Niesamowita Dolina Muminków audiobook

Tytuł oryginału Extraordinary Moominvalley

Based on stories and characters created by Tove Jansson© Moomin Characters™ 2025, © Gutsy Animations 2025Extraordinary Moominvalley first published 2025 by Macmillan Children’s Books, an imprint of Pan Macmillan, a division of Macmillan Publishers International Limited

Projekt okładki Lorna Scobie

Adaptacja okładki Maria Gromek

Tłumaczenie Aleksandra Kamińska

Redaktorki nabywające Magdalena Kilian-Antoine, Aleksandra Marton

Redaktorka prowadząca Agata Stęplewska

Adiustacja Aurelia Hołubowska

KorektaMagdalena Wołoszyn-Cępa, Kinga Kosiba

Copyright © for the translation by SIW Znak sp. z o. o., 2026

ISBN 978-83-8427-782-9

Przeczytaj, co o książce sądzą inni czytelnicy, i oceń ją na lubimyczytać.pl Książki z dobrej strony: www.znak.com.plWięcej o naszych autorach i książkach: www.wydawnictwoznak.plSpołeczny Instytut Wydawniczy Znak, 30-105 Kraków, ul. Kościuszki 37 Dział sprzedaży: tel. 12 61 99 569, e-mail: [email protected]

Wydanie I, Kraków 2026

Na zlecenie Woblink

woblink.com

plik przygotował Jan Żaborowski

W pięknej, zacisznej dolinie, otoczony lasem, stoi wysoki niebieski dom, w którym mieszka rodzina Muminków. Goście z daleka i bliska są tu mile widziani, niezależnie od pory dnia i roku…

Konferansjer Szus

…czyli o tym, jak do Doliny Muminków przyjechał cyrk

Wdomu Muminków zapanowało wielkie poruszenie. Do Doliny Muminków miał przyjechać Cyrk Cyrkonia… który podobno poszukiwał nowych artystów! Tatuś Muminka był wniebowzięty.

– Każdy Muminek powinien chociaż raz w życiu ruszyć na tournée z cyrkiem! – oznajmił Muminkowi. – Ja tak kiedyś zrobiłem, twoja Mama również! Powinieneś postarać się o rolę konferansjera. Pójść w moje ślady!

– Ty byłeś kiedyś konferansjerem? – zdziwił się Muminek.

– A jak myślisz, skąd mam swój kapelusz? To twoje przeznaczenie, synu!

Mama Muminka pokazała wszystkim zdjęcie z młodości, na którym oboje z Tatusiem mieli na sobie kolorowe cyrkowe kostiumy.

– Pamiętasz te czasy, najmilsza? – spytał Tatuś i chwycił Mamę za łapkę. Ruszyli do tańca. – Tego się nie da zapomnieć!

Mała Mi przypatrywała im się z obrzydzeniem.

– My stąd idziemy! – oświadczyła.

Muminek, Mała Mi, Panna Migotka, Ryjek, Migotek i Bobek szybko znaleźli cyrkowy namiot i postanowili wziąć udział w przesłuchaniach dla artystów.

Kiedy czekali w kolejce, Muminek głośno przełykał ślinę. Miał okropną tremę.

Zapaliły się reflektory wokół areny. Jakaś postać zahuśtała się na trapezie i zrobiła salto w powietrzu. To był konferansjer Szus!

– Tadaaam! – zawołał, jednak nie trafił w snop światła i zamiast tego wylądował na trampolinie.

– Tylko nie Szus! – jęknęła Mała Mi, krzywiąc się okropnie.

Muminki dobrze znały pana Szusa – nadętego pyszałka, który uwielbiał rozkazywać innym.

Pan Szus dźwignął się na nogi.

– A zatem marzycie o tym, żeby występować z największym artystą tego pokolenia! – zawołał. – Czyli ze mną!

Mała Mi ruszyła do wyjścia.

– A ty dokąd? – wyszeptał Muminek.

– Dokądkolwiek, byle jego tam nie było! – prychnęła i zniknęła na zapleczu.

Pan Szus rozejrzał się po kandydatach na artystów. Podeszła do niego Bufka, jego asystentka. Wyglądała na zdenerwowaną.

– Wiem, że jestem trochę niezdarna, ale zawsze marzyłam o występowaniu przed publicznością…

– Nie, nie! – jęknął pan Szus. – Muszę cię prosić, żebyś zajrzała do naszego nowego… eee… przyjaciela… na zapleczu.

Bufka oddaliła się z rozczarowaną miną.

Teraz na arenę wypchnięto Muminka, który miał ogromną tremę.

– Yyy… Witam państwa… – wydukał.

– Następny kandydat!

Pozostali próbowali swoich sił. Panna Migotka zaprezentowała figury gimnastyczne, Ryjek żonglował, Bobek popisał się bardzo podejrzanymi sztuczkami „magicznymi”, a Migotek pokazał pchli cyrk, od którego wszystkich zaczęło coś swędzieć.

– Spróbuj jeszcze raz – szepnęła Muminkowi Panna Migotka. – Przecież Tatuś powiedział, że to twoje przeznaczenie!

Muminek wziął głęboki oddech i ponownie wstąpił na arenę.

– Witam wszystkich w… ups! – wykrzyknął, kiedy nastąpił na jedną z piłeczek Ryjka. BĘC! Upadł prosto na pupę.

– Ha, ha! Klaun! – Pan Szus ze śmiechem rzucił przebranie klauna zasmuconemu Muminkowi.

Na zapleczu Mała Mi zauważyła Bufkę, która zaglądała do klatki. Okazało się, że w środku siedzi… wielki krokodyl!

Mała Mi popatrzyła na Bufkę ze złością.

– To okrutne zamykać zwierzę w klatce!

Bufka się zawstydziła.

– Pan Szus zauważył krokodyla nad rzeką i uznał, że nada się doskonale do finałowego numeru.

Mała Mi poluzowała zamknięcie klatki. Bufka udała, że nic nie zauważyła, i wyszła.

– Bądź wolny, krokodylku! – zawołała Mała Mi i otworzyła klatkę.

Gad posłał jej wdzięczny uśmiech i prędko wymknął się na wolność.

Tymczasem w namiocie pan Szus oznajmił Muminkowi, Migotce, Migotkowi i Ryjkowi, że jeszcze tego samego wieczora wystąpią w widowisku.

– Ty będziesz magikiem! – oświadczył Migotkowi. – Masz przeciąć kogoś na pół!

Bufka się rozpromieniła. To mogła być jej szansa!

– Zgłaszam się do przepiłowania! – zawołała, podekscytowana.

Kiedy Bufka i Migotek oddalili się, żeby poćwiczyć swój numer, pan Szus zwrócił się do Muminka:

– A teraz twoja kolej. Witamy na arenie, muminkowy klaunie!

Muminek wystąpił w swoim nowym kostiumie. Próbował się wygłupiać, ale wyraźnie nie miał do tego serca.

Dalsza część w wersji pełnej

Spis treści

Okładka

Karta tytułowa

Karta redakcyjna

Spis treści

Konferansjer Szus. …czyli o tym, jak do Doliny Muminków przyjechał cyrk

Punkty orientacyjne

Okładka

Strona tytułowa

Strona redakcyjna

Spis treści

Meritum publikacji