Wiele ci mogę dać ebook

Sharon Kendrick

Wiele ci mogę dać

Tłumaczenie:

Barbara Bryła

Tytuł oryginału: The Housekeeper’s One-Night Baby

Pierwsze wydanie: Harlequin Mills & Boon Limited, 2023

Redaktor serii: Marzena Cieśla

Opracowanie redakcyjne: Marzena Cieśla

© 2023 by Sharon Kendrick

© for the Polish edition by HarperCollins Polska sp. z o.o., Warszawa 2026

Wydanie niniejsze zostało opublikowane na licencji Harlequin Books S.A.

Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie.

Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe.

Harlequin i Harlequin Światowe Życie są zastrzeżonymi znakami należącymi do Harlequin Enterprises Limited i zostały użyte na jego licencji.

HarperCollins Polska jest zastrzeżonym znakiem należącym do HarperCollins Publishers, LLC. Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane bez zgody właściciela.

Bez ograniczania wyłącznych praw autora i wydawcy, jakiekolwiek nieautoryzowane wykorzystanie tej publikacji do szkolenia generatywnych technologii sztucznej inteligencji (AI) jest wyraźnie zabronione. HarperCollins korzysta również ze swoich praw na mocy artykułu 4(3) Dyrektywy o jednolitym rynku cyfrowym 2019/790 i jednoznacznie wyłącza tę publikację z wyjątku dotyczącego eksploracji tekstu i danych.

Ilustracja na okładce wykorzystana za zgodą Harlequin Books S.A.

Wszystkie prawa zastrzeżone.

HarperCollins Polska sp. z o.o.

02-672 Warszawa, ul. Domaniewska 34A

[email protected]

www.harpercollins.pl

ISBN: 978-83-291-1277-2

Opracowanie ebooka Katarzyna Rek

Prolog

– Mam odejść? – Lizzie zacisnęła palce na słuchawce, czując kłębiący się w żołądku strach, gdy słuchała słów pracodawczyni. – Ja… nie rozumiem.

– To całkiem proste, Lizzie. – Sylvie, z tym swoim nieskazitelnym akcentem, zaczęła mówić wolno, jak gdyby przemawiała do jakiejś idiotki. – Dom musi zostać sprzedany. Tak się składa, że w przyszłym tygodniu ktoś przyjdzie go obejrzeć. Obawiam się, że to początek i koniec.

– Ale… – Lizzie mówiła coraz ciszej, w miarę jak jej strach przybierał na sile.

Chciała coś powiedzieć, ale brakowało jej pewności siebie – zwłaszcza w rozmowach z pracodawcami. Znała swoje ograniczenia. Była dobra w odkurzaniu, sprzątaniu i malowaniu obrazków zwierząt, najchętniej psów. Została tak wychowana, by nigdy nie poddawać w wątpliwość słów osoby, która jej płaci.

Tylko że Sylvie jej nie płaciła, prawda? Lizzie od miesięcy utrzymywała się z resztek swoich oszczędności. W międzyczasie szefowa rozmawiała z nią wymijająco, jak to ludzie z wyższej sfery, udając coś, co wydawało się przyjaźnią. Tyle że tak naprawdę to nie była przyjaźń. Przyjaciółka nigdy by cię nie wykorzystała ani nie zostawiła na lodzie bez ostrzeżenia.

Lizzie wciągnęła głęboko powietrze.

– Ale to oznacza, że nie będę miała gdzie mieszkać – zaoponowała cicho.

Sylvie dodała do swojego afektowanego głosu nutę udawanego współczucia.

– Zdaję sobie z tego sprawę – powiedziała. – Ale jesteś pracowita, Lizzie. Na pewno znajdziesz inną posadę z mieszkaniem, tak jak u mnie. Napiszę ci znakomite referencje, tego możesz być pewna. Naprawdę nie ma się czym martwić.

Lizzie przełknęła ślinę. Następna kwestia była trudniejsza, bo matka zawsze uczyła ją, że mówienie o pieniądzach jest wulgarne. Ale jakie to miało znaczenie, kiedy lodówka jest pusta?

– Ale jesteś mi winna pieniądze – wykrztusiła, policzki ją paliły. – Nie dostałam nic od ponad trzech miesięcy.

– Tak, obawiam się, że mam mały problem z gotówką. Posłuchaj, nie będę składać obietnic bez pokrycia, Lizzie, więc co powiesz na to, żebyś rozejrzała się po domu i wzięła, cokolwiek ci się podoba, zamiast wynagrodzenia? Oczywiście nie antyki, ale znajdziesz mnóstwo ubrań z zeszłego sezonu, których już nie noszę. Mogłabyś je opchnąć w internecie i zbić na tym małą fortunę. Czy nie tak ludzie robią w dzisiejszych czasach? Posłuchaj, kochanie, muszę kończyć, bo czeka na mnie samochód. Chcę ci tylko podziękować za wszystko i czy mogłabyś się upewnić, że dom będzie super wysprzątany na następną środę? Ktoś o nazwisku Niccolò Macario przychodzi, by go kupić, mam nadzieję. Podobno to jakiś niezwykle seksowny włoski miliarder. – Sylvie zaśmiała się gardłowo. – Jaka szkoda, że mnie tam nie będzie.

Rozdział drugi

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji