Samoleczenie za pomocą masażu dłoni - Palágyi Jolanda - ebook + książka

Samoleczenie za pomocą masażu dłoni ebook

Palágyi Jolanda

5,0

Opis

Proste i bezpieczne techniki leczenia najczęstszych dolegliwości, dostępne dla każdego, w każdym miejscu i w każdej chwili.

JAK SAMODZIELNYM MASAŻEM DŁONI ZWALCZAĆ CHOROBY I POPRAWIAĆ SAMOPOCZUCIE

Od stuleci wiadomo, że pobudzanie aktywnych punktów organizmu za pomocą ucisku, ukłucia igłą lub masażu wywołuje reakcję w odpowiedniej części ciała lub narządzie.

Refleksoterapia, jedna z najstarszych i najskuteczniejszych metod medycyny naturalnej, polega na pobudzaniu aktywnych punktów na dłoniach i stopach masażem, który ma przywrócić równowagę energetyczną organizmu.

W tej książce znajdziesz:
• Dokładne schematy stref refleksorycznych na dłoniach i ich lecznicze zastosowanie.

• Skuteczne sposoby łagodzenia 53 najczęściej występujących chorób i dolegliwości, m.in.: bóle głowy, grypa, otyłość, depresja, infekcje, alergie, zaburzenia snu, zmęczenie.

• Szczegółowe opisy punktów na dłoniach odpowiadających wszystkim narządom

Doktor JOLANDA PALÁGYI – uznana specjalistka leczenia chorób metodami naturalnymi, ekspert w dziedzinie refleksoterapii.

Ebooka przeczytasz w aplikacjach Legimi na:

Androidzie
iOS
czytnikach certyfikowanych
przez Legimi
czytnikach Kindle™
(dla wybranych pakietów)
Windows
10
Windows
Phone

Liczba stron: 178

Odsłuch ebooka (TTS) dostepny w abonamencie „ebooki+audiobooki bez limitu” w aplikacjach Legimi na:

Androidzie
iOS
Oceny
5,0 (1 ocena)
1
0
0
0
0

Popularność




Projekt graficzny okładki

Małgorzata Cebo-Foniok

Zdjęcie na okładce

© Zbigniew Foniok

Tytuł oryginału

Handreflexmassage

Copyright © 1996 by Dr. Jolanda Palágyi

All rights reserved.

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Żadna część tej publikacji nie może być reprodukowana

ani przekazywana w jakiejkolwiek formie zapisu

bez zgody właściciela praw autorskich.

For the Polish edition

Copyright © 2017 by Wydawnictwo Amber Sp. z o.o.

ISBN 978-83-241-7998-5

Warszawa 2022. Wydanie I

Wydawnictwo AMBER Sp. z o.o.

www.wydawnictwoamber.pl

Konwersja

WSTĘP

Chciałabym złożyć serdeczne podziękowania wszystkim Czytelnikom, którzy przyczynili się do sukcesu mojej pierwszej książki wydanej w 1988 roku Gyogyito zonak o strefach leczniczych i masażu stref refleksorycznych stóp i dłoni. To właśnie ich zainteresowaniu ta niewielka książka zawdzięcza prawie cztery wydania w nakładzie blisko 160 tysięcy egzemplarzy. Dziękuję też za uwagi, które przekazali mi w setkach listów. Opisywali w nich wyniki leczenia chorób, osiągnięte dzięki moim poradom. Pozwolę sobie zacytować fragment listu:

Już od trzech lat korzystam z Pani książki. Od tego czasu znacznie rzadziej chodzę do lekarza. Cieszę się bardzo, że dzięki Pani sama mogę sobie pomóc. Samodzielne leczenie, którego nauczyłam się od Pani, uwolniło mnie od kamieni nerkowych, z którymi męczyłam się od wielu lat. Dawniej często chodziłam do lekarza, miałam silne bóle nerek, zażywałam mnóstwo lekarstw, a mimo to dolegliwości nie ustępowały. Oprócz tego mam zwyrodnienie kręgosłupa od odcinka szyjnego aż do kości krzyżowej. Masaż stref refleksorycznych na stopach spowodował, że skończyły się bóle i zawroty głowy. Od samego początku – a więc już prawie 30 lat – cierpiałam na bolesne miesiączki. Wykorzystując porady podane w Pani książce, udało mi się pokonać także i te dolegliwości. Jestem Pani bardzo wdzięczna za tę książkę.

Chciałabym również podziękować innym moim Czytelnikom za zaufanie, jakim mnie obdarzyli, zwracając się do mnie ze swoimi dolegliwościami.

Ta książka dotarła także za granicę. Wkrótce nastąpiły liczne wizyty zagranicznych pacjentów i specjalistów. Bardzo ucieszyłam się z listu pana S. B., mieszkającego w Izraelu i zajmującego się strefami refleksorycznymi, który napisał:

Chciałbym podziękować Pani za szczerość i gotowość niesienia pomocy, którą wyraziła Pani w swojej książce. Nawet podręczniki nie zawierają tak wyczerpujących porad, jakie zawarła Pani w swojej pracy. Dzięki temu mogłem się z niej wiele nauczyć. Uważam, że spośród publikacji na ten temat książka ta jest najlepszym dziełem w Europie.

Ze Stanów Zjednoczonych napisał do mnie refleksolog M. T. – cytuję tutaj fragment listu:

Z wielkim zainteresowaniem przeczytałem Pani książkę, którą otrzymałem od przyjaciela mieszkającego na Węgrzech. Po dokładnym jej przestudiowaniu stwierdziłem, że udało się Pani zamieścić na osiemdziesięciu sześciu stronach, niewiarygodnie dużo użytecznych informacji i wskazówek. Od wielu lat zajmuję się odruchami, a mimo to Pani porady wniosły wiele nowego do mojej wiedzy.

Peter Szir ze Szwecji, specjalista w dziedzinie naturalnych metod leczenia, oceniając książki o masażu opublikowane do 1991 roku na Węgrzech, napisał:

Dzieło Jolandy Palágyi o masażu stref refleksorycznych stóp i dłoni, które ukazało się już w kilku wydaniach, było jedną z pierwszych z wielu węgierskich publikacji, zajmujących się różnymi formami dotyku terapeutycznego. Jest to jedyna książka napisana w języku węgierskim, niebędąca tłumaczeniem. W jasny i zrozumiały sposób przedstawia metodę refleksoterapii.

Takie pozytywne sygnały zdopingowały mnie do zebrania doświadczeń, które zdobyłam w ciągu dziesięciu lat leczenia ponad 3000 pacjentów, w drugiej książce, zajmującej się masażem stref refleksorycznych na dłoniach.

Masaż stref refleksorycznych dłoni jest łatwiejszy w zastosowaniu niż masaż stref refleksorycznych stóp; pacjent może wykonać samoleczący masaż rąk w każdym miejscu i o każdej porze. W tej książce opisałam proces leczenia ponad pięćdziesięciu pacjentów i schorzeń, przeprowadzonego przy wykorzystaniu masażu stref refleksorycznych na dłoniach. Podałam tutaj również inne informacje, które mogą być interesujące i ważne dla czytelnika. Książka ułożona jest w taki sposób, aby z opisanej metody leczenia mogły korzystać także osoby, które nie czytały mojego pierwszego dzieła.

Metoda samodzielnego leczenia może, z jednej strony, przyczynić się do złagodzenia objawów chorobowych, z drugiej, do zapobiegania ponownemu wystąpieniu przewlekłych dolegliwości. Może też odegrać znaczącą rolę w zapobieganiu chorobom.

Refleksoterapia nie zastąpi wizyty u lekarza, stanowi jednak pożyteczne uzupełnienie kuracji.

dr Jolanda Palágyi

PODSTAWY REFLEKSOTERAPII

HOMEOSTAZA

Organizm ludzki ma pewne własne mechanizmy leczące. Tłumaczy to gojenie się ran, ponowne zrastanie złamanych kości i ustępowanie większości ostrych chorób – nawet wtedy, gdy ich nie leczymy. Dążenie organizmu do odzyskania równowagi i powrotu do zdrowia nazywamy homeostazą.

Homeostaza to proces dynamiczny. Mechanizmy odpowiedzialne za przywracanie równowagi uruchamiane są przez każde działanie organizmu oraz wszelkiego rodzaju zmiany środowiska wewnętrznego i zewnętrznego. Zgodnie z takim sposobem pojmowania ostre choroby, takie jak grypa, wysypki czy biegunka, są wynikiem procesów homeostatycznych, mających na celu uwolnienie organizmu od substancji trujących.

Skutkiem tradycyjnych metod leczenia jest często wyłącznie osłabienie objawów chorobowych. Opisane w tej książce metody leczenia charakteryzują się próbą samodzielnego oddziaływania na chorobę poprzez aktywizację naturalnych sił obronnych organizmu.

CZYM JEST REFLEKSOTERAPIA?

Od stuleci wiadomo, że na ciele znajduje się kilkaset aktywnych punktów i aktywnych stref. Pobudzenie aktywnych punktów i stref za pomocą, na przykład nacisku, ukłucia igłą lub masażu, wywołuje reakcję w odpowiedniej części ciała lub narządzie.

Na tym zjawisku opiera się metoda refleksoterapii, stosowana od stuleci przy leczeniu chorób. Na podobnej zasadzie działa akupunktura, akupresura i diagnostyka tęczówki. Punkty i strefy aktywne położone są często w dużym oddaleniu od danego narządu. Oddziaływanie na odpowiedni organ jest tym lepsze, im dokładniej i staranniej pobudzamy strefę lub punkt refleksoryczny.

Lecznicze działanie refleksoterapii opiera się na przekonaniu, że strefy i punkty refleksoryczne połączone są z odpowiednimi narządami za pomocą kanałów energetycznych. Takie połączenia umożliwiają przywrócenie stabilności energetycznej, usunięcie przeszkód z dróg, którymi przepływają impulsy energetyczne, oraz ustalenie właściwego kierunku przepływu energii. Wiadomo, że na stopie znajduje się ponad 70 000 zakończeń nerwów. Pobudzając je działamy na odpowiadające im narządy. Niemiecki neurolog Walter Frohneberg udowodnił w latach 80. istnienie połączeń między strefami refleksorycznymi stóp a układem nerwowym.

Zjawisko refleksów znane jest także medycynie tradycyjnej. Pola Heada są to na przykład powierzchnie na skórze (tak zwane dermatomy), mające połączenie z narządami wewnętrznymi, takimi jak żołądek, serce i nerki. W przypadku schorzenia jednego z tych narządów odpowiednia powierzchnia na skórze reaguje nadmierną wrażliwością, na przykład przy schorzeniu pęcherzyka żółciowego odczuwamy bóle na skórze w obrębie prawego barku. Wykorzystując zjawiska refleksów lekarz może obniżyć przyspieszone tętno, uciskając gałkę oczną lub tętnicę szyjną, ewentualnie zalecając wyciągnięcie języka. Laicy traktują takie metody ze sceptycyzmem, mimo że są to działania odruchowe, dające się wytłumaczyć na gruncie anatomii (dr Ormos).

STREFY REFLEKSORYCZNE NA STOPACH I DŁONIACH

Stopy ustawione obok siebie są lustrzanym odbiciem ciała ludzkiego. Stanie się to bardziej zrozumiałe po przestudiowaniu ilustracji 1. Zgodnie z nią strefy refleksoryczne należące do narządów głowy, takich jak mózg, oczy, uszy i nos, umiejscowione są na palcach stóp. Strefy narządów znajdujących się w klatce piersiowej, a więc serca i płuc, położone są – zgodnie z ich usytuowaniem anatomicznym – na zewnętrznym brzegu stopy. Strefy organów jamy brzusznej, czyli jelit, narządów płciowych, nerek, pęcherza moczowego i moczowodów, ulokowane są w środkowej części stopy. Wewnętrzny brzeg stopy odpowiada środkowej linii ciała; tutaj znajduje się strefa kręgosłupa.

Strefy stanowią odpowiednik anatomicznego położenia narządów. Właściwe „umiejscowienie” narządów na stopach ułatwia odnalezienie ich stref refleksorycznych. Na przykład szukując stref oczu, trzeba sobie uświadomić, że znajdują się one pośrodku głowy. Z łatwością odnajdziemy je wówczas przy środkowych palcach stóp.

Na podeszwie stopy odzwierciedlone są głowa i tułów, bez kończyn. Odkryto jednak, że dłonie, łokcie, biodra i kolana mają swoje strefy refleksoryczne na stopach, nawet jeśli nie zgadzają się one z ich położeniem anatomicznym. Stwierdzono również, że poszczególne narządy, jak serce, mają strefy refleksoryczne nie tylko zgodne ze swoim położeniem anatomicznym, ale również w innych miejscach na podeszwie stopy. Miejsca te określane są jako „strefy uzupełniające”. Strefy położone na grzbiecie stopy nie są przedmiotem tej książki, ponieważ do celów diagnostycznych wystarczy badanie samej podeszwy.

Ilustracja 1. Strefy refleksoryczne na stopach

Dłoń stanowi odzwierciedlenie stopy. Podeszwa stopy odpowiada powierzchni dłoni, a grzbiet stopy grzbietowi ręki. Ze względu na większą dostępność dłoni oddziaływanie na jej strefy możliwe jest w każdym miejscu w dowolnym momencie bez specjalnego wysiłku fizycznego. Ilustracje stref refleksorycznych na dłoniach (ilustracje 9 – 27) pokazują, że na palcach znajdują się strefy głowy, a pod nimi strefy narządów położonych w klatce piersiowej. W śródręczu odnajdziemy strefy organów jamy brzusznej.

Nie tylko stopa i dłoń, ale również cała ręka i noga stanowią lustrzane odbicie. Powiązane ze sobą są więc staw skokowy i nadgarstkowy, staw kolanowy i łokciowy, a także staw barkowy i biodrowy. W praktyce bóle stawu kolanowego można leczyć masowaniem łokcia.

Uwzględnienie faktu, że narządy parzyste, takie jak nerki, czy narządy leżące w obu połowach ciała, jak jelita, mają strefy na obydwóch stopach i dłoniach, ułatwia orientację w tablicach stref. Strefy organów pojedynczych, takich jak wątroba czy śledziona, znajdują się na jednej – odpowiedniej – stopie lub dłoni. Na przykład strefy wątroby należy szukać po prawej, a śledziony po lewej stronie.

Różne podręczniki podają odmienne lokalizacje niektórych stref refleksorycznych, ponieważ niektóre narządy, na przykład serce, mogą mieć kilka stref uzupełniających. W tej książce uwzględniam tylko te strefy, które znam z własnego doświadczenia i o których istnieniu i skuteczności jestem przekonana.

STREFY REFLEKSORYCZNE NA INNYCH CZĘŚCIACH CIAŁA

Lustrzane odbicie organizmu pojawia się nie tylko na stopach i dłoniach, ale również na języku i na wargach (ilustracje 2 i 3). Te strefy służą jednak raczej diagnostyce niż leczeniu.

Ilustracja 2. Strefy refleksoryczne na wargach

Ilustracja 3. Strefy refleksoryczne na języku

Wszystkie narządy są ponadto połączone z uszami. Kształt ucha przypomina embrion postawiony na głowie. Zgodnie z tą pozycją na uszach umieszczone są odpowiednie punkty refleksoryczne. Strefy refleksoryczne narządów głowy znajdują się na płatku małżowiny usznej. Dlatego możliwe jest leczenie schorzeń przez pobudzanie aktywnych punktów uszu (ilustracja 4).

Również na tęczówce znajdują się punkty refleksoryczne (ilustracja 5). W przypadku choroby pojawiają się tam charakterystyczne zmiany. Ich rozpoznawanie stanowi podstawę irydologii.

MASAŻ STREF REFLEKSORYCZNYCH

Metoda leczenia nazywana refleksologią, masażem podeszwy stopy i powierzchni dłoni lub terapią stref opiera się na masowaniu stref refleksorycznych stopy i dłoni.

Z metodą tą zapoznał mnie lekarz, profesor J. Leonards, podczas mojego stypendium w Stanach Zjednoczonych. Zwolenniczką tej metody zostałam jednak znacznie później, wówczas gdy za jej pomocą udało mi się uwolnić od przewlekłych dolegliwości, powracającego zapalenia pęcherza, zaburzeń równowagi, zapalenia dziąseł, schorzeń reumatycznych, nadczynności tarczycy i uderzeń gorąca związanych z klimakterium.

Ilustracja 4. Strefy refleksoryczne na małżowinie ucha 1 wyrostek robaczkowy, 2 jelito cienkie, 3 żołądek, 4 płuca, 5 tchawica, 6 gardło, 7 usta, 8 przełyk, 9 pęcherz moczowy, 10 nerka, 11 trzustka, 12 wątroba, 13 śledziona, 14 mózg, 15 hormony, 16 jądro, 17 nos, 18 nadnercze, 19 przepona, 20 odbyt, 21 moczowód, 22 zewnętrzne narządy płciowe, 23 macica, 24 pachwina, 25 pęcherzyk żółciowy, 26 kostka, 27 biodro, 28 kolano, 29 brzuch, 30 palec, 31 staw nadgarstkowy, 32 łokieć, 33 bark, 34 staw barkowy, 35 szyja, 36 kark, 37 przedramię, 38 język, 39 górny rząd zębów, 40 dolny rząd zębów, 41 oko, 42 ucho wewnętrzne, 43 migdałek podniebienny

Przed leczeniem innych tą metodą należy wypróbować jej skuteczność na sobie.

Praktyka dowodzi, że masaż stref refleksorycznych ma następujące działanie:

• Pobudza układ krążenia i cyrkulację limfy, a także wspomaga układ immunologiczny.

• Stymuluje wydalanie i usuwanie niestrawionych składników pokarmowych z organizmu.

• Reguluje gospodarkę hormonalną.

• Wpływa na produkcję enzymów (z własnego doświadczenia wiem, że masaż stref refleksorycznych powoduje obniżenie podwyższonego poziomu enzymów wątrobowych przy schorzeniach wątroby).

• Łagodzi ból, co może być związane z uwalnianiem substancji morfinopodobnych, tak zwanych endomorfin.

• Odpręża przy stanach pobudzenia nerwowego, nadmiernym obciążeniu psychicznym. Pozytywnie wpływa na uczucia i myśli.

Dzięki wymienionym mechanizmom masaż stref refleksorycznych może łagodzić objawy towarzyszące schorzeniom przewlekłym, takim jak zesztywniejące zapalenie kręgosłupa, stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona, mukowiscydoza i porażenia.

W niektórych szpitalach w Niemczech stosuje się tę metodę u pacjentów z zatrzymaniem moczu, którzy są bezpośrednio po operacji. Zastępuje ona typowe w innych przypadkach cewnikowanie. Nawet jeśli masaż stref refleksorycznych nie jest w stanie całkowicie zastąpić leków, w licznych przypadkach pozwala na znaczne zmniejszenie ich dawki.

Refleksoterapia może zapobiec wystąpieniu pewnych chorób dziedzicznych. Za jej pomocą można na przykład spowodować, że dzieci rodziców chorych na cukrzycę nie zachorują na tę chorobę (u tych dzieci dużą wrażliwością odznacza się zwykle strefa trzustki).

Ilustracja 5. Strefy refleksometryczne na tęczówce

Taka metoda leczenia skutkuje tylko wówczas, gdy nie występują uszkodzenia narządów (na przykład osłabienia słuchu nie da się już cofnąć, jeżeli zostały uszkodzone narządy słuchowe).

CZY ISTNIEJĄ SKUTKI UBOCZNE REFLEKSOTERAPII?

W czasie terapii mogą wystąpić działania uboczne i objawy towarzyszące. Są one uzależnione od rodzaju schorzenia, a także od chorego – u dwóch pacjentów cierpiących na tę samą chorobę mogą być całkiem odmienne. Objawy towarzyszące są czasami nieprzyjemne, ale mogą oznaczać początek powrotu do zdrowia.

Podczas leczenia może wystąpić złe samopoczucie, dreszcze, zmęczenie, nudności, wymioty i suchość w ustach, a także nasilenie bólu (na przykład bóle głowy, dolegliwości reumatyczne, nerwobóle).

Zdarza się także podwyższenie temperatury ciała, która obniża się po kilku dniach. Zjawisko takie pojawia się przede wszystkim przy chorobach dróg oddechowych i jest objawem towarzyszącym zwiększonemu wydzielaniu śluzu w oskrzelach. Później następuje zazwyczaj znaczna poprawa stanu chorego.

Wystąpienie obrzęków stóp podczas terapii może wskazywać na niewydolność układu limfatycznego. Istnieje też możliwość nawrotu starych niewyleczonych całkowicie chorób.

Ostre bóle zębów mogą być powodowane przez ogniska zapalne. W takich przypadkach należy koniecznie udać się z wizytą do dentysty.

Sine plamy na ciele mogą być związane z zaburzeniami metabolizmu wapnia, czasami mocz zmienia kolor, staje się ciemniejszy i mętny, wydziela nieprzyjemny zapach.

Podczas leczenia, szczególnie w przypadku stref układu limfatycznego, obserwowałam często podrażnienia skóry. Mogą się na niej pojawić pęcherze, wysypka, a nawet czyraki.

Innym objawem ubocznym jest biegunka, a także zmiany zabarwienia stolca. U osób ze schorzeniami wątroby stolec może mieć odrażający zapach, śluzowatą konsystencję, czarną lub zieloną barwę. Niekiedy występuje silne pocenie i intensywny zapach ciała.

Opisane objawy towarzyszące są pierwszym znakiem, że zostały zaktywowane naturalne siły obronne organizmu – homeostaza.

Zjawiska uboczne towarzyszące leczeniu mogą pojawić się natychmiast albo dopiero po kilku tygodniach. Mogą ustąpić po jednym lub dwóch dniach lub utrzymywać się tygodniami.

Trzeba przygotować siebie i swoich pacjentów na ewentualność wystąpienia nieprzyjemnych zjawisk towarzyszących. Czasami należy przejściowo zmniejszyć intensywność masażu i skrócić czas jego trwania. Organizm musi sam poddać się leczniczemu działaniu refleksoterapii.

W JAKIM WIEKU MOŻNA STOSOWAĆ TERAPIĘ?

Refleksoterapia jest skuteczna począwszy od wieku niemowlęcego aż do późnej starości. Szczególnie dobre wyniki daje zastosowanie jej w chorobach wieku dziecięcego. Niezłe reakcje obserwowałam również u pacjentów w wieku powyżej 90 lat. W późnym wieku metoda ta znacznie poprawia samopoczucie.

JAK DŁUGO POWINNO TRWAĆ LECZENIE?

W ostrych chorobach leczenie przyczynia się w zasadzie do ustąpienia objawów. Może się zdarzyć, że dolegliwości ustąpią już po pierwszym lub drugim zastosowaniu leczenia. Tak dzieje się w przypadku zapalenia prostaty lub chorób układu pokarmowego. Natomiast przy chorobach przewlekłych, które utrzymują się od wielu lat, poprawa następuje z reguły dopiero po kilku miesiącach. W dolegliwościach menstruacyjnych przywrócenie 28-dniowego cyklu wymaga dwóch, trzech miesięcy. Tyle samo czasu trwa uwolnienie pacjentki od dolegliwości migrenowych podczas menstruacji.

PRZECIWWSKAZANIA

• Ostre zapalenie żył.

• Zainfekowanie dużych powierzchni stóp grzybicą.

• Wysoka gorączka.

• Otwarte złamanie kości.

• Ciężkie choroby zakaźne.

• Wyczerpanie psychiczne, depresje.

• Ciąża z powikłaniami.

• Rozrusznik serca.

Refleksoterapia może być zastosowana zamiast operacji jedynie w porozumieniu z lekarzem.

Ciąża przebiegająca bez komplikacji nie jest przeciwwskazaniem, jednakże nie wolno wówczas poddawać masażowi stref narządów miednicy.

Istnieją różne opinie na temat leczenia chorób nowotworowych. Jako zwolenniczka refleksoterapii polecam jej przeprowadzenie tylko przy współpracy lekarza prowadzącego.

Uwaga! Refleksoterapia może być szkodliwa, gdy zostanie nieprawidłowo zastosowana. Osoby z chorobami serca, astmatycy i pacjenci z epilepsją lub zaburzeniami nerwicowymi mogą w czasie zabiegu stracić przytomność lub przebyć napad choroby.

DIAGNOSTYKA

Określenie „diagnoza” (rozpoznanie) stosowane jest w medycynie konwencjonalnej przy identyfikacji chorób, w momencie gdy wystąpiły oczywiste objawy chorobowe.

Strefy refleksoryczne pozwalają rozpoznać nieujawnione jeszcze choroby, a także zdiagnozować stare, niecałkowicie wyleczone dolegliwości. Strefa narządu, który został usunięty w trakcie operacji, może wykazywać wrażliwość jeszcze przez długi czas, ponieważ spotykają się tam różne informacje pochodzące z danego narządu. Strefy refleksoryczne jednoczą w sobie przeszłość, teraźniejszość i przyszłość organizmu. Są w stanie powiedzieć wszystko o stanie zdrowia, a także informują o aktualnym stanie organizmu.

W diagnozie istotne są strefy refleksoryczne stóp. Strefy położone na dłoniach, uszach, języku i wargach dostarczają informacji uzupełniających.

Poprawna diagnoza jest najważniejszą przesłanką do skutecznego leczenia.

CECHY ZEWNĘTRZNE STOPY

Przed rozpoczęciem badania stref refleksorycznych należy przyjrzeć się cechom zewnętrznym stopy. Stopy zdrowego człowieka nie różnią się od siebie pod względem zabarwienia, nie ma na nich odcisków, brodawek ani zgrubień naskórka. Są przyjemnie ciepłe w dotyku i nie pocą się nadmiernie. Zmiany chorobowe stopy są zazwyczaj oznaką schorzenia odpowiednich narządów.

Odciski pod drugim lub trzecim paliczkiem wskazują na przykład na dolegliwości oczu pacjenta. Zaobserwowałam u siebie samej, że stale mam odciski na czwartym i piątym paliczku. Refleksologia pomogła mi w końcu zrozumieć to zjawisko. Jako dziecko przebyłam zapalenia prawego ucha środkowego, zakończone zabiegiem chirurgicznym. Od tej pory trochę gorzej na nie słyszę. Operacja pozostawiła w uchu trwałe uszkodzenia, które ujawniły się w jego strefie refleksorycznej. Brodawki na stopach są również oznaką choroby, co szczególnie dobrze zaobserwowałam po ich lokalizacji w strefach jelit lub tarczycy.

Zgrubienia naskórka z pęknięciami na zewnętrznej krawędzi pięt lub na dużym palcu, względnie na podbiciu stóp, mogą oznaczać zaburzenia trawienia, dolegliwości żołądkowe lub zaburzenia przemiany materii. Grubej warstwy nadmiernego zrogowacenia skóry nie wolno usuwać całkowicie, ponieważ pełni ona rolę ochronną dla przyporządkowanego do niej narządu. Jeżeli podczas masażu zbyt mocno pobudzi się taki obszar, może wystąpić niebezpieczeństwo wywołania nadmiernej reakcji, a nawet stanu zapalnego w odpowiednim narządzie. Może też dojść do powstania stanu zapalnego skóry w rejonie danej strefy na stopie. W czasie leczenia można zaobserwować, że wraz z ustępowaniem choroby zmniejszeniu ulegają również zgrubienia naskórka.

Ilustracja 6. Deformacja dużego palca stopy (paluch koślawy)

Przed konsultacją z terapeutą stref refleksorycznych nie wolno poddawać stóp zabiegom pielęgnacyjnym! Zmiany na stopie stanowią bowiem komunikat o stanie zdrowia pacjenta.

Dotyczy to przede wszystkim przebarwień stopy. Przy schorzeniach wątroby strefa wątroby może przebarwić się na przykład na kolor sinoczerwony. W przypadku krwawiących, swędzących hemoroidów strefa odbytnicy może nabrać koloru niebiesko-czarnego. Przy łagodnym guzie piersi w strefie piersi może pojawić się sinawoczerwonawa plama. Takie przebarwienia zanikają podczas masażu refleksorycznego, równolegle z ustępowaniem choroby.

Obrzmienie stopy także stanowi pewien sygnał. Może ono być związane z zastojem limfy. Opuchlizna i bóle kostki pojawiają się w przypadku ostrych chorób narządów moczowo-płciowych. Przy ostrych zapaleniach pęcherza moczowego i krwawiących żylakach odbytu, a także u dzieci z moczeniem nocnym obserwowałam opuchniętą strefę refleksoryczną pęcherza lub odbytnicy.

W strefie chorego organu pojawia się często grzybica stóp.

Temperatura stopy jest także ważną wskazówką. Jeżeli prawa stopa jest ciepła, a lewa zimna, można podejrzewać dolegliwości sercowe.

Wyznacznikami są także zmiany na paznokciach. Grube i połamane paznokcie występują przeważnie przy chorobach żołądka lub zaburzeniach przemiany materii, podobnie jak grzybica stóp.

Statyczne zmiany stopy zakłócają strefy refleksoryczne, a przez to pracę odpowiadających im narządów.

Płaskostopie zaburza strefę kręgosłupa, a co za tym idzie, wszystkich narządów, które są z nim związane.

Torbiel galaretowata okołostawowa na stopie może negatywnie oddziaływać na strefę odcinka szyjnego kręgosłupa, karku, tarczycy, gruczołów przytarczycznych oraz serca.

Palce młoteczkowate niekorzystnie wpływają na strefę mózgu, oczu, uszu, zębów, zatoki czołowej i odcinka szyjnego kręgosłupa.

Deformacja dużego palca u stopy (paluch koślawy, patrz ilustracja 6) często idzie w parze z chorobowymi zmianami kręgu szyjnego.

Na podeszwie stopy ciężko chorych dzieci obserwowałam delikatne rowki. Pierwszy raz zwróciłam uwagę na to zjawisko u sześcioletniego chłopca, który cierpiał na złośliwego guza.

Podłużne lub porzeczne bruzdy na podeszwie stopy dorosłych pacjentów można zaobserwować, gdy choroba przeszła w stadium przewlekłe.

BADANIE STREF REFLEKSORYCZNYCH

Jeżeli wykona się nacisk ręką lub odpowiednim instrumentem na strefę refleksoryczną na stopie, pacjent poinformuje o pojawiającym się w niektórych miejscach bólu. Wrażliwe, bolesne strefy należą do chorego narządu. Takie zjawisko stanowi podstawę diagnostyki w refleksoterapii. Diagnostykę refleksoryczną może jednak prowadzić tylko wykwalifikowany, a przynajmniej doświadczony terapeuta, zajmujący się refleksologią. W przeciwnym razie zbyt duże jest niebezpieczeństwo błędnej diagnozy i złego leczenia!

Wrażliwość strefy refleksorycznej może mieć różne przyczyny. Przy ostrym zapaleniu prostaty bardzo wrażliwa jest strefa prostaty. Przewlekłe zapalenie oskrzeli wiąże się z bólem strefy tchawicy i strefy płuc.

Zarówno nadczynność, jak i niedoczynność narządu może powodować nadmierną wrażliwość na ból w odpowiedniej strefie. Dobrym przykładem jest strefa żołądka, która może być wrażliwa zarówno przy nadmiernym, jak i przy zbyt niskim wydzielaniu kwasów trawiennych.

Uwrażliwienie stref refleksorycznych może być również wynikiem chorób stawów, a także chorób dziedzicznych. Dzieci rodziców chorych na cukrzycę wykazują na przykład dużą wrażliwość na ucisk w strefie trzustki.

Strefy refleksoryczne narządów uszkodzonych w wypadkach bolą już po kilku minutach.

Podobny efekt daje przemęczenie narządów. Zdrowy człowiek, który wszedł po schodach na piąte piętro, może odczuwać przejściową wrażliwość w strefie serca. Podobny mechanizm tłumaczy bóle w strefach wątroby i pęcherzyka żółciowego po obfitym, tłustym posiłku, a także bóle w strefie oczu po czytaniu, robótkach ręcznych lub długotrwałej jeździe samochodem.

Często wrażliwość wykazują strefy narządów usuniętych operacyjnie.

Wrażliwość i bolesność stref stopy nie zawsze więc oznacza chorobę.

Jeżeli jednak ból w danej strefie jest tak duży, że przy ucisku na punkty refleksoryczne chory cofa stopę i wydaje spontaniczny okrzyk, istnieje podejrzenie ostrej choroby. Powierzchnia anormalnych, nadwrażliwych stref może być większa w porównaniu z mapą stref normalnych. Poza wrażliwością strefy na podeszwie stopy, bolące miejsce może pojawić się również na grzbiecie stopy, jak to ma miejsce przy zapaleniu pęcherzyka żółciowego.

Istnieją także „strefy nieme”, w których skóra jest węzełkowata lub nadmiernie zagęszczona. Strefy te są całkowicie niewrażliwe i dopiero po długotrwałym, ukierunkowanym leczeniu wykazują nagłą wrażliwość na ból. Takie zjawisko występuje u pacjentów ze schorzeniami nerek i u osób niewidomych, a także przy nowotworach złośliwych. W literaturze fachowej spotyka się pogląd, że stwardniałe, „nieme” strefy powstają na skutek odkładania się kwasu moczowego i innych kryształów. Do tej pory jednak nikomu nie udało się tego udowodnić.

Dr Gambor Ormos może mieć rację, twierdząc: „Obrzmienie tkanki łącznej powstaje na skutek nagromadzenia się płynu. Zjawisko to znane jest również w medycynie klasycznej, przy jego leczeniu stosuje się masaż jako terapię manualną. Węzełkowate zmiany w strefach refleksorycznych stóp powstają prawdopodobnie w podobny sposób, jak obrzęki skóry w innych miejscach organizmu”.