20,00 zł
Na kartach ksiąg prorockich Williama Blake'a przewijają się tajemnicze postacie, symbolizujące różnorodne stany ducha, aspekty osobowości i etapy życia człowieka. Zaślubiny Piekła i Nieba są jedną z takich ksiąg w twórczości angielskiego preromantyka.
Do najbardziej znanych dzieł literackich Williama Blake'a, jednego z prekursorów romantyzmu angielskiego, należą dwa tomy poezji: Songs of Innocence (Pieśni niewinności) oraz Songs of Experience (Pieśni doświadczenia). Blake jest również autorem szeregu tzw. ksiąg prorockich, zawierających jego osobistą, dosyć hermetyczną mitologię.
Tworzony w latach 1790–1793 utwór poetycko-prozatorski Zaślubiny Piekła i Nieba (ang. The Marriage of Heaven and Hell) zaliczany jest właśnie do ksiąg prorockich i stanowi zdecydowanie jedną z bardziej przystępnych pozycji z tego zbioru. William Blake przedstawia w nim fantastyczne wizje, w których podróżuje przez piekło i kosmos, debatuje ze starotestamentalnymi prorokami i wchodzi w spór ze swoim aniołem stróżem. Fragmenty te przeplatają się z polemiką Blake'a z tradycyjną koncepcją dobra i zła oraz refleksjami na temat natury religii. Nie brakuje także elementów poezji, takich jak otwierający utwór Argument czy finałowa Pieśń wolności. W tekście utworu da się zauważyć inspirację Rajem utraconym Johna Miltona, Pismem Świętym, Boską komedią Dantego, a także naukami szwedzkiego filozofa i mistyka Emmanuela Swedenborga.
Nawiązania do Zaślubin Piekła i Nieba możemy odnaleźć we współczesnej kulturze, także popularnej. Fragment o „drzwiach percepcji” (ang. the doors of perception) posłużył za tytuł eseju Aldousa Huxleya z roku 1954, popularnego w czasach kontrkultury hipisowskiej. Nazwa zespołu The Doors również stanowi nawiązanie do koncepcji „drzwi percepcji” Blake'a. Z kolei w roku 1998 norweska grupa Ulver wydała album Themes from William Blake's The Marriage of Heaven and Hell, będący muzyczną wersją Zaślubin Piekła i Nieba. W literaturze polskiej zaś nawiązanie do twórczości angielskiego poety-mistyka odnajdujemy w tytule powieści Olgi Tokarczuk Prowadź swój pług przez kości umarłych z 2009 roku, który został zaczerpnięty z jednego z przysłów Piekła zawartych w utworze Blake'a.
Książkę polecają Wolne Lektury — najpopularniejsza biblioteka on-line.
William Blake
Zaślubiny Nieba i Piekła
tłum. Mateusz Pazdur
Epoka: Romantyzm Rodzaj: Epika Gatunek: Poemat
Ebooka przeczytasz w aplikacjach Legimi lub dowolnej aplikacji obsługującej format:
Liczba stron: 25
Rok wydania: 2026
tłum. Mateusz Pazdur
Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.
Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.
ISBN-978-83-288-8351-2
Oto teraz, gdy nastało nowe niebo, a od jego nadejścia minęły już trzydzieści trzy lata, odżywa Wieczne Piekło. Zaprawdę! Swedenborg2 jest aniołem siedzącym przy grobie, zaś jego pisma to złożona lniana suknia. Oto zapanował Edom3, a Adam powrócił do raju — zob. Księga Izajasza, rozdziały 34 i 35.
Bez sprzeczności nie ma postępu. Przyciąganie i odrzucanie, rozum i energia, miłość i nienawiść, są niezbędne dla ludzkiej egzystencji.
Z tych to sprzeczności wypływa to, co ludzie religijni zwą Dobrem i Złem. Dobro jest biernością, posłuszną rozumowi. Zło jest aktywnością, powstałą z Energii.
Dobro to niebo. Zło to piekło.
Wszelkie święte Pisma i kodeksy są przyczyną następujących mylnych przekonań:
1. Że człowiek posiada dwie prawdziwe podstawy istnienia, to jest Ciało i Duszę.
2. Że energia, zwana Złem, pochodzi wyłącznie od Ciała, zaś Rozum, nazywany Dobrem, wyłącznie od Duszy.
3. Że Bóg skaże człowieka na męki w Wieczności za poddawanie się Energiom.
Prawdą są jednak następujące twierdzenia sprzeczne z powyższymi:
1. Człowiek nie posiada Ciała oddzielonego od Duszy. To bowiem, co zwane jest Ciałem, stanowi część Duszy rozpoznawalną za pomocą pięciu zmysłów, głównych dróg dostępu do Duszy w obecnej epoce.
2. Energia to jedyne życie. Pochodzi ona od Ciała. Rozum natomiast jest ograniczeniem, czy też krańcem Energii.
3. Energia jest Wieczną Rozkoszą.
Ci, którzy powstrzymują pragnienie, czynią tak, ponieważ jest ono u nich wystarczająco słabe, by dało się je spętać. Zaś ciemiężyciel, czyli rozum, uzurpuje sobie władzę i rządzi niechętnymi.
