Pentakle i talizmany Salomona ebook

Książkę Pentakle i talizmany Salomona polecają:

„W końcu otrzymaliśmy nowoczesne podejście do zagadnienia pentakli Salomona – do tego w przystępnej, logicznej i praktycznej formie. Stwierdzenie, że ta książka jest imponująca to duże niedopowiedzenie. Ta wysoce specjalistyczna, ezoteryczna praca jest pozycją obowiązkową na półce z książkami każdego praktyka magii!”

– RAVEN DIGITALIS,

autor książki Esoteric Empathy

„W tej książce Emrys oferuje nam intymną, żywą relację ze zjawiskami, z którymi często się stykamy, ale rzadko je rozumiemy. Przedstawia każdy pentakl w kontekście indywidualnym i zbiorowym. Ta pozycja jest dokładnym, dobrze ustrukturowanym i fascynującym przewodnikiem po jednym z najważniejszych elementów Klucza Salomona. To książka, do której będzie musiał odnieść się każdy, kto analizuje te starożytne narzędzia przywoływania”.

– BENJAMIN STIMPSON,

autor książki Ancestral Whispers

„Emrys Abner przedstawia nam błyskotliwą analizę i prakatyczny przewodnik po Kluczu Salomona. Przedstawia najnowocześniejsze techniki i metody pracy z planetami zewnętrznymi, poszerzając naszą wiedzę stojącą za tą formą magii. Niezależnie od tego, czy dopiero zaczynasz pracę z pentaklami, czy masz już doświadczenie, ta książka pomoże w praktykowaniu tego rodzaju magii”.

– TAYLOR ELLWOOD,

autor książki Walking with Daemonic Spirits

„Ta książka to fantastyczne źródło informacji, które wyjaśnia często trudną do zrozumienia magię Salomona, czyniąc ją praktycznym i ważnym narzędziem dla współczesnych praktyków. Łącząc kontekst historyczny z praktycznym zastosowaniem, Abner oferuje jasne wyjaśnienia dotyczące przeznaczenia i zastosowania każdego pentakla. Dzięki jego stylowi narracji złożone koncepcje magiczne stają się łatwo przyswajalne. Abner opiera się o wiele życiowych przykładów, przy jednoczesnym zachowaniu imponującej głębi i autentyczności”.

– BAAL KADMON,

autor książki The Magickal Talismans of King Solomon

„Emrys przedstawia kompleksowy przewodnik umożliwiający zrozumienie i pracę z pentaklami Salomona. Oprócz opisania ich historii i zastosowania, szczegółowo wyjaśnia ich formę i funkcję. Poszerza również naszą obecną wiedzę, przedstawiając nowatorskie pentakle transsaturniczne. Jeśli chcesz nawiązać głębszą relację z tą formą magii, ta książka jest dla Ciebie!”

– SOROR VELCHANES,

autorka książki The Planetary Magic Workbook

REDAKCJA: Magdalena Kuźmiuk

SKŁAD: Krzysztof Nierodziński

PROJEKT OKŁADKI: Krzysztof Nierodziński

TŁUMACZENIE: Karol Wysocki

Wydanie I

Białystok 2026

ISBN 978-83-8446-072-6

Tytuł oryginału: Solomonic Pentacles: Wisdom and Magic for the Modern Age

“Translated from”

Solomonic Pentacles:

Wisdom and Magic for the Modern Age

Copyright © 2025 Emrys Abner

Published by Llewellyn Publications

Woodbury, MN 55125 USA

www.llewellyn.com

© Copyright for the Polish edition by Studio Astropsychologii, Białystok 2025

All rights reserved, including the right of reproduction in whole or in part in any form.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Bez uprzedniej pisemnej zgody wydawcy żadna część tej książki nie może być powielana w jakimkolwiek procesie mechanicznym, fotograficznym lub elektronicznym ani w formie nagrania fonograficznego. Nie może też być przechowywana w systemie wyszukiwania, przesyłana lub w inny sposób kopiowana do użytku publicznego lub prywatnego – w inny sposób niż „dozwolony użytek” obejmujący krótkie cytaty zawarte w artykułach i recenzjach. Niniejsza publikacja, w całości ani w żadnej części, nie może być wykorzystywana do trenowania, testowania, rozwijania ani doskonalenia systemów sztucznej inteligencji, modeli językowych, algorytmów uczenia maszynowego ani innych zautomatyzowanych systemów przetwarzania danych bez uprzedniej pisemnej zgody właściciela praw autorskich.

Książka ta zawiera informacje dotyczące zdrowia. Wydawca dołożył wszelkich starań, aby były one pełne, rzetelne i zgodne z aktualnym stanem wiedzy w momencie publikacji. Tym niemniej nie powinny one zastępować porady lekarza lub dietetyka, ani też być traktowane jako konsultacja medyczna lub inna. Jeśli podejrzewasz u siebie problemy zdrowotne lub wiesz o nich, powinieneś koniecznie skonsultować się z lekarzem, zanim samodzielnie rozpoczniesz jakikolwiek program poprawy zdrowia. Wydawca ani Autor nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jakiekolwiek negatywne skutki dla zdrowia, mogące wystąpić w wyniku stosowania zaprezentowanych w książce metod.

15-762 Białystok

ul. Antoniuk Fabr. 55/24

85 662 92 67 – redakcja

85 654 78 06 – sekretariat

85 653 13 03 – dział handlowy – hurt

85 654 78 35 – talizman.pl – detal

strona wydawnictwa: studioastro.pl

Więcej informacji znajdziesz na portalu psychotronika.pl

PENTAKLE W KOLEJNOŚCI POJAWIANIA SIĘ W KSIĄŻCE

KLASYCZNE PENTAKLE

Pierwszy Pentakl Jowisza 208

Drugi Pentakl Jowisza 214

Trzeci Pentakl Jowisza 218

Czwarty Pentakl Jowisza 222

Piąty Pentakl Jowisza 226

Szósty Pentakl Jowisza 232

Siódmy Pentakl Jowisza 235

Pierwszy Pentakl Marsa 239

Drugi Pentakl Marsa 244

Trzeci Pentakl Marsa 249

Czwarty Pentakl Marsa 253

Piąty Pentakl Marsa 257

Szósty Pentakl Marsa 261

Siódmy Pentakl Marsa 265

Pierwszy Pentakl Merkurego 268

Drugi Pentakl Merkurego 271

Trzeci Pentakl Merkurego 274

Czwarty Pentakl Merkurego 279

Piąty Pentakl Merkurego 283

Pierwszy Pentakl Księżyca 286

Drugi Pentakl Księżyca 293

Trzeci Pentakl Księżyca 296

Czwarty Pentakl Księżyca 299

Piąty Pentakl Księżyca 304

Szósty Pentakl Księżyca 308

Pierwszy Pentakl Saturna 311

Drugi Pentakl Saturna 314

Trzeci Pentakl Saturna 318

Czwarty Pentakl Saturna 322

Piąty Pentakl Saturna 325

Szósty Pentakl Saturna 328

Siódmy Pentakl Saturna 331

Pierwszy Pentakl Słońca 334

Drugi Pentakl Słońca 337

Trzeci Pentakl Słońca 342

Czwarty Pentakl Słońca 345

Piąty Pentakl Słońca 349

Szósty Pentakl Słońca 353

Siódmy Pentakl Słońca 356

Pierwszy Pentakl Wenus 359

Drugi Pentakl Wenus 365

Trzeci Pentakl Wenus 369

Czwarty Pentakl Wenus 372

Piąty Pentakl Wenus 375

PENTAKLE TRANSSATURNICZNE

Pierwszy Pentakl Urana 380

Drugi Pentakl Urana 384

Trzeci Pentakl Urana 387

Czwarty Pentakl Urana 390

Piąty Pentakl Urana 393

Szósty Pentakl Urana 397

Siódmy Pentakl Urana 400

Pierwszy Pentakl Neptuna 403

Drugi Pentakl Neptuna 407

Trzeci Pentakl Neptuna 411

Czwarty Pentakl Neptuna 414

Piąty Pentakl Neptuna 417

Szósty Pentakl Neptuna 420

Siódmy Pentakl Neptuna 423

Pierwszy Pentakl Plutona 427

Drugi Pentakl Plutona 432

Trzeci Pentakl Plutona 435

Czwarty Pentakl Plutona 439

Piąty Pentakl Plutona 443

Szósty Pentakl Plutona 446

PENTAKLE WEDŁUG ZASTOSOWANIA

ATAK

Trzeci Pentakl Marsa 249

Piąty Pentakl Księżyca 304

Czwarty Pentakl Saturna 322

Szósty Pentakl Saturna 328

WŁADZA

Piąty Pentakl Marsa 257

Pierwszy Pentakl Słońca 334

Drugi Pentakl Słońca 337

BIZNES, SUKCES W PRZEDSIĘWZIĘCIACH

Pierwszy Pentakl Jowisza 208

Drugi Pentakl Jowisza 214

Trzeci Pentakl Jowisza 218

Czwarty Pentakl Marsa 253

Pierwszy Pentakl Słońca 334

Trzeci Pentakl Słońca 342

CHAOS, NIEZGODA

Trzeci Pentakl Marsa 249

Siódmy Pentakl Marsa 265

Trzeci Pentakl Neptuna 411

OCZYSZCZENIE, OTWARCIE DROGI

Piąty Pentakl Merkurego 283

Pierwszy Pentakl Księżyca 286

Siódmy Pentakl Słońca 356

Drugi Pentakl Neptuna 407

Czwarty Pentakl Plutona 439

KOMUNIKACJA, NEKROMANCJA

Trzeci Pentakl Merkurego 274

Piąty Pentakl Księżyca 304

Pierwszy Pentakl Saturna 311

Szósty Pentakl Saturna 328

Czwarty Pentakl Słońca 345

Drugi Pentakl Plutona 432

UZDRAWIANIE, ODNOWA

Siódmy Pentakl Jowisza 235

Drugi Pentakl Marsa 244

Szósty Pentakl Urana 397

Drugi Pentakl Neptuna 407

Czwarty Pentakl Plutona 439

WPŁYW

Pierwszy Pentakl Saturna 311

Pierwszy Pentakl Słońca 334

Drugi Pentakl Wenus 365

WIEDZA, UMIEJĘTNOŚCI

Pierwszy Pentakl Merkurego 268

Trzeci Pentakl Merkurego 274

Czwarty Pentakl Merkurego 279

Trzeci Pentakl Urana 387

Czwarty Pentakl Neptuna 414

Piąty Pentakl Neptuna 417

MIŁOŚĆ

Pierwszy Pentakl Wenus 359

Drugi Pentakl Wenus 365

Trzeci Pentakl Wenus 369

Czwarty Pentakl Wenus 372

Piąty Pentakl Wenus 375

ZJAWISKA NATURALNE

Szósty Pentakl Księżyca 308

Siódmy Pentakl Saturna 331

Siódmy Pentakl Urana 400

Drugi Pentakl Neptuna 407

MOC

Siódmy Pentakl Marsa 265

Drugi Pentakl Merkurego 271

Siódmy Pentakl Saturna 331

Trzeci Pentakl Neptuna 411

OCHRONA, OBRONA

Szósty Pentakl Jowisza 232

Piąty Pentakl Marsa 257

Szósty Pentakl Marsa 261

Drugi Pentakl Księżyca 293

Trzeci Pentakl Księżyca 296

Czwarty Pentakl Księżyca 299

Piąty Pentakl Księżyca 304

Trzeci Pentakl Saturna 318

Piąty Pentakl Saturna 325

Piąty Pentakl Słońca 349

Szósty Pentakl Urana 397

Pierwszy Pentakl Neptuna 403

Czwarty Pentakl Neptuna 414

Szósty Pentakl Neptuna 420

Drugi Pentakl Plutona 432

PSYCHIKA, MAGIA, WRÓŻBIARSTWO

Piąty Pentakl Jowisza 226

Czwarty Pentakl Słońca 345

Szósty Pentakl Słońca 353

Piąty Pentakl Urana 393

Pierwszy Pentakl Neptuna 403

Siódmy Pentakl Neptuna 423

REPUTACJA, HONOR, GODNOŚĆ

Drugi Pentakl Jowisza 214

Pierwszy Pentakl Merkurego 268

Trzeci Pentakl Słońca 342

Pierwszy Pentakl Wenus 359

Drugi Pentakl Wenus 365

Drugi Pentakl Urana 384

Trzeci Pentakl Plutona 435

SAMODOSKONALENIE

Pierwszy Pentakl Marsa 239

Pierwszy Pentakl Merkurego 268

Trzeci Pentakl Merkurego 274

Pierwszy Pentakl Księżyca 286

Pierwszy Pentakl Słońca 334

Pierwszy Pentakl Wenus 359

Drugi Pentakl Wenus 365

Pierwszy Pentakl Urana 380

Drugi Pentakl Urana 384

Trzeci Pentakl Urana 387

Czwarty Pentakl Urana 390

Siódmy Pentakl Urana 400

Piąty Pentakl Neptuna 417

Pierwszy Pentakl Plutona 427

Trzeci Pentakl Plutona 435

Czwarty Pentakl Plutona 439

Piąty Pentakl Plutona 443

Szósty Pentakl Plutona 446

ZMAGANIA Z WEWNĘTRZNYM CIENIEM

Czwarty Pentakl Saturna 322

Trzeci Pentakl Urana 387

Pierwszy Pentakl Plutona 427

Drugi Pentakl Plutona 432

Trzeci Pentakl Plutona 435

Czwarty Pentakl Plutona 439

ZWYCIĘSTWO

Czwarty Pentakl Marsa 253

Drugi Pentakl Saturna 314

BOGACTWO, OBFITOŚĆ

Pierwszy Pentakl Jowisza 208

Drugi Pentakl Jowisza 214

Trzeci Pentakl Jowisza 218

Czwarty Pentakl Jowisza 222

Siódmy Pentakl Jowisza 235

Trzeci Pentakl Słońca 342

Piąty Pentakl Plutona 443

RYTUAŁY W KOLEJNOŚCI POJAWIANIA SIĘ W KSIĄŻCE

Kąpiele rytualne, egzorcyzmy wody, błogosławieństwo soli (Większy Klucz Salomona, tom 2, rozdział 5) 144

Zaklęcia przygotowawcze (Większy Klucz Salomona, tom 2, rozdział 4) 148

Przygotowanie przestrzeni rytualnej (Większy Klucz Salomona, tom 2, rozdział 7) 151

Modlitwa przygotowawcza (Większy Klucz Salomona, tom 2, rozdział 2) 153

Przygotowanie towarzyszy (Większy Klucz Salomona, tom 2, rozdział 3) 156

Egzorcyzmy kadzidłem i ogniem (Większy Klucz Salomona, tom 2, rozdział 10) 158

Przygotowanie świec (Większy Klucz Salomona, tom 2, rozdział 12) 161

Budowa kręgu (Większy Klucz Salomona, tom 1, rozdział 3) 164

Spowiedź (Większy Klucz Salomona, tom 1, rozdział 4) 175

Pierwotne zaklęcie (Większy Klucz Salomona, tom 1, rozdział 5) 181

Pozwolenie na odejście (Większy Klucz Salomona, tom 1, rozdział 7) 187

Poświęcenie pentakla (Większy Klucz Salomona, tom 1, rozdział 8) 188

WSTĘP

Jeśli trzymasz tę książkę w rękach i zastanawiasz się, czy świat naprawdę potrzebuje kolejnej publikacji poświęconej pentaklom Salomona, uwierz mi, że zadawałem sobie to pytanie setki razy podczas jej tworzenia. Za każdym razem odpowiedź brzmiała jednak: „tak”, ponieważ obecnie dostępne publikacje są albo niekompletne, albo niezwykle zagmatwane i napisane przez naukowców dla innych naukowców. Nie ma nic złego w tych książkach ani w tego typu podejściu. Podziwiam prace innych autorów, ale zauważyłem, że istnieje w dużej mierze niezagospodarowana nisza, coś pomiędzy pracą stricte naukową a popularyzatorskim ujęciem, które często jedynie pobieżnie ślizga się po temacie. I to właśnie ten obszar – miejsce pomiędzy tymi dwoma biegunami – jest najbardziej interesujący dla większości ludzi.

Ale zatrzymajmy się na chwilę. Czym są tak naprawdę pentakle Salomona?

Na podstawowym poziomie – są to magiczne pieczęcie, które wykorzystują różnorodne symbole, imiona boskie, symbole sakralne, imiona aniołów, litery hebrajskie i ezoteryczne wzory, aby wywołać pożądane efekty w życiu użytkownika. Pomimo tego, że zostały stworzone przez ludzkie ręce i umysły, były natchnione boską inspiracją jako dar dla ludzkości. Potrzeby i pragnienia, do których się odnoszą, są wspólne dla nas wszystkich: ochrona, miłość, seks, dostatek, sukces, rozwijanie talentów i zabieganie o pomoc aniołów w trudnych sytuacjach. Zostały zaprojektowane, aby pomóc nam w wyzwaniach, przed którymi stajemy w trakcie tego śmiertelnego życia. Są dostępne dla wszystkich, niezależnie od wyznania lub pochodzenia społeczno-kulturowego.

Pieczęcie te są ryte na metalowych talizmanach, które są potem noszone przez ich użytkowników w celu uzyskania pożądanych efektów, chociaż noszenie ich nie jest wymagane. Można je przechowywać w specjalnym miejscu, przymocować do przedmiotów o osobistym znaczeniu, wyeksponować tak, aby wszyscy mogli je zobaczyć lub ukryć w sekretnym miejscu. Energia i zdolność do wywoływania tych efektów pochodzi od aniołów związanych z każdym pentaklem. Są one środkiem, który ułatwia wezwanie niebiańskich istot i boskich energii, aby nam pomogły. Dokonują one cudów i zapewniam, że działają.

Moja historia

Moja przygoda z pentaklami rozpoczęła się w kluczowym momencie mojego życia, kiedy kwestionowałem wszystko i czułem się duchowo zagubiony. Pochodzę z rodziny katolickiej, chodziłem do katolickiej szkoły średniej i mieszkałem w klasztorze Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego br. Stanisława Kubiaka. Zawsze byłem osobą niezwykle uduchowioną, ale nie potrafiłem pogodzić się z formą jej wyrażania w ramach Kościoła. Znalazłem lokalną społeczność unitarian, która była znacznie bardziej zgodna z moimi wartościami i koncepcją boskości, ale jej członkowie zbytnio skupiali się na teorii. Pragnąłem doświadczenia opartego na intuicji. Jako instrumentalista pragnąłem połączyć transcendentne uczucie grania muzyki z procesem duchowego rozwoju. Podobnie jak niewierny Tomasz, który nie wierzył, że Jezus zmartwychwstał, dopóki nie dotknął ran w jego dłoniach i stopach, musiałem poczuć swoją duchowość, aby stała się ona prawdziwa. Wtedy odkryłem świat ezoteryki. Sprzyja ona indywidualności i osobistej odpowiedzialności. Skupia się na doświadczeniu bezpośredniej współpracy z bogami, boginiami, aniołami, demonami i innymi bytami. Doświadczenia te można zdobyć poprzez ćwiczenia oraz praktykę i nie wymagają one pomocy eksperta lub pośrednika. Są one dla mnie ważne jako racjonalnej istoty ludzkiej, ale również dobrze współgrają z moim wykształceniem zawodowym w zakresie edukacji, statystyki i demografii. Jest to rodzaj duchowości zgodny z obserwowalnym wszechświatem, a im bardziej zagłębiałem się w materiały źródłowe, tym bardziej temat ten stawał się dla mnie interesujący.

W 2021 roku, przy wsparciu mojej żony, podjąłem decyzję o odejściu z pracy w edukacji i poświęceniu się studiom ezoterycznym w pełnym wymiarze. Miałem szczęście, że mogłem w pełni poświęcić się czytaniu, ćwiczeniach i eksperymentowaniu, co znacznie przyspieszyło moje zapoznanie się z materiałem. Otworzyłem sklep internetowy o nazwie Acoustic Alchemist, w którym sprzedaję pentakle, talerze ołtarzowe i inne narzędzia dla magów oraz adeptów magii. To właśnie dzięki tej pracy szczególnie zafascynowałem się pentaklami Salomona. Podziwiałem ich moc i prostotę. Doceniałem ich wdzięk i pomysłowość projektu. Przede wszystkim szanowałem ich niezawodność w osiąganiu pożądanych efektów. Testowałem ich skuteczność i zapisywałem wyniki w moich dziennikach. Spędzałem czas na rozmowach z duchami o tym, do czego służą, jak działają i jaki mają potencjał. Kierując się tym, czego się nauczyłem, wykonywałem eksperymenty, aby sprawdzić, czy pentakle mają szersze zastosowanie (ale powiązane z ich deklarowanym przeznaczeniem w grymuarach). Wykonałem już tysiące pentakli stosując różne metody konstrukcji. Podczas gdy moje ręce były zajęte ich tworzeniem, mój umysł medytował nad ich znaczeniem, a moja dusza poszukiwała ich tajemnic. Przez cały czas robiłem notatki na temat moich odkryć, które ostatecznie złożyły się na tom, który teraz czytasz. Wcześniej znajdowałem się w miejscu, w którym identyfikowałem się jako agnostyk. Zmieniło się to, gdy zacząłem praktykować magię. Ogrom doświadczeń, które zdobyłem od tamtego czasu, całkowicie zmienił moje spojrzenie na, cóż, wszystko. Istnienia tych duchów nie dało się zignorować ani wyjaśnić. Magia zmieniła mnie – na lepsze, jak sądzę – i zmieni również ciebie. Tak to właśnie działa.

Pentakle ciągle udzielają mi wskazówek i ukazują kierunek zmian w moim życiu. Zawsze uczę się o nich nowych rzeczy lub odkrywam ich nowe możliwości. Mam nadzieję, że jest to również początek twojej własnej, trwającej całe życie przygody z pentaklami Salomona.

Czego możesz się spodziewać?

Zamiast szczegółowo opisywać badania, zastosowane metodologie i tym podobne kwestie, chcę pokrótce przedstawić ci, czym jest a czym nie jest ta książka.

Ma ona służyć jako praktyczne źródło informacji

Jeśli jesteś podobny do mnie, masz półkę pełną reprodukcji starych tomów, rękopisów i grymuarów, i chociaż wszystkie zawierają świetne informacje, są one dość rozproszone i trudno czasem znaleźć rzecz, której akurat potrzebujesz. Przedstawię ci wszystkie informacje potrzebne do pracy z każdym pentaklem, sposób jego wykonania i wykorzystania. Każdy pentakl ma poświęconą mu sekcję, która pozwala uzyskać dostęp do wszystkich kluczowych informacji, dzięki czemu nie musisz żonglować tuzinem książek.

Jest ona efektem badań, testów i osobistych odkryć

Nie potrzebujesz kolejnej powtórki z wcześniej przetłumaczonych, powszechnie dostępnych i bezpłatnych wersji najważniejszych rękopisów. Uznany tłumacz i uczony Joseph Peterson prowadzi stronę internetową o nazwie Esoteric Archives, która zapewnia bezpłatny dostęp do jego tłumaczeń historycznie ważnych tekstów ezoterycznych. Jest to kopalnia informacji i zachęcam cię do ich wykorzystania. To, co przedstawiam, jest nieco inne. Chociaż szanuję oryginalne źródła i wykorzystuję je jako punkt odniesienia, sedna praktyki ezoterycznej nie można znaleźć wyłącznie na kartach książek, bez względu na to, jak są one dobre. Jest to ekstatyczna tradycja mistyczna, której trzeba doświadczyć. Łączę wiedzę historyczną z tym, czego nauczyłem się, używając pentakli w moim życiu i będę dzielił się informacjami, które otrzymałem poprzez kontakty z aniołami i duchami.

Nie ujawniam w niej żadnych starożytnych tajemnic

Większość książek, które twierdzą, że ujawniają starożytne tajemnice autorstwa świętych mędrców, tak naprawdę tego nie robi – jest to tylko sprytna taktyka marketingowa. Ta książka pomoże ci samodzielnie odkryć ezoteryczne sekrety poprzez wykorzystanie pentakli. Jednym z moich ulubionych powiedzeń jest: „Objawienie nie jest zarezerwowane dla wybranych”.

Ludzie wydają się sądzić, że Boskość przemawiała do proroków i świętych postaci tysiące lat temu lub poprzez nich, a potem z nieznanych powodów przestała to robić. Twierdzę, że wszyscy jesteśmy tak samo zdolni do obcowania z Boskością i niebiańskimi istotami, jak król Salomon, Enoch, Mojżesz czy Jakub. Byli oni po prostu ludźmi takimi, jak my. Mamy w sobie tę samą boską iskrę i tę samą zdolność do kształtowania naszej rzeczywistości zgodnie z naszymi pragnieniami.

Opisana w niej magia nie jest wyczerpująca

Chociaż niniejsza pozycja jest próbą dekonstrukcji niektórych aspektów tradycji i dostarczenia bogatego kontekstu, nie ma on ambicji bycia ostatecznym kompendium wiedzy na temat magii salomonowej. Mam nadzieję przedstawić kluczowe koncepcje, wyjaśnić symbolikę i zaprezentować kilka nowych sposobów patrzenia na tą dziedzinę magii, nie zaprzeczając wiarygodności wkładu i opinii innych osób. Istnieje wiele dobrych książek na ten temat i wszystkie one poruszają różne aspekty. Jest to ogromna dziedzina badań i jedna książka nie jest w stanie jej wyczerpać. Jak zawsze, jest jeszcze wiele do nauczenia się, ale to właśnie sprawia, że magia jest tak potężna i intrygująca. Możesz spędzić całe życie na jej studiowaniu i nadal nie będziesz w stanie poznać jej w całości. Czytaj jak najwięcej, wybieraj to, co jest dla ciebie przydatne, a odrzucaj to, co nie jest.

Podważa tradycję

Nie mam nic przeciwko tradycji. Mam jednak coś przeciwko zachowywaniu tradycji tylko dlatego, że jest stara. Wiele osób zajmujących się ezoteryką usiłuje znaleźć najstarsze zachowane teksty, wierząc, że wiek jest równoznaczny z prawdą. Tak nie jest. Im starszy jest tekst, tym większe jest prawdopodobieństwo, że został on zniekształcony przez kolejne pokolenia skrybów, tłumaczy lub przez osoby związane z polityką bądź religią, które miały w tym swój interes. Możliwe jest również, że autor oryginału miał swoje własne motywy, niekoniecznie związane z rozwojem duchowym. Tradycja magii salomonowej jest pod tym względem szczególnie kłopotliwa ze względu na barwną historię autorów, treść oraz normy społeczne/kulturowe, które wymagały ukrywania tych tekstów, celowego zaciemniania ich znaczenia, a w niektórych przypadkach nawet niszczenia. Historia obiegu i recepcji rękopisów salomonowych i ich poprzedników, takich jak Hygromanteia i Sepher ha-Otot, jest równie trudne do ustalenia. Chociaż uczeni tacy jak dr Stephen Skinner wykonali fantastyczną pracę, szczegółowo opisując prawdopodobny przebieg przekazywania i rozwoju tych dokumentów, nadal jest to długa i kręta droga, która często pozostaje niejasna. Znajomość historii rękopisów salomonowych jest pomocna w zrozumieniu chronologii idei, kontekstu kulturowego, w którym idee te zostały stworzone lub zmodyfikowane, oraz prawdopodobnych wpływów, które oddziaływały na ich autorów i kopistów. Jednak celem tej pracy jest pomoc przeciętnemu człowiekowi, który po prostu próbuje to wszystko zrozumieć, aby poprawić swoją sytuację.

Najlepszym sposobem, w jaki możemy dostosować pentakle do naszego współczesnego życia, jest ograniczenie wykonywania skomplikowanych rytuałów, zachowanie tego, co naprawdę działa, zmodyfikowanie lub wyeliminowanie tego, co zbędne, przyswojenie tego, czego każdy pentakl próbuje nas nauczyć, i zastosowanie tego w naszym życiu w sposób, który przyniesie realne korzyści. Oto dobry przykład: Większy Klucz Salomona określa sposób, w jaki należy konstruować pentakle. Nigdzie nie ma w nim wzmianki o użyciu maszyny sterowanej za pomocą układu CNC, wiertarki, frezarki lub grawerki laserowej. Czy to oznacza, że są one zabronione? Nie! Autorzy po prostu nie słyszeli jeszcze o tych innowacjach, ani nawet nie śnili o nich. Gwarantuję ci, że gdyby dysponowali technologią, którą mamy obecnie, z pewnością by z niej skorzystali. Dla nich użycie lasera byłoby samo w sobie magiczne – wycinanie boskich wzorów w metalu za pomocą samego światła! Uważaliby, że znalazłeś sposób na wykorzystanie wiecznego światła samego nieba.

Głupotą jest myśleć, że powinniśmy być ograniczeni do metod wypracowanych przez autorów żyjących w średniowieczu. Przecież nie mieli oni wtedy nawet bieżącej wody! Nie zamierzasz chyba biec do sklepu i kupować wiadra, aby czerpać wodę z miejskiej studni (zakładając, że twoje miasto ma studnię) tylko po to, aby wiernie trzymać się ich metod? Nie wspominając już o tym, że większość tradycjonalistów sama nie przestrzega wszystkich instrukcji. Być może dbają o to, aby używać odpowiednich metali w odpowiednich godzinach planetarnych, kiedy na niebie znajdują się odpowiednie znaki astrologiczne, ale Większy Klucz Salomona jest o wiele bardziej wymagający. Należy przestrzegać dziewięciodniowego postu, w czasie którego odmawia się liczne modlitwy, recytuje święte pisma i wygłasza skomplikowane oracje. Trzeba nosić specjalne szaty, buty, pasy itp., z których każdy musi być wykonany z określonego materiału i przygotowany w określony sposób. Na ziemi należy narysować ogromne, skomplikowane magiczne kręgi za pomocą specjalnie przygotowanego ostrza. Są też potrzebne różdżki, miecze, laski, urny, rytualne kąpiele, posty, rytuały oczyszczające i wiele innych. Niewiele jest osób, które mają czas, cierpliwość, pieniądze, umiejętności i wiedzę, aby zgromadzić wszystkie te przedmioty i wykonywać rytuały opisane w tekstach salomonowych zgodnie z zaleceniami. Jeśli większość praktykujących wybiera, które części należy przestrzegać, a które ignorować, to gdzie leży granica między autentycznym magiem salomonowym a kimś, kto robi to źle?

Według mnie taka granica nie istnieje. Magia, będąca praktyką opartą na doświadczeniu, jest czymś innym dla każdego maga. Nie musisz ściśle przestrzegać zasad zawartych w grymuarach. Magia nie musi być trudna, aby być skuteczną. Przede wszystkim musi mieć dla ciebie sens i musisz w nią wierzyć. Anioły odnajdą cię w ten czy inny sposób i zrobią wszystko, co w ich mocy, aby spełnić twoje oczekiwania. W recytowaniu skomplikowanych formuł i przygotowaniach kryje się skuteczna sztuczka psychologiczna – większość ludzi wierzy, że osiągnie zadowalające wyniki tylko wtedy, gdy się odpowiednio natrudzi. Anioły, z którymi współpracujemy, rozumieją to i dostosowują się do naszych oczekiwań. Jeśli wierzysz, że magia musi być trudna, to taka właśnie dla ciebie będzie. Co by się stało, gdybyś poddał się mądrości aniołów i pozwolił, aby była ona jednak prosta? Zgadłeś – ułatwią ci to. Ta forma magii nigdy nie miała być statycznym reliktem minionej epoki duchowego rozwoju. Miała być żywą tradycją, która pozwala każdemu człowiekowi osiągnąć swój pełny potencjał duchowy, co płynnie przechodzi do następnego punktu…

Zachęca do eksperymentowania

Jednym z powodów, dla których magia Salomona przetrwała próbę czasu, jest to, że jest to solidny system z ogromnymi możliwościami personalizacji. Jak pisze znany mag i pisarz Dion Fortune w książce „The Mystical Qabalah” („Mistyczna kabała”): „Chociaż korzenie naszego systemu sięgają odległej przeszłości, nie ma powodu, dla którego powinniśmy być ograniczeni tradycją. Jeśli stosowana przez nas metoda ma być żywą praktyką, to powinna być czymś, co się rozwija, ponieważ doświadczenia każdego wzbogacają ją i stają się częścią wspólnego dziedzictwa”1. Czy uważasz, że ludzie przekazywaliby sobie ten system przez wieki, gdyby sprowadzał on ruinę na głowę każdego, kto błędnie napisał słowo lub źle wymówił imię? Oczywiście, że nie. Przekazywali go dalej, dodając to, czego się nauczyli, ponieważ dostrzegli, że to naprawdę działa.

Kiedy patrzymy na literaturę salomonową, nie widzimy perspektywy jednego autora ani niezmiennego zestawu instrukcji. Widzimy efekt pracy wielu autorów, praktyków, kopistów i recenzentów, którzy przyczynili się do rozwoju tej nieustannie ewoluującej praktyki duchowej. Kiedy poznasz szeroką gamę znaków tworzonych na przestrzeni dziejów, zdasz sobie sprawę, że umiejętności artystyczne nie są warunkiem koniecznym do ich tworzenia, ponieważ nie chodzi o to, żeby dany pentakl ładnie wyglądał, ale o komunikację i połączenie z Boskością. Anioły nie dbają o to, czy jesteś dobrym artystą. Nie obchodzi ich, czy masz okropne pismo. Zależy im na tym, że zwracasz się do nich o pomoc. Zależy im na tym, aby twoje serce było czyste, a motywy szlachetne. Zależy im na tym, abyś starał się być lepszym człowiekiem i chętnie ci w tym pomogą. Wszystko to oznacza, że nie należy się bać. Pentakle nie wyrządzą ci krzywdy. Próbuj różnych rzeczy. Eksperymentuj. Dostosuj je do swoich potrzeb. Być może odkryjesz o wiele więcej niż oczekiwałeś.

Uwaga dotycząca użycia języka hebrajskiego

Zachodnia tradycja ezoteryczna uznała hebrajski za język preferowany w praktykach magicznych. Wynika to z kabalistycznego przekonania, że cały wszechświat został stworzony przy użyciu liter hebrajskiego alfabetu. Mają one w sobie naturalną moc, a każda z nich reprezentuje siłę duchową. Ich połączenie w celu utworzenia imion boskich jest postrzegane jako niezwykle potężne.

Język hebrajski jest interesujący, ponieważ nie traktuje samogłosek w taki sam sposób jak język angielski czy inne języki indoeuropejskie. Wczesny hebrajski był zapisywany w blokach tekstu przy użyciu wyłącznie spółgłosek i bez znaków interpunkcyjnych. Dźwięki samogłoskowe były sugerowane, a to czytelnik decydował o tym, jak należy wymawiać słowa. Na przykład zdanie „Pentakle są najwyższą formą magii” byłoby zapisane jako „PNTKL S NJWŻSZ FRM MG”. Uważa się, że cała Tora jest imieniem boskim i nie powinna być nigdy zmieniana. Aby uhonorować to przekonanie, jednocześnie zwiększając dokładność interpretacji pism świętych, stworzono system kropek i kresek zwany nikkud (liczba mnoga: nikkudot). Nikkudot można umieszczać wokół istniejących liter, skutecznie wstawiając samogłoski do świętych wersów i dając czytelnikowi dokładną wymowę słów bez zmiany podstawowego tekstu. Współczesny język hebrajski jest zazwyczaj zapisywany bez nikkudot. Ich użycie straciło na popularności, ponieważ może utrudniać pisanie na klawiaturze i nie odzwierciedla sposobu wymawiania słów w różnych dialektach na całym świecie, co zmniejsza jego użyteczność.

W tym tekście zdecydowałem się zachować nikkudot w odniesieniu do pentakli lub fragmentu Biblii ze względu na dokładność i zgodność z historycznym kontekstem. Jednak tam, gdzie to możliwe, zastosowałem współczesny sposób zapisu alfabetu hebrajskiego bez nikkudot, aby ułatwić czytelnikom nieznającym języka zrozumienie przedstawianych pojęć i nawiązanie połączeń między literami hebrajskimi a ich łacińskimi odpowiednikami. Boskie imię YHVH nigdy nie jest zapisywane z nikkudot, ponieważ prawdziwa wymowa tego imienia jest nieznana, zaginęła w czasie lub jest jedną z najlepiej strzeżonych tajemnic w historii ludzkości.

Podsumowanie

Praktykowanie magii ceremonialnej i renesansowej wymaga dokładnej analizy pod kątem przydatności we współczesnym nam świecie, aby określić, co nadal jest pomocne, a co nie jest już potrzebne. W końcu celem magii jest połączenie się z Boskością w realny, namacalny sposób i współpraca z tymi istotami/energiami, aby poprawić jakość życia. W ujęciu mistycznym celem jest wzniesienie ponad ograniczenia świata materialnego. Prawdziwe znaczenie magii salomonowej jest czasami zakryte przez skomplikowane rytuały i zawiłe wymagania stawiane adeptom przez teksty źródłowe. Jednak ważne, jest by pamiętać, że najważniejszy jest jej transformacyjny wpływ, jaki może ona wywrzeć na ciebie.

Mam nadzieję, że poznanie pentakli sprawi ci tyle samo radości, co mi, i że zdecydujesz się wykorzystać ich mądrość w swoim życiu. Nie zniechęcaj się i poddawaj strachowi lub sceptycyzmowi. Odkryj ich niezwykłe właściwości samodzielnie. Próbuj nowych rzeczy. Być może doznasz prawdziwego objawienia i poprawisz jakość swojego życia. Masz niewiele do stracenia, a możesz bardzo dużo zyskać.

CZĘŚĆ IWPROWADZENIE

Rozdział 1HISTORIA SALOMONA

Zanim przyjrzymy się pentaklom, rytuałom i praktykom magii salomonowej, warto pokrótce przybliżyć kontekst historyczny jej centralnej postaci: króla-maga Salomona. To enigmatyczna postać, która pobudzała wyobraźnię kolejnych pokoleń badaczy religii i magii. Podobnie jak w przypadku wielu innych ikonicznych postaci historycznych, historia króla Salomona jest mieszanką prawdy i mitu. W kulturze funkcjonuje jego wizerunek jako niezwykle mądrego, potężnego, bogatego i pobożnego króla, który rozkazywał demonom i wykorzystał je do budowy Pierwszej Świątyni w Jerozolimie za pomocą swojego magicznego pierścienia i mosiężnego naczynia. Jak w przypadku każdej sławnej osoby, za fantastyczną historią kryje się również bardzo ludzki, śmiertelny człowiek, mający wady jak każdy z nas.

Historyczny Salomon

W rzeczywistości niewiele wiemy o królu Salomonie z Izraela jako postaci historycznej. Niektórzy uczeni sugerują, że wszystkie szczegóły dotyczące jego panowania zostały wymyślone lub wyolbrzymione. Inni uważają, że istnieje wystarczająco dużo dowodów potwierdzających biblijną relację. Niezależnie od tego, po której stronie barykady stoją, uczeni zgadzają się, że prawdopodobnie istniał. Hipotetyczny okres jego panowania to lata 970–931 p.n.e. Dysponujemy babilońskimi i asyryjskimi źródłami pisanymi z tamtego okresu, w których wspomniani są różni królowie z obszaru Kaananu, w tym Dawid i Salomon, które posłużyły do ustalenia przybliżonej chronologii rodu Dawida. Król Dawid był ojcem Salomona, a jego matką była Batszeba, będąca prawdopodobnie córką królowej Saby, ponieważ słowo „bat” w języku hebrajskim oznacza „córka”.

Życie Salomona było skomplikowane, zanim jeszcze się rozpoczęło. Uriasz Hetyta był żołnierzem w armii króla Dawida, a Batszeba była jego żoną. Dawid i Batszeba mieli co najmniej jedną cudzołożną schadzkę w czasie gdy Uriasz walczył na wojnie z rozkazu króla. Dawid unikał wzięcia odpowiedzialności za swój postępek wysyłając Uriasza wielokrotnie na linię frontu, mając nadzieję, że ten zginie. W końcu Dawid nakazał Joabowi, dowódcy swoich sił zbrojnych, wycofanie wsparcia dla Uriasza, co spowodowało, że został on zabity przez wroga, a Dawid nie tracił czasu i poślubił świeżo owdowiałą Batszebę. Ich pierwsze dziecko, poczęte podczas ich pierwszego, cudzołożnego spotkania zmarło jako niemowlę. Salomon – pierwsze dziecko poczęte przez nich po zawarciu związku małżeńskiego – urodził się zdrowy, co uznano za znak, że Dawidowi wybaczono jego grzechy. Dlatego dziecko otrzymało imię Shlomo (Salomon), co w języku hebrajskim oznacza „pokojowy”.

Salomon miał odziedziczyć zjednoczone królestwo Izraela i Judy ze stolicą w Jerozolimie. Ponownie uczeni spierają się, czy takie zjednoczone królestwo istniało. Jedyna pisemna wzmianka o zjednoczonym królestwie pochodzi z Księgi Królów w Biblii. Mówi się, że Salomon zbudował ufortyfikowane miasta Megiddo, Gezer i Hazor2. Profesor Israel Finkelstein z Uniwersytetu w Tel Awiwie przeprowadził datowanie radiowęglowe materiałów pochodzących z tych miejsc, a także analizę znalezionych w nich ceramiki i doszedł do wniosku, że zostały one zbudowane w IX wieku p.n.e., a więc długo po panowaniu Salomona. Dodatkowo znaleziska z wczesnej epoki żelaza odkryte na stanowiskach archeologicznych z X wieku p.n.e. oraz brak królewskich inskrypcji zjednoczonej monarchii w całym Kanaanie wskazują na prawdopodobieństwo, że Salomon był raczej władcą plemiennym niż królem zjednoczonego państwa3. Z kolei profesor Yosef Garfinkel z Uniwersytetu Hebrajskiego przedstawił odmienne dowody z wykopalisk w Gezer i Khirbat Qeiyafa. Chociaż należy zachować ostrożność ze względu na małą liczbę próbek i umiejscowienie okazów w warstwie geologicznej tego obszaru, datowanie radiowęglowe prowadzi do wniosku, że miejsca te powstały w X wieku p.n.e., co ponownie stawia Salomona i teorię zjednoczonego królestwa „w świetle reflektorów. Odkrycia sugerują, że intensywny rozwój osadniczy w Judzie rozpoczął się mniej więcej w tym czasie i istnieją wystarczające dane, aby potwierdzić tezę, że w IX wieku p.n.e. trwała już budowa murów wokół miast i monumentalnych budynków4. Mamy dowody na to, że lud Izraela i Judy budował różne obiekty (domy, twierdze, obwarowania miast itp.), ale nie mamy pojęcia, jak wyglądał ich system rządów, czy było to zjednoczone królestwo, czy miasta-państwa z własnymi lokalnymi królami. To, że znamy przybliżoną datę budowy danego miasta lub budynku, nie oznacza, że wiemy, kto je zbudował. Obie strony sporu mają po swojej stronie przekonujące dowody, tak więc intelektualnie uczciwą odpowiedzią jest według mnie stwierdzenie, że nie wiadomo jeszcze w sposób pewny, czy relacja biblijna pokrywa się z prawdą historyczną. Być może czas rzuci światło na tę kwestię, ale na razie możemy pozwolić sobie na luksus nieznajomości prawdy, co pozwala nam ciągnąć dalej historię Salomona, niezależnie od tego, czy jest ona prawdziwa, czy nie.

Jak czytamy w Pierwszej Księdze Królewskiej, Salomon rozpoczął swoje panowanie w wieku zaledwie piętnastu lat. Angażował się w duże operacje wojskowe i akcję kolonizacyjną, aby ustanowić szlaki handlowe, które przyniosłyby królestwu rozwój kulturalny i bogactwo. Dzięki temu powiększał się majątek i władza Salomona. Trwało to przez całe czterdzieści lat jego panowania, podczas których Izrael stał się centrum handlowym dla Tarszisz, Ofiru i Indii na wschodzie oraz Egiptu, Tyru i Arabii na zachodzie. W tym okresie dobrobytu i pokoju Salomon napisał Pieśń nad Pieśniami, Księgę Przysłów i Księgę Koheleta. Podjął się również realizacji wielkich projektów urbanistycznych, budując pałace, wielkie bramy i fortyfikacje. Istnienie tych projektów potwierdzają dowody archeologiczne, nawet jeśli nie mamy pewności, czy to Salomon je zbudował. Pokój nie trwał jednak długo.

Salomon zmarł w wieku około sześćdziesięciu lat. W związku z tym, że nie podano ani nie odnotowano przyczyny jego śmierci, zakłada się, że zmarł z przyczyn naturalnych. Jego syn, Roboam, objął tron, ale dziesięć z dwunastu plemion nie uznało go za swojego króla, więc Izrael ponownie podzielił się na północne królestwo Izraela i południowe królestwo Judy. Takie jest tło na poły mitycznej historii Salomona, w której granica między faktami a fikcją jest naprawdę niejasna.

Mądrość Salomona

Źródłem przysłowiowej wręcz mądrości Salomona był opisany w Pierwszej Księdze Królewskiej sen, w którym Bóg zaoferował mu spełnienie każdego jego życzenia, a on poprosił o mądrość, aby sprawować sprawiedliwe rządy. Bóg był pod wrażeniem, że Salomon nie poprosił o długie życie ani bogactwa, jak zrobiłaby większość ludzi i nagrodził go mądrością, dodając bogactwa i długie życie jako bonus. Niektórzy twierdzą, że opowieść ta jest dowodem na to, że był on w rzeczywistości tak mądry, jak głosi legenda. Inni traktują to jako przypowieść, która uczy nas dwóch lekcji: po pierwsze, że Bóg jest źródłem wszelkiej mądrości, którą ofiarowuje nam jako dar (nawet Salomonowi), a po drugie, że prosząc Boga o dary duchowe, jesteśmy za ich sprawą zdolni polepszyć nasze materialne bytowanie. Całkowicie fantastyczne fragmenty historii Salomona, w których nagina on do swojej woli demony i zmusza je do budowy Pierwszej Świątyni za pomocą swojego magicznego pierścienia i mosiężnego naczynia, pochodzą z Testamentu Salomona – tekstu którego autorstwo przypisuje się samemu królowi. Zawiera on w sobie oczywiste motywy z tradycji żydowskiej, ale także chrześcijańskie i greckie.

W tekście tym Salomona odwiedza demon Ozibuth, który ma burzę włosów na głowie i jest porównywany do greckiej Meduzy. Potem król staje twarzą w twarz z siedmioma demonicznymi siostrami, które reprezentują Plejady, zarówno w mitologii, jak i astrologii. Widzimy również, jak staje twarzą w twarz z demonem o imieniu Ephippas, który mówi królowi Salomonowi, że może go pokonać tylko „człowiek zrodzony z dziewicy i skazany na śmierć na krzyżu przez Żydów”5. Wątpliwe jest, aby taki szczegół znalazł się w tekście, gdyby nie ręka chrześcijańskiego redaktora. Jest wysoce prawdopodobne, że relacja ta powstawała przez długi czas i w różnych miejscach, przez co uwzględnia perspektywy różnych autorów i środowisk kulturowych.

Datowanie powstania Testamentu Salomona rozciąga się od 100 r. n.e. do 1350 r. n.e. Brian Johnson, filolog i tłumacz, pisze w Testament of Solomon: Recension C: „Jest całkiem prawdopodobne, że fragmenty tego, co stało się Testamentem Salomona, krążyły niezależnie przez setki lat, stopniowo gromadząc się wokół stałych ram narracyjnych, wyznaczających główną oś historii króla”6. Nawet najbardziej znane fragmenty historii Salomona nie zostały więc spisane w jednym czasie, w sposób w jaki historyk lub biograf stworzyłby tego typu narrację. Historia ta powstawała w sposób bardziej zbliżony do greckich eposów, w których długa seria ustnych i pisemnych przekazów weszła do zbiorowej świadomości gawędziarzy, którzy przekazywali ją dalej. Zamiast traktować tę historię jak faktyczną biografię, powinniście czytać ją jak mit, szukając archetypicznych motywów i przesłań ujawniających aspekty uniwersalnej kondycji ludzkiej. Bo czy jest coś bardziej ludzkiego niż pragnienie bogactwa, władzy i sławy?

W Testamencie Salomona spotykamy króla u szczytu potęgi, a następnie obserwujemy, jak ostatecznie doprowadza go do upadku pożądliwość i bałwochwalstwo. Pod koniec tekstu Salomon zostaje opuszczony przez Boga, ponieważ zgodził się czcić boga Molocha w zamian za obietnicę seksu z pożądanymi przez siebie kobietami. Nasuwa się pytanie: „Czy aby na pewno był on taki mądry?”. Jeśli przyjrzymy się kolejnej części życia Salomona, wydaje się, że spędził on jego znaczną część na kobieciarstwie, gromadzeniu bogactw i ogólnie rzecz biorąc, łamaniu obietnic złożonych Bogu. Posiadanie siedmiuset żon i trzystu konkubin nie wydaje się czymś, co zrobiłby mądry człowiek. Ponadto mądry człowiek, który złożył Bogu obietnicę, bez wątpienia dotrzymałby jej.

Bóg ustanowił kilka zasad dotyczących czczenia innych bogów i bożków. Mądry człowiek nie wypełniłby świątyni Boga posągami innych bogów. Zasady te nie były niejasne ani nie pozostawiały miejsca na interpretację. Przymierze zawarte przez Boga z jego ludem mówiło: „Nie rób takich rzeczy”. Z drugiej strony, może właśnie ta część jego historii sprawia, że jest on postacią, z którą można się utożsamić. Wszyscy popełniamy błędy i bywamy nieposłuszni. Być może jest to lekcja, że Boże błogosławieństwa są uzależnione od naszego zachowania i wywiązywania się z naszych zobowiązań, że zejście z właściwej drogi ma swoje konsekwencje. Możliwe jest jednak odkupienie win, ponieważ zbłądzić mogą nawet najlepsi z nas.

Salomon był może bogaty i potężny, ale konsekwencją odejścia od Bożego planu była utrata wszystkiego. Jego panowanie zakończyło się ponownym rozdrobnieniem królestwa Izraela na poszczególne plemiona. Był może wystarczająco potężny, by rozkazywać demonom, ale nie na tyle silny, by pokonać własne. Być może miał szczególną relację z Bogiem, ale nie sprostał temu, czego od niego oczekiwano. Jego zachowanie w tej kwestii nie jest czymś, co powinniśmy naśladować.

Niektórzy postrzegają jego upadek jako pocieszenie, że nawet najmądrzejsi z nas mogą postępować głupio i że te błędy mogą zostać nam wybaczone. Inni uważają, że to humanizuje jego charakter, sprowadzając go z proroczego piedestału i stawiając na równi z resztą z nas. Jeszcze inni postrzegają to jako inspirację, że nawet jeśli popełniamy błędy, nadal możemy być narzędziem w rękach Boga. Innym wyjaśnieniem jest po prostu to, że opisy jego mądrości, bogactwa i pobożności były przesadzone, a ten konflikt między historycznym królem a apokryficznym magiem jest wynikiem wielowiekowej tradycji opowiadania o nim sprzecznych historii.

Salomon i Jezus

Chrześcijańscy autorzy Ewangelii ulegli pokusie wyolbrzymienia znaczenia rodu Dawida, ponieważ uważali, że wywyższa to Jezusa, który rzekomo był jego potomkiem. Istnieje jednak sprzeczność dotycząca okoliczności narodzin Jezusa. Chrześcijanie wierzą, że Jezus jest wynikiem boskiego poczęcia, a Maria była dziewicą. Tak więc Józef, którego przedstawia się jako członka królewskiego rodu nie wnosi do rodowodu Jezusa żadnego materiału genetycznego. Warto zauważyć, że w Ewangelii Łukasza Salomon nawet nie pojawia się w rodowodzie, a jego miejsce zajmuje Natan. Wygląda to tak, jakby autorzy Ewangelii chcieli odciąć swojego mesjasza od niewłaściwego postępowania Salomona. Widzieli w nim podejrzanego maga, czy też, co bardziej prawdopodobne, rywala dla Jezusa. Chcieli, abyście myśleli o swoim bohaterze jako o Synu Dawida.

David Rankine i Stephen Skinner w swojej książce The Veritable Key of Solomon piszą:

Wczesny kościół chrześcijański mógł nawet postrzegać popularność mądrego maga Salomona jako zagrożenie dla Jezusa. W końcu Jezus w pewnym sensie przywłaszczył sobie imię „Syn Dawida”, podczas gdy Salomon był dosłownie synem Dawida. Stąd potrzeba podkreślenia w ewangeliach wyższości Jezusa nad Salomonem, aby uniknąć nadmiernego czczenia tego drugiego, co mogłoby prowadzić do herezji. W Ewangeliach Mateusza i Łukasza, opisując Jezusa, stwierdza się, że „większy od Salomona jest tutaj”, podkreślając jego duchową i magiczną wyższość. Jezus twierdził również, że ma władzę nad demonami, ale głównie po to, aby je po prostu wypędzać, a nie wykorzystywać do pracy, jak podobno robił to Salomon. Dawny król jest również stawiany niżej od lilii na polu, kiedy Jezus oświadcza, że „nawet Salomon w całej swojej chwale nie był ubrany jak jedna z nich”7.

Nie jest to naprawdę nic nowego. Chrześcijaństwo ma długą historię asymilacji, eliminowania lub demonizowania tradycji duchowych, które są teologicznie kłopotliwe lub podważają polityczną i duchową władzę kościelnych instytucji religijnych. Umożliwienie ludziom samodzielnego kierowania waszym duchowym rozwojem bez potrzeby pośrednictwa jakiejkolwiek instytucji jest dla Kościoła z pewnością zagrożeniem, stąd niemal powszechny zakaz praktyk magicznych w regionach, w których zinstytucjonalizowane chrześcijaństwo dominowało i miało wpływ na politykę.

Magia Salomona

Większość tekstów składających się na literaturę dotyczącą magii Salomona nie powstała wcześniej niż w XIII wieku, z wyjątkiem Testamentu Salomona, którego fragmenty mogą pochodzić nawet z I wieku n.e.

Oznacza to, że większość tekstów powstała od 1000 do 2300 lat po śmierci króla Salomona. Wiemy więc, że historyczny król nie przyczynił się do rozwoju magii ochrzczonej jego imieniem. Nawet jeśli historyczny Salomon z pewnością nie był zaangażowany w ich powstanie, to z pewnością był jego legendarny odpowiednik. Za pośrednictwem tej mitycznej postaci możesz dowiedzieć się o początkach magii, związanej z nią filozofii, teologii i postaciach, ponieważ to właśnie legenda potężnego króla-maga pomaga pchnąć wielu z nas na ścieżkę odkrywania sztuk magicznych. Jego legenda uosabia rzeczy, których pragniemy – bogactwo, sławę, władzę, podziw, mądrość, inteligencję i tak dalej – nawet jeśli Salomon jako człowiek nie spełnił tych oczekiwań. Naszym zadaniem jest zatem oddzielenie człowieka od legendy oraz zaakceptowanie faktu, że te grymuary są dziełem nieznanych nam uczonych z dawnych wieków i rozpoczęcie postrzegania Salomona jako czysto mitologicznego wzoru ezoterycznej cnoty. W ten sposób można uznać go za wzór wszelkich cnót, przypisując mu wszystkie pozytywne cechy, które ma się nadzieję znaleźć w sobie poprzez praktykowanie „jego” magii.

Testament Salomona z pewnością nie jest jedynym, którego autorstwo budzi wątpliwości. Został napisany w ramach długiej tradycji literackiej przypisywania dzieł ezoterycznych innym autorom, głównie znanym postaciom z Biblii. Była to jedna z wielu książek o magii późnego średniowiecza i wczesnego renesansu, które przypisywano Salomonowi. Inne przypisywano Mojżeszowi, Enochowi, Jakubowi, Eliaszowi i tak dalej.

Być może ich autorzy robili to, aby ukryć swoją tożsamość. W tym okresie historii jedynymi osobami piśmiennymi byli szlachta, kupcy i duchowni, z których żaden nie mógł być postrzegany jako autor tajemniczych tekstów. Był to sposób na zachowanie reputacji – lub życia, w zależności od miejsca zamieszkania.

Innym powodem mogła być chęć przydania swoim dziełom prestiżu. Trudno dyskutować z książką o magii, która pochodzi bezpośrednio od samego króla Salomona. Kościół postrzegał Salomona jako szanowanego patriarchę, króla i proroka, a ponadto mówiono, że był on również potężnym magiem. Był on idealną postacią, która mogła nieść ciężar autorstwa książki o magii w okresie średniowiecza.

Pentakle

Jeśli Salomon nie stworzył pentakli, to dlaczego się nimi interesujemy? To, że stworzyła je mądra, pobożna osoba, której nie znacie, a nie mądra, pobożna osoba, o której słyszeliście, nie zmienia ich natury. Nie są one mniej potężne dlatego, że zostały stworzone przez anonimowego maga, a nie przez celebrytę. To jak z muzyką: czy dobra piosenka jest dobra tylko wtedy, gdy została napisana przez supergwiazdę, czy też zwykli ludzie również mogą pisać dobre utwory? W tej analogii piosenki (pentakle) zostały napisane przez ghostwritera na potrzeby nagrania ich przez supergwiazdę. W świecie muzyki zdarza się to cały czas. Większość hitów, które słyszysz w radiu, nie została napisana przez osobę, która je śpiewa, i nie przeszkadza ci to ani trochę. Dlaczego ta sama zasada miałaby ci przeszkadzać tylko dlatego, że dotyczy dokumentu historycznego? Poza tym sztuka korzystania z pentakli nie jest oczywiście dziełem jednej osoby, ale rozwijającą się tradycją wielu autorów, artystów, kopistów, redaktorów i wydawców.

Największy wpływ kulturowy i kontekstualny na pentakle miała magia żydowskich mistyków znana jako Kabbalah Ma’asit. Najbardziej kompletnym zachowanym rękopisem zawierającym pentakle jest Sepher ha-Otot, czyli Księga Znaków. Jednak w magii pentakli można odnaleźć również wpływy ludowej magii grecko-rzymskiej, gnostyckiej, koptyjskiej, arabskiej i chrześcijańskiej. Święta geometria Pitagorasa pięknie łączy się z ezoteryczną magią biblijną, astrologią i alchemią. Niejednokrotnie natkniecie się na odniesienia do greckich bogów, imion żydowskich aniołów, znajdziecie inwokacje do Jezusa, wersety w języku hebrajskim, łacińskim i aramejskim oraz zetkniecie się z wykorzystaniem kilku magicznych alfabetów, w tym anielskiego (malachim), niebiańskiego i Transitus Fluvii (z których większość to szyfry zastępcze dla języka hebrajskiego). Kiedy się nad tym zastanowić, jest to naprawdę niesamowite. Wszystkie te tradycje religijne i naukowe były w stanie współistnieć i dokładać od siebie kolejne cegiełki do czegoś o wielkiej urodzie i mocy. Osoby o różnych poglądach religijnych wymieniały się wiedzą i wzajemnie inspirowały, co jest rzeczą, z której możemy czerpać naukę także dzisiaj.

Możemy obserwować rozwój pentakli na przestrzeni dziejów dzięki wykorzystaniu ich w nielicznych zachowanych rękopisach. Istnieją wersje, w których pentagramy są narysowane w sposób prymitywny, inne są narysowane z mechaniczną precyzją. Niektóre wersje są w języku hebrajskim, włoskim, łacińskim, francuskim i angielskim, a żadna z nich nie jest lepsza od innych. Rękopisy są reliktami żywej tradycji, która wciąż się rozwija i będzie się rozwijać. Nie ma jednego właściwego języka, obrazu ani metodologii, której należy używać. Autorzy i redaktorzy poszczególnych grymuarów byli ogólnie zgodni co do większości treści, ale wersje różnią się w mniejszym lub większym stopniu pod względem szczegółów operacji (zwanych eksperymentami) i treści wyrytych na talizmanach.

Podsumowanie

Przez wieki Klucze Salomona (zarówno Większy jak i Mniejszy) były podstawowymi grymuarami zachodniej, ezoterycznej magii ceremonialnej. Z pewnością miały one duże znaczenie w średniowieczu i renesansie, ponieważ kopie i fragmenty tekstu można znaleźć w całej Europie. To, czy Salomon miał udział w ich tworzeniu, jest kwestią sporną, jednak ich wpływ na myśl ezoteryczną jest tak głęboki, że właściwie nie potrzebują one podpierania się autorytetem starożytnego króla.

Możemy jednak przyjrzeć się historii Salomona, aby rozszyfrować, jakiego rodzaju człowiekiem miał być król, któremu chciano przypisać autorstwo tych dzieł. Mitologiczny Salomon był niezmiernie mądry, pobożny i potężny, a swoje dary otrzymał od Boga. Wykorzystał swoje magiczne zdolności, aby zbudować Pierwszą Świątynię, zgromadzić bogactwa i chronić swoje królestwo przed atakami z zewnątrz i od wewnątrz. Możemy więc postrzegać magię salomonową jako boski dar mądrości.

Dzięki jej wykorzystaniu możemy poprawić nasze warunki życia, tak jak Salomon. Możemy zbudować świątynię w naszych sercach i chronić ją. Możemy być cnotliwi i potężni. Magia Salomona daje nam narzędzia i instrukcje – to od nas zależy, czy dobrze je wykorzystamy. Zachęcam was do przeczytania całego Testamentu Salomona i wyciągnięcia własnych wniosków na temat postaci przedstawionego tam króla.

Zastanówcie się, co autorzy dawnych tekstów chcieli osiągnąć swoją pracą. Pomyślcie o tym, co wiecie o Salomonie jako człowieku i sprawdźcie, czy zgadza się to z mitem o Salomonie jako królu-magu. W opowiadanych historiach kryje się wiele lekcji. Nauczcie się z nich jak najwięcej i idźcie o krok dalej, stosując je w swoim życiu. Nawet jeśli prawdziwy Salomon nie posiadał wielkiej mądrości opisanej w grymuarach, ta mądrość może być nasza, jeśli tylko zdecydujemy się ją przyjąć.

Rozdział 2GŁÓWNE KONCEPCJE MAGII SALOMONOWEJ

Rozpoczynając naszą pracę, warto omówić kilka kluczowych pojęć, które będą wykorzystywane, aby upewnić się, że wszyscy rozumiemy je w ten sam sposób. Da nam to wspólną płaszczyznę do dalszej pracy. Wiele z tych słów i idei ma różne znaczenie dla różnych osób, dlatego dla jasności poniżej przedstawiono sposób rozumienia tych terminów w kontekście tematyki tej książki.

Magia

Każda definicja magii musi odnosić się do słynnej interpretacji tego słowa autorstwa Aleistera Crowleya: „Magia to Nauka i Sztuka wywoływania zmian zgodnych z Wolą”8. Jest to całkiem dobra definicja, która obejmuje ogólny cel praktyk magicznych, ale pomija cele mistyków o wyższych aspiracjach. Magia może być określana jako nauka, ale jest to nauka o tym, co niewidzialne.

Nie posiadamy zdolności mierzenia większości zjawisk zachodzących poza naszymi czterema wymiarami materialnymi. Nie mamy organów rozwiniętych do wyczuwania tego, co metafizyczne, a istnieją ogromne obszary wszechświata i płaszczyzny egzystencji, których po prostu nie jesteśmy w stanie doświadczyć w formie bezpośrednich bodźców sensorycznych. W dziedzinie fizyki konwencjonalnej istnieje wiele zjawisk, których nie możemy doświadczyć bezpośrednio. Na przykład światło istnieje w szerokim spektrum, z którego nasze oczy widzą tylko niewielką część.

Istnieją cząstki kosmiczne, których nie możemy wykryć, ale które mimo to przechodzą przez nas przez cały czas, nigdy nie wchodząc w interakcję z materią w naszych ciałach. Istnieje ciemna energia i ciemna materia, których nie możemy bezpośrednio obserwować, ale możemy monitorować ich aktywność i skutki ich działania. Wszechświat jest pełen tajemnic, a to, że nie mamy zmysłów zdolnych do ich wykrywania, nie oznacza, że one nie istnieją.

Możemy jednak wyciągać wnioski na podstawie obserwacji i doświadczeń, tak jak robią to naukowcy. Magowie w całej swojej historii byli skrupulatnymi kronikarzami, opisującymi dokładnie swoje działania i uzyskane wyniki. Z biegiem czasu ich sztuka udoskonaliła się do tego stopnia, że wykonując konkretne działania mogli oczekiwać określonych wyników. Alchemicy w przeszłości byli z pewnością również naukowcami. Alchemia jest obecnie uznawana za fundamentalną część dziedzictwa chemii, ważny element ciągłych ludzkich prób odkrywania, kontrolowania i wykorzystywania świata przyrody. Nasze ograniczone zmysły uniemożliwiają wam wgląd w procesy metafizyczne, ale możemy obserwować określone wzorce i wyciągać na ich podstawie wnioski. Nie różni się to zbytnio od metody naukowej, z wyjątkiem tego, że mamy bardzo ograniczoną zdolność do testowania, kontrolowania zmiennych i mierzenia wyników. Jednak ludzie nie zachowaliby i nie rozwijaliby tej wiedzy przez ostatnie kilka tysięcy lat, gdyby nie czerpali z niej czegoś wartościowego.

Magia jest więc sztuką opierającą się na ludzkiej intuicji i pomysłowości, za pomocą których możemy dokonywać odkryć i wymyślać metody, które dają powtarzalne wyniki. Innym sposobem, w jaki magia bardziej przypomina sztukę niż naukę, jest jej wysoki stopień indywidualizacji. Zarówno metody z których korzysta, jak i wyniki osiągane za jej pomocą, mają wysoce subiektywny charakter. Niektórzy powiedzieliby, że wszystko jest subiektywne i zmyślone, ale tak samo jest w przypadku muzyki. Do dziś nie wiemy, co dokładnie składa się na stworzenie niezapomnianej melodii. Teoretycy muzyki mają formuły, które wydają się działać, ale jest tyle samo dobrych melodii, które łamią zasady, co tych, które ich przestrzegają. Nie oznacza to, że te melodie nie istnieją. Oznacza to po prostu, że nie można ich zmierzyć, bo muzyka jest subiektywna, a jej odbiór nie wymaga żadnej kwantyfikacji. Magia jest podobna: jest praktyką opartą na doświadczeniu, której nie można rozłożyć na zestaw twierdzeń, które można udowodnić lub obalić.

Magia ma również charakter mistyczny. Nie jest to tylko zestaw zmiennych, którymi można manipulować, ani zestaw zasad, których należy przestrzegać. Magowie, artyści i naukowcy z przeszłości nie rozróżniali wszechświata, którego doświadczamy na co dzień, od wszechświata niebiańskiego. Dla nich nie znajdowała się w odległym niebie, z dala od człowieka, ani też świat nie był czysto naukową ciekawostką. Celem magii kabały jest osiągnięcie jedności ze Stwórcą. Wielu znanych magów było również osobami ważnymi w historii religii. Johannes Trithemius był opatem benedyktynów. Paracelsus był teologiem świeckim, podobnie jak Heinrich Cornelius Agrippa. Éliphas Lévi przygotowywał się do kapłaństwa. Oczywiście jest też Jezus – wzór maga.

Jezus jest prawdziwym wzorem maga i osoby poszukującej prawdziwej duchowości. Wzorem, za którym możemy podążać, aby osiągnąć jedność z i w ten sposób stać się prawdziwymi synami i córkami Boga. Za jego przykładem możemy wykorzystać okultystyczne dziedziny magii w celu zdobycia wiedzy, mądrości i zrozumienia wszechświata, naszego miejsca w nim oraz tego, jak wznieść się do czegoś większego. Możemy dokonywać prawdziwych cudów. Wszyscy możemy być prorokami. Niektórzy nazywają to odnalezieniem „świadomości Chrystusowej” w sobie, ale nawet to nie wystarcza, ponieważ terminy te są obciążone wiekami dezinformacji.

Jest to ścieżka niezależności, uczenia się przez doświadczenie, dzielenia się tym, czego się nauczyliśmy, troski o innych i poszukiwania Boskości w sobie, która zapewni wam ten najwspanialszy ze skarbów. Nie twierdzę, że magia i duchowość są zasadniczo chrześcijańskie. Twierdzę raczej, że wszystkie takie etykiety są zbyt wąskie i nie pozwalają nam zrozumieć tajemnic wszechświata. Żydzi, chrześcijanie, poganie, muzułmanie… Musimy wyjść poza to wszystko. Możecie uczyć się od tych, którzy osiągnęli uniwersalną świadomość, aby dostrzec czym ludzkość może się stać. Taką osobą jest Jezus, ale także Ari, Baal Shem Tov, alchemik Comte de Saint-Germain, Enoch, Mojżesz czy Budda. Oni wskazują właściwą ścieżkę, ale to my musimy nią podążać. Taka jest droga magii.

1 Dion Fortune, The Mystical Qabalah (Weiser Books, 2022), 4.

2 1 Krl 9, 1 (BT).

3 Eric H. Cline, „Did David and Solomon Exist?” the George Washington University, the Bible and Interpretation, październik 2009, https://bibleinterp.arizona.edu/articles/cline35709.

4 Yosef Garfinkel, „The Tenth Century BCE in Judah: Archaeology and the Biblical Tradition”, Jerusalem Journal of Archaeology 1 (2021): 126–54, doi:/10.52486/01.00001.5.

5 F. C. Conybeare, trans., „Testament of Solomon,” Jewish Quarterly Review 11, nr 41 (październik1898): 1–45.

6 Brian Johnson, Testament of Solomon: Recension C (Hadean Press, 2019), 19.

7 Stephen Skinner and David Rankine, The Veritable Key of Solomon (Golden Hoard Press, 2008), 19–20.

8 Aleister Crowley, Magick in Theory and Practice (Castle Books, 1929), xii.

Polecamy