Przegląd najważniejszych interpretacji i wyroków – VAT 2025 z komentarzem ebook

WSTĘP

ROZDZIAŁ I ODLICZANIE I ZWROT VAT

1. Miejsce parkingowe: odliczenie tylko 50% VAT

Zdaniem fiskusa na podstawie art. 86a ust. 1 ustawy podatnikowi będzie przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT dokumentującej nabycie miejsca parkingowego, jeśli miejsce to będzie przeznaczone do parkowania samochodu wykorzystywanego do działalności gospodarczej, jak również do celów osobistych (tj. na użytek prywatny).

Zakup mieszkania, pomieszczenia gospodarczego i miejsca parkingowego

Podatnik we wniosku o interpretację podał, że dokona zakupu lokalu mieszkalnego wraz z pomieszczeniem gospodarczym (komórką lokatorską) oraz miejscem postojowym. Pomieszczenie gospodarcze będzie przeznaczone na magazyn materiałów biurowych wykorzystywanych w działalności gospodarczej, a miejsce parkingowe będzie wykorzystywane jako parking dla samochodu, którym podatnik planuje dojeżdżać do pracy, lub zostanie ono wynajęte w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Samochód, którym wnioskodawca będzie parkował na miejscu parkingowym, jest wykorzystywany jednocześnie do czynności gospodarczych, jak i na użytek prywatny. W związku z jego użytkowaniem przysługuje odliczenie, o którym mowa w art. 86a ust. 1 ustawy o VAT (połowa podatku naliczonego).

Wydatki na nabycie lokalu mieszkalnego oraz pomieszczenia gospodarczego

Dyrektor KIS potwierdził, że w przypadku wydatków poniesionych na nabycie lokalu mieszkalnego oraz pomieszczenia gospodarczego – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT– podatnikowi będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT dokumentującej zakup, ponieważ lokal mieszkalny oraz pomieszczenie gospodarcze będą wykorzystywane w działalności gospodarczej wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT, tj. do wykonywania usług dla jednostek samorządu terytorialnego polegających m.in. na ocenie ich systemu szeroko rozumianej kontroli zarządczej oraz na analizie dokumentów dla audytora i sporządzaniu dla niego dokumentacji z audytu wewnętrznego.

Prawo do odliczenia VAT z tytułu zakupu miejsca parkingowego

Odnosząc się zaś do prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu miejsca parkingowego, organ podatkowy przyjął, że na podstawie art. 86a ust. 1 ustawy będzie przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT dokumentującej nabycie miejsca parkingowego, bowiem miejsce to będzie przeznaczone do parkowania samochodu wykorzystywanego do działalności gospodarczej, jak również do celów oso

bistych (tj. na użytek prywatny). Komentarz

Dla miejsca parkingowego wykorzystywanego „mieszanie” (służbowo i prywatnie) zastosowanie ma ograniczenie z art. 86a ust. 1 ustawy o VAT, co do zasady sprowadza odliczenie do 50%. Pełne (100%) odliczenie byłoby możliwe wyłącznie przy realnym wykluczeniu użytku prywatnego, popartym dowodami (regulamin dostępu, przypisanie do konkretnego pojazdu wykorzystywanego wyłącznie służbowo, kontrole). Od zakupu lokalu i komórki lokatorskiej – gdy służą wyłącznie działalności opodatkowanej – przysługuje pełne odliczenie (art. 86 ust. 1). Kluczowa jest spójność przeznaczenia w ewidencjach i umowach oraz stała kontrola rzeczywistego sposobu używania miejsca postojowego.

Źródło:

Interpretacja indywidualna dyrektora KIS z 5 września 2024 r., 0111-KDIB3-1.4012.291.2024.5.ICZ.

Podstawa prawna:

Art. 86 i art. 86a ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

2. Najem mieszkań dla pracowników a odliczenie VAT

Czy można odliczyć VAT od wydatków na najem lokali, które są nieodpłatnie udostępniane pracownikom? To pytanie było przedmiotem sporu, który ostatecznie trafił do NSA. Kluczowa kwestia dotyczyła tego, czy wydatki na wynajem, media oraz wykończenie lokali mieszkalnych mają wystarczający związek z działalnością opodatkowaną, aby uzasadniać prawo do odliczenia VAT. NSA uznał, że mimo braku bezpośredniego związku z konkretną sprzedażą wydatki te mogą wpływać na możliwość osiągnięcia opodatkowanego obrotu, co otwiera drogę do odliczenia podatku.

Odliczenie VAT od najmu lokali dla pracowników – czy to możliwe?

Spółka argumentowała, że skoro jej wydatki mają pośredni związek z czynnościami opodatkowanymi, to przysługuje jej prawo do odliczenia podatku od tych wydatków. Zdaniem NSA wydatki nie powinny być wiązane jedynie z czynnościami polegającymi na udostępnieniu lokali pracownikom/zleceniobiorcom/kontrahentom. Analizy należy zaś dokonywać w szerszym kontekście. Istotne jest więc to, że lokale mieszkalne będą przez spółkę udostępniane pracownikom, zleceniobiorcom lub kontrahentom w związku ze świadczeniem usług dla tejże spółki. Udostępnienie lokali mieszkalnych będzie uzasadnione okolicznościami powodującymi obecność wspomnianych osób w celu wykonywania pracy na rzecz spółki, stosownie do jej aktualnych potrzeb jako pracodawcy, zleceniodawcy czy usługobiorcy.

Czy odliczenie VAT jest możliwe w przypadku najmu lokali dla pracowników?

NSA przypomniał więc, że w orzecznictwie ukształtował się obecnie dość powszechnie akceptowany pogląd, iż brak wystąpienia konkretnej transakcji opodatkowanej (brak bezpośredniego przyporządkowania – zakup/sprzedaż) nie zawsze musi prowadzić do utraty prawa do odliczenia VAT.

W razie bowiem wydatków zaliczanych do tzw. kosztów ogólnych, mimo że nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupem danych towarów i usług a sprzedażą opodatkowaną, to gdy stanowią one element cenotwórczy produktów podatnika (towarów lub usług), pozostając w ten sposób w pośrednim związku z jego opodatkowaną działalnością gospodarczą, prawo do odliczenia z tytułu tych zakupów (wydatków) powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim ogólna działalność daje prawo do odliczenia VAT.

Wydatki, jakie spółka zamierza poczynić w związku z najmem lokali, będą zaś miały związek z jej czynnościami opodatkowanymi, skoro podatnik zamierza je poczynić celem stworzenia warunków zatrudniania pracownikom (zleceniobiorcom, kontrahentom).

Wydatki kosztowe a prawo do odliczenia VAT od najmu lokali dla pracowników

Innymi słowy, jeśli sporne wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, to ich poniesienie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego VAT, poprzez „zabezpieczenie utrzymania źródła przychodu”. W efekcie podatnik powinien mieć prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich poniesieniem.

Komentarz

NSA potwierdził, że odliczenie VAT od najmu lokali dla pracowników może być uzasadnione, jeśli wydatki te mają pośredni związek z działalnością opodatkowaną spółki. Wydatki poniesione na wynajem, media oraz wykończenie lokali mogą stanowić koszty ogólne, które wpływają na utrzymanie źródła przychodu i tym samym uzasadniają prawo do odliczenia podatku. Podatnicy powinni analizować swoje wydatki w kontekście całokształtu działalności gospodarczej, a nie tylko przez pryzmat bezpośredniej transakcji sprzedażowej.

Źródło:

Wyrok NSA z 2 czerwca 2023 r., I FSK 542/19.

Podstawa prawna:

Art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

3. Przedłużenie zwrotu VAT – kiedy fiskus może wstrzymać wypłatę

Czy organ podatkowy musi udowodnić, że zwrot VAT jest niezasadny, aby przedłużyć jego termin? WSA w Łodzi orzekł, że wystarczy wykazanie konieczności dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu. Sprawdź, jakie argumenty przedstawiono w tej sprawie oraz jakie stanowisko zajął sąd.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT – stanowisko organów podatkowych

WSA w Łodzi oddalił skargę na postanowienie dyrektora IAS utrzymujące w mocy postanowienie naczelnika US w przedmiocie przedłużenia zwrotu VAT.

Podatnik w złożonym rozliczeniu za wrzesień 2023 roku wykazał m.in. WDT na rzecz podmiotu z Francji. W związku z czynnościami sprawdzającymi dotyczącymi nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu za wrzesień 2023 roku organ I instancji wystąpił do francuskiej administracji podatkowej na formularzu SCAC celem weryfikacji transakcji z wymienionym podmiotem.

Argumenty podatnika przeciwko przedłużeniu zwrotu VAT

Zdaniem podatnika – nieprawidłowo uznano, iż zasadność zwrotu w niniejszej sprawie wymagała dodatkowego zweryfikowania, podczas gdy w rzeczywistości brak było obiektywnych podstaw do przedłużenia tego terminu, ponieważ nie wystąpiły żadne wątpliwości wymagające przeprowadzenia dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Według podatnika organy podatkowe nadużyły swoich uprawnień do przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT.

Jakie warunki muszą być spełnione, aby przedłużyć termin zwrotu VAT?

Sąd, rozpatrując skargę podatnika, zwrócił uwagę na to, że przed upływem ustawowego terminu zwrotu VAT powinny być podjęte czynności zmierzające do zweryfikowania jego zasadności.

Prawo unijne dopuszcza przedłużenie terminu zwrotu podatku w sytuacji, gdy istnieją wątpliwości co do zasadności zwrotu podatku. Nawet Trybunał Sprawiedliwości UE nie kwestionował przy tym instytucji przedłużenia terminu zwrotu podatku, wskazując m.in. na cel jej przyjęcia, którym jest możliwość kontroli przez organy podatkowe, że wykazywana przez podatnika nadwyżka podatku naliczonego nad należnym jest zgodna z rzeczywistością.

Regulacja ta ma zaś służyć zwalczaniu oszustw podatkowych i nadużyć. Organy podatkowe wywiązały się zaś z powinności (wyjaśnienia przyczyn przedłużenia zwrotu), wskazując, że wątpliwości dotyczące zasadności zwrotu podatku naliczonego nad należnym wynikają m.in. z odpowiedzi francuskiej administracji podatkowej. Wskazano w niej, że francuski kontrahent skarżącego nie wypełnia swoich obowiązków podatkowych w zakresie zarówno składanych deklaracji, jak też podatku od towarów i usług, a ponadto nie podejmuje korespondencji skierowanej na adres siedziby spółki.

Ustalenia te z kolei stoją w sprzeczności zarówno ze złożoną przez podatnika dokumentacją mającą potwierdzać prawidłowość przeprowadzonych z tą spółką transakcji, jak też ze złożonym przez podatnika zaświadczeniem w języku francuskim o niezaleganiu z podatkami przez francuskiego kontrahenta.

Orzeczenie WSA w Łodzi – kluczowe wnioski

Podjęte więc (przez naczelnika US) czynności zmierzały, w ocenie sądu, do ustalenia rzeczywistego przebiegu transakcji zarówno zakupu i sprzedaży, ze szczególnym uwzględnieniem prawidłowości WDT w związku z powstałymi wątpliwościami i nie wykraczały poza wynikający z przepisów obowiązek przeprowadzenia należytej weryfikacji zasadności zwrotu podatku. Sąd wyjaśnił więc, że art. 87 ust. 2 ustawy o VAT nie uzależnia możliwości przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki VAT od wykazania przez organ, że zwrot ten jest nienależny, ale od uznania, że konieczna jest weryfikacja (sprawdzenie zasadności) tego zwrotu. Innymi słowy – nie chodzi o wykazanie, że zwrot jest niezasadny, ani o wykazanie, iż istnieją dowody przemawiające za niezasadnością zwrotu. Organ obowiązany jest natomiast wykazać, że istnieją okoliczności przemawiające za potrzebą dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu podatku.

Komentarz

WSA w Łodzi potwierdził, że organ podatkowy nie musi udowadniać niezasadności zwrotu VAT, lecz jedynie wykazać potrzebę jego weryfikacji. W omawianej sprawie przedłużenie zwrotu VAT było uzasadnione wątpliwościami dotyczącymi francuskiego kontrahenta podatnika. Wyrok ten może stanowić istotny punkt odniesienia dla przedsiębiorców ubiegających się o zwrot VAT.

Źródło:

Wyrok WSA w Łodzi z 17 października 2024 r., I SA/Łd 547/24.

Podstawa prawna:

Art. 87 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

4. Odliczenie VAT sprzed rejestracji podatnika

Odliczenie VAT sprzed rejestracji to temat, który może budzić wątpliwości u przedsiębiorców. Interpretacja fiskusa potwierdza, że prawo do odliczenia VAT sprzed rejestracji może być uznane, pod warunkiem spełnienia odpowiednich przesłanek.

Z wnioskiem o interpretację w zakresie odliczenia VAT od wydatków sprzed rejestracji wystąpiła spółka, której zdaniem – mimo że zgłoszenie VAT-R zostało złożone dopiero w maju, miała ona prawo do odliczenia w miesiącu marzec i kwiecień, podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z prowadzoną działalnością. Od momentu rozpoczęcia dokonywania transakcji opodatkowanych, tj. od marca, spółka działała jak czynny podatnik VAT, realizując obowiązki związane z naliczeniem i odliczeniem VAT, oraz złożyła w obowiązującym terminie deklarację JPK – V7 za marzec i kwiecień.

Kiedy zdaniem wnioskodawcy przysługuje odliczenie VAT sprzed rejestracji

Wnioskodawca uważa więc, że istnieje możliwość złożenia korekty zgłoszenia VAT-R poprzez wskazanie wcześniejszej daty rozpoczęcia czynności jako czynny podatnik VAT, tj. od marca, co odpowiada faktycznemu momentowi rozpoczęcia wykonywania czynności opodatkowanych. Spółka, działając od marca, jak czynny podatnik VAT, powinna mieć prawo do korekty VAT-R w celu zgodności z rzeczywistym stanem faktycznym.

Interpretacja dyrektora KIS w sprawie odliczenia VAT sprzed rejestracji

Dyrektor KIS zgodził się z tym twierdzeniem. Powołując się bowiem na wyroki TSUE w sprawach C-268/83 oraz C-110/94, C-400/98, C-385/09, wyjaśnił że powstanie prawa do odliczenia nie zależy od formalnego uznania statusu podatnika przez organy podatkowe. Dotyczy to także odliczenia VAT od wydatków sprzed rejestracji.

Nabywane jest ono automatycznie, z chwilą uzyskania statusu podatnika, którym się staje w momencie pierwszych inwestycji związanych z przyszłą działalnością gospodarczą. Innymi słowy – prawo do odliczenia powstaje w momencie, w którym podatek ten stał się należny, a jego powstanie nie jest w żaden sposób uzależnione od formalnego uznania statusu podatnika przez organ skarbowy, ale od zaistnienia po stronie podatnika zamiaru, potwierdzonego obiektywnymi dowodami, prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów dotyczących VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz dotychczasową praktyką interpretacyjną organów podatkowych prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje również za okres przed formalną rejestracją, pod warunkiem że nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Spółka podnosiła zaś, że zakupy dokonane przez nią (w miesiącach marzec i kwiecień 2023 roku) tego właśnie dotyczyły.

Odliczenie VAT sprzed rejestracji a obowiązki formalne przedsiębiorcy

Organ podatkowy podsumował uzasadnienie, wskazując, że:

„(…) Okoliczności sprawy wskazują, że spółka pomimo formalnego braku rejestracji do podatku VAT zachowywała się od marca, jak zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT, tj. składała deklaracje JPK_V7, wystawiała faktury sprzedaży z podatkiem VAT należnym oraz odliczała VAT naliczony z faktur zakupowych związanych z prowadzoną działalnością. Takie zachowanie wskazuje, że spółka od marca zamierzała być czynnym podatnikiem podatku VAT, jednakże nie dopełniła, wynikającego z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, formalnego obowiązku złożenia dokumentów rejestracyjnych. Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, należy wskazać, że skoro nabywane przez Spółkę, w marcu i kwietniu towary i usługi, związane były z czynnościami opodatkowanymi, to spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturach zakupu tych towarów i usług. Prawo to przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 88 ustawy o VAT”.

Komentarz

KIS, w ślad za TSUE, podkreśla pierwszeństwo przesłanek materialnych: prawo do odliczenia powstaje, gdy nabycia służą czynnościom opodatkowanym, a podatnik faktycznie rozpoczął działalność (także przygotowawczą), nawet jeśli VAT-R złożono później. Kluczowe są obiektywne dowody zamiaru: umowy, oferty, faktury sprzedażowe, płatności, JPK, korespondencja. W razie rozbieżności dat można skorygować VAT-R, dopasowując formalną rejestrację do faktycznego startu. Kontroluj terminy odliczenia (bieżąco/korekta) i sprawdź przesłanki negatywne z art. 88. Prawidłowa dokumentacja ogranicza ryzyko zakwestionowania i wspiera neutralność VAT.

Źródło:

Interpretacja indywidualna dyrektora KIS z 6 listopada 2024 r., 0114-KDIP1-3.4012.568.2024.2.KF.

Podstawa prawna:

Art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

5. Wynajem pojazdów: 100% odliczenia bez ewidencji

Czy Twoja firma wynajmuje pojazdy i zastanawiasz się, czy możesz odliczyć cały VAT od ponoszonych wydatków? Najnowsza interpretacja dyrektora KIS rozwiewa wątpliwości i daje jasną odpowiedź. Dowiedz się, kiedy pełne odliczenie jest możliwe, jakie warunki musisz spełnić i dlaczego ubezpieczenie pozostaje wyjątkiem. To lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy zarządzają flotą i chcą maksymalnie wykorzystać możliwości podatkowe bez narażania się na ryzyko błędów.

Spółka dokonuje najmu krótko- lub średnioterminowego. Jest zobowiązana:

● przekazać najemcy czysty pojazd,

● udostępnić pojazd w pełni sprawny technicznie (w tym m.in. z aktualnym przeglądem), posiadający kompletne wyposażenie i z pełnym zbiornikiem paliwa lub w pełni naładowaną baterią,

● przekazać dokumenty niezbędne do korzystania z samochodu i jeden komplet kluczy,

● przekazać samochód posiadający ubezpieczenie OC,

● przystosować pojazd do warunków zimowych.

Wydatki na wynajmowany pojazd a odliczenie VAT

Powyższe czynności wiążą się z ponoszeniem przez spółkę wydatków. Dyrektor KIS przypomniał, że stosownie do art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c) ustawy o VAT warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o  podobnym charakterze – jeżeli oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

Organ podatkowy przyznał rację spółce, że w sprawie zostały spełnione warunki pełnego odliczenia. Zwrócono uwagę m.in. na to, że podatnik wdrożył zmiany w wewnętrznych procedurach, uszczegółowiając zasady zarządzania flotą, związane z wprowadzeniem m.in. nowego oprogramowania, służącego do obsługi rezerwacji usług najmu oraz aktualizacją zapisów w obowiązujących warunkach najmu i celem gromadzenia danych o  historii pojazdu (dokonanych wynajmów, przebiegu itd.). Nadto spółka zabrania pracownikom jakiegokolwiek korzystania z samochodów wchodzących w skład floty, poza dokonywaniem czynności serwisowych czy niezbędnej relokacji pojazdów.

100-proc. odliczenie od kosztów eksploatacyjnych wynajmowanego pojazdu

Generalnie dyrektor KIS uznał pełne prawo do odliczenia z tytułu wydatków (np. serwisowanie, zakup paliwa). Przypomniał jednak, iż jeśli chodzi o aspekt wydatków związanych z ubezpieczeniem pojazdów, to usługi ubezpieczeniowe są zwolnione od podatku VAT (zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy).

Z kolei w myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy – nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Nieprawidłowe okazało się więc jedynie stanowisko spółki w zakresie wydatków związanych z pojazdami, co do pokrycia kosztów ubezpieczenia samochodów.

Komentarz

Interpretacja dyrektora KIS z 14 stycznia 2025 r. potwierdza, że spółki zajmujące się odpłatnym wynajmem pojazdów mogą skorzystać z pełnego odliczenia VAT od kosztów eksploatacyjnych – takich jak serwisowanie czy zakup paliwa – pod warunkiem, że pojazdy są używane wyłącznie w ramach najmu.

Kluczowe jest również wprowadzenie odpowiednich procedur zarządzania flotą. Wyjątkiem są koszty ubezpieczenia, które – jako usługi zwolnione z VAT – nie uprawniają do odliczenia podatku. Artykuł wyjaśnia warunki formalne i praktyczne, jakie należy spełnić, by uniknąć błędów podatkowych.

Źródło:

Interpretacja indywidualna dyrektora KIS z 14 stycznia 2025 r., 0114-KDIP4-2.4012.730.2024.1.WH.

Podstawa prawna:

Art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

6. Usługa kompleksowa a odliczenie VAT

Czy podatnik ma prawo do odliczenia VAT przy nabyciu kompleksowej usługi, obejmującej zakwaterowanie, catering (wyżywienie) i udostępnianie środków transportu? Poznaj najnowszą interpretację KIS.

Usługa dotycząca tzw. aspektu logistycznego

Jak wyjaśnił dyrektor KIS, nabywana przez spółkę usługa dotycząca tzw. aspektu logistycznego od usługodawcy obejmująca: zakwaterowanie, catering (wyżywienie) oraz środki transportu – stanowi świadczenie kompleksowe. Spółka jest zainteresowana nabyciem jednej, kompleksowej usługi od usługodawcy, obejmującej zakwaterowanie, catering oraz udostępnienie pojazdów. Decyzja ta wynika z przesłanek ekonomicznych, organizacyjnych oraz biznesowych. Usługodawca zapewnia realizację tej usługi w sposób całościowy, eliminując konieczność podziału na poszczególne elementy. Takie podejście gwarantuje efektywność i spójność wykonania, co jest kluczowe dla spółki. W składzie nabywanej usługi dominujący charakter mają usługi zakwaterowania, podczas gdy usługi cateringu i udostępniania pojazdów pełnią funkcję pomocniczą względem świadczenia głównego.

Usługa cateringowa w ramach świadczenia kompleksowego

Jednocześnie usługi cateringu oraz udostępnienia pojazdów są niezbędne do zapewnienia pełnej realizacji usługi głównej, jaką jest zakwaterowanie.

Wszystkie czynności wchodzące w skład nabywanej usługi co do logistycznego wsparcia działalności kontrahenta, obejmującej zakwaterowanie, catering oraz udostępnienie pojazdów, prowadzą do realizacji określonego celu, jakim jest wykonanie świadczenia głównego i są niezbędne do jego realizacji.

Spółka nabywa od usługodawcy usługi, które następnie sprzedaje kontrahentowi. Wszystkie te elementy muszą być uznane za niezbędne do prawidłowej realizacji usługi nabywanej przez kontrahenta, gdyż ich dostępność i kompletność jest kluczowa dla skutecznej realizacji zadań objętych świadczeniem głównym.

Usługi zmierzające do wykonania świadczenia głównego a odliczenie VAT

Wszystkie nabywane usługi zmierzają do wykonania świadczenia głównego i są ze sobą ściśle powiązane. Usługi dotyczące obsługi tzw. aspektu logistycznego nie mogą być wykonane odrębnie. Podział poszczególnych usług na odrębne elementy byłby sztuczny i nieuzasadniony ekonomicznie, zaś ich rozdzielenie wprowadziłoby dodatkowe trudności organizacyjne, zwiększyło koszty operacyjne oraz niosłoby ryzyko poniesienia kosztów przez kontrahenta w razie opóźnienia prac budowlanych.

W stosunku do nabytej usługi zostają spełnione przesłanki określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż nabywca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz przedmiotowe usługi wykorzystuje państwo do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Ponadto usługa w zakresie logistycznego wsparcia działalności świadczona na rzecz kontrahenta jest opodatkowana w Polsce, zgodnie z art. 28e ustawy o VAT.

Ograniczenie w odliczaniu VAT samo jest ograniczone przy usłudze kompleksowej

Przy czym wprawdzie w świetle art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy podatek naliczony z tytułu nabycia usług noclegowych i gastronomicznych, co do zasady, nie podlega odliczeniu, ale ograniczenie to nie ma zastosowania, jeśli przedmiotem zakupu jest kompleksowa usługa (tj. usługa w zakresie logistycznego wsparcia działalności), czyli co do istoty jedna usługa, na którą składają się poszczególne elementy, w tym usługi noclegowe.

W konsekwencji spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT, wynikającego z faktur dokumentujących nabycie kompleksowej usługi, służącej do realizacji usługi w zakresie logistycznego wsparcia działalności świadczona na rzecz kontrahenta.

Komentarz

Jeśli nabywasz jedną usługę kompleksową (tu: aspekt logistyczny obejmujący zakwaterowanie, catering, transport), to oceny dokonujesz na poziomie świadczenia głównego. Elementy pomocnicze nie blokują odliczenia, o ile całość służy działalności opodatkowanej (art. 86). Ograniczenie z art. 88 ust. 1 pkt 4 dla noclegów/gastronomii nie ma zastosowania do integralnych elementów usługi złożonej. Krytyczne są treść umowy, specyfikacje, faktury bez sztucznego dzielenia oraz dowody wykorzystania na potrzeby opodatkowane. Unikaj fragmentaryzacji świadczeń i zadbaj o spójną dokumentację celu gospodarczego.

Źródło:

Interpretacja indywidualna dyrektora KIS z 17 lutego 2025 r., 0112-KDIL1-3.4012.658.2024.3.KK.

Podstawa prawna:

Art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

7. Faktura bez NIP nabywcy a odliczenie

Brak NIP nabywcy na fakturze nie przekreśla prawa do odliczenia VAT – potwierdził to fiskus w interpretacji podatkowej z 16 lipca 2025 r. Przedsiębiorca, który nabył towar do działalności opodatkowanej, może odliczyć VAT mimo błędu formalnego, jeśli transakcja miała rzeczywisty charakter. Interpretacja KIS to ważny sygnał dla firm, które w dobrej wierze otrzymują dokumenty z pominięciem niektórych danych.

Faktura bez NIP i „rachunek” zamiast faktury – co z prawem do odliczenia VAT?

Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem VAT prowadzącym w Polsce działalność gospodarczą w zakresie handlu odzieżą, dokonuje wyłącznie sprzedaży opodatkowanej VAT. Towary nabywa od dostawców z różnych platform internetowych, którzy również są czynnymi podatnikami VAT.

● Prawdopodobnie na skutek zmiany systemu zamówień kontrahenta faktury otrzymywane od jednego z dostawców przestały zawierać NIP wnioskodawcy.

● Oprócz braku NIP faktury spełniały wszystkie wymogi formalne przewidziane w art. 106e ustawy o VAT.

● Co ważne, kontrahent umieszczał na tych fakturach adnotację: „Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. Zakup został dokonany wyłącznie do użytku osobistego”. Wnioskodawca przypuszczał, że dostawca traktuje taką sprzedaż jako dokonaną na rzecz konsumenta, a nie podatnika.

● Wnioskodawca otrzymywał również dokument o nazwie „Rachunek”, który co prawda nie spełniał wymogów faktury, ale zawierał jego NIP, potwierdzając świadomość dostawcy o handlowym charakterze transakcji.

W obliczu tej sytuacji przedsiębiorca zwrócił się do dyrektora KIS z pytaniem, czy przysługuje mu prawo do odliczenia VAT naliczonego z tak wystawionych faktur.

Stanowisko przedsiębiorcy: faktura bez NIP nadal daje prawo do odliczenia

Zdaniem wnioskodawcy przysługuje mu pełne prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów. Argumentował, że:

● podstawową przesłanką prawa do odliczenia jest związek nabywanych towarów z czynnościami opodatkowanymi, który w jego przypadku jest bezsprzeczny,

● podkreślił, że brak formalny w postaci braku NIP nabywcy na fakturze, wynikający z błędnego działania, nie może pozbawiać go prawa do odliczenia,

● wskazał, że ustawa o VAT (art. 88) zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego, ale brak NIP nabywcy na fakturze nie jest w tym przepisie wymieniony,

● stwierdził, że faktury, mimo tzw. wadliwości mniejszej wagi (takiej jak brak NIP), nadal potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe i ich elementy formalne mają wyłącznie znaczenie dowodowe,

● brak NIP, przy prawidłowym wskazaniu pozostałych danych nabywcy, jest wadą techniczną, która nie wpływa na wysokość zobowiązania podatkowego ani nie uniemożliwia weryfikacji transakcji.

Orzecznictwo TSUE potwierdza – uchybienia formalne nie odbierają prawa do odliczenia VAT

Ponadto wnioskodawca powołał się na utrwaloną praktykę orzeczniczą Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE), w tym wyrok z 15 września 2016 r.

w sprawie C-518/14. Zgodnie z zasadą neutralności VAT, uchybienia formalne faktury, takie jak brak NIP, nie prowadzą do utraty prawa do odliczenia, pod warunkiem że nie zachodzi ryzyko oszustwa lub świadomego nadużycia prawa.

TSUE podkreślił, że prawo do odliczenia jest podstawową zasadą wspólnego systemu VAT i powstaje już w momencie spełnienia materialnych przesłanek odliczenia, niezależnie od spełnienia wszystkich wymogów formalnych. Adnotacja sprzedawcy o braku możliwości odliczenia VAT również nie może jednostronnie ograniczać tego prawa.

Dyrektor KIS potwierdza – faktura bez NIP to nie powód do odmowy odliczenia VAT

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, uznając je za prawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji KIS potwierdził, że podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego, zawarte w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, wskazują, iż prawo do odliczenia przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Brak NIP na fakturze to wada formalna, nie podważa prawa do odliczenia VAT

Mimo iż faktura powinna zawierać NIP nabywcy (zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT), KIS podkreślił, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. Jakiekolwiek „wadliwości mniejszej wagi” na fakturze, które nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania, nie mogą stanowić podstawy do kwestionowania faktur i prawa do odliczenia VAT naliczonego.

Brak NIP nie figuruje w katalogu wyjątków z art. 88 ustawy o VAT

Dodatkowo dyrektor KIS wskazał, że przepis art. 88 ustawy o VAT, określający listę wyjątków pozbawiających podatnika prawa do odliczenia, nie wymienia braku NIP nabywcy na fakturze jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Zatem brak NIP na fakturze nie przesądza o braku prawa do odliczenia VAT.

Brak NIP i zastrzeżenie kontrahenta nie odbierają prawa do odliczenia VAT

Biorąc pod uwagę fakt, że wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, prowadzi wyłącznie sprzedaż opodatkowaną, a nabyte towary służą mu wyłącznie do tych czynności, przysługuje mu prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych przez sprzedawcę, pomimo braku NIP i zamieszczonej na nich adnotacji o braku możliwości odliczenia.

Komentarz

Podsumowując, przedsiębiorcy powinni zapamiętać następujące kwestie wynikające z interpretacji:

● Dyrektor KIS potwierdził, że brak NIP nabywcy na fakturze nie jest przeszkodą w odliczeniu VAT, jeśli transakcja jest rzeczywista, a nabywca jest czynnym podatnikiem VAT i nabywa towary na cele działalności opodatkowanej.

● Interpretacja wzmacnia zasadę, że dla prawa do odliczenia kluczowe są materialne przesłanki (rzeczywistość transakcji i jej związek z działalnością opodatkowaną), a nie błędy formalne, o ile nie prowadzą do oszustwa lub nadużycia.

● Stanowisko KIS wyraźnie wskazuje, że sprzedawca nie może jednostronnie pozbawić nabywcy prawa do odliczenia VAT poprzez umieszczenie na fakturze nieprawdziwych adnotacji lub pominięcie danych, jeśli nabywca spełnia wszystkie warunki.

● Interpretacja ta zapewnia większą pewność prawną dla przedsiębiorców, którzy mimo staranności otrzymują faktury z drobnymi brakami formalnymi, chroniąc ich prawo do fundamentalnej zasady neutralności VAT.

Źródło:

Interpretacja indywidualna dyrektora KIS z 16 lipca 2025 r., 0112-KDIL1-1.4012.319.2025.1.DS.

Podstawa prawna:

Art. 86 ust. 1, art. 88, art. 106e ust. 1 pkt 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

8. Prawo do odliczenia VAT zachowane mimo niewykorzystania towarów

Podatnik, który nabywa towary i usługi z zamiarem ich wykorzystania do działalności opodatkowanej, nie traci prawa do odliczenia VAT, nawet jeśli z przyczyn od niego niezależnych nie doszło do ich faktycznego użycia. Takie stanowisko potwierdził dyrektor KIS w najnowszej interpretacji dotyczącej hodowcy drobiu, którego gospodarstwo dotknęła wysoce zjadliwa grypa ptaków.

Przypadek hodowcy drobiu i działania powiatowego lekarza weterynarii

Interpretacja dotyczyła podatnika, który prowadzi hodowlę drobiu na terytorium Polski w ramach gospodarstwa rolnego. W związku z wystąpieniem w 2021 roku w gospodarstwie wysoce zjadliwej grypy ptaków powiatowy lekarz weterynarii wydał decyzję, zgodnie z którą uznał gospodarstwo za ognisko choroby zakaźnej zwierząt i nakazał m.in. niezwłoczne zabicie pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii drobiu, usunięcie pod nadzorem urzędowym zwłok drobiu jak również jaj znajdujących się w gospodarstwie oraz zniszczenie lub obróbkę paszy, a także przedmiotów i substancji, które mogły zostać skażone wirusem tej choroby.

Po wykonaniu decyzji nakazującej m.in. zabicie drobiu powiatowy lekarz weterynarii wydał decyzję, zgodnie z którą przyznał odszkodowanie ze środków budżetu państwa za zabity drób. Odszkodowanie zostało wypłacone w kwocie brutto, czyli w kwocie uwzględniającej rynkową wartość utylizowanego stada i nie zostało opodatkowane VAT.

Analiza zamiaru gospodarczego a prawo do odliczenia

Dyrektor KIS uznał, że zakupu piskląt oraz innych towarów czy usług niezbędnych do zaspokojenia potrzeb stada – podatnik dokonywał z zamiarem wykorzystania ich do wykonywania czynności opodatkowanych. Natomiast konieczność zabicia drobiu wyniknęła z przyczyn niezależnych od podatnika, tzn. wydania decyzji powiatowego lekarza weterynarii w związku z wystąpieniem wysoce zjadliwej grypy ptaków.

Zatem w dacie dokonania zakupów podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie piskląt oraz innych towarów i usług niezbędnych do zaspokojenia potrzeb stada – za okres od dnia nabycia piskląt do chwili ich uśmiercenia. Powyższe wynika z faktu, że na moment ponoszenia wydatków związanych z nabyciem towarów i usług miały one służyć wyłącznie czynnościom opodatkowanym.

Brak obowiązku korekty VAT mimo otrzymania odszkodowania

Ponadto podatnik nie był zobowiązany do dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego w związku z uśmierceniem zwierząt i otrzymaniem odszkodowania. Nie można bowiem w opisanej sytuacji stwierdzić, że w odniesieniu do nabytych piskląt (oraz innych towarów i usług niezbędnych do zaspokojenia potrzeb stada), które to pisklęta z przyczyn niezależnych od podatnika nie zostały sprzedane, doszło do zmiany przeznaczenia towarów. A tylko wówczas wystąpiłby obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego, odliczonego na wcześniejszym etapie.

Komentarz

Dyrektor KIS potwierdził, że podatnik nie traci prawa do odliczenia VAT, jeśli pierwotnie nabyte towary miały służyć czynnościom opodatkowanym, a ich niewykorzystanie wynikało z przyczyn niezależnych, np. decyzji sanitarnej. Kluczowe jest wykazanie, że w momencie zakupu istniał zamiar wykorzystania towarów w działalności opodatkowanej. W takiej sytuacji nie ma obowiązku korekty odliczonego podatku. Stanowisko to potwierdza zasadę neutralności VAT i chroni podatników przed negatywnymi skutkami zdarzeń losowych. Utrzymanie prawa do odliczenia w takich przypadkach ma duże znaczenie zwłaszcza w rolnictwie i przemyśle spożywczym.

Źródło:

Interpretacja indywidualna dyrektora KIS z 24 stycznia 2025 r. 0114-KDIP1-3.4012.828.2024.2.KF, 0114-KDIP3-2.4011.938.2024.3.MJ.

Podstawa prawna:

Art. 86 ust. 1 i art. 91 ust. 7 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

9. Zaliczka przed wpłatą a odliczenie VAT

Czy przedwczesna faktura zaliczkowa może stanowić podstawę do odliczenia VAT? Najnowszy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego rzuca światło na tę kwestię, potwierdzając, że nie każda „wczesna” faktura to „pusta” faktura. Zobacz, co oznacza to dla podatników.

Wyrok NSA – faktura zaliczkowa przed wpłatą a odliczenie VAT