aeluri
Edmund Dantes to jest prawdziwe szary moralne bohater powieści... Przez większość lektury zachodziłam w głowę jak Hrabia może tak perfidnie dążyć do swojej zemsty, która - była już widać od początku - nie przyniesie nikomu nic dobrego, włącznie z głównym bohaterem. Ani na chwilę nie było czuć tej iskry satysfakcji, która powinna towarzyszyć odsłanianiu kart, przez co miałam cały czas zgrzyt, o co tak naprawdę chodzi. Na szczęście Duma sam sobie z tego wszystkiego świetnie zdawał sprawę zważywszy na końcówkę, gdzie można uznać nastąpiło swoiste nawrócenie Hrabiego. Podczas lektury miałam jeszcze kilka takich momentów, że nie zgadzałam się z wyborami i decyzjami niektórych postaci, ale trudno się dziwić. Powieść ma już prawie 200 lat, więc nie sposób uniknąć tego, że dziś wyznaje się nieco inne standardy moralności, czy etyki.
Niemniej jednak jest to jedna z najlepszych książek jakie przeczytałam w tym roku 🩷. Cieszę się też z lektury, bo okazuje się: ekranizacje dość mocno zmieniały (...
