lezak_2006
Lektura „Jeziora tajemnic” autorstwa Denise Hunter od razu wywołała we mnie skojarzenie z „Rzeczami, których nie dokończyliśmy” Rebeki Yarros. Obie historie łączy motyw przeszłości zapisanej w słowach — tutaj w formie niedoręczonego listu, emocji ukrytych między wersami oraz bohaterów próbujących zgłębić historię sprzed lat. Również główny bohater jest poczytnym pisarzem, co dodatkowo wzmacnia to skojarzenie. Jednak dopiero co skończona przeze mnie powieść jest zdecydowanie bardziej „pure”.
To romans bardzo delikatny, subtelny, wręcz niewinny. Relacja głównej pary rozwija się nieśmiało, a czytelnik musi uzbroić się w cierpliwość — nawet na „zwykły” pocałunek czeka się naprawdę długo. W czasach, gdy wiele romansów epatuje dosłownością i szczegółowymi opisami scen erotycznych, ta powieść stanowi zupełne przeciwieństwo. To historia, którą bez obaw mogą przeczytać nastolatki, ale też czytelniczki z nieco dojrzalszym peselkiem, które chcą odpocząć od „spicy” romansów i nadmiaru anatomiczny...
