Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą ebook

Devakidevi

Dzieje starożytnych myślicieli,

a edukacja jogą

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą1.

Wstęp

Książka przedstawia losy ludzi, którzy swoją postawą współtworzyli dzisiejszą rzeczywistość. Jaki metodami się posłużono badając rzeczywistość i tutaj wymienione są: wnikliwe badania zjawisk, podróże poszukiwawcze, rozmowy dotyczące tamtych wydarzeń, znajomość danych kultur i dokładna analiza życia postaci, opisanych w książce, zdobyta wiedza, wywiad środowiskowy i metody jogi.

Opisane jest krótko, czym zajmuje się joga, metodę przybliżając czytelnikom: Od wieków poszukiwano metody, pozwalającej utrwalić prawdę prowadzącą do długowieczności i przynosiła korzyści, w tym celu poznawano jogę, stanowiącą w pewnym czasie prawo w Indiach, dbano o ogólny ład, poprawiano świadomość, pozwalano skorzystać ze wskazówek jogi, następnie rozróżniano pomiędzy dobrem i złem, tak jak różny jest łyk wody od łyku trucizny. Prawie 6000 letnia historia pokazała, chwałę otrzymali ludzie, stanowczo sprzeciwiający się niesprawiedliwości społecznej.

Ale czy znamy ich prawdziwą historię? Czy zmienioną przez doświadczenia, upływające lata, i wierzenia religijne, tworzących poglądy, jakie popełniali błędy, czym żyli, począwszy od Noe, Faraonów, Mojżesza, Agamemnona, Siddharthy Sakyamuniego nazwanego Buddą, Patanjalego, Jehude nazwanego Jezusem, Mahometa,

Ashtavakry,

Milarepy,

Mistrzów

chińskich, a

skończywszy na Gandhim, kiedy Indie wraz ze zwolennikami niepodległości skorzystały z metod jogi.

2

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą Książka pokazuje jak dzieje starożytne i późniejsze wpłynęły na dzisiejsze czasy i na obecną historię, jak zostaliśmy zdominowani przez poprzednie konflikty. Natura umysłu eskalowana w filozofii, podobnie jogi pozwoliła na analizę faktów przeszłości i została spisana u źródła. Na końcu poprzez pokazanie ewolucji ideałów, wartości, życia emocjonalnego bohaterów przechodzimy do czegoś, co jest nie emocjonalne, co pozwala oderwać się od spraw codziennych.

Joga jest pokazana jako element przydatny na różnych zajęciach, wcześniej poznajemy dokładnie genezę powstawania nauk jogi poprzez szczegółową analizę życia jej Mistrzów. Katolicy natomiast dowiedzą się, czym zajmował się Jehude i dlaczego jego życie skończyło się za wcześnie. Mahomet natomiast był prawnikiem i pomagał kobietom w ustanawianiu ich praw. Mojżesz był jednym z ojców kultury nie tylko europejskiej, ale Judaistów i Hinduistów.

Joga miała dać szansę na poprawę kondycji w sposób bezinwazyjny, najpierw wzmacniała intelekt, później poprzez pracę nad ciałem zwracała się ku dylematom egzystencjalnym, dawała motywację i świadomość. Książka podsumowuje korzyści jogi dla duszy, zyskującej cechy ciała. Opisane są zalety, psychologiczne uwarunkowanie i fizyczne cechy jogi. Podane są cele dydaktyczne zajęć jogi.

To taka rozprawa filozoficzna, kiedy pozwalano na rozwój, ustanowiono prawo na podstawie panujących zwyczajów. Celem stawało się również działanie, rozwijające umysł, pomagała w tym asana (silny jak wielbłąd, elastyczny jak kot, pokorny jak pies, lekki 3

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą jak kruk, okazały jak wąż, i itp.) pranajama (kontrola oddechu), medytacja (kontemplacja), trening koncentracji, powstrzymanie umysłu od przedmiotów zmysłów i ciągła świadomość. Nic tak nie oczyszcza człowieka jak prawda i życie w zgodzie z naturą. Praca nad sobą przynosi korzyści we współżyciu społecznym.

1.1.

Charakter publikacji

Książka próbuje wyjaśnić rolę ewaluowania wartości w kierunku uczenia technikami miękkimi, kształtowania charakteru według pewnych wskazówek i sprawnością fizyczną. Pozwala na wyjaśnienie, dlaczego do celów dydaktycznych używamy jogi.

Analiza dziejów wskazała na potrzebę wycofania. Byt egzystuje w określonym schemacie powiązań energetycznych, przypisanych do określonych cech. Tam, gdzie kultura przypisała bytowi cechy filozoficzne, takie jak np. wydzielenie się bytu z całości, gdzie chciano wyodrębnić swoją tożsamość z ekosystemu, tam pozbywano się materii i podupadano. Wśród różnych dyscyplin joga, a nie filozofia „ja” wzmacniała podstawę materialną. Joga dawała umiejętność życia w ekosystemie, przystosowania się do uwarunkowania i wprowadzała człowieka w warunki świata przyrody.

4

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogąSpis treści

1.

Wstęp ............................................................................................................... 2

1.1.

Charakter publikacji ............................................................................ 4

2.

Powstanie historii o Bogu ................................................................................ 7

2.1.

Noe ......................................................................................................... 7

3.

Czasy starożytnego Egiptu ............................................................................ 14

3.1.

Totmes I ............................................................................................... 14

3.2.

Totmes III ............................................................................................ 17

3.3.

Hatszepsut ........................................................................................... 22

3.4.

Amenhotep I ........................................................................................ 29

3.5.

Amenhotep II ...................................................................................... 30

3.6.

Nefretete .............................................................................................. 41

3.7.

Ramzes II ............................................................................................. 68

3.8.

Mojżesz ................................................................................................ 77

4.

Czasy greckie Agamemnona ......................................................................... 83

5.

Czasy prekusorów Jogi w Indiach ................................................................. 92

5.1.

Siddhartha Gauthama Śakyamuni.................................................... 92

5.2.

Bhakti joga ........................................................................................ 109

5.3.

Patanjali............................................................................................. 112

5.4.

Adi Shankara i Ashtavakra – pieśni i królestwo ............................ 125

6.

Czasy ideałów i przemocy w Izraelu ........................................................... 130

6.1.

Salomon ............................................................................................. 130

6.2.

Juliusz i Jehude ................................................................................. 132

7.

Czasy twórcy prawa muzułmańskiego Mahometa ...................................... 159

8.

Czasy ideałów duchowych w Chinach ........................................................ 163

8.1.

Lin Chi, Konfucjusz, Lao Tse, Wu Zintao w Chinach .................. 163

8.2.

DaMo ................................................................................................. 170

8.3.

Joga w Tybecie .................................................................................. 172

9.

Czasy nowożytne w dzisiejszej nauce Jogi ................................................. 182

9.1.

Dążenie do niepodległości Indii za czasów Mahatmy .................... 187

9.2.

Długowieczność, jako podstawowy cel jogi ..................................... 216

10. Joga w kulturze fizycznej ............................................................................ 220

5

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą

10.1.

Piramida spraw życiowych .............................................................. 220

10.2.

Badania empiryczne nad jogą .......................................................... 221

10.3.

Zalety i skutki prowadzenia zajęć z jogą/korekty wad postawy ... 224

10.4.

Rozwój psychofizyczny poprzez jogę .............................................. 226

10.5.

Pole magnetyczne, a grawitacja w jodze ......................................... 228

10.6.

Cele nauczania jogi ........................................................................... 234

11. Podsumowanie ............................................................................................ 237

12. Literatura ..................................................................................................... 238

6

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą2.

Powstanie historii o Bogu

2.1.

Noe

W ok. XX w. p.n.e. gdzieś w okolicy Mezopotamii, dziś w Armenii, u ujścia rzeki do morza czarnego żyli ludzie, którzy prowadzili życie na wsi, zajmowali się gospodarstwem i rodziną.

Noe w młodości zajmował się pracą na rzecz gospodarstwa rodziców, bogatszych rodzin oraz zarządcy gospodarstwa ziemskiego. Jego ojciec zatrudnił go do ciężkiej pracy jak parobka, a później tradycyjnie skrzywdził. U zarządcy spotkał kobietę, pokochał

ją, ale zrobiła uwagę zarządcy i zarządca nastraszył ją wulgarnym parobkiem, tak mówili o Noe. Zarządca pogardzał zatrudnianymi ludźmi i wyzyskiwał. Kobieta, pracująca u zarządcy, powiedziała do niego z dezaprobatą „ty parobku idź z kimś innym do ołtarza”, kiedy jej się narzucał, tak była pracowita i rezolutna, przypatrywał się jej, zalecał się, okazywał miłość, a dla niej było to straszliwie nieuprzejme. Zrobiła z niego parobka, mówiła o potrzebie spełniania jej wymagań, a zarządca za mało mu zapłacił za ciężką pracę, po za tym chyba miała męża, nie wiedział. Noe wtedy oddalił się, ale ciągle miał nadzieje na spotkanie. Następnie sprzedawał owoce i warzywa, sam je uprawiał, były odrobinę większe i tańsze, dlatego sprzedawały się lepiej, niż pani naprzeciwko, nazywała się ona Rozalta. Gdy pani gorzej sprzedawał się towar zaproponowała Noemu małżeństwo, pomimo kochającego narzeczonego, Noe 7

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą zachwycił się jej pięknem i się zgodził. Tak poślubił pannę z

„bogatego” domu, wniosła ona dobry posag, ale traktowała Noego jak parobka, bo Noe wniósł mniejszy posag, później ten posag wydawał się mały w porównaniu do gospodarstwa jakie powstało.

Spekulowano, jak zainteresował się panną, a był zwykłym wieśniakiem i bardzo ciężko pracował, sam wyrabiał rzeczy z wikliny, prządł wełnę i wykonywał wiele innych prac w gospodarstwie. Panna, wyjście za mąż za Noego potraktowała, jako konieczność, jego matka wniosła posag i mówiła: co ty będziesz robił z wyniosłą panną? Niepotrzebnie ją poślubił, bo mówiła: „nie nadaję się na twoją żonę” chyba miała chłopaka? Matka chciała ożenić go z inną panną, a Noe podejrzewał matkę o hipokryzję, był

prostolinijnym człowiekiem i czuł ucisk w sercu jak ją widział. Noe bał się, mimo wszystko zalecał się do żony, martwił się o jej zdrowie, a żona zastanawiała się, czy źle nie zrobiła, wychodząc za niego za mąż? Bo mogła wyjść za mąż za innego, bogatszego.

Mówiła mu przed podjęciem decyzji, jak ją zapytał, czy woli wyjść za mąż za bogatego? I to był mężczyzna z targu, jednak musiała się zgodzić, tak ją Noe prosił i powiedziała, pokazując wskazujący palec: „Ale pamiętaj, nie wtrącaj się w moje życie”. To według niej miała być taka przyjaźń. Mieli czwórkę dzieci, dwóch synów i dwie córki, Noe kochał żonę. Żona wrzeszczała na niego, więc czuł się winny, chyba nie sprostał wymaganiom i cały dzień zajęty był

bardzo ciężką pracą w gospodarstwie, powiększyło się ono z roku na rok, a żona urodziła dzieci, jeździła na targ, gdzie sprzedawała ich produkty i mówiła: „Taką poślubiłeś żonę” i kazała mu mówić „Taką 8

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą poślubiłem żonę” i „na skrawkach życia się nie zna pani z dworu jak pospolita kobieta”, jego mama tak mówiła do męża. Mieli kochanego osła, jeździła z nim na targ, całą wyprawę znosił należycie i nie sprzeciwiał się ciężarom. Noe resztą prac zajmował się w większości sam. Sprzedawanie ich produktów rolnych na targu kosztowało ją dużo pracy, sama prowadziła osla. „Znajomy” żony Noego, nadal ją kochał i czuł się zirytowany zbyt wielką ujmą dla bogatej panny zajmować się czymś takim, a ojciec Noego ubolewał nad długim syna, nie oddał mu pieniędzy, kłócił się z matką i pił, była jednak równowaga i ojciec umarł. Córka martwiła się o matkę i zabraniała ojcu zbliżać się do żony. Noe zastanawiał się, co z tym zrobić, żona choruje i patrzy na niego z ukosa, myślał, może narzuca się żonie, wtedy wyjechał na dłużej, pomóc choremu przyjacielowi, okazali sobie męską przyjaźń i popili, odwiedzał rodziców, syna, wszystkich zapewniał o swojej miłości do żony, lecz patrzono na to krzywo, to biedny chłop. Żona się zamartwiała, gdzie on pojechał? Gdy wrócił, postanowił swoje wartości wyryć na tablicy i umieścił przed gospodarstwem, niech zapamiętają, dotyczyły godności i miłości w stosunku do tego, co się w życiu robi, do wszystkich członków rodziny bez względu na pochodzenie, o życzeniu zdrowia i pomyślności wszystkim bez wyjątku. Były odosobnione, ze względu na panowanie innych religii i był wyśmiewany. W młodości zdarzyło mu się wypić. Oj, kłócili się niepotrzebnie.

Jak nawiedziła ich powódź, to wtedy Noe zaczął dobytek przewozić na drugi brzeg do syna, wychwalał go w szczególny sposób, przytulał i zawsze bronił. Do drugiego młodszego syna miał

9

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą mniejszy sentyment, zawsze chciał grać na instrumentach i tylko tym się zajmował, na dodatek rodzina mu w tym przeszkadza, miał czas na granie i został muzykiem. Jak był młody to chciał popisać się przed ojcem, a grał na harfie, ojciec zawsze zachwycał się jego grą.

Wyprowadził się daleko i w niczym nigdy nie pomógł, w razie potrzeby oczekiwał zapłaty, jak organizował koncerty przychodziło dużo ludzi, a ojca nigdy nie było. Raz wybrał się ojciec na koncert do Kairu, było dużo ludzi, wszyscy zachowywali się bardzo wytwornie, a Noe miał wrażenie, wszystko to zbudował mozolną pracą swoich rąk, żony i pomagających mu dzieci, przez to nawiedziła ich powódź.

Syn w ogóle nie przyznał się do niego, Noe musiał udawać sługę, bał

się pobicia lub zabicia, tak wpatrzeni byli w syna. Syn wstydził

przyznać się do ojca, taki był małostkowy i źle ubrany, został

wyśmiany jako zwykły człowiek ze wsi. Noe nie wiedział jaką syn ma żonę i czy ma dzieci? I nawet nie podziękował za pieniądze jakie dostał na wykształcenie. Dowiedział się coś o żonie, za zarabiane pieniądze opłaciła występ synowi. Ale to jeszcze nic, Roszpor zza góry odnalazł się w gąszczu spraw i wspomógł syna organizując mu koncert pełnopłatny, chciał zrobić przyjemność ojcu. Babcia Noego nie przewracała się w grobie. Noe został zdominowany przez bogatego właściciela ziemskiego Roszpora zza góry. Roszpor krytykował życie mnicha, mającego swoje prawa i muszącego być zdanym na niełaskę Bogów, dawał mu datki. Roszpor zatrudnił także młodego Noego do ciężkiej pracy za niskie wynagrodzenie, tak jak Noe był zatrudniany przez ojca i zarządcę ziemskiego. W ten sposób Noe poślubił pannę z bogatego domu. Panowały wtedy planowane 10

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą religie, przywożone z Kairu. Roszpor kupił drożej od ojca Noego, tak go się bano, później byli poszkodowani przez zalaną uprawę. Mówili z żoną „nie mieszajcie Bogów w ich sprawy”.

Rodzice obdarzyli Noego w młodości ziemią, za pracę prawie jak parobek, syn Noe grał tylko na instrumentach, a Noe śmiał się, ma być tak jak na poważnym koncercie. Żona wspominała, pierwsza kobieta, podobała się Noe, lecz chyba miała męża i postraszyła ojca śmiercią na targu, tak ostro wychowywał Noe. Uważała się za kogoś lepszego ze względu na pracę w bogatym gospodarstwie i jego wymagająca matkę i chyba żona się śmiała. W takim razie wymagania miał Roszpor takie, jakie zarządca ziemski z dużej posiadłości.

Więc jak przyszła powódź, to była tragedia, wszystko, co zrobili miało utonąć, wtedy Noe miał czas na myślenie, sam zbudował dużą tratwę, najpierw wsiadły niektóre zwierzęta, zajmował się nimi z troskliwością: 2 koty, pies, kaczki, kury, 2 owce, 2 kozy. Koń, muł, osioł nie wsiadły.

Noe wiedział, żona na targu zaleca się do innego mężczyzny i ma takiego towarzysza, jego sąsiad to zauważył, Noe za bardzo wychwalał żonę, opowiadał nieprawdziwe historie o żonie i zaczęła chorować, ale rzekomo taką umowę zaakceptował. Zarządca ziemski z dużej posiadłości zatrudnił go do pracy o mniej zapłacił. Znajomy żony z targu sprzedawał drożej swoje towary, dlatego żona sprzedawała więcej i taniej, w ten sposób część pieniędzy oddawała rodzinie. Żona nie zgadzała się na spiskowano przeciwko Noe, był

on naiwny, sam miał różne nie rozwiązane sprawy, dlatego nawiedził

11

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą ich sąsiad i chciał córkę za żonę, był dużo starszy. Towarzysz przychodził do żony, oferował swoje usługi, żona była w niego zapatrzona i opowiadała o trudach życia, jakie przyszło jej znosić z Noe, a Noe był zbyt zmęczony i nie mógł uwierzyć, żonie znudziło się życie na wsi, podejrzewał „zdradę”, gdy żona rozmawiała z innym.

Jak byli młodzi przychodziła sąsiadka po jałmużnę, była z nimi zaprzyjaźniona, gorzej im się powodziło, jednak jej mąż zachorował, zawsze byli bardzo życzliwi i dzielili się tym co mieli, to były drobne datki i jedzenie. Mąż wyzdrowiał, a ona umarła.

Noe zajmował się wieloma sprawami. Jednak nastąpiła katastrofa i zniszczyła pracę. Sąsiad zachorował, zalecając się do córki, żona również zachorowała.

Jak przyszła powódź mieszkańcy gospodarstwa, zwierzęta domowe zostały zabrane na dużą łódź zbudowaną w formie tratwy i pytały Noego, kto to jest Bóg? Bo się ciągle modlisz, a tutaj takie niepowodzenia. A Noe mówił, to ktoś, kto włada przyrodą i opowiadał o tym godzinami zwłaszcza zwierzętom, to wymownie pytały: To, dlaczego zniszczył uprawy? A Noe dywagował, chyba to jego wina, za bardzo narzucał żonie w sensie miłości, nie chciał z nią wcale spać, widział, jak źle czuła od pobudzenia, Noe nie był typem człowieka, czującym pożądanie i mającym złudne myśli, ale żona chorowała i unosiła się honorem. Noe był przeciążony ciężką pracą i jego emocje były źle odbierane, czuł się jak parobek, próbujący z nią porozmawiać. To jego „parobkowie” mówiły: Noe, to ty jesteś Bóg?

Bo jeśli zlitujesz się nad żoną i będziesz odpowiednio się wobec niej 12

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą zachowywał, skończy się powódź i „jej męka z bachorami” tak mówiła. „Myśl gosze” I gosze myślał, ale gosze to była jego dusza.

Zastanawiał się, może był zbyt wyniosły, a przecież matka z tego kpiła. Wtedy Noe wrócił, przepraszał matkę za kłótnie z ojcem, zabrał żonę i powódź się skończyła, żona była za słaba, ale to była dla niej rozrywka, ten targ. Opowiadał o kobiecie, z którą się ożenił, zawsze mu się podobała, bo jest piękna. Natomiast matka dzieciom opowiadała: „na początku jej się podobał i wyszła za niego za mąż z litości”.

Noe ubolewał, stracił dobytek, jak podejrzewał przez niewierność żony, a żona wymawiała mu, ubiegał się o względy i rękę innej kobiety.

Obie te historie, nie były prawdziwe. Oboje byli wierni sobie od początku i nie mieli innych związków, a żona oddawała pieniądze ojcu.

13

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą3.

Czasy starożytnego Egiptu

3.1.

Totmes I

W XVII w. p.n.e.. Totmes I urodził się w Egipcie w rodzinie statecznej, ale średniozamożnej. Jego matka miała ciężki poród.

Jego ojciec był wezyrem i razem z żoną wychowali go zgodnie z tradycją.

Jednak młody Totmes stał się odludkiem, walczącym o swoje prawa, zabiegając o ich względy, co stawało się dla nich irytujące i znalazł

sobie podobną żonę.

Wezyr przeciwny był każdemu słowu, nie należącego do niego, a jego żona, czyli matka Totmesa podobno była wyniosła, tak posłuszna mężowi. Jak wezyr był młody to wychowywał po swojemu Totmesa i zaatakowały ich plemiona nubijskie. Chciały wznowić handel z plemionami egipskimi kosztem życia i zdrowia ludzi, w tym monarchów. Nubia zabiła Herbów z powodu prowadzenia handlu z Arabią, była w handlowych stosunkach z Asyrią i Asyria pomagała. Wyjaśniono stosunki z Herbią, dano im do zrozumienia, mają zobowiązanie wobec Nubii, jednak nie podjęli negocjacji, chcieli przyjaźnić się tylko z Arabią, wtedy Arabia pokonała Nubię („wojna z Nubią”), zaatakowali ludność i bali się powodzi, najechał ich król Nubii, przyjaciel Arabii. Totmes zabił go jednak w walce.

14

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą Wtedy Totmes został zabity przez Nubię, bo stanął po stronie Herbów, chciał pomóc przyjacielowi z Arabii, a powinien pomagać uciskanym, gdy stanął w obronie Herbów został zabity. Totmes, zostawił żonę, dziecko, a uczestnicy uczt spiskowali na temat Totmesa, miał rzekomo wyruszyć na podbój Herbów, tym czasem obrabował sułtanów, bo za drogo sprzedawali towary.

W konsekwencji miał zobowiązanie wobec Herbii, powinien był im coś taniej sprzedać.

Poślubił żonę w okolicznościach, kiedy poprosiła go o pomoc, o ochronę przed napastliwym adoratorem.

Żona Totmesa żegnała go uroczyście i okazała zmartwienie, pokazała mu dziecko, owoc małżeński, ale Totmes nie ocalił jej od pożądliwości zalotnika żony, choć widział zaloty do niej. Gdy kiedyś Totmes wszedł do sypialni żony, to czuła się tym zastraszona, wpadła w histerię, później ukłonił się żonie wezyra, była ona jego matką, lecz traktowała go wyniośle, sprzyjała żonie i miała z nią relacje pozamałżeńską. „Żona” traktowała go jak kochanka, a wezyr zachowywał się wyniośle i wymyślał nie prawdziwe, okropne cechy Totmesowi, tak był zazdrosny o żonę. Ani matce, ani żonie nie podobała się relacja Totmesa z Amonem, był on „dziwnym kolegą”.

Wreszcie został potraktowany jak obrońca, najpierw przez żonę później przez żonę wezyra. Totmes niepotrzebnie narzucił się żonie, chciał, aby wyszła za niego za mąż, był przez to napastowany przez jej zalotnika i go zdradziła. Wreszcie, jak to określiła, gdzieś pojechał, za bardzo się nią interesował, wezwała i zatrudniła

„zalotnika”, chciała zabić Totmesa i czuła się obarczona relacją z 15

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą Amonem, ten przyjaciel go kontrolował, jak powiedziała. Amon miał

z nim męski romans.

Na polu bitwy strzała Nubijczyka przebiła Totmesowi serce.

W tym czasie wybuchła epidemia choroby zakaźnej, zmarło kilkaset osób, powstały dwa ogniska wśród skupisk ludności. Leczyło się choroby zakaźne w tych czasach chyba cyjankiem potasu i było to podobne do dzisiejszego wirusa Eboli, ale zanim udało się nad tym zapanować, trochę czasu minęło, dlatego Totmes zmierzył się z wrogiem.

16

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą

3.2.

Totmes III

W XVI w p.n.e. Totmes III został wezwany do negocjacji z plemieniem spod Megiddo, uśmiercili oni Hebrajczyków. Oskarżyli o to Arabie i prosili o pomoc, sułtani byli w dobrej relacji z Egiptem i Egipt był zobowiązany. Brakowało im chleba i wódz Herbów zaatakował, i za mało zapłacił. To był konflikt ludności trwający od pokoleń, domagała się ona swoich praw, tylko nie zawsze zgadzała się z obowiązującym prawem. Z jakiegoś powodu uznali ich za ludność głodującą, nawet nie stwierdzono, czy byli biedniejsi, ale zazdrościli i mieli swoich ludzi, walczących w imieniu ich praw, w Egipcie byli to ludzie promujący nadużycia. W obronie tych praw wystąpił również ekonom, podwoił stawki ludziom pracującym przy świątyni, czym znacznie zmniejszył skarb państwa, robił to w komitywie z nadzorcą prac budowlanych przy świątyni, utrzymywał

z nim dziwne kontakty cielesne. To działanie, uznania budowniczych świątyń oceniono pozytywnie, byli to ludzie, rehabilitowani z ciężkich przewinień, nie znaczyło to jednak według nich o braku wynagrodzenia w ogóle za pracę. Ostatecznie ekonom, niezbyt uczciwy, ze swoim zespołem, nie potrzebnie wypłacał dodatkowe pieniądze za dodatkowe prace, co mogło zaszkodzić państwu i być przyczyną wojen. Rozniosła się wieść o Totmesie rozdającym pieniądze byłym wojownikom, przybyli dalsi zainteresowani z dalszych stron. Na początku wojny Totmes przybyłych uzbrojonych przedstawicieli nie przyjął, nakarmił ich miejscową ludność plackiem, narzekali na jedzenie, według nich było zbyt skromne, 17

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą pogardzili dobrym sercem faraona i osiedlili się. Totmes mógł

negocjować z Arabią w ich sprawie, byli nastawieni bojowo i niebezpieczni.

Czas pokazał, nie chcieli się osiedlić, chcieli zagarnąć terytorium, rościli sobie jakieś prawa powołując się na kodeks babiloński.

Czy miał prawo odmówić im osiedlenia się na ziemiach Egiptu, gdy personalnie nie wynagrodził urzędników, którzy mu się nie podporządkowali.

Wtedy nastąpiła powódź i zaczęło głodować milion osób. Totmes rzekomo obłaskawił „miejscową” ludność zbyt skromnym poczęstunkiem, mieli oni inne zwyczaje. Totmes III wysłał dowódcę do Meggido, zabiło go wojownicze plemię, żądali pieniędzy podobnie jak Hebraje, mający jakieś wymaganie i zbulwersowani urzędnicy. Totmes wyruszył z odwetem, gdy został zabity zarządca ziemski. Osiedlił się legalnie, wcześniej na terytorium Egiptu z terenu około Megiddo i nie zgodził się na kradzież jego plonu wojującym plemionom spod Megiddo, tak jak Totmes nie zgodził się z ekonomem. Środki dla urzędników poszły na wojowników.

Totmesa III ubolewał z powodu przymierza z nim. Przyszli pod jego dom i chcieli ukraść uprawę, jak się sprzeciwił to zabili właściciela.

Plemię spod Megiddo to było wojujące plemię pochodzące z oddalonych rejonów, rządziło się własnymi prawami. Totmes dosyć miał klęski, było to spowodowane ciągłą pomocą plemionom. Podbił

18

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą ich, sprowokowali sami walkę i z powodu suszy ludność egipska zaczęła głodować.

Zaczynało brakować żywności i Totmes III został zaatakowany przez to wojujące plemię. Amon chciał wspomóc ekonoma i popierał

decyzję o przyznaniu środków na armię Totmesa III. Taką mu powierzano funkcję, ktoś oddał towar za tanio Hebrajom, przyjął

sułtanów i przez to Hebraje nachalnie handlowali z Arabią, czuli się tym napastowani. Skończyło się wojną w Egipcie, lud głodował i nic nie sprzedali. Amon wojował z władzą i używał do tego różnych środków. Faraonowie byli świadomi, utrzymywali kontrolera jakim był Amon, o niczym nie informował, był bardzo surowym Bogiem krainy

zmarłych,

wojowniczy

byli

Arabii

oraz

następcy

Hamurabiego. Tak rządziły w Egipcie elity.

Amon był bardzo wyuzdanym zarządcą świata podziemnego krainy dusz (kusz), pilnował porządku już na ziemi, karząc bezdusznie za byle co już na ziemi, z tego żył. Zajmował się tym bez żadnego sumienia, w sposób afrykański i świata dużych ssaków, chciano tylko zwrócić energię, bez myślenia i bez prawa. Miał zwyczaj spraszania różnych gości zagranicznych, utrzymywał relacje małżeńskie, było ich bardzo wiele.

Chronologia zdarzeń wskazuje, nakarmiono plemię nie mające litości. Wcześniej Totmes III nakazał stworzyć stanowisko w państwie: główny ekonom, zasiadł na nim pan, znał się na tym, oczekiwał stanowiska, zachowywał się trochę szyderczo, napadł

personalnie i bezczelnie na Totmesa, szantażował, miał się wydzielić do nowego państwa i zabierał wielu przedstawicieli, chcieli sobie 19

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą uzbierać majątek. Robił to w sposób pozbawiony skrupułów. Wtedy Arcykapłan zdecydowany go opuścić, umarł od samej myśli, pozostali zmagali się z innymi niepowodzeniami, a były to wybitne umysły. Amon obdarzał faraona słowami, jakby chciał coś dostać, o czym mówią hieroglify, była to taka wylewność, kurtuazja, nie zawsze zgodna z rzeczywistością, czasem krytyka, bardzo zakamuflowana, czasem wysyłał takie informacje, jakby ktoś się tym zajmował, powtarzał po elitach, starszych wieszczach, medykach, pisarzach, naukowcach.

Wylewny i zbyt namiętny romans z żoną, uznawany za swoją, należącą do innego męża okazał się niepotrzebny i katastrofalny, medyk ocenił, faraon jest od tego słaby.

Jednak Totmes czuł się przytłoczony wydarzeniami, śmiercią wojowników, suszą, bał się o pogorszenie zdrowia i innych plag.

Wtedy nastąpił wybuch gniewu na miejscowych oficjeli wśród nich był Ekonom, Kapłan, Naczelny Muzykolog, Szef dyplomacji, Główny Medyk i inni. W znacznym stopniu nadużywali i czerpali z tego korzyści finansowe. Totmes straszliwie się zdenerwował i kazał

im się wynosić. Oficjalnie zaczęli oni wspierać Babilonie. Totmes zdecydował, osoby odchodzące do Babilonii zostaną pozbawione majątku, jaki im przysługiwał w Egipcie. Wielu okazało się wartościowych, te osoby czuły się tym bardzo skrzywdzone i było kilka osób zasłużonych, natomiast pozbycie się ekonoma i jego doradców, jako osób wspierających nieprawość było korzystne.

Ekonom razem ze swoim zespołem robił jakieś sztuczki rachunkowe, podobające się wielu rabusiom, na dodatek nie zawsze informował o 20

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą wszystkim, wspierał próżność i pragnął zaszczytów. Gdy Totmes był

już starszym człowiekiem Ci ludzie zagarniający majątek innych zostali zabici przez to wojujące plemię spod Megiddo. Zostało to zapamiętane ze względu na suszę powodującą duże szkody.

Totmes III miał jedną żonę. Z żoną miał: syna i dwie córki. Syn był

naczelnym medykiem Egiptu i dlatego Totmes dożył lat 93. Miał

kilka przyszywanych żon i z nimi dzieci, kochał je.

Przed bitwą pod Megiddo, Amon przyjął z honorami posła z Babilonii, dał mu poczęstunek, następnie ukradli dwa konie.

Zobowiązanie Totmes miał wobec Muzyka.

21

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą

3.3.

Hatszepsut

Kobieta faraon Egiptu – Hatszepsut przyszła na świat w XVI w.

p.n.e.. Była córką Kai i jej męża, mieszkali w małej miejscowości, wywodzili się z niskiej zabudowy przedmieść Teb, ale wychowali ją oboje na dojrzałą i miłą kobietę, podobała się ona mężowi i społeczeństwu. Zawsze wypominano jej to pochodzenie.

Faraon Seti I postawił warunek o wypłacie wysokiego majątku za ślub z nią, a następnie zapłacił jednej artystce, chciała wysoką cenę za występ i przepędziła Hatszepsut. Miał inną żonę, opłacił ją.

Okazywał cechy męża, lecz chciał nastraszyć Hatszepsut, lubił inne kobiety, naprzykrzał się im. Kapłanka pomagała Hatszepsut, była jej

„wierną służącą”, taką posługę nazywaną kapłaństwem. Była następną żoną Setiego I choć miała męża, była za mało wynagradzana, narzekała na Hatszepsut o zachowaniu zbyt wyniosłym, naśladując Setiego. Razem z drugą „pomocnicą”

usługiwały jej w sprawach codziennych, gdy czuły się tym obarczone to zachowywały się jak służące, wtedy Hatszepsut je motywowała do pracy nad sobą, czy miały wobec siebie jakieś wymagania? W

późniejszych latach Hatszepsut poprzez Setiego, mającego sporadycznie z nią seks, wynagrodziła kapłankę, była na usługach Setiego, jak druga żona, kochał ją, dlatego zgłosiła się do usługi Hatszepsut i pomagała wykonywać tradycyjne czynności domowe.

Były sobie przychylne, razem np. kąpały się w basenie i służyły sobie w sytuacjach życiowych. Chodziły pogłoski, ktoś chciał

22

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą królową podtruć, nie udało się, tylko straszyły, była za bardzo wyniosła i połakomiła się na swoją pozycję. Seti znęcał się nad Hatszepsut. Ona żałowała, ale wojny kosztowały Egipt poświęcenie i nie poślubiła chłopaka z sąsiedztwa. Seti nie potrafił nawet wydobyć z siebie odrobiny lojalności, był afrykański.

Hatszepsut poczuła się tym odsunięta na dalszy plan i zwróciła się ku Amonowi, prowadził on życie rozwiązłe i rozporządzał majątkiem Seti. Gdy Amon się wtrącał, to Hatszepsut wyrażała sprzeciw jego polityce. Amon był nikczemny i perwersyjny, wiara w Amona była imaginacją, poświęceniem, ofiarą i stwarzała nadużycia, tworzyło to razem państwo. Był silną osobowością, wysokim, wyniosłym osobnikiem, stojącym poza prawem. Tworzył hieroglify głównie na cześć faraona, był fanatyczny, a fanatyzm powoduje bezprawie.

Nie przeszkadzając Setiemu w relacjach, mówiono o jego sprzyjaniu Arcykapłanowi, po dwudziestu kilku dobrych latach odszedł on w krainę kusz. Seti powiedział do Hatszepsut: „Dlaczego tak rządzisz przecież jesteś odpowiedzialna za losy syna i taka jest rola żony”, Seti miał pretensje, rozmawiała z kimś innym, dlaczego? Przecież by umarła, gdyby czułaby się zdradzana i oszukana. Arcykapłan podobnie jak Seti nadużywał władzy i uciech cielesnych, miał

odpowiedzialne stanowisko. Hatszepsut czuła się odsunięta przez Setiego i urodziła Arcykapłanowi syna, na drugie dziecko było już za późno i okazali sobie niechęć.

23

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą Ćwiczenia podobne do dzisiejszych asan (joga) wykonywano już w Egipcie za czasów Hatszepsut, przynosiły one pomyślność.

Hatszepsut zajmowała się tym i znajome kobiety, wykonywały modlitwę do słońca i inne ćwiczenia podobne do póz, jakie przybierają zwierzęta. Kobiety, mieszkające obok uczestniczyły w tworzeniu póz. Były waleczne i musiały się same bronić. Celem wykonywania ćwiczeń była chęć sprostania wymaganiom świata przyrody, nie stać się ofiarą, mogąca stać się jedzeniem. Razem z Hatszepsut ćwiczyły gimnastykę i tym sprzeciwiały się czynom zabronionym, powszechnym w rodzinach i na budowie. Uznała, jak jej zwolennicy, ciało człowieka powinno być zwinne, szybkie, gibkie, skoczne, miękkie, ma poruszać się z gracją, być wytrzymałe, powinno sprostać oczekiwaniom przyrody, powinno być wyposażone w jakiś mechanizm obronny, jak np. długi kieł, wężowy jad, czy grubą skorupę oraz przydałoby się dbać o wygląd. Mogą zostać rozwinięte do perfekcji wszystkie zmysły. Modlitwa miała służyć lepszym plonom, modlono się o deszcz, albo o słońce w przypadku powodzi. Hatszepsut modliła się zgodnie ze swoim obrządkiem religijnym, odprawiała odpowiednie rytuały, mające przynosić pomyślność.

Zarządca zatrudniał do budowy świątyń budowniczych, byłych więźniów. Wielu wcześniej kradło i zabijało, zarządca straszył ich batem. Gdy niedokładnie wykonywali swoją pracę zarządca kazał

burzyć i budować od nowa. Jak się okazało ukartowali spisek pod okiem zarządcy, niedokładnie budowali i burzyli przebudówki, jedna 24

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą księgowa zgadzała się na wypłatę dodatkowych pieniędzy w komitywie z zarządcą, a główny ekonom to zatwierdzał. Ekonom był

człowiekiem,

nietraktującym poważnie rodziny królewskiej, powtarzając jak wszyscy po kapłanie, nie konkurował z Amonem, był sprytny, drobiazgowy, z dużą, lekko wysuniętą szczęką, na której siedziały poukładane, ale rozsunięte, duże zęby. Patrzył spod czoła, wyłupiastymi, wytrzeszczonymi oczami, zaopatrzonymi w duże okulary i mówił przyduszonym głosem w formie oddawanego ryku.

Chętnie

więc

wydawał

czyjeś

pieniądze,

razem

ze

współpracownikami, należał do nich zarządca i stworzony przez nich mechanizm działał przez pokolenia. Rozdzielali między siebie łup.

Niewiadomo, czy był do końca świadomy, to wydawanie pieniędzy nie było zgodne z żadnym prawem, choć widać było, potrafił wobec swojego kodeksu oceniać surowo. Rozstrzygnięto spór o naliczane opłaty przez ekonoma za wcześniej wybudowane niedoszacowane piramidy. W dalszych losach budowy świątyni niegdysiejszy Hamurabii dyktował warunki traktowania przewinień i zarządca ze swoimi więźniami znęcali się nad faraonem i nad innymi, byli napastliwi, bili, popychali, znęcali się seksualnie, stali się grupą roboczą na czele z zarządcą, wyłudzającą pieniądze. Faraonowie nie byli świadomi, zatwierdzając dodatkowe wynagrodzenie, a ekonom podwyższył wartość świątyni o kwotę i faraon to zatwierdził, bo miał

do niego zaufanie, a miał za dużo pracy przy obronie państwa.

Kapłan podobnie się angażował w sprawy kraju. Seti na prośbę żony się zgodził, a powinno się podziękować jednemu budowniczemu, zarządca zlecił mu dodatkowy ciężar do przeniesienia, zrobił to 25

Dzieje starożytnych myślicieli, a edukacja jogą kosztem swojego zdrowia. Był silnym, wysokim i ociężałym mężczyzną. Za czasów Nefretete zburzono świątynie i zabito wielu ludzi.

Zatrudnianie byłych dowódców babilońskich ogólnie nie było dobrym pomysłem, do niczego innego się jednak nie nadawali, obawiano się, mogli od razu doprowadzić do wojny, tak istniała zawsze nadzieja, nie było to takie proste, zaraz dysponowali kapitałem na łapówkę, sprowadzali na Egipt plagi, buntowali żołnierzy do walki, gdy wzrastała nieprawość.

Natomiast tutaj rysowała się następująca sprawa: Zarządca był