Bali. Opowieść Polki o życiu w balijskiej wiosce, gdzie codzienność staje się rytuałem książka papierowa

Bali. Opowieść Polki o życiu w balijskiej wiosce, gdzie codzienność staje się rytuałem

Czy można uciec przed własnym przeznaczeniem? Arenika Łysko od lat czuła, że Indonezja woła jej duszę. Będąc świeżo upieczoną absolwentką uczelni, otrzymała propozycję kontynuowania ścieżki akademickiej. Choć ta propozycja niosła ze sobą prestiż i dumę, jej serce wybrało roczne studia taneczne na wyspie Bali – przygodę, która wywróciła jej życie do góry nogami.

Dziś nie wyobraża sobie innego scenariusza. Pokochała Bali całą sobą i zanurzyła się w lokalnej codzienności bez reszty. Mieszkając z mężem i dziećmi w balijskiej wiosce, zaprasza czytelników za próg miejsc, do których nie docierają turyści. Opowiada o codziennym życiu Balijczyków, ich zwyczajach, lokalnej kuchni i wierzeniach, odsłaniając wyspę od strony znanej przede wszystkim jego mieszkańcom. W tej opowieści nie brakuje fascynujących ciekawostek – autorka ujawnia, dlaczego przed ślubem piłuje się zęby, jak uniknąć intrygująco brzmiącego, lecz wyjątkowo nieprzyjemnego Bali Belly, a także zdradza, czy wulkany na wyspie są naprawdę niebezpieczne i dlaczego Balijczycy często mówią „tak”, choć myślą „nie”.

Na początku nie afiszowaliśmy się z naszym związkiem. Owszem, widywano nas razem, ale raczej wyglądaliśmy jak dwójka kumpli niż para zakochanych. Całkiem możliwe, że bylibyśmy postrzegani tak dłużej, gdyby nie to, że pewnego dnia babci mojego męża przyśniło się coś dziwnego. Śniła o ryżu, a właściwie o starym mężczyźnie, który prosił ją o ryż.

Wydawałoby się, że to raczej mało istotny sen. Prawda jest jednak taka, że w balijskiej kulturze ryż ma bardzo głębokie znaczenie, a jeśli ktoś o nim śni, może to być zapowiedź czegoś naprawdę ważnego – narodzin, nowej fazy życia, duchowego przebudzenia.

Arenika Łysko – podróżniczka z natury, mama z wyboru. Jeszcze do niedawna koordynowała kursy językowe, dziś oddaje się swoim projektom na Bali. Wraz z mężem Balijczykiem prowadzi dom gościnny w niewielkiej wiosce bez płotów, ścian działowych i domofonów. Aktywnie uczestniczy w życiu lokalnej wspólnoty, w której filozofia TriHita Karana pomaga zachować harmonię z naturą i drugim człowiekiem. Autorka bloga podróżniczego Rodzinka na Bali i arenikahappyspiritus.