Katmiel
kupa
5,99 zł
5,99 zł
-50%
Zbieraj punkty w Klubie Mola Książkowego i kupuj ebooki, audiobooki oraz książki papierowe do 50% taniej.
Dowiedz się więcej.
Dowiedz się więcej.
- Wydawca: Saga Egmont
- Kategoria: Dla dzieci
- Cykl: Czytam sobie 1
- Język: polski
Istnieją na świecie psotnice podwórkowe. Pewnie zastanawiacie się jak wyglądają i co robią? Koniecznie przeczytajcie tę książeczkę. To opowieść o psotnicach bliźniaczkach Olce i Olci, które dokuczały ludziom. Najbardziej bywalcom skwerku przy ulicy Kotka w Worku.
Urządzały różne wymyślne psoty i świetnie się przy tym bawiły! Do czasu, aż na skwerku nie zaczęli rządzić chłopcy – Duży Jaś i Jego Dzika Banda. Chcieli się zemścić za psotę dziewczynek. Olka i Olcia nie mogły tego znieść, więc zapisały się na... kurs wróżek. Bo jak się okazuje każda psotnica ma w sobie duszę czarodziejki. Tylko czy Duży Jaś i jego banda również się zmienią?
Na końcu książeczki czeka na Ciebie magiczna niespodzianka!
Rodzicu, przekonaj się o tym razem ze swoim dzieckiem, w przyjemny sposób wspierając jego naukę czytania. Seria "Czytam sobie. Poziom III" została stworzona z myślą o najmłodszych czytelnikach, którzy mają już za sobą dwa poziomy nauki. Proste, wciągające historie, wyraźne i duże literki, wprowadzą Twoje dziecko w świat niesamowitych wydarzeń i zachęcą do samodzielnego czytania. Trzeci poziom edukacyjnej serii zawiera 2500-2800 wyrazów w tekście, zdania dłuższe i wielokrotnie złożone; wykorzystuje wszystkie głoski, zawiera słownik trudnych wyrazów dotyczących danej historii.
Na początku każdej książeczki dziecko znajdzie trzy pytania, na które może odpowiedzieć po jej przeczytaniu. W ten sposób ćwiczy ono pamięć, ale przede wszystkim umiejętność opowieści.
Książeczka przeznaczona jest dla czytelników w wieku od 5 do 7 lat, a cała seria "Czytam sobie" powstała w oparciu o konsultacje z metodykami nauczania.
Ebooka przeczytasz w aplikacjach Legimi lub dowolnej aplikacji obsługującej format:
Liczba stron: 15
4,0 (3 oceny)
Oceny przyznawane są przez użytkowników Legimi, systemów bibliotecznych i innych serwisów partnerskich. Przyznawanie ocen premiowane jest punktami Klubu Mola Książkowego.
Legimi nie weryfikuje, czy opinie pochodzą od konsumentów, którzy nabyli lub czytali/słuchali daną pozycję, ale usuwa fałszywe opinie, jeśli je wykryje.
Sortuj według:
Podobne
PO PRZECZYTANIU KSIĄŻKI:
Czy Psotnice przydałyby się na twoim podwórku? Wymyśl im trzy zadania.
Na który kurs organizowany przez Akademię Dziwnych Umiejętności chciałbyś się zapisać? Dlaczego?
Zrobiłeś komuś kiedyś dowcip? Opowiedz o tym!
UWAGA!
Słowa zaznaczone gwiazdką *zostały wyjaśnione w słowniczkuna końcu książki.
ROZDZIAŁ 1WSZYSTKO, CO TRZEBA WIEDZIEĆ O PSOTNICACH PODWÓRKOWYCH
Są na świecie czarodziejki, wiedźmy i nimfy. Są wróżki, syreny i rusałki. Ale nie wszyscy wiedzą, że są też psotnice podwórkowe.
Jak wyglądają? Są małe i ruchliwe. Mają sprytne oczka i długie włosy, których nie da się rozczesać. Ich nogi i ramiona są cienkie jak patyki, a skóra ma kolor dzikiego miodu. To dlatego, że dużo przebywają na słońcu. Poza tym noszą poszarpane sukienki z dużą liczbą kieszonek. W tych kieszonkach chowają przybory do psocenia.
Trudno je wypatrzyć, bo wciąż gdzieś pędzą. Kiedy im się spieszy, to mogą nawet podfrunąć kawałeczek. Na czarach się nie znają, ale potrafią robić psikusy. Kiedy uda im się jakaś psota, głośno chichoczą.
Pewnego dnia dwie takie psotnice zamieszkały na skwerku przy ulicy Kota w Worku. Nazywały się Olka i Olcia i były bliźniaczkami. Istniał tylko jeden sposób, aby odróżnić Olkę od Olci – po pępkach. Olka miała pępek wystający, a Olcia wklęsły. Jednak na co dzień ich pępki pozostawały zakryte. Dlatego naprawdę trudno było zgadnąć, która psotnica w danej chwili psoci, a która odpoczywa.
Odkąd Olka i Olcia sprowadziły się na skwerek przy ulicy Kota w Worku, psociły dużo i z zapałem. Był tylko jeden kłopot: nie podobało się to bywalcom* skwerku. Kiedy spotykali się pod budką z wodą mineralną, narzekali:
– Co te psotnice sobie myślą?
– Po co tak psocą?!
– Dlaczego nie pójdą psocić gdzie indziej?
Potem rozmawiali o tym, jak się psotnic pozbyć. Każdy chciał wymyślić najlepszy sposób. Jeden na przykład proponował, żeby zastawić na psotnice pułapkę w piaskownicy. Inny chciał wysłać je do szkoły z internatem*
