Fistusie i Generał w czarnym cylindrze ebook

Filip Porębski

Fistusie i Generał w czarnym cylindrze

Dla Karoliny i Dzidzi –

dziękuję za wszystko

Osoby wystęce w tej ksiące:

Hania

Fistuś A

Fistuś B

Fistuś C

Orion

Generał

Mama

Tata

Pani Bez Domu

Antek

Marysia

Szymon

Pani Leokadia

Duży Beniamin

Rozdział Pierwszy,

czyli jedyny taki dzień w roku

Hania od samego rana była cała podekscytowana. A w zasadzie już od wczoraj.

– To dzisiaj! Mamo! Tato! To już dzisiaj! Wstawajcie! – krzyczała, wbiegając do sypialni rodziców, i od razu rozpoczęła serię skoków po ich łóżku.

– Tak, córeczko, to dzisiaj – potwierdził zaspany jeszcze tata i obrócił się na drugi bok, w ogóle nie zwracając uwagi na harce córki.

– Haniu, nie skacz tak, bo łóżko nam zarwiesz – śmiała się już rozbudzona mama.

– Spokojnie, to wytrzymała konstrukcja – odpowiedziała dziewczynka, której rude włosy po całej nocy wyglądały jak jeden wielki busz w dżungli. – Ciekawe, jakie dostanę prezenty?

Mama spojrzała podejrzliwie na córkę.

– A czy na pewno zasłużyłaś?

Hania zatrzymała się w bezruchu, przerażona.

– No przecież caaały rok byłam grzeczna. Mówiłam wszystkim „dzień dobry”, byłam dobra dla małych zwierzątek, a dodatkowo Pani Bez Domu, która codziennie siedzi na ławce w parku ze swoim kotem i karmi wróbelki, powiedziała mi tydzień temu, że mam złote serduszko.

Mama uśmiechnęła się do córki i ją przytuliła.

– Wiem, córeczko, wiem. Razem z tatą jesteśmy szczęściarzami, że cię mamy. A właśnie, skoro już o prezentach mooowa. – Mama sięgnęła ręką pod łóżko. Po krótkiej chwili wyciągnęła prezent. – Proszę, córeczko, to dla ciebie od nas.

Hania wzięła od swojej mamy duże pudełko oklejone kolorowym papierem. Na środku znajdowała się ogromna czerwona kokardka.

– To dla mnie? Jeju, taki duuuży?! DZIĘKUJĘ!

Dziewczynka od razu zeskoczyła z łóżka i na podłodze zaczęła rozpakowywać prezent od rodziców.

– Może ci pomogę? – zaoferował swoją pomoc tata, który już zdążył się obudzić po okrzykach Hani.

– Spokojnie, tatulku, poradzę sobie. Jestem silna – oznajmiła i rozerwała kolorowy papier, a jej oczom ukazała się nowa drewniana sztaluga do malowania obrazów.

Dziewczynka patrzyła na swój prezent i była w totalnym szoku.

– Ooo! Marzyłam o tym!!!

Hania wskoczyła z powrotem na łóżko rodziców i przytuliła ich najmocniej, jak tylko potrafiła.

– Córeczko, nie krzycz tak od samego rana – zaśmiał się tata.

– Mamusiu, namalujemy coś razem? Proooszę, proooszę.

– Dobra, dobra, najpierw śniadanie. Na co moja księżniczka ma ochotę? – zapytała mama po kolejnej rundzie podskoków na łóżku.

Hania zamyśliła się chwilę, po czym odpowiedziała:

– Naleśniki z czekoladą i lodami!!!

– Co? Naprawdę? – zapytała sztucznie zaskoczona mama.

– No tak, przecież dzisiaj są moje urodziny, a więc jem to, na co mam smak, i robię to, na co mam ochotę!!! – odpowiedziała uradowana dziewczynka.

*

Mama smażyła upragnione naleśniki Hani. Na co dzień dziewczynka jadła zdrową żywność, ale z rodzicami miała umowę, że w dniu urodzin może sobie zjeść, cokolwiek zechce.

Gdy pierwsza porcja była już zrobiona, a Hania siedziała przy stoliku i bawiła się swoją nową lalką, nagle zapytała mamę:

– Mamo? A opowiesz mi, jak to było, gdy przychodziłam na świat?

Mama odwróciła się w stronę córki.

– Ale przecież już ci o tym opowiadałam, kochanie.

– No, ale już zdążyłam zapomnieć przez rok, więc opowiedz mi od nowa – poprosiła Hania.

Mama westchnęła.

– A więc – zaczęła – było to dokładnie dziesięć lat temu o godzinie jedenastej przed południem. Gdy zaczęłam czuć, że mała Hania chce już opuścić swój domek w postaci mojego ogromnego brzucha, zawołałam szybko twojego tatę…

– I mama zaczęła krzyczeć: „Artur!!! Szybko do samochodu! Jedziemy do szpitala!!!” – wtrącił tata, wchodząc do kuchni z uśmiechem na twarzy, i podszedł do mamy, by dać jej buziaka.

– Tato, nie przeszkadzaj, mama opowiada – powiedziała Hania.

– No dobrze, dobrze, już nic nie mówię. Mamo, opowiadaj – polecił tata.

Mama wzruszyła ramionami.

– No i co? Hmm, wtedy siedziałam na wózku, takim z dwoma wielkimi kołami, i panie położne zawiozły mnie na salę, w której ciebie urodziłam.

– Pamiętam te krzyki, prawie zemdlałem ze stresu – oznajmił tata, a Hania wybuchła śmiechem.

– Chciałabym zobaczyć tatę, jak mdleje.

– Wtedy nie było mi do śmiechu – kontynuowała mama. – Nie dość, że martwiłam się o ciebie i o twój poród, to jeszcze o tatę, czy nie zemdlał na korytarzu przed salą.

Po tych słowach cała trójka wybuchła śmiechem, po czym wszyscy zajadali się naleśnikami z czekoladą i lodami.

Rozdział Drugi,

czyli wieczorny spacer i prezent od Pani Bez Domu

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji

Nakładem wydawnictwa Novae Res ukazały się również:

Fistusie i Generał w czarnym cylindrze

ISBN: 978-83-8423-218-7

© Filip Porębski i Wydawnictwo Novae Res 2026

Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody Wydawnictwa Novae Res.

REDAKCJA: Julia Ryczyńska

KOREKTA: Magdalena Brzezowska-Borcz

OKŁADKA: Paulina Radomska-Skierkowska

Wydawnictwo Novae Res należy do grupy wydawniczej Zaczytani.

Grupa Zaczytani sp. z o.o.

ul. Świętojańska 9/4, 81-368 Gdynia

tel.: 58 716 78 59, e-mail: [email protected]

http://novaeres.pl

Publikacja dostępna jest na stronie zaczytani.pl.

Opracowanie ebooka Katarzyna Rek