsza Przygoda ............................................................................ 6

Bajka o Tytusie i malutkiej Marysi ................................................. 10

Bajka o Tytusie i Ptaszku................................................................ 15

Bajka o Tytusie i Cioci Zuzi ........................................................... 21

Bajka o Tytusie, który chciał zostać żołnierzem .......................... 26

Bajka o Tytusie i Derze - jak kot i pies zostali przyjaciółmi ....... 31

Bajka o Tytusie, który nauczył się słuchać rodziców .................. 36

Bajka o Tytusie i Marysi, która uczyła się korzystać z toalety..... 42

Bajka o Tytusie, który odkrył, jak ważne jest mycie rąk .............. 46

Bajka o Tytusie, który odkrył, jak ważne są szczepienia ............. 51

Bajka o Tytusie i wizycie u dentysty .............................................. 56

Bajka o Tytusie i przyjaźni bez granic ........................................... 61

Bajka o Tytusie i numerach alarmowych ...................................... 65

Bajka o Tytusie i tajemniczym listonoszu ..................................... 70

Bajka o Tytusie, który odkrył, jak ważne jest zdrowe jedzenie ... 75

Bajka o Tytusie, który nauczył się radzić sobie z gniewem ......... 80

Bajka o Tytusie, który nauczył się uważać na obcych ................. 84

Podziękowania................................................................................. 90

str. 3

„Dla mojej ukochanej córeczki, Rysi. Rośnij zdrowa i przeżywaj mnóstwo przygód z Tytusem.”

str. 4

Wstęp

Kiedy na świat przyszła moja córeczka Marysia, od pierwszej sekundy, gdy spojrzałem w jej zapłakaną buzię, krzyczącą

„chcę wracać do brzusia mamusi”, wiedziałem, że zawładnie moim całym światem. I tak się właśnie stało. Maluch sprawia, że mięknie mi serce. To zrodziło potrzebę zabaw i wymyślania przeróżnych przygód do opowiedzenia i przeżycia wraz z Marysią. Przygód, których nieodłącznym bohaterem musiał być nasz rudowłosy 10. letni kot - Tytus.

Jak tylko zauważyłem, jak bardzo interesuje się naszą córeczką, to od razu pomyślałem, że muszę spisać wszystkie pomysły na ich przygody. I tak dzięki zrządzeniu losu, przedstawiam

Państwu

ich

historię.

Kilkanaście

bajek/opowiadań, napisanych w krótkiej, treściwej i zabawnej (przynajmniej mnie bawiącej) formie, do przeczytania Waszym pociechom. Wspólnie zagłębcie się w świat Kota Tytusa a i przy okazji nauczcie dzieciaczki, kilku przydatnych rzeczy. Bo przecież Tytus bawi i uczy.

Zapraszam do lektury – Autor.

str. 5

Pierwsza Przygoda

str. 6

Pewnego słonecznego poranka, w małym domku na

skraju

miasteczka,

mieszkał

wesoły

kotek

o imieniu Tytus. Tytus był rudym, puszystym kociakiem z białymi łapkami i wielkim apetytem na przygody. Jego właściciele, Ania i Daniel poszli do pracy, a Tytus został sam w domu. Ale nie martwił się tym, bo wiedział, że dom to prawdziwy plac zabaw dla małego odkrywcy!

Gdy tylko drzwi zamknęły się za jego właścicielami, Tytus przeciągnął się leniwie, a potem… zaczął swoją wielką przygodę! Najpierw zauważył coś dziwnego na podłodze w salonie. To był jego własny ogon! - Co to za dziwny stwór mnie goni? – pomyślał Tytus i ruszył w pogoń. Kręcił się w kółko, skakał, przewracał, ale ogon zawsze był szybszy!

W końcu Tytus padł zmęczony na dywan, a ogon spokojnie się ułożył obok niego. - Hmm, to chyba mój ogon –

stwierdził mądry kotek i postanowił znaleźć nowe wyzwanie.

Następnie Tytus zauważył doniczkę z kwiatkiem na parapecie. Kwiatek kołysał się delikatnie na wietrze, a Tytus pomyślał, że to na pewno jakiś tajemniczy wróg!

Ruszył do ataku! Skoczył na parapet, ale kwiatek tylko się str. 7

zachwiał. Tytus machnął łapką, a kwiatek znów się poruszył.

- To walka na śmierć i życie! – pomyślał Tytus i zaczął skakać wokół

doniczki,

uderzając

łapkami

w

liście.

W końcu zmęczony kwiatek opadł, a Tytus ogłosił siebie zwycięzcą. - Jestem najdzielniejszym kotem na świecie! –

zawołał dumny.

Ale przygody Tytusa jeszcze się nie skończyły! W kuchni zauważył coś nowego – ręcznik papierowy, który leżał

na blacie. - O, to musi być potwór! – pomyślał Tytus i ruszył

do ataku. Chwycił ręcznik łapką i zaczął go ciągnąć.

Rozwinął się w długą wstęgę, a Tytus biegał po całym domu, owijając się w nią jak w kokon. W końcu potknął się i upadł

na miękką poduszkę, otoczony białym "śniegiem". - Chyba jednak nie jestem gotowy na walkę z potworami – westchnął

Tytus, ale uśmiechnął się pod wąsem.

Po całym dniu szalonych przygód Tytus zmęczony położył

się na swoim ulubionym fotelu. Gdy Ania i Daniel wrócili do domu, zastali go śpiącego, otoczonego porozrzucanymi zabawkami, kawałkami papieru i w towarzystwie lekko str. 8

potarganego kwiatka. - Co się tu działo? – zapytali ze śmiechem.

Tytus otworzył jedno oko i pomruczał: - To był dzień pełen przygód, ale teraz czas na drzemkę-i tak kończy się historia o dzielnym kocie Tytusie, który udowodnił, że nawet w domu można przeżyć niesamowite przygody!

str. 9

Bajka o Tytusie i malutkiej Marysi

str. 10

Pewnego dnia w domu Ani i Daniela zapanowała wielka radość. Do rodziny dołączyła malutka Marysia, nowo narodzona córeczka. Wszyscy byli zachwyceni, ale Tytus, rudzielcowy kocur, nie był do końca pewien, co o tym myśleć. W domu pojawił się nowy, mały człowiek, który wydawał dziwne dźwięki i zajmował dużo uwagi jego ukochanych właścicieli. Tytus przez pierwsze dni obserwował Marysię z daleka. Leżała w swoim małym łóżeczku, otulona kocykiem, a Ania i Daniel stale się nią zajmowali. - Co to za stworzenie? – zastanawiał się Tytus.

- Dlaczego wszyscy tak się nim zachwycają? -

Pewnego popołudnia, gdy Ania poszła do kuchni przygotować herbatę, a Daniel odpoczywał na kanapie, Tytus postanowił zbliżyć się do łóżeczka. Ostrożnie podszedł do łóżeczka na swoich miękkich łapkach i prostując ciało zajrzał do środka. Marysia leżała tam, uśmiechając się przez sen. Jej małe rączki poruszały się, jakby coś łapały w powietrzu.

Tytus nachylił się bliżej, a wtedy Marysia otworzyła oczy.

Dwoje niebieskich oczu spojrzało prosto na niego. Tytus str. 11