Jak Dziamdziorek i Mamrotek poszukiwali Nowego Roku ebook

–  Dziamdziorku, dlaczego ta zima wlecze się i wlecze? – spytał Mamrotek, dokładając do kominka. – Końca nie widać.

Dziamdziorek leżał na kanapie i uparcie wpatrywał się w sufit. Wreszcie rzekł po chwili namysłu:

–  Widocznie coś z tym jest nie tak.

–  Z czym? – spytał odruchowo Mamrotek.

–  Z przychodzeniem i odchodzeniem. Zima rozgościła się na dobre.

–  Co masz na myśli? – Mamrotek był coraz bardziej zainteresowany.

–  Wiesz, braciszku… Stary rok nie chce odejść, a nowy nie nadchodzi.

Mamrotek podszedł do okna i spojrzał na zasypaną śniegiem równinę.

–  Stary, nowy, co to ma do rzeczy? Przecież po Nowym Roku nadal jest zima.

–  Jednak zmierza ku wiośnie – odparł Dziamdziorek, nie przestając wpatrywać się w sufit. – Jak nie nastanie Nowy Rok, zima nie będzie wiedziała, kiedy ma zacząć się zbierać.

–  Nie rozumiem.

Mamrotek wrócił do kominka, wyciągnął ręce w stronę wesoło skaczącego ognia i zatarł zziębnięte dłonie.

Dziamdziorek nadal liczył plamy na suficie i nic się nie odzywał.

–  Chcesz powiedzieć, mój drogi bracie: tak długo ściska mróz, bo zima nie wie, kiedy odejść?

–  Niestety – westchnął Dziamdziorek. – Zima musi wiedzieć, że przyszedł na nią czas.

–  A Nowego Roku jak nie ma, tak nie ma – zauważył smętnie Mamrotek.

–  Właśnie! – Dziamdziorek podskoczył na kanapie. – Kto da zimie znak, by pakowała manatki i ruszała w drogę. Kto, jak nie Nowy Rok?

–  Dawno powinien to zrobić – denerwował się Mamrotek. – A tu… ani widu, ani słychu. Gdzieś nam się Nowy Roczek zawieruszył?

–  Możliwe – odparł Dziamdziorek, przykładając dłoń do czoła. –  Dzisiaj mnie już dłużej nie męcz. Nie dam rady się zastanawiać. Czuję się wyczerpany.

–  Na wszelki wypadek sprawdzę, czy Nowy Rok nie nadchodzi.

Mamrotek naciągnął czapkę na uszy, założył rękawiczki… I ledwo uchylił drzwi, do mieszkania wleciał nieduży, barwny ptaszek. Zatrzepotał pasiastymi skrzydełkami, usiadł na oparciu krzesełka i wypiął brzuszek pokryty różowymi piórkami.

–  Pan Zięba! – krzyknął skrzat. – Co słychać na szerokim świecie? Pan taki oblatany… Co się dzieje z Nowym Rokiem? Bo my nie możemy się doczekać.

Pan Zięba nastroszył piórka, poprawił na głowie niebieską czapeczkę-pilotkę i odezwał się melodyjnym głosem:

–  Kpi pan sobie z nas! – zawołał Dziamdziorek, zrywając się z kanapy.

–  Głupstwa, bzdury, kalambury – zaśpiewał pan Zięba. – Rozrywki umysłowe.

–  Bardzo mnie pan nastraszył… – Mamrotek przysiadł obok pana Zięby. – Myślałem, że Nowy Rok naprawdę wpadł.