Uzyskaj dostęp do tej i ponad 240000 książek od 14,99 zł miesięcznie
Na skutym lodem pustkowiu, pośród ciał poległych wojowników, z bitwy uchodzi z życiem tylko jeden człowiek – Conan z Cymmerii. Ten barbarzyńca z południa walczy u boku złotowłosych Aesirów z Asgardu przeciw rudobrodym Vanirom z Vanaheimu. Ranny i oślepiony blaskiem śniegu, widzi nagle przed sobą zjawę piękniejszą od wszystkiego, co dotąd oglądał: nagą dziewczynę o włosach jak złoto elfów i śmiechu zatrutym drwiną. Kim jest Atali? I dokąd wiedzie mężczyzn, którzy pójdą za nią w mroźną pustkę pod zorzą północną?
„Bogowie Północy” pochodzą z samych początków legendy Conana Barbarzyńcy i należą do najwcześniejszych opowiadań Roberta E. Howarda o Cymmeryjczyku. To krótka, gorączkowa opowieść, w której heroic fantasy spotyka się z mitologią nordycką. Lodowe olbrzymy, gniew boga Ymira, bitewny szał i pożądanie silniejsze niż mróz składają się na klasykę gatunku miecz i magia (sword and sorcery). Twórca Conana jest jednym z ojców tego gatunku.
Nowy, literacki przekład na język polski oddaje surowy rytm i poetycką siłę prozy Howarda. To obowiązkowa lektura dla miłośników Conana, klasycznej fantasy i opowieści o wikingach, olbrzymach i bogach Północy.
Ebooka przeczytasz w aplikacjach Legimi na:
Liczba stron: 17
Rok wydania: 2026
Audiobooka posłuchasz w abonamencie „ebooki+audiobooki bez limitu” w aplikacjach Legimi na:
Conan Barbarzyńca
Bogowie Połnocy
Robert E. Howard
Przetłumaczył Marcin Gołda
WROTA WYOBRAŹNI · 2026
Bogowie Północy
Autor: Robert E. Howard
Tytuł oryginału: Gods of the North
Tłumaczenie: Marcin Gołda
Okładka: Marcin Gołda
Wydanie I
ISBN: 978-83-68914-95-5
Copyright
© 2026 by Wrota Wyobraźni
Wszelkie prawa zastrzeżone
Poprzez czerwone zaspy iciała zakute wkolczugi dwie postacie mierzyły się wzrokiem. Wcałym tym bezbrzeżnym pustkowiu tylko one się poruszały. Nad nimi wisiało mroźne niebo, wokół rozpościerała się biała, bezkresna równina, ustóp leżeli polegli. Zwolna zbliżały się do siebie pośród trupów, niczym duchy śpieszące na schadzkę przez pobojowisko martwego świata. Wposępnej ciszy dwaj wojownicy stanęli twarzą wtwarz.
Obaj byli rośli, zbudowani niczym tygrysy. Tarcze gdzieś postradali, pancerze mieli pogięte ipowgniatane. Krew zasychała na kolczugach, miecze spływały czerwienią. Rogate hełmy nosiły ślady zaciekłych ciosów. Jeden był bez brody, oczarnej grzywie włosów; włosy ibroda drugiego były czerwone jak krew na skąpanym wsłońcu śniegu.
– Człowieku – rzekł ów drugi – wyjaw mi swe imię, by moi bracia wVanaheimie wiedzieli, kto ostatni zdrużyny Wulfhere’a padł od miecza Heimdula.
– Nie wVanaheimie – warknął czarnowłosy wojownik – lecz wWalhalli opowiesz braciom, żeś spotkał Conana zCymmerii.
Heimdul ryknął iskoczył, ajego miecz zalśnił, zataczając śmiercionośny łuk. Conan zachwiał się iczerwone iskry przesłoniły mu wzrok, gdy śpiewająca klinga runęła na jego hełm irozprysła się wokruchy błękitnego ognia. Lecz zataczając się jeszcze, pchnął świszczącym ostrzem, wkładając wcios całą moc szerokich barów. Ostry sztych przebił mosiężne łuski, kości iserce, arudowłosy wojownik skonał ustóp Conana.
Cymmeryjczyk wyprostował się, wlokąc miecz po śniegu; ogarnęło go nagłe, mdlące znużenie. Blask słońca na śniegu ciął go woczy niczym nóż, aniebo zdawało się skurczone idziwnie odległe. Odwrócił się od stratowanego pola, gdzie żółtobrodzi wojownicy leżeli spleceni zrudowłosymi zabójcami wśmiertelnym uścisku. Uszedł kilka kroków iblask śnieżnych pól nagle przygasł. Wezbrana fala ślepoty zalała go iosunął się wśnieg; podparty okrytą kolczugą ręką, usiłował strząsnąć mrok zoczu niczym lew potrząsający grzywą.
Dźwięczny śmiech przedarł się przez zamroczenie iwzrok zwolna mu się przejaśnił. Podniósł oczy; cały krajobraz miał wsobie coś obcego, czego nie umiał uchwycić ani nazwać – ziemia i
