Bezgłowy ebook

Jake Stratton-Kent

The Headless One

Copyright © 2012 Jake Stratton–Kent

Originally published in the UK by Hadean Press Limited,

Unit 30 Mantra House, South Street, Keighley,

West Yorkshire, BD21 1SX, United Kingdom.

Published in 2023 under license from Hadean Press Limited.

Copyright for the Polish edition © Fosforos 2025

Tłumaczenie: Marcin Piątkowski

Redaktor prowadzący: Hekateion

Redakcja: Zuzanna Malinowska

Korekta: Joanna Górska-Milewska

Skład i oprawa graficzna: Damian „Velkan” Mełgieś

Wydanie II

ISBN 978-1-995773-19-3

Wydawnictwo Fosforos

www.fosforos.pl

Lydney 2026

Treści zawarte w tej książce służą wyłącznie celom informacyjnym i edukacyjnym. Prosimy o zachowanie ostrożności i zdrowego rozsądku.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji.

Seria Librarium Grimoriorum

Jake Stratton-Kent

Bezgłowy

Wróżbiarstwo goeckie

Spis treści

Wprowadzenie do nowego wydania

Wstęp

Część 1. Źródła, język i poprzednicy rytuału

ZAKLĘCIE WYWOŁUJĄCE KATALEPSJĘ

PDM XIV 675–94/Papirus lejdejski. kol. 23

INNE PARALELNE RYTUAŁY

Część 2. Historia rytuału w czasach współczesnych

UŻYCIE RYTUAŁU PRZEZ CROWLEYA I INNYCH

Związek rytuału z systemem Abramelina i instrukcjami dotyczącymi VIII Etyru

Schemat kabalistyczny w rekonstrukcji Crowleya

Analiza sekcji żywiołów

Jego związek z Jogą Kundalini i Magią Seksualną

Ekspansja świadomości

Przyjmowania Boskich Postaci

Rozwijania Symbolu Woli

Geometrycznej Progresji Boskich Imion

Wzbudzania Ognistego Węża

Dzieło niniejszego autora i jego wnioski

Odosobnienie 1980/1981

Odosobnienie 1988

Dodatek. Gnoza setiańska: błąd wczesnej nauki badającej papirusy?

Cytowane prace

Librarium Grimoriorum

Nawigacja

Okładka

Strona tytułowa

Strona redakcyjna

Spis treści

Początek książki

Strony wydania źródłowego

5

6

7

8

9

10

11

12

13

14

15

16

17

19

20

21

22

23

24

25

27

28

29

30

31

32

33

34

35

36

37

38

39

40

41

42

43

44

45

46

47

48

49

50

51

52

53

54

55

56

57

58

Wprowadzenie do nowego wydania

Po dużym sukcesie sprzedażowym pierwszego tłumaczenia Bezgłowego Jake’a Stratton-Kenta oddajemy w Państwa ręce drugie, poprawione wydanie. Uzupełniliśmy je o dodatkowe przypisy i dokonaliśmy kilku korekt językowych tekstu mając nadzieję, że dzięki temu będzie on jeszcze bardziej przystępny i zachęci Państwa do dalszych studiów.

Rytuał Bezgłowego został opublikowany po raz pierwszy przez Charlesa Wycliffe’a Goodwina w 1852 roku w pracy Fragment of a Graeco-Egyptian Work upon Magic, from a Papyrus in the British Museum (Fragment Grecko-Egipskiego dzieła o Magii, pochodzący z papirusu znajdującego się w Muzeum Brytyjskim1). Następnie tekst pojawił się jako część kilkutomowej publikacji autorstwa kustosza zbiorów Muzeum Brytyjskiego, Ernesta Alfreda Willis-Budge’a poświęconej magii egipskiej i chaldejskiej (tom II z serii Books on Egypt and Chaldea; 1901) i w TheGoetia — the Lesser Key of King Solomon(Appendix II)2 opublikowanej przez Aleistera Crowleya w 1904 roku jako Wstępna Inwokacja. Warto zauważyć, że w publikacjach Crowleya Bezgłowy nazywany jest Nienarodzonym. Tekst ten został szybko zaadaptowany przez Samuela Liddella MacGregora Mathersa na potrzeby praktyk członków wyższych stopni Hermetycznego Zakonu Złotego Brzasku (1887-1903) — mimo, że nigdy nie stał się oficjalnym rytuałem tej organizacji, a później A∴ A∴, magicznego zakonu powołanego do życia w 1907 roku przez Aleistera Crowleya. Źródła zdają się sugerować3, że rytuał ten został po raz pierwszy wykorzystany przez adeptów Hermetycznego Zakonu Złotego Brzasku w 1896 roku podczas ewokacji ducha Merkurego, Taphthartharatha (tekst rytuału ewokacji został opracowany przez Allana Bennetta4). Crowley natomiast poświęcił mu dużą część swojej kariery magicznej. W Liber Alef, wydanej w 1918 roku przyznaje, że wykonał go „tysiące razy”5, począwszy od słynnego pokazu gry magii w Królewskiej Komnacie w Wielkiej Piramidzie w 1903 roku6. Crowley uznawał go za skuteczną drogę do osiągnięcia Wiedzy i Konwersacji Świętego Anioła Stróża, najważniejszego — według proroka thelemy — zadania każdego adepta, polegającego na odkryciu i nawiązaniu kontaktu z ucieleśnieniem własnej Wyższej Jaźni i tym samym poznaniu swojej Prawdziwej Woli7. W tym celu podczas pobytu w Cefalu na Sycylii w 1921 roku, Crowley przeredagował Wstępną Inwokację wzbogacając tekst o długi, wyczerpujący komentarz, który został finalnie opublikowany w książce Magick in Theory and Practice (Lecram Press, Paris, 1929)8 pod nazwą LiberSamekh. Tak autor pisał tam o przeznaczeniu tego tekstu:

Głównym celem tego rytuału jest ustanowienie takiego związku między podświadomą jaźnią a Aniołem, by Adept uświadamiał sobie, że jego Anioł jest ‘jednią’, która wyraża sumę cząsteczek tego ‘ja’, że jego normalna świadomość zawiera obce elementy narzucone jej przez otoczenie oraz że jego Wiedza i Konwersacja Świętego Anioła Stróża niszczy wszelkie wątpliwości i złudzenia, sprowadza błogosławieństwo, uczy prawdy i dostarcza wszelkiej rozkoszy.

oraz

Adept powinien uzmysłowić sobie, że ten akt zjednoczenia z aniołem oznacza (1) śmierć jego starego umysłu, którego jedynie nieświadome części zachowają wchłonięte wspomnienia, oraz (2) śmierć jego nieświadomych części. Tyle, że ich śmierć jest raczej ponownym ożywieniem dzięki miłości.9

Autor niniejszej publikacji śledzi historię tego wyjątkowego rytuału w czasach współczesnych, niemniej jednak w tym względzie właściwie ogranicza się do przywołania wymienionych przeze mnie nazwisk oraz osób z najbliższego otoczenia Crowleya. Natomiast dość szczegółowo opisuje doświadczenia proroka thelemy, przywołując zapisy z jego dzienników oraz relacjonuje przebieg własnych operacji magicznych z użyciem Rytuału Bezgłowego na przestrzeni ponad dziesięciu lat, a zwłaszcza tych z odosobnień 1980/1981 roku i 1988 roku, wzbogacając je własnymi uwagami i wnioskami.

Ponadto, na podstawie tekstu Liber Samekh analizuje schemat kabalistyczny rytuału w wersji Crowleya, dostarczając klucza do jego głębszej interpretacji w kontekście thelemicznym a także idei, które mogą zostać twórczo wykorzystane podczas indywidualnej pracy z tym potężnym rytuałem. Podkreśla też jego związek z magią seksualną prowadzącą do ekspansji indywidualnej świadomości.

Niewątpliwą zaletą niniejszej publikacji jest próba rekonstrukcji oryginalnej wersji praktyki w oparciu o dostępne materiały źródłowe oraz próba wyjaśnienia znaczenia zastosowanych barbarzyńskich imion i pojęć. Ponadto Stratton-Kent stara się nadać odpowiedniej kontekstualizacji omawianemu rytowi powołując się m.in. na papirus lejdejski zawierający teksty demotyczne i na odpowiednie papirusy greckie zawierające teksty zaklęć magicznych. Na tej podstawie wysnuwa śmiałą tezę o silnym związku (i być może pokrewieństwie) Rytuału Bezgłowego z praktykami magicznymi związanymi z egipskim bogiem pustyni, burz, bezładu, przemocy i obcych — Setem.

Prezentowany tekst niewątpliwie przyczyni się do wzrostu zainteresowania antycznymi praktykami magicznymi, a także będzie okazją do pogłębienia studiów dotyczących thelemy i postulowanych przez nią idei. Jest też swego rodzaju praktyczną instrukcją służącą pogłębieniu kontaktu z Wyższą Jaźnią, a także nabyciu mocy poprzez przywoływanie transcendentnych sił zdolnych odeprzeć negatywne wpływy i oczyścić praktykujących oraz ich otoczenie.

Życzymy owocnej lektury i zachęcamy do twórczego wykorzystania Rytuału Bezgłowego!

Hekateion

Redaktor prowadzący

Wstęp

O Święty Wywyższony, O Jaźni poza jaźnią, O Samoświecące WyobrażenieNiewyobrażalnego Nic, O moje kochanie, moja piękności,przybądź [o] Ty i podążaj za mną10.

— Liber LXV.V.42.

Rytuał ten znany powszechnie jako Wstępna Inwokacja lub RytuałNienarodzonego został pierwotnie opublikowany w 1852 roku jako Fragment Grecko–Egipskiego dzieła o Magii, pochodzący z papirusu znajdującego się w Muzeum Brytyjskim, wraz z tłumaczeniem Charlesa Wycliffe’a Goodwina11.

Pamflet ten posiada dwie główne części, z których pierwsza jest [próbą] zbadania starożytnej wersji rytuału: PGM V. 96–172, lub w nieco bardziej romantycznym języku: Steli hieroglifisty Jeu. Zajmiemy się w niej językiem i genezą, [nie tylko tego tekstu] ale też kilku rytuałów pochodzących z papirusów greckich i demotycznych, które posiadają podobne cechy charakterystyczne i używają podobnych terminów. Ten aspekt badań pozwoli nam wiele zrozumieć na temat starożytnej magii, ale też spojrzeć z odpowiedniej perspektywy na wiele istotnych wydarzeń i ruchów, w których ryt ten odegrał ważną rolę w ostatnich czasach.