Niezwykła Molly i okropny bobas ebook

Molly. Tak mam na imię. Mieszkam z mamą, tatą, młodszym bratem Mingusem i naszym kotem Nielsem Erlingiem. Uwielbiam twórcze zajęcia.

Lily jest jedną z moich najlepszych przyjaciółek. Chodzi do mojej klasy. Lubię być u niej w domu, bo prawie wszystko nam wtedy wolno. Lily często jest sama. Kiedy nie ma dorosłych, odgrzewamy jakieś gotowe danie, siadamy na kanapie i oglądamy seriale.

Niels Erling to mój kot. Wzięliśmy go z gospodarstwa na wsi. Mingus i ja nie zawsze mamy ochotę sprzątać jego kuwetę, choć Niels Erling tak naprawdę jest nasz, a nie rodziców.

Mama uwielbia malować. Czasem robi to w salonie, a jej obrazy zajmują wtedy cały pokój. Może to po niej mam talent plastyczny. Ostatnio zrobiła się duża. Byle tylko nie pękła! Jej brzuch jest wielki jak balon, a palce u stóp przypominają kiełbaski.

Tata lubi zwierzęta i pije strasznie dużo kawy. Świetnie się z nim rozmawia.

Mingus to mój młodszy brat. Jest najlepszym bratem na świecie, ale potrafi być naprawdę denerwujący. Wciąż chce się ze mną bawić. A ja czasem chciałabym po prostu pobyć sama.

Babcia potrafi mnie wysłuchać jak nikt inny. Przed nią nie umiem nic ukryć. Babcia opiekuje się nami, kiedy rodzice muszą gdzieś wyjść.

Molly i Mingus leżą na podłodze i rysują, kiedy wołają ich rodzice.

– Przyjdziecie do nas na chwilę? – pyta tata.

– Tylko dokończę chmurę – odpowiada Molly.

Mingus wstaje i biegnie do taty.

Po drodze zahacza stopą o wodę do płukania pędzli. Typowy Mingus!

Chmura Molly robi się cała mokra i szara.

– Nic się nie stało – pociesza ją tata. – Powiesimy rysunek i raz-dwa wyschnie.

– Głupi smarkacz! – krzyczy Molly.

Rodzice zrobili herbatę i upiekli bułeczki.

Molly smaruje bułkę masłem, które od razu się topi.

Czy istnieje coś pyszniejszego?

Mingus chlapie mlekiem na telefon taty.

– Ostrożnie – zwraca mu uwagę tata.

– Przepraszam, chciałem tylko nalać sobie mleka – tłumaczy Mingus.

Mama marszczy czoło i patrzy na tatę.

– Może telefon też powiesimy, żeby wysechł? – proponuje Molly.

Tata wzdycha i idzie po ręcznik papierowy.

– Mamy dla was dobrą wiadomość – zaczyna mama.

Mingus wdrapuje się jej na kolana.

– Idziemy do wesołego miasteczka? – pyta.

– Nie, nie dzisiaj – odpowiada tata.

– Jedziemy na wakacje? – zgaduje Molly.

Tata głaszcze mamę po brzuchu.

– Nie – mówi mama. – Będziemy mieć bobasa.

Molly nie zauważyła, żeby brzuch mamy jakoś szczególnie urósł.

To musi być bardzo mały bobas.

– A dlaczego? – pyta Mingus.

– Bo fajnie jest mieć takiego maluszka – śmieje się mama.

Molly nie wie, co powiedzieć.

Uważa, że jeden smarkacz w rodzinie wystarczy.

– Ani trochę się nie cieszycie? – dziwi się mama. Wygląda na rozczarowaną.

– Cieszymy, będzie fajnie – odpowiada szybko Molly.

– To znaczy, że się kochaliście? – pyta Mingus.

Molly się krzywi.

– Obrzydliwe – stwierdza.

– Nie ma w tym nic obrzydliwego – tłumaczy tata. – To prawda. Żeby zrobić bobasa, trzeba się kochać.

– Fuj – wzdryga się Molly.

Mingus wskazuje palcem na siebie, potem na Molly, a potem na brzuch mamy.

– Jeden, dwa, trzy. Musieliście się kochać trzy razy.

– Można tak powiedzieć – mówi mama.

– A gdzie będzie mieszkał bobas? – dopytuje Mingus.

Tata rozkłada ręce.

– Tutaj – mówi.

– W moim pokoju na pewno nie – mówi Mingus.

– U mnie też nie – dodaje Molly.

– Na początku będzie spał u nas w łóżku – uspokaja ich tata.