Coaching przez poezję ebook

Katarzyna Wziątek

Coaching przez poezję

15 wybranych wierszy

Codzienność

Perła

Popluskaj się w wodzie

powąchaj kwiatki

Przebiegnij kilometr

pozdrów sąsiadki

Odpędź uroki

zapomnij o sraczce

Daj się namówić

totalnej wariatce

Pożegnaj swe misie

spal sentymenty

Nic bardziej nie cieszy

jak nowe prezenty

Bądź tylko człowiekiem

nie próbuj świętości

Tam perła jest życia

gdzie chwile radości

***

Dla(czego) utraciliśmy umiejętność cieszenia się życiem, zabawy, robienia szalonych rzeczy, czerpania z życia radości? Co stało się ważniejsze?

Poczucie własnej wartości

Wąż

Nie mam rączek ani nóg

nie posiadam szyi co oddziela moją głowę

Jestem długi niczym drut

co ma koniec i początek i połowę

Nie mam włosów na swym ciele

nie mam cycków wcale

Nic nie szkodzi bo w to miejsce

penisami dwoma się pochwalę

Jestem znany z różnych rzeczy

różnie prasa o mnie pisze

Pan Bóg plan miał doskonały

dźwiękiem ssssss krajając ciszę

***

Nikt w całym wszechświecie nie przecina ciszy tak jak Ty! Jesteś unikatowy na niewyobrażalną skalę.

Wąż mógłby spojrzeć na tygrysa i pomyśleć, że jest biedny bo nie ma łap ani pięknej sierści. Ale przecież na tym jego piękno i cudowność polega. Na byciu w 100% sobą z tym wszystkim co posiada i bez tego wszystkiego czego nie ma.

Nie bądź o nikogo zazdrosny. Nigdy nie porównuj się do nikogo. Porównuj się do siebie z wczoraj, sprzed tygodnia, sprzed roku… W ten sposób mierz swój każdy sukces.

Emocje

Diabelskie koło

Oko za oko

ząb za ząb

święte nauki wschodu

Ja cię goniłam

ty teraz goń

dokoła lecz nie do przodu

Karmiczne więzi

zyski i straty

przyczyny i konsekwencje

Siedzimy splątani

żądając zapłaty

wciąż wyciągając ręce

Odnaleźć to wszystko

co ja i co oni

zrozumieć czym jest wybaczenie

Wygasić emocje

ukoić co boli

miłością wypalić złudzenie

***

Prawo karmy, przyczyny i skutku, wybaczenia oraz wszelkie inne mądrości tracą swoją moc, na rzecz czegoś innego. Tym czymś jest świadomość i zrozumienie. Tylko w ten sposób wreszcie ruszymy do przodu.

Moc Kobiecości

Hołd Kobiecości

Wciąż spychana do podziemi

wprawdzie z Ziemią w połączeniu wiecznym stoi

Przeklinana językami

choć języki swoją siłą karmi poi

Mocą swoją

wciąż odnawia wielkie rody

Mocą wielką

wije ścieżki aż po groby

Nie przemija

cykle tworzy jak pogoda

Nów i pełnia

w rytm księżyca wiecznie młoda

Krwawi łono

chwała hołd i uwielbienie

Ziemia woła

Gaście krwią moje pragnienie

***

Czasy gdy kobiety zbierały się razem by pielęgnować swoją kobiecość, mówić o niej, dzielić się nią, tworzyć wokół niej pewne rytuały odeszły w niepamięć. Nie zauważamy subtelnych zmian jakie zachodzą w naszym ciele, psychice, nie celebrujemy, a nawet nie znamy wiedzy jaka była niegdyś przekazywana z pokolenia na pokolenie. Nie słuchamy siebie. Nie mamy na to czasu...

Możliwości

Magia życia

Nie tworzyła oczekiwań

jak wyglądać ma jej ciało

Dobrze się w swym ciele czuła

to jej całkiem wystarczało

Ukochała tony głosy

dźwięk wypełniał ją w całości

Skosztowywać uwielbiała

jadła z czystej przyjemności

Dotyk był jej mocną stroną

najciekawszym był doznaniem

Każdy opór napotkany

niczym innym jak poznaniem

Żyła w szczęściu i spełnieniu

swą innością obdarzona

Nikim innym być nie chciała

całe życie niewidoma

***

Zapomnij... choć raz zapomnij o przeszkodach. Pomyśl o Możliwościach.

Nawyki

Martwoć

Wciąż się martwiła

o wiele rzeczy

W szczęściu nie żyła

śmiech jej nie leczył

Malała od środka

kwasem trawiona

Życie traciła

życiem zmartwiona

***

Nawyki to nie tylko sposób siadania na krzesło czy trzymania długopisu w ręce. Do nawykowych należą też różne stany naszego samopoczucia. Jakże często ignorowane, niepoddawane weryfikacji. Właśnie one mają największy wpływ na jakość całego życia.

Ograniczenia

Autoiluzja

Każdy w życiu był zraniony

każdy miał zdeptane serce

Hokus pokus czary mary

zastygnięci w starej scence

Tak żyjemy całe lata

przekonując samych siebie

O nieprawdzie tego świata

ta kiełbasa nie dla ciebie

Odczarować serce trzeba

zdjąć bezpieczne okulary

Spojrzeć w lustro i zobaczyć

twarz zwycięzcy

nie ofiary

***

Szczęście to jedna z kategorii w życiu do jakiej się dojrzewa albo i nie. Jak ze wszystkim. Ile „dojrzysz” tyle twojego.

Los

Nic osobistego

Nie ma na to żadnej rady

tak natura funkcjonuje

Światło ściąga ćmy owady

plus z minusem mięte czuje

Człowiek nie jest tu wyjątkiem

specyfikę swą posiada

Jeśli lubi być oślątkiem

mądry wszędzie go dopada

***

Jeśli jesteś typem „zawsze wszystko muszę zrobić sama” to nie dziw się, że zawsze lądujesz wśród leni lub nieudaczników. Ty ich po prostu przyciągasz. Oni podświadomie czują, że zrobisz za nich całą robotę.

Wolność

Przywiązanie

Więzi które jak winorośl

oplatają całe ciało

Niewidoczne

Się wgryzają

w krew

w kręgosłup

w postać całą

Więzi które rosną sobie dziko

całe życie

Wciąż trzymając

wciąż krępując

wolne bycie

Strachy i marzenia

wyrośnięte na rodzimym gruncie

Tylko wolny je doceni

Tylko wolny swoją drogą w końcu pójdzie

***

Może dzielić nas od kogoś tysiąc kilometrów, a będziemy do tej osoby „przywiązani”. Można z kimś mieszkać w jednym domu i być prawdziwie wolnym.

Obfitość

Satysfakcja

Nikt nie lubi marnować

Pan Bóg też tego nie robi

prezencik kolejny podsuwa

gdy człowiek ze starym coś zrobi

Niedocenione chwile

stracone możliwości

Przyjdzie coś więcej o ile

już teraz doświadczysz wdzięczności

***

Kto gardzi tym co jest, nie jest wart niczego więcej.

Balans

Umiar

Odpowiednia kropla wody

co na płatek spadnie

spłynie do wnętrza kwiatka

i go zrosi

Jeśli kropla jest za duża

to przesili płatek

i na ziemie spadnie

gdzie dla kwiatka nic nie znaczy

nic nie wnosi

***

Nie oczekuj od życia więcej niż jesteś w stanie uradzić na ten moment. Bierz po trochu to co jest w twoim zasięgu, w twoich możliwościach.

Umiar – cecha Bogów.

Odpuszczenie

Radość

Świat nas wciąż częstuje

kusi i zachęca

Ścieżki odgrzebuje

ludzi w nie napędza

Świat nas wciąż zaprasza

ciągnie nas do tańca

Rękę swą wyciąga

tańczyć chce do rańca

Świat nam wciąż podsuwa

torty pyszne smaki

Czemu nie spróbować

taki może taki

Wciąż mu odmawiamy

w cieniu swym stoimy

To nie świat nas rani

my se to robimy

***

Odbierać sobie przyjemność jedzenia ciasta tylko dlatego, że kiedyś jakiś kawałek był zatruty, nieświeży i się po nim źle czuliśmy, to głupota. Jest setki innych kawałków, różnego rodzaju ciast. Świeżych, przepysznych. Bać się życia, ludzi, sytuacji to jak bać się każdego nowego ciasta. Bez sensu.

Wybaczajmy, nie osądzajmy, puśćmy to czego się tak kurczowo trzymamy. Pozwólmy w końcu temu odejść. Dajmy życiu nową szansę. Dajmy ją sobie!

Przyjmowanie

Kurek

Mury

tak stare

że nikt już o nich nie pamięta

Niewidoczne

niemożliwe do zburzenia

wiara w nich zaklęta

Wiara

że nie można

dostać chcieć przyjmować

Lecz zasłużyć

dać coś w zamian

ciężko zapracować

Takiej wiary się nie zburzy

żadną siłą czy zaklęciem

Mur zobaczyć

tylko tyle

nie potrzeba tu nic więcej

***

Za każdym razem jak mam wątpliwości czy na coś zasługuję – na opiekę, pomoc, wsparcie – to powinnam pomyśleć o kwiatach. O tym, że je podlewam i chcę żeby one to przyjęły, nie chcąc nic w zamian. Ich szczęście i piękno jest dla mnie wystarczającą zapłatą. Czy widziałam kwiatka, który nie chce pić wody, bo uważa, że nie zasługuje? To nonsens.

Tak samo jak niewidoczne powietrze nieustannie utrzymuje nas przy życiu, tak są rzeczy – również niewidoczne – które mają na nas inne często negatywne działanie. To, że o nich nie wiemy, że ich nie widzimy, nie oznacza, że nie istnieją.

Żaden (mentalny,energetyczny) mur nie jest częścią naszej prawdziwej natury. Jeśli to zobaczymy, przyjrzymy się temu, jaki on jest nielogiczny, jak nie służy nikomu, jak wierzyliśmy w coś tak niewartego naszej uwagi – doświadczamy w tym momencie głębokiej zmiany.

Każdy miał w życiu sytuacje, że zobaczył coś nagle z całkiem innej perspektywy. Przez długi czas potem towarzyszy nam niedowierzanie, jak mogliśmy tego nie dostrzegać wcześniej. Żadna siła na ziemi nie jest w stanie wrócić nas do stanu “sprzed”. Są to największe przemiany. Każdy będzie miał swoje. Stajemy się dosłownie innymi ludźmi.

Pomyśl teraz, ile takich “niewidocznych” rzeczy jeszcze w sobie nosisz. Nie przerażaj się. To one właśnie zaczęły się bać ciebie.

Szczęście

Kolce

Wciąż oceniamy życie

chcemy by pięknym było

Noc znów jednak przychodzi

strach obezwładnia swą siłą

Życie zawiera wszystko

każdy ze wszystkim się rodzi

Róże wciąż budzą twój zachwyt

choć kolec nie raz cię ugodził

***

Życie może być fajne – każdego dnia. Wszystko zależy od tego jakie podejście masz do “kolców”.

Uzdrowienie

Klątwa

Uderzyć w prastare struny

poruszyć Niebo i Ziemię

Stanąć wrytym jak drzewo

niech zbierze się całe plemię

Zanucić wszystkim dokoła

pieśń co się z duszy wylewa

Usłyszeć swój głos donośny

jak mantra niech echem rozbrzmiewa

I choćby to była nuta

jedna jedyna nic więcej

Moc jej zatrzęsie plemieniem

usunie pradawne zaklęcie

***

Wszystko to czego nie chcemy, czego się boimy, nie pochodzi „skądś”. To wszystko jest w nas jako raz szarpnięta struna, (wibracja) która czasami rozbrzmiewa (rezonuje) przez pokolenia.

Rozwiązaniem problemu nie jest usunięcie struny. Wszystkie struny i tak będą zawsze w nas istnieć. Trzeba poruszyć te, które zabrzmią pieśnią nową. Naszą pieśnią. Tą, którą chcemy słyszeć. Stare dźwięki ustaną. Nie ma możliwości, żeby weszły w rezonans z tym co nowe.

Są w tobie struny, które nie drgały od wieków. Wyparte przez struny bólu, strachu, cierpienia, upokorzenia, smutku, żalu, wstydu, złości, rozpaczy.

Nie czekaj. Usłysz w sobie radość, szczęście, magię, cuda, miłość, zabawę, szaleństwo, rozkosz, zadowolenie, euforię, satysfakcję, błogostan, zachwyt, olśnienie, fascynację, uwielbienie, inspiracje, spokój, harmonię. Pozwól innym też to usłyszeć. Wszechświat na ciebie czeka. Na Twoją decyzję. Nie pozwól, żeby czekał ani sekundy dłużej.