Spowiedź złamanego serca ebook

Opieka redakcyjna

Agnieszka Gortat

Redaktor prowadzący

Ewa Tadrowska

Korekta

Agata CzaplarskaMonika Bronowicz-Hossain

Opracowanie graficzne i skład

Marzena Jeziak

Projekt okładki

Aleksandra Sobieraj

© Copyright by Karolina Iskierka© Copyright for this edition by Borgis 2026

Wszelkie prawa zastrzeżone

Wydanie I

Warszawa 2026

ISBN (e-book) 978-83-68768-39-8

Wydawca

Borgis Sp. z o.o.ul. Ekologiczna 8 lok. 10302-798 [email protected]/borgis.wydawnictwowww.instagram.com/wydawnictwoborgis

W głębi lustra, w ciemności odmętach,przyszła pora na spowiedź złamanego serca.

Spis treści

Lubię słodzić Tobą kawę 7

Pożegnanie 8

Zamknąć drzwi

*** (Rozczarowanie kimś boli bardziej)

Landmarks

Table of Contents

Cover

Lubię słodzić Tobą kawę

Lubię słodzić Tobą kawę.

Lukrem, cukrem, miodem.

Lubię rozmyślać nad kubkiem parującej kawy.

Słodko-gorzkie myśli.

Wdycham jej aromat i próbuję jej smak.

Jest słodka jak Twoje słowa.

Słodycz przelewa się z każdej strony,

Jednak wyczuwam też jej cierpki smak.

Słodko-gorzka

Tak jak cierpkie były Twoje słowa.

A mimo to piję ją dalej.

Dalej słodzę ją Tobą.

Nadal czuję cierpki smak Twoich słów.

Nadal czuję gorycz tej pachnącej kawy.

Ale uzależnienie jest silniejsze.

Uzależniasz bardziej niż jakakolwiek używka.

10.02.2022 r.

Pożegnanie

I

Chcę napisać dzisiaj pożegnanie

moich słów, moich nadziei, moich wspomnień.

Coś się tworzy po północy.

Może tego nie widzisz,

ale ja dzisiaj widzę to wyraźniej.

Dużo jaśniej niż tydzień temu.

Dużo jaśniej niż miesiąc temu.

Do powiedzenia mam tylko kilka słów.

Słów obojętnych,

słów krytycznych,

słów żalu,

a może nadziei. To było wtedy. Miesiąc temu.

Dzisiaj już się nie łudzę –

nasza znajomość była tylko żartem.

Mało śmiesznym, ale jednak żartem.

Dzisiaj uśmiecham się lekko,

trochę skromnie i trochę na przekór.

Dzisiaj powiem Ci jedno słowo:

„Żegnaj”.

Bez żalu, bez poczucia straty,

bez niepotrzebnych, długich słów.

Dzisiaj żegnam Cię, bo wiem,

że Ty tego nie czujesz.

Zrozumiesz.

Wiem to.

II

Strata – to stan umysłu.

Tracimy wiele w życiu.

Tracimy bliskich.

Ból, rozpacz, cierpienie.

Kumulacja uczuć.

Kumulacja trudnych rozmów,

trudnych gestów, trudnych łez.

To wszystko nas definiuje.

Trzeba mieć jednak nadzieję.

Mieć wiarę.

Żyć dalej i nie poddawać się.

Ty jesteś tylko półstratą –

o ile takie słowo dla Ciebie cokolwiek znaczy.

Każde uczucie to tylko słowo.

Co przeżywasz naprawdę –

wiesz to sam najlepiej.

Sam potrafisz to definiować.

Mówię: „Żegnaj” –

żegnam Cię wewnętrznie.

Ty wiesz…

Ty rozumiesz…

III

Ptaki fruwające po wolnym niebie.

Słońce zaglądające nieśmiało przez okno.

Polne maki wśród kłosów zboża.

Chabry mieniące się wśród pól.

To wszystko.

Te drobne rzeczy.

To wszystko, Ty wiesz.

To daje siłę, to wzmacnia.

To jest piękne.

Kiedyś było tak –

jak było.

Dzisiaj to bez znaczenia.

Dzisiaj może mam Ci coś do powiedzenia

na to do widzenia.

A może lepiej milczeć.

Zweryfikuje to czas.

Zweryfikuje to życie.

Kiedyś skończy się spacer po krawędzi.

Kiedyś puder rozsypie się po blacie.

Nie wzruszy Cię to.

Kiedyś wiatr rozwieje pyłki dmuchawca.

Kiedyś okruszki wspomnień zostaną zamiecione.

Nie wzruszy Cię to.

IV

Największą siłę dają przyjaciele.

Życzliwi Tobie ludzie.

Drobny gest czasem jest ważniejszy niż jakiekolwiek słowo.

Milczenie też ma znaczenie.

Niech Cię wzruszą krople deszczu na szybie,

kolor tęczy po deszczowym niebie.

Ty wiesz…

Wiem, że rozumiesz…

Dzisiaj mówię: „Żegnaj” –

nie „Do widzenia…”.

22.02.2022 r.

Zamknąć drzwi

Zamknęłam za sobą drzwi

do tamtego świata,

który ogarnął mnie melancholią.

Wzruszył.

Poruszył.

Zamknęłam tamte drzwi.

Przekręciłam zamek.

Wyrzuciłam kłódkę.

Wzruszam się.

Jednym słowem.

Jednym gestem.

Jednym spojrzeniem.

Czuję głębię tych oczu.

Wyszłam i zamknęłam te drzwi.

Oddycham całą sobą.

Czuję wolność.

Wiatr rozwiewa moje włosy.

Czuję wiatr.

Czuję wolność.

Lubię czuć zapach świeżo skoszonego siana.

Wiem,

że jestem w domu.

Lubię słyszeć śpiew ptaków,

bo wiem,

że jestem w domu.

Mój dom w moim sercu.

Wszystko, co mam.

To nie tylko budynek.

To coś więcej.

Ta więź.

Ta radość.

Ta tęsknota.

9.03.2022 r.

***

Rozczarowanie kimś boli bardziej

niż samo odrzucenie.

Czy wiesz, co znaczy:

podchodzić do życia egoistycznie?

Mówisz coś do pleców drugiej osoby.

A ta osoba nawet nie odwróci wzroku.

„Może nie słyszy” –

myślisz sobie.

Nie.

To nieprawda.

Słyszy,

tylko nie interesuje jej znaczenie

Twoich słów.

Ta osoba słyszy tylko to, co chce

i widzi to, co chce.

A reszta jej nie interesuje.

Siedzisz.

Myślisz.

Wylewasz tysiąc łez.

A jego nie interesuje nic.

Przecież powiedzieliście sobie wszystko.

Nie.

Wróć.

To Ty mu powiedziałaś.

On to tylko przyjął do wiadomości.

Jego nie interesują Twoje słowa.

On jest egoistą.

Myśli tylko o sobie.

On wie swoje.

Twoje go nie obchodzi.

Nie łudź się już,

że coś dla niego znaczyłaś.

Dla niego byłaś tylko ulotną chwilą.

Żartem.

Zabawą.

A on dla Ciebie był wszystkim.

12.03.2022 r.