Tarot. Arkana Małe ebook

Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Wykonywanie kopii metodą kserograficzną, fotograficzną, a także kopiowanie książki na nośniku filmowym, magnetycznym lub innym powoduje naruszenie praw autorskich niniejszej publikacji.

Spis treści

Wprowadzenie

Ezoteryczna symbolika Małych Wtajemniczeń

Kabalistyczna symbolika Małych Arkanów

Astrologiczna symbolika Mniejszych Wtajemniczeń

Wróżebna symbolika Arkanów Małych

Buławy

As buław

Dwójka buław

Trójka buław

Czwórka buław

Piątka buław

Szóstka buław

Siódemka buław

Ósemka buław

Dziewiątka buław

Dziesiątka buław

Giermek buław

Rycerz buław

Królowa buław

Król buław

Kielichy

As kielichów

Dwójka kielichów

Trójka kielichów

Czwórka kielichów

Piątka kielichów

Szóstka kielichów

Siódemka kielichów

Ósemka kielichów

Dziewiątka kielichów

Dziesiątka kielichów

Giermek kielichów

Rycerz kielichów

Królowa kielichów

Król kielichów

Miecze

As mieczy

Dwójka mieczy

Trójka mieczy

Czwórka mieczy

Piątka mieczy

Szóstka mieczy

Siódemka mieczy

Ósemka mieczy

Dziewiątka mieczy

Dziesiątka mieczy

Giermek mieczy

Rycerz mieczy

Królowa mieczy

Król mieczy

Denary

As denarów

Dwójka denarów

Trójka denarów

Czwórka denarów

Piątka denarów

Szóstka denarów

Siódemka denarów

Ósemka denarów

Dziewiątka denarów

Dziesiątka denarów

Giermek denarów

Rycerz denarów

Królowa denarów

Król denarów

Bibliografia

Taroteka XXIII

Nawigacja

Okładka

Strona tytułowa

Spis treści

Wprowadzenie

Bibliografia

Seria „Taroteka XXIII”

Alfred Douglas

Tarot. Początki, znaczenie i zastosowanie kart

Rafał T. Prinke

Tarot. Dzieje niezwykłej talii kart

Jan Witold Suliga

Tarot. Karty, które wróżą

Biblia Szatana

Tarot. Arkana Wielkie

Tarot. Arkana Małe

Tarot. Systemy wróżebne

Tarot magów

Arthur Edward Waite

Obrazkowy klucz do Tarota

Wprowadzenie

Swoją ezoteryczną nazwę Małe Arkana tarota zawdzięczają francuskim okultystom, którzy dopatrzyli się w nich zapisu sekretnej wiedzy starożytnych Egipcjan, alchemików i kabalistów. Wcześniej nosiły one miano kart dworskich lub kolorów. Podobnie jak zwykłe karty do gry, dzielą się one na cztery kolory (dwory), z których każdy oznakowany jest jakimś symbolem. Oznakowania te noszą różne nazwy i są charakterystyczne dla większości rodzajów kart do gry, jakie produkowano do końca XIX stulecia na terenie Włoch i Hiszpanii. Analogiczne, lecz inaczej przedstawione symbole znajdujemy na współczesnych kartach wywodzących się ze średniowiecznych kart naip. Te ostatnie sygnowane były w Belgii, Holandii i Francji treflami, kierami, pikami i karami, a w krajach niemieckojęzycznych — wizerunkami żołędzi, czerwonych i czarnych serc oraz dzwonków.

Talię kart naip formowały 36, 48 lub 52 karty. Wtajemniczenia Małe liczą 56 arkanów. Każdy ich kolor składa się z dziesięciu blotek (od asa do dziesiątki) i czterech figur (giermek, rycerz, królowa, król), co różni go od analogicznego koloru w zwykłych kartach, gdzie występują trzy figury (walet, królowa, król). Pozwala to domniemywać, że tarot nie powstał poprzez mechaniczne połączenie talii naip z kartami alegorycznymi i że wynalazca tarota dodał do kart dworskich jedną figurę. Dlaczego była to figura rycerza — nie wiemy. Z całą pewnością natomiast możemy stwierdzić, że postać ta wypełniła lukę między przedstawicielem niższej hierarchii (uczący się rycerskiego rzemiosła giermek) a reprezentantami najwyższej władzy świeckiej (królowa i król), którym rycerze winni okazywać posłuszeństwo. Figura ta uosabiała również kogoś starszego wiekiem od giermka, a młodszego od królowej i króla.

Wyjaśnienia takie oczywiście nie zadowoliły ezoteryków, z których część uznała, że ta dodatkowa figura zaburza harmonijny układ dwóch kosmicznych aspektów reprezentowanych przez męskie i żeńskie postaci Mniejszych Arkanów — trzy postaci męskie (giermek, rycerz, król) i jedną żeńską (królowa). Chcąc rozwiązać jakoś ten problem, okultyści z Hermetycznego Zakonu Złotego Brzasku nadali giermkom miano księżniczek. Podobnie uczynił w swoim tarocie Aleister Crowley (1875-1947).

Nazwy te pojawiają się w wielu tarotach wywodzących się z tego nurtu anglosaskiej tradycji ezoterycznej. W niektórych z nich możemy również spotkać ezoteryczne tytuły przypisane kartom figuralnym i blotkom przez adeptów tego okultystycznego bractwa. I tak na przykład dwójka buław nosi tytuł Władcy Opresji, szóstka mieczy — Władcy Zasłużonego Sukcesu, trójka kielichów — Władcy Obfitości. Natomiast taroty związane z marsylskim kanonem ikonograficznym oraz talie korzystające z wzoru opracowanego przez Artura Edwarda Waite’a (1857-1942) zachowały tradycyjny wygląd i nazewnictwo kart dworskich.

Ezoteryczna symbolika Małych Wtajemniczeń

Już na przełomie XV i XVI wieku zaczęto czterem kolorom tarota przypisywać rozmaite znaczenia odnoszące się do alchemii, astrologii i magii. Powiązanie czterech symboli z czterema żywiołami było czymś naturalnym. Buławy skorelowano z ogniem, kielichy z wodą, miecze z powietrzem, denary z ziemią. Tym z kolei odpowiadał czwórpodział stron świata, pór roku i dnia, kontynentów, warstw społecznych i ludzkiej aktywności.

Znaczeń dopatrywano się również w poszczególnych rodzajach kart. Królowie reprezentowali władzę wykonawczą, królowe — religijne wierzenia, ruchy religijne, sekty, rycerze — wydarzenia historyczne, bitwy, rewolucje, bunty i zamieszki, giermkowie — naukę, sztukę, wynalazczość i postęp cywilizacyjny. W wieku XIX asy skojarzono z czterema literami boskiego Imienia JHWH, w którym as buław miał symbolizować literę jod, as kielichów — literę he, as mieczy — literę waw, as denarów — drugą literę he. Natomiast widniejące na nich atrybuty kolorów powiązano z przedmiotami, o jakich wspomina cykl opowieści o Rycerzach Okrągłego Stołu i poszukiwaniu świętego Graala.