Uzyskaj dostęp do tej i ponad 240000 książek od 14,99 zł miesięcznie
Kotan, czyli dom to wyjątkowy zbiór poezji Hokuto Iboshiego (1901–1929), jednego z najważniejszych głosów walczących o godność i tożsamość Ajnów, rdzennych mieszkańców północnych wysp dzisiejszej Japonii. Dumnie ogłaszając w swojej twórczości: „Jestem Ajnem!”, rzuciła wyzwanie uprzedzeniom epoki.
W niniejszym tomie, obejmującym tradycyjne formy tanka i haiku, czytelnik odnajdzie płomienny manifest przeciwko dyskryminacji, wyzyskowi i przymusowej asymilacji, w którym autor domaga się sprawiedliwości dla swoich braci (utari); poruszający, autobiograficzny zapis walki z biedą, postępującą chorobą płuc i samotnością oraz pełne nostalgii obrazy tradycyjnego życia w ajnuskich wioskach, rytmów natury Hokkaido i odchodzącego świata przodków, który na oczach autora nieubłaganie znikał pod wpływem modernizacji.
Poezja Iboshiego uderza bezkompromisową szczerością i naturalizmem. To nie jest wyidealizowany portret „wymierającego ludu”, lecz żywe świadectwo człowieka, który pragnął przywrócić Ajnom ich dawną chwałę i sprawić, by ich głos został wreszcie usłyszany.
Kotan, czyli dom to lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce odkryć prawdziwe, wielokulturowe oblicze Kraju Kwitnącej Wiśni i poznać dzieje ludzi, którzy mimo przeciwności losu postanowili „podążać ścieżką bogów”.
Ebooka przeczytasz w aplikacjach Legimi na:
Liczba stron: 72
Rok wydania: 2026
Odsłuch ebooka (TTS) dostepny w abonamencie „ebooki+audiobooki bez limitu” w aplikacjach Legimi na:
hokuto iboshi
Kotan,
czyli dom
tłumaczenie Jakub Gad-Ślusarz
Nota od tłumacza
Zebrane wiersze Hokuto Iboshiego ukazały się w dwóch edycjach: w 1954 roku jako Iboshi Hokuto ikō-shū (Zebrane rękopisy Hokuto Iboshiego) i w 2021 roku jako Iboshi Hokuto ka-shū (Zebrane tanki Hokuto Iboshiego). Wybrałxm wiersze z obu tomów, aby jak najpełniej zaprezentować jego dorobek. W trakcie lektury zauważyłxm, że przez tanki poety przewijały się trzy powtarzające się motywy, więc postanowiłxm ułożyć je w sekcje tematyczne: „Ajnu za Ajnów się wstawi” – zawierającą wiersze obnażające obecną sytuację Ajnów, „Wielka Niedźwiedzica” – składającą się z wierszy autobiograficznych, nazwanych tak od pseudonimu poety (hokuto oznacza gwiazdozbiór Wielkiej Niedźwiedzicy) oraz „Kotan, czyli dom”, którą stanowią obrazy tradycyjnego ajnuskiego życia.
W posłowiu stanxłxm przed przytłaczającym zadaniem podsumowania lat dyskryminacji i wymiany pomiędzy kulturami Japończyków i Ajnów. Nie jestem specjalistą, opieram się na pracach badaczy kultury i historii Ajnów, takich jak Susumu Emori, Richard Siddle czy Tessa Morris-Suzuki, i proszę o wyrozumiałość wobec uproszczeń, których nie udało mi się uniknąć.
Do zapisu języka ajnuskiego posługiwałxm się romanizacją opracowaną przez Narodowe Muzeum Ajnów w ich archiwum języka ajnuskiego Kokuritsu Ainu minzoku hakubutsukan Ainu-go ākaibu (国立アイヌ民族博物館アイヌ語アーカイブ), z dwoma wyjątkami: słowami gaćciaki (hemoroidy) i śamo (Japończyk). Tego pierwszego nie mogłxm znaleźć w ich bazie danych, więc zdecydowałxm się zapisać je w sposób najłatwiejszy do wymówienia dla polskiego czytelnika. Na to samo pokusiłxm się w przypadku słowa śamo, ponieważ wedle romanizacji Narodowego Muzeum Ajnów powinnxm zapisać je samo, jednak taki zapis sprawia, że dla polskiego czytelnika wymowa pierwszej spółgłoski jest niejednoznaczna.
W języku polskim istnieją również dwa warianty słowa oznaczającego jednego Ajna: Ajnos albo Ajnus. W tej książce zdecydowałxm się pisać Ajnu, ponieważ jest to wariant najbliższy ajnuskiemu słowu Ainu, który nie wydaje mi się kłopotliwy dla Polaków czy języka polskiego. Co więcej, forma przymiotnikowa również występuje w dwóch wersjach: ajnoski oraz ajnuski. Znów postanowiłxm używać tej z samogłoską „u”, ponieważ po ajnusku słowo Ainu kończy się na „u”.
Chciałxbym zakończyć notą na temat notacji. W tłumaczeniach wierszy tanka na języki europejskie przyjęło się dzielenie ich na pięć wersów, podążając za podziałem na 5–7–5–7–7 sylab w wersie. Jednakże po japońsku wiersze te zapisywane są zazwyczaj w jednej ciągłej linijce. Hokuto Iboshi nie podążał za japońską tradycją i swoje tanki świadomie dzielił na dwa wersy, więc i ja również w moim tłumaczeniu tak je zapisuję. Natomiast, według tradycyjnego sposobu tłumaczenia tych wierszy na języki europejskie, skreślone przez Hokuto haiku zapisuję w trzech wersach rozpoczynających się od małych liter.
Nota o czytaniu japońskich nazw
Przy zapisie japońskich słów alfabetem łacińskim użyłxm systemu romanizacji Hepburna. Według niego:
sh powinno być czytane jak /ś/,j jak /dź/,ch jak /ć/,w jak /ł/,y jak /j/,ts jak /c/,makron nad samogłoską (np. ōczy ū) oznacza samogłoskę długą.Wszystkie nazwiska japońskie zapisuję według tradycji polskiej: najpierw imię, później nazwisko, a gdy piszę o określonym poecie, wedle japońskiej tradycji używam imienia twórcy, a więc piszę „Hokuto Iboshi” i „wiersze Hokuto”.
Moje wiersze
Swoje wiersze zapisuję zawsze w dwóch, trzech linijkach, przypominających raczej suchy komentarz niż poezję. Rzadko opisuję scenerię. Nie wiem dlaczego…
Choć zawsze staram się być bezstronny i opisywać rzeczy takimi, jakie są, to w wierszach często krzewię kulturę Ajnów i bronię jej. Istnieje ku temu wiele przyczyn osobistych, ale ostatecznie jest to wynik wad współczesnego społeczeństwa. Ponieważ zależy mi na tym, aby Hokkaido stało się przyjaznym i bezkonfliktowym miejscem do życia, nie chcę w swoich wierszach głosić kłamstw, które tuszują odrębność jego mieszkańców, a których jedynym celem byłoby stworzenie sztucznego obrazu rzeczywistości.
アイヌの為に
起つアイヌ
Ajnu za Ajnów się wstawi
Choć jestem zaledwie Ajnem bez ogłady,
Wiem, że miałem szczęście przyjść na świat w Japonii
はしたないアイヌだけれど日の本に
生れ合せた幸福を知る
Zawsze, gdy w gazecie czytam artykuł o Ajnach,
Moje myśli przyćmiewa cierpienie
新聞でアイヌの記事を読む毎に
切に苦しき我が思かな
Gdy mrok się pogłębia, o północy, w samotności,
Myślę o mych utari1i nie mogę przestać płakać
深々と更け行く夜半は我はしも
ウタリー思いて泣いてありけり
Czy te wątłe głosy owadów to nie przypadkiem
Mój głos, który płacze na myśl o mych utari?
ほろ/\と鳴く虫の音はウタリーを
思いて泣ける我にしあらぬか
„Ajnu!” – niby tylko słowo, lecz to największa
Zniewaga, która wzburza gromki gniew
アイヌッ! とただ一言が何よりの
侮辱となって燃える憤怒だ
Chciałbym Japończykom dać
Nowe, lepsze pojęcie o tym, kim są Ajnowie
アイヌと云う新しくよい概念を
内地の人に与えたく思う
Śamo2 zamykają się w swych muszlach
I na Ajnów spoglądają ze skostniałym poczuciem wyższości
シャモと云ふ小さな殻で化石した
優越感でアイヌ見た来る
Te dzikusy, które przyszły żerować na Ajnach,
Ach, to przecież śamo, którzy splajtowali w swoich stronach
アイヌを食ひものにした野蕃人
あはれ内地で食いつめたシャモ
Są Ajnowie, którzy są wykorzystywani,
Są śamo, którzy wykorzystują – obu jest mi żal
利用されるアイヌもあり
利用するシャモもあるんだ共に憫れむ
Choć wybrzeża są wypełniane, a na rzekach budują mosty,
Domy Ajnów czezną
岸は埋め川には橋がかかるとも
アイヌの家の朽ちるがいたまし
Kiedy rozrastają się sklepy Ajnów prowadzone tylko dla zarobku,
Kotany3 znikają…
アイヌ相手に金儲けする店だけが
大きくなってコタンさびれた
Fakt, że ta dziewczynka, choć z cudzego łoża,
Tak bardzo chce stać się śamo, rozdziera mi serce
不義の子でもシャモでありたい〇〇子の
心のそこに泣かされるなり
Cieszyć się, że w naszych czasach
Ajnom rodzą się malutcy śamo…
アイヌの中に隔世遺伝のシャモの子が
生まれたことをよろこぶ時代
Bez poczucia winy i bez żalu, tak po prostu
Zostać śamo to coś, co rozdziera serce
罪もなく憾もなくて只たんに
シャモになること悲痛なことよ
Nim zostaniesz śamo, musisz wpierw unieść swoje żelazne ramię
I śmiało powiedzieć: „Jestem Ajnem!”
シャモになる前にひとまづ堂々と
アイヌであれと鉄腕を振る
Zawołanie pełną piersią: „Jestem Ajnem!”,
To jedna z radości, jaką niesie bycie sprawiedliwym wobec siebie
堂々と「俺はアイヌだ」とさけぶのも
正義の前に立ったよろこび
Płaczę teraz nad ich zdemoralizowaniem–
Dzieci, które szydzą z żebrzącego Ajna
淪落の姿に今は泣いて居る
アイヌ乞食にからかう子供
Posłuchajcie, utari! Czy to dobrze,
By Ajnowie innych Ajnów truli?
聴けウタリー アイヌの中からアイヌをば
毒する者が出てもよいのか
Nie wystarczy, by Ajnowie stali się Japończykami,
Powinni podążać ścieżką bogów!
アイヌは単なる日本人になるじゃない
神ながらの道に出て立て!
Żebrający Ajnu, którego dziecięce drwiny doprowadziły do płaczu,
Chowa twarz
子供等にからかわれては泣いて居る
アイヌ乞食に顔をそむける
Ajnów cechowało to, że nie było wśród nas żebraków
Czy jednak żyjemy teraz w świecie, który ich produkuje?
アイヌには乞食ないのが特徴だ
それを出す様な世にはなったか
Bardziej haniebne niż brak luminarzy pośród Ajnów
Jest to, że pojawił się wśród nich choć jeden żebrak
アイヌから偉人の出ない事よりも
一人の乞食出したが恥だ
Z Ajnów z Shiraoi znowuż robią widowisko
Zrobiono z nich ekspozycję. Hańba! Hańba!
白老のアイヌはまたも見せ物に
博覧会へ行った 咄! 咄!!
Szkoła dla aborygenów w Shiraoi4 jest już sławna
To źródło, z którego czerpią artykuły o Ajnach
白老は土人学校が名物で
アイヌの記事の種の出どころ
Pozbawione artystycznej dostojności oraz religijnej
Podniosłości widowisko o Ajnach
芸術の誇りも持たず宗教の
厳粛もないアイヌの見せ物
Właśnie ci Ajnowie wystawieni na widowisko
Mają zdychać, bo nazywa się ich „wymierającym ludem”5
見せ物に出る様なアイヌ彼等こそ
亡びるものの名によりて死ね
We śnie rozważałem, czemuż utari mają wyginąć
Kiedy się przebudziłem, płakałem całą noc
ウタリーは何故滅び行く空想の
夢より覚めて泣いた一宵
Czyż Ajnowie nie są zwycięzcami, bo uczciwie wymierają,
A nie prosperują dzięki oszukańczym środkom?
悪辣で栄えるよりは正直で
亡びるアイヌ勝利者なるか
Czy to przez pijactwo? Czy to przez niewiedzę? – Nie wiem,
Ale ludzie robią z Ajnów widowisko
酒故か無智な為かは知らねども
見せ物として出されるアイヌ
„Od picia? – nie ma nic przyjemniejszego
Dlatego Hokkaido tak mi sprzyja”, mówi śamo
のむ? ことが何よりのたのしみで
北海道がよいと云ふシャモ
Chciałbym chociaż mym rodakom, których zbliża sake,
Dać pić tyle, ile by zechcieli!
いとせめて酒に親しむ同族に
この上とても酒呑ませたい
Och, Ajnowie, jakiż to haniebny lud
Wódkę kocha niczym własną matkę
あゝアイヌはやっぱり恥しい民族だ
酒にうつつをぬかす其の態
Nawet w najbardziej odludnych kotanach zaszytych pośród gór
Można znaleźć piętrzące się puste butelki po sake
山中のどんな淋しいコタンにも
酒の空瓶たんと見出した
Kiedy widzę schlanego Ajnu,
Moje słuszne oburzenie zmienia się w nienawiść
泥酔のアイヌを見れば我ながら
義憤も消えて憎しみの湧く
Gdy pomaga ci zapomnieć o dzisiejszych smutkach, zestruguje z ciebie duszę
Choć wydaje się tak boska, sake to Lucyfer!
現実の苦と引き替へに魂を削る
たからに似ても酒は悪魔だ!
Gdzież są ci Ajnowie?! Ci Ajnowie, którzy
Wiedzą, co to honor i współczucie
勇敢を好み悲哀を愛してた
アイヌよアイヌ今何処に居る
Pod żadnym warunkiem nie można pozwolić ludzkiej dumie sczeznąć!
Nadszedł czas, aby wysłuchać głosów Ajnów!
人間の誇は如何で枯るべき
今こそアイヌの此の声をきけ
„Mocarz” – kiedyś takim słowem nazywano Ajna
Wstydźcie się swego zwątpienia! Zbudźcie się! Moi utari!
「強いもの!」それはアイヌの名であった
昔に恥じよ 覚めよ ウタリー
Pośród Ajnów jest zapewne chociaż paru, którzy uprawialiby
Zapasy z niedźwiedziami
アイヌには熊と角力を取る様な
者もあるだろ数の中には
Śamo
