Melisa2004
Pierwszą książkę Rodziewiczówny przeczytałam w szkole podstawowej, a po kolejną sięgnęłam dopiero po wielu latach, przy okazji letniego wyzwania czytelniczego i muszę przyznać, że to był bardzo dobry wybór na tę porę roku. Czytałam ją na dworze, mając w zasięgu wzroku łąki, pola i las na horyzoncie, więc nietrudno mi było wczuć się w atmosferę powieści, w której bohaterowie spędzają lato w leśnej głuszy i odcięci od cywilizacji żyją w zgodzie z naturą. Niezbyt długa powieść pełna jest jednak opisów pięknej, dzikiej przyrody, które zachęciły mnie do obejrzenia serialowej adaptacji. Książka opiera się na autentycznych wspomnieniach Rodziewiczówny, która również w letnie miesiące mieszkała w lesie ze swoimi towarzyszkami. Mam nadzieję, że jednak jest w niej trochę fikcji i w rzeczywistości nie zabijały one puchaczy i rysi, nie wybierały ptasich jaj z gniazd tylko po to, żeby stworzyć sobie "kolekcję" i nie odbierały małych jeży matkom, żeby móc je sobie hodować w domu, do tego karmiąc zab...
