Küle Oturmak ebook

Kuran, kendi peygamberine Yunus hakkında iki ayrı emir verir. En'âm suresinde Yunus, yolundan gidilecek peygamberler arasında sayılır; Kalem suresinde ise tersi söylenir: Balık sahibi gibi olma. Bu söz Kuran'da başka hiçbir peygamber için söylenmemiştir. Hüseyin Doğan iki metni yan yana açar: solda İbranice Yunus kitabı, sağda Kuran'ın Yunus'u. İkisinde aynı adamı bulamaz. Kuran, Yunus'un kaçışı için Arapçada tek bir hukuki anlamı olan bir fiil seçer: kölenin efendisinden kaçması. Adama, İbranice kitapta kimseye yapmadığı bir haksızlığın itirafını söyletir. Onu iki ayrı dilde balıkla anar; oysa balık, Hristiyanlığın ilk yüzyıllarında Mesih'in gizli imzasıydı. Bu dört iz, Yunus kitabının hiçbir yerinde yoktur. Bu kitap, ölen bir tezin de tutanağıdır. Yazar on yıl boyunca, Yunus kitabının Pavlus'un hayatını anlatan bir şifre olduğu kanısının peşinden gitti. Sonra tezini en eski delile vurdu: Ölü Deniz mağaralarından çıkan bir deri parçası. Deri, Pavlus'tan iki yüzyıl eskiydi. Tez ölmüştü. Külün altından çıkan ise aradığından büyüktü. İzler Pavlus'tan Yunus'a değil, Yunus'tan Pavlus'a gidiyordu. Kudüs'te havariler, çürütemedikleri adama bir tuzak kurdular; tuzak Roma'da kapandı. Yakup'un cemaati, tapınağın yıkılışından sonra doğuya çekildi ve Pavlus'u dinden dönmüş saydı. Ona lanet okuyan hafıza böylece Kuran'ın komşularına yerleşti. Bu kitabın ileri sürmedikleri, sürdükleri kadar açık yazılmıştır. Muhammed'in Pavlus'un adını bildiğini söylemez; Kuran'ın Pavlus'u anlattığını da söylemez. Burada metinler konuşulur, Tanrı değil. Geriye bir dosya kalır ve yazarı haklı çıkarmak için kimsenin koymadığı iki taş. Getirdiğine uy. Olduğu şey olma.