Francuski na wesoło. Kawały, żarty, humor. Tekst dwujęzyczny z audiobookiem ebook

.

.

.

.

francuski na wesoło

Kawały, żarty, humor

.

Kawały, żarty i humor francuski w specjalnym przełożeniu według metody I.Franka, służącej do skutecznej nauki języków obcych

.

.

.

.

Poznań 2026

ucz się języków obcych

czytając dwujęzyczne książki

.

angielski

niemiecki

hiszpański

francuski

rosyjski

WŁOSKI

.

.

literatura światowa

w oryginale z tłumaczeniem

na polski

..

www.ifrank.pl

Spis treści

Karta redakcyjna

AUDIO

Uwaga. Opis metody i książki. Wskazówki dla czytelnika

Francuski na wesoło

Karta redakcyjna

Tytuł: Francuski na wesoło. Kawały, żarty, humor

...

Adaptacja językowa i opracowanie dydaktyczne: NKB Tatiana CiszewskaAutor metody: Ilya Frank

.

ISBN – 978-83-979195-3-2

Wydawca: NKB Tatiana Ciszewska

Wydanie 1

Poznań 2026

.

Kontakt: Napisz do nas E-mail: [email protected]

Strona internetowa: Strona internetowa wydawnictwa: www.ifrank.pl

.

Audiobook: Kod QR do audiobooka został przygotowany przez NKB Tatiana Ciszewska, a nagranie wykonano zgodnie z zasadami domeny publicznej oraz praw autorskich do opracowania dydaktycznego.

.

Koncepcja graficzna i layout okładki: Ludwika GnypPrzygotowanie do druku: NKB Tatiana Ciszewska

.

© Copyright by NKB Tatiana CiszewskaWszelkie prawa zastrzeżone.All rights reserved.

.

Niniejsza publikacja jest adaptacją językową oryginalnego dzieła literackiego, które znajduje się w domenie publicznej. Tekst w języku włoskim pochodzi z oryginalnej wersji utworu, natomiast tłumaczenia, komentarze dydaktyczne, opracowanie merytoryczne oraz układ książki są objęte ochroną praw autorskich i stanowią własność wydawcy. Tłumaczenie zostało wykonane przez zespół redakcyjny NKB Tatiana Ciszewska, z użyciem narzędzi AI wspomagających, pod redakcją autorską. Kopiowanie, reprodukcja, powielanie ani publiczne odtwarzanie całości lub części tej książki w jakiejkolwiek formie — drukowanej, cyfrowej, audio lub audiowizualnej — bez uprzedniej, pisemnej zgody wydawcy jest zabronione.

AUDIO

.

.

AUDIO

.

Pobierz audio https://ifrank.pl/audio/francuski/

.

POBIERZ

i ćwicz wymowę

w trakcie czytania

Uwaga. Opis metody i książki. Wskazówki dla czytelnika

Uwaga!

.

Polskie tłumaczenie podane w treści ma charakter jedynie wspomagający. Jest to tak zwane szybkie tłumaczenie instant, które ma na celu przybliżyć czytelnikowi znaczenie poszczególnych obcojęzycznych słów, wyrazów czy myśli.

Głównym źródłem przekazu, nośnikiem emocji i wrażeń jednak jest i powinna być dla czytelnika treść w języku oryginalnym.

Tłumaczenie wykorzystane w niniejszej książce nie stanowi samodzielnej jednostki przekazu myśli, publikacji czy treści.

.

.

Opis metody

.

Książki z serii Metoda Edukacyjnego Czytania Ilyi Franka służą do nauki języków obcych za pomocą czytania ciekawych książek w oryginale bez słownika (w treść jest wplecione polskie tłumaczenie).

Dla kogo?

Dla każdego, kto chce się uczyć języka obcego bez względu na dotychczasowy poziom.

Jak to działa?

Po prostu czytamy książkę, zagłębiając się w zajmującą treść. Cała zawartość książki jest podzielona na akapity. Najpierw czytamy akapit, gdzie po każdym zwrocie podane są w nawiasach polskie tłumaczenie i niektóre gramatyczne wyjaśnienia, następnie ten sam akapit czytamy już bez tłumaczenia, w oryginalnym języku, czyli płyniemy bez asekuracji. Właśnie wtedy następuje moment, kiedy nasz mózg przyzwyczaja się do rozumienia języka obcego. Dodatkowo możemy odsłuchiwać audio i ćwiczyć wymowę. Język oryginału nie jest w żaden sposób uproszczony czy dopasowany do poziomu czytelnika, dzięki temu ma wszystkie tak zwane słowne lokalne przyprawy. Pozwala to całkowicie pogrążyć się w czytaniu i zapomnieć, że uczymy się języka. Nasz mózg w takim stanie rozluźnienia i zaciekawienia zapamiętuje więcej, szybciej i na dłużej.

A co z mówieniem?

Taka metoda pozwala uzbierać olbrzymi zapas słownictwa i nauczyć się przede wszystkim rozumienia języka obcego ze słuchania czy czytania. Poprawnego mówienia natomiast ta metoda nie wykształci – należy wypracować je przez czynne posługiwanie się mową w kontaktach i relacjach. Można powiedzieć, że za pomocą takiego czytania kładziemy potężny pasywny grunt w postaci znajomości słownictwa i słuchania ze zrozumieniem, na którym bardzo łatwo można później zbudować umiejętność mówienia w kontaktach i relacjach.

Jak szybko nauczę się języka, stosując taką metodę?

Stosując tę metodę intensywnie (poświęcając na lekturę minimum jedną–dwie godziny dziennie), można nauczyć się czytać ze zrozumieniem w ciągu około trzech miesięcy. W rok (w zależności od intensywności) można opanować język, czytając na początku takie książki, a potem dodatkowo szkoląc umiejętność mówienia.

Dlaczego muszę czytać, żeby nauczyć się języka?

.

Żeby posługiwać się danym językiem na poziomie codziennej komunikacji, a nawet wyższym, w zupełności wystarczy znać około 3000 słów. Jednak do zdobycia umiejętności czytania bez słownika czy rozumienia języka, na przykład podczas oglądania telewizji czy słuchania naszego rozmówcy, potrzebujemy dużo więcej słów – około 10 000. Podręczniki do nauki języka wszystkich poziomów zawierają co najwyżej około 3000 słów. I właśnie po to, żeby uzupełnić tę lukę, potrzebne jest czytanie książek, które mają w sobie ogromny zapas nowego i powtarzającego się słownictwa. Czytając literaturę piękną, jesteśmy zainteresowani treścią i przebiegiem wydarzeń. Zazwyczaj zapominamy wtedy, że uczymy się języka. Tym sposobem pozbywamy się barier psychologicznych, emocjonalnych czy motywacyjnych, które często występują w trakcie nauki, a to z kolei otwiera w naszym umyśle olbrzymie zasoby pamięci. Czytając książki z tłumaczeniem bez konieczności zaglądania do słownika, możemy sobie pozwolić całkowicie skierować swoją uwagę na ciekawą fabułę i zapomnieć, że uczymy się języka.

Opis książki

.

Opis książki/treści

Zestaw śmiesznych anegdot, kawałów i dowcipów, którymi się posługują Francuzi. Czasami krępujące, ale prawdziwe i śmieszne :) Czy nie chciałbyś zaskoczyć swojego rozmówcę Francuza kawałem z Jego stron?

Poziom trudności: A1 – B2

Krótkie dialogi, przystępne słownictwo i powtarzalne struktury gramatyczne sprawiają, że tekst jest odpowiedni już dla osób początkujących. Dzięki tłumaczeniom międzywierszowym oraz nagraniom audio czytelnik otrzymuje pełne wsparcie językowe, które umożliwia samodzielną, komfortową lekturę oraz systematyczną naukę.

Wskazówki dla czytelnika

.

Język w swojej naturze jest środkiem, nie celem, dlatego najlepiej przyswajać go nie wtedy, kiedy specjalnie się go uczysz, ale wtedy, kiedy naturalnie się nim posługujesz – w bezpośrednim, żywym kontakcie albo zagłębiając się w lekturze. Wtedy język przyswaja się sam z siebie, nieświadomie.

Twoja pamięć długoterminowa jest ściśle związana z tym, co czujesz w konkretnym momencie – zależy od Twojego stanu psychicznego i od siły emocji, a nie od liczby powtórzeń. Żeby naprawdę coś zapamiętać, nie musisz mechanicznie wkuwać. Dużo ważniejsze są nowe wrażenia. Zamiast kilka razy powtarzać dane słowo, lepiej spotkać je w różnych kombinacjach i kontekstach semantycznych wypełnionych nowymi emocjami.

Większość ogólnie stosowanych słów czytanych zgodnie z metodą Ilyi Franka możesz zapamiętać bez wkuwania, naturalnie – przez to, że słowa się po prostu powtarzają. Dlatego, czytając tekst, nie staraj się ich zapamiętać. „Dopóki nie przyswoję, nie ruszam dalej” – ta zasada w tym przypadku nie działa. Im bardziej naturalnie będziesz czytać, im szybciej będziesz się posuwać naprzód, tym lepiej. Wtedy ilość materiału zamienia się w jakość. Dlatego po prostu czytaj, myśląc nie o języku obcym, którego musisz się uczyć, ale o treści książki.

Główny problem wszystkich, którzy bardzo długo uczyli się jakiegoś języka obcego, polega na tym, że robią to pomału, nie angażując się całkowicie. Język to nie matematyka – nie trzeba się go uczyć, do niego należy się przyzwyczajać. Tutaj główną rolę odgrywa nie logika, lecz pamięć i wykształcona umiejętność. Pod tym względem można go porównać do sportu, którym trzeba zajmować się systematycznie i regularnie, ponieważ inaczej trudno jest osiągnąć dobre rezultaty.

Jeśli zaczniesz czytać od razu i dużo, to poziom swobodnego czytania w języku obcym będzie kwestią trzech–czterech miesięcy (gdy zaczynasz od zera). Jeśli jednak pozwolisz sobie na długie przerwy i nie będziesz czytać systematycznie, to zaczniesz się męczyć i utkniesz w jednym miejscu.

Z tego punktu widzenia język jest podobny do góry lodowej – na nią trzeba się szybko wspiąć. Dopóki tego nie zrobisz, będziesz się ześlizgiwać w dół. Gdy opanujesz już poziom swobodnego czytania, ta umiejętność pozostanie na zawsze, a razem z nią całe słownictwo – nawet jeśli powrócisz do lektury za kilka lat. Jeśli jednak nie dojdziesz do tego etapu, cały wysiłek włożony w naukę języka może po prostu zostać zmarnowany.

A co z gramatyką? Dla zrozumienia tekstu uzupełnionego taką liczbą podpowiedzi znajomość gramatyki właściwie przestaje być ważna – i tak wszystko rozumiesz. Mimo to za jakiś czas przyzwyczaisz się do określonych struktur gramatycznych, a gramatyka jako taka przyswoi się automatycznie. Przypomina to sytuację, gdy uczysz się języka, przebywając przez dłuższy czas w jakimś środowisku językowym, bez konieczności opanowywania jakichkolwiek zasad gramatycznych.

Nie mówię tego, żeby zniechęcić Cię do nauki gramatyki, która jest bardzo ciekawą i potrzebną częścią językoznawstwa, tylko po to, by uświadomić Ci, że zabrać się do czytania książek według Metody Ilyi Franka mogą prawie wszyscy, również ci, którzy nie mają dużego rozeznania w gramatyce. Wystarczy minimalna jej znajomość. Czytanie takich książek polecane jest już na samym początku kontaktu z językiem. A gramatyką, nawiasem mówiąc, lepiej się zająć już po tym, jak opanujesz poziom rozumienia języka i przyzwyczaisz się do niego. Dopiero wtedy jej nauka będzie naprawdę potrzebna i zalecana.

Książka, którą za chwilę zaczniesz czytać, pomaga przełamać najważniejszą barierę: poszerzyć słownictwo i przywyknąć do logiki języka, a przy tym zaoszczędzić dużo czasu i sił.

Metoda Edukacyjnego Czytania Ilyi Franka to specjalny sposób adaptacji tekstu służący do nieświadomego przyswajania języka obcego. Może być używana jako wsparcie, dodatek do praktyki mówienia w obcym języku, ale też jako główne narzędzie do uczenia się języka obcego. Czytamy po prostu książki przełożone według tej metody. Tekst jest podzielony na krótkie części – najpierw kawałek z wplecionym dosłownym polskim tłumaczeniem, a następnie ten sam tekst, ale już bez tłumaczenia. Tłumaczenie zawiera krótkie komentarze gramatyczne, semantyczne bądź fonetyczne. To zapewnia spokój i świadomość, że nic Ci nie umknie. Tekst jest przedstawiony jako całość, nie ma podziału na lewą i prawą część (z tłumaczeniem i bez), co zapewnia holistyczny odbiór informacji i nieświadome połączenie polskiej i oryginalnej treści.

Dodatkowo książka zawiera nagranie AUDIO z ponumerowanymi odcinkami. Dzięki temu możesz łatwo odnaleźć interesujący Cię fragment, odsłuchać go i ćwiczyć wymowę. Warto jednak rozważyć odsłuchiwanie nagrania dopiero po przeczytaniu całego tekstu lub większej jego części. Taki sposób pomaga nie rozpraszać się włączaniem plików czy powtarzaniem za lektorem i zachować przyjemność z lektury. Czytanie ma przede wszystkim sprawiać radość i być naturalnym kontaktem z językiem, a nie obowiązkiem nauki. Dzięki temu umysł przyswaja nowe treści lepiej i spokojniej, bez presji i napięcia.

Ostatecznie jednak wszystko zależy od Ciebie, Drogi Czytelniku. Wybierz taki sposób, który będzie dla Ciebie najbardziej wygodny i naturalny. Najważniejsze jest, by czytanie i słuchanie było przyjemnością, a nie obowiązkiem.

Jeśli dopiero zaczynasz się uczyć języka obcego, najpierw możesz czytać kawałek tekstu przełożonego (z tłumaczeniem), a później – tekst oryginalny. Jeśli podczas lektury oryginału umknęło Ci tłumaczenie jakiegoś słowa, jednak całość jest zrozumiała, to nie musisz szukać tłumaczenia. Na to słowo jeszcze na pewno trafisz w dalszej części. Sens śledzenia tekstu oryginalnego polega na tym, że przez jakiś czas (nawet krótko) czytający w obcym języku płynie bez koła ratunkowego. Po tym zaczyna znowu czytać tekst ze wsparciem tłumaczenia. I tak dalej. Nie trzeba wracać, żeby powtórzyć. Należy po prostu czytać dalej.

Oczywiście na początku poczujesz napływ nieznanych Ci słów i kombinacji. Nie powinieneś jednak się tego obawiać – przecież nikt nie będzie Cię z tego egzaminował. W miarę czytania (nawet jeśli to nastąpi w połowie albo pod koniec książki) wszystko się ustatkuje i będziesz zapewne zdziwiony: „I po co znowu te tłumaczenia, po co te podstawowe formy słów? Przecież i tak wszystko jest jasne!”. Kiedy nastąpi ten moment, zacznij postępować odwrotnie: najpierw czytaj część bez tłumaczenia, a później zaglądaj do części z tłumaczeniem.

.

Zapraszam do czytania!

.

Tatiana Ciszewska

(na podstawie

Metody Edukacyjnego Czytania

Ilyi Franka

Francuski na wesoło

FRANCUSKI NA WESOŁO

.

.

1. Dans le désert (na pustyni), une petite souris et un éléphant font la course (mała myszka i słoń ścigają się: „robią bieg”; faire la course — ścigać się).

Soudain (nagle), la petite souris s’arrête et dit (mała myszka zatrzymuje się i mówi; s’arrêter — zatrzymywać się; dire – mówić, powiedzieć):

„C’est fou ce qu’on fait comme poussière tous les deux (to szalone, ile kurzu wzbijamy oboje; fou — szalony; poussière, f — kurz; pył)!”

.

Dans le désert, une petite souris et un éléphant font la course.

Soudain, la petite souris s’arrête et dit:

„C’est fou ce qu’on fait comme poussière tous les deux!”

.

2. Un vieux tout tremblotant assis sur un banc (starzec, cały drżący, siedzący na ławce; vieux — stary; tremblotant — drżący; s’asseoir — siadać) voit un jeune homme (widzi młodego mężczyznę; voir) encasqué d’un Walkman (z walkmanem na uszach: „okaskowany walkmanem”; encasqué — w kasku; casque, m — kask) s’asseoir près de lui (siadającego obok niego; près de — blisko) et tremblote tout pareil (i drżącego tak samo: „całkowicie podobnie”).

Le vieux (stary):

— Parkinson?

Le jeune (młody):

— Non, Michael Jackson…

.

Le vieux:

— Parkinson?

Le jeune:

— Non, Michael Jackson...

Un vieux tout tremblotant assis sur un banc voit un jeune homme encasqué d’un Walkman s’asseoir près de lui et tremblote tout pareil.

Le vieux:

— Parkinson?

Le jeune:

— Non, Michael Jackson…

.

3. Un singe rentre dans un bar et demande au barman (małpa wchodzi do baru i pyta barmana; singe, m — małpa; rentrer — wchodzić):

— Vous avez des bananes (ma pan banany)?

— Non, on n’a pas de bananes (nie, nie mamy bananów).

— Vous avez des bananes?

— Non on en a pas (nie, nie mamy ich)!

— Vous avez des bananes?

— Non, t’es sourd ou quoi (nie, jesteś głuchy czy co; sourd — głuchy)!! Si tu me demandes encore si j’ai des bananes (jeśli jeszcze raz zapytasz mnie, czy mam banany) je te cloue la langue au comptoir (przygwożdżę ci język do lady; clouer — przybijać gwoździami; langue, f — język; comptoir, m — lada)!!!!

— Vous avez des clous (ma pan gwoździe; clou, m — gwóźdź)?

— Non.

— Vous avez des bananes?

.

Un singe rentre dans un bar et demande au barman:

— Vous avez des bananes?

— Non, on n’a pas de bananes.

— Vous avez des bananes?

— Non on en a pas!

— Vous avez des bananes?

— Non, t’es sourd ou quoi!! Si tu me demandes encore si j’ai des bananes je te cloue la langue au comptoir!!!!

— Vous avez des clous?

— Non.

— Vous avez des bananes?

.

4. — J’ai battu un record (pobiłem rekord; battre — bić, pobić).

— Ah bon, lequel (ach tak, który)?

— J’ai réussi à faire en 15 jours un puzzle (udało mi się ułożyć w 15 dni puzzle; réussir — udać się) sur lequel il y avait écrit (na którym było napisane) „de 3 à 5 ans” (od 3 do 5 lat).

.

— J’ai battu un record.

— Ah bon, lequel?

— J’ai réussi à faire en 15 jours un puzzle sur lequel il y avait écrit „de 3 à 5 ans”.

.

5. Le petit gars demande à son père (mały chłopak pyta swojego ojca; gars, m — chłopaczek, pot.): „Papa, quand je suis venu au monde (tato, kiedy przyszedłem na świat), qui m’a donné mon intelligence (kto dał mi moją inteligencję; intelligence, f)?”

„C’est sûrement ta mère (to na pewno twoja matka), car moi, j’ai encore la mienne (bo ja nadal mam swoją).”

.

Le petit gars demande à son père: „Papa, quand je suis venu au monde, qui m’a donné mon intelligence?”

„C’est sûrement ta mère, car moi, j’ai encore la mienne.”

.

6. Une jeune fille annonce ses fiançailles à son père (młoda dziewczyna ogłasza swoje zaręczyny ojcu; fille, f — dziewczynka; jeune fille, f — dziewczyna, młoda dziewczyna), qui dit en soupirant (który mówi, wzdychając): Paul? Est-ce qu’il a de l’argent, ce Paul (czy on ma pieniądze, ten Paul)?

Et la jeune fille répond (a młoda dziewczyna odpowiada): Mais vous êtes tous les mêmes (ależ wy wszyscy jesteście tacy sami)! C’est exactement la question qu’il m’a posée sur toi (to dokładnie to samo pytanie, które on mi zadał o ciebie)!

.

Une jeune fille annonce ses fiançailles à son père, qui dit en soupirant: Paul? Est-ce qu’il a de l’argent, ce Paul?

Et la jeune fille répond: Mais vous êtes tous les mêmes! C’est exactement la question qu’il m’a posée sur toi!

.

7. Un fou lit un annuaire (wariat czyta książkę telefoniczną; lire; annuaire, m — książka telefoniczna, spis). Son ami arrive à l’instant et lui demande (jego przyjaciel przybywa w tej chwili i pyta go; instant, m — chwila, moment):

— Alors, il est bon ton livre (i co, dobra ta twoja książka)?

— Pas mal (niezła), mais je trouve (ale uważam: „znajduję”) qu’il y a trop de personages ici (że jest tu zbyt dużo postaci; personnage, m — postać).

.

Un fou lit un annuaire. Son ami arrive à l’instant et lui demande:

— Alors, il est bon ton livre?

— Pas mal, mais je trouve qu’il y a trop de personages ici.

.

8. Un enfant demande à sa mère (dziecko pyta swoją matkę):

— Maman, papa a dit que nous descendions tous du singe (mamo, tata powiedział, że wszyscy pochodzimy od małpy; descendre — schodzić, pochodzić). Est-ce vrai (czy to prawda; vrai – prawdziwy, rzeczywisty, szczery)?

— Je n’en sais rien, mon chéri (nic o tym nie wiem, kochanie; savoir – wiedzieć, umieć). Ton père a toujours refusé (twój ojciec zawsze odmawiał; refuser — odmawiać) de me parler de sa famille (mówienia mi o swojej rodzinie).

.

Un enfant demande à sa mère:

— Maman, papa a dit que nous descendions tous du singe. Est-ce vrai?

— Je n’en sais rien, mon chéri. Ton père a toujours refusé de me parler de sa famille.

.

9. En classe de sciences naturelles (na lekcji przyrody; classe, f — klasa; lekcja; science, f — nauka), le professeur demande à un élève (nauczyciel pyta ucznia; professeur, m — nauczyciel; élève, m — uczeń):

— Pouvez-vous me dire comment se reproduisent les hérissons (czy może mi pan powiedzieć, jak rozmnażają się jeże; produire — produkować, wytwarzać; se reproduire — rozmnażać się; hérisson, m — jeż)?

— En faisant très, très attention (bardzo ostrożnie: „robiąc to bardzo, bardzo ostrożnie”; faire attention — uważać)! répond le gamin (odpowiada dziecko; gamin, m — dzieciak, smarkacz, pot.).

.

En classe de sciences naturelles, le professeur demande à un élève:

— Pouvez-vous me dire comment se reproduisent les hérissons?

— En faisant très, très attention! répond le gamin.

.

10. Ma tante (ciociu), pourquoi n’as-tu pas eu d’enfants (dlaczego nie miałaś dzieci)?

— Parce que la cigogne ne m’en a pas apporté (bo bocian mi ich nie przyniósł; apporter — przynosić), mon petit (mój mały)!

— Ah! La cigogne (ach, bocian)? Si tu crois encore à l’histoire de la cigogne (jeśli nadal wierzysz w historię o bocianie; croire à — wierzyć w), ça ne m’étonne pas (to mnie nie dziwi; étonner — dziwić)!

.

Ma tante, pourquoi n’as-tu pas eu d’enfants?

— Parce que la cigogne ne m’en a pas apporté, mon petit!