Księga męczenników chrześcijańskich. Starożytność - John Foxe  - ebook
Opis

"Księga męczenników Foxe’a" stanowi ważny dokument martyrologiczny. Warren Wooden określił Foxe’a w 1983 roku mianem historyka co prawda stronniczego, a jednak akuratnego i dokładnego,natomiast Patrick Collins nazwał Foxe’a największym angielskim historykiem swojej ery.  W niniejszym e-booku, który stanowi fragment Księgi męczenników, możemy znaleźć opowieść o najwcześniejszych dziejach chrześcijaństwa. 

 

"Zarówno poganie, jak i chrześcijanie używali katakumb jako cmentarza. Groby chrześcijan po ich otwarciu zdradzały

ciemne strony historii. Głowy oddzielone od ciał; złamane żebra i ramiona; często poczerniałe od ognia kości. Pomimo

ponurej historii prześladowań, o której możemy tutaj przeczytać, inskrypcje są pełne spokoju, radości i triumfu.

 

 

Oto kilka z nich:

 

Tu leży Marcia, odpoczywając spokojnym snem.

 

Wawrzyniec słodkiemu synowi, uniesionemu przez anioły.

Zwycięski w pokoju i w Chrystusie.

 

Pamiętaj, Czytelniku: kiedy czytamy te inskrypcje, szczątki w grobach opowiadają historię prześladowań, tortury i

ognia. Ale cała ich siła jest widoczna, gdy porównamy je z pogańskimi epitafiami, takimi jak:

 

Chwytaj życie, bo nie wiadomo, co potem.

Wznoszę ręce do bogów, którzy mnie stąd zabrali w dwudziestym roku, chociaż nie zrobiłem nic złego.

Kiedyś mnie nie było. Teraz mnie nie ma. Nie wiem nic o tym i nic mnie to nie obchodzi.

Nie przeklinaj mnie, o podróżny! Bo jestem w ciemnościach i nie mam jak odpowiedzieć.

Najczęściej używanym symbolem chrześcijańskim, na który można się natknąć w katakumbach, są: dobry pasterz z

owcą na ramionach; statek pod pełnymi żaglami, harfy, kotwice, korony, winorośl- a przede wszystkim ryba."

 

Przekład „Księgi męczenników” objęty jest prawami autorskimi.

www.projektheretyk.pl

Ebooka przeczytasz w aplikacjach Legimi na:

Androidzie
iOS
czytnikach certyfikowanych
przez Legimi
czytnikach Kindle™
(dla wybranych pakietów)
Windows
10
Windows
Phone

Liczba stron: 85

Odsłuch ebooka (TTS) dostepny w abonamencie „ebooki+audiobooki bez limitu” w aplikacjach Legimi na:

Androidzie
iOS

Popularność


Kiedy pewien niespokojny, północny naród powstał przeciw Rzymowi, cesarz

udał się na jego spotkanie. Wpadł jednak w pułapkę. Otoczony przez

wrogów w górach, umierając z pragnienia i bojąc się utraty całej armii,

wzywał bez skutku pogańskie bóstwa. Wtedy właśnie rozkazano żołnierzom

Legionu Fulminata, którzy byli wszyscy chrześcijanami, do wezwania swego

Boga o pomoc. Przyszła ona natychmiast. Spadł ulewny deszcz, który

wypełnił wały ochronne i przyniósł wszystkim niesamowitą ulgę. Wydaje się,

że deszcz ten, zacinając w twarz przeciwników, odebrał im odwagę. Część

armii zdezerterowała, reszta została pokonana. Odzyskano w ten sposób

zbuntowaną prowincję. Wydarzenie to sprawiło, że prześladowanie na jakiś

czas osłabło; przynajmniej na obszarach pod bezpośrednią władzą cesarza.

Mimo to niedługo później rozgorzało z całą mocą we Francji-a w

szczególności w Lyonie. Trudno nawet opisać tortury, którym poddawano

tam chrześcijan. Najważniejszym męczennikiem z tych stron byli:

młodzieniec imieniem Vetius Agathus; Blandina- słaba fizycznie

chrześcijanka; Sanctus, diakon Vienny, na którego ciele złożono płyty z

rozżarzonej miedzi; Biblias- kobieta słaba, niegdyś apostatka; Attalus z

Pergamonu i Pontius, czcigodny biskup Lyonu, liczący dziewięćdziesiąt lat.

Gdy Blandynę, wraz z trzema innymi osobami, sprowadzono do amfiteatru,

zawieszono ją na kawałku drewna umocowanym w ziemi i pozostawiono tak

jako żer dla dzikich bestii. Wisząc, modliła się, dodając odwagi innym. Jako

że żadne ze zwierząt jej nie tknęło, zamknięto ją w więzieniu. Kiedy

wyciągnięto ją stamtąd po raz trzeci i ostatni, towarzyszył jej

piętnastoletni chłopak, imieniem Pontus. Niezłomna wiara kobiety tak

rozwścieczyła tłum, że nie miał on względu ani na jej płeć, ani na młodość

Pontusa. Blandyna i jej towarzysz zostali poddani torturom. Chłopiec,

wspierany przez chrześcijankę, wytrzymał do końca; ona sama została w

końcu ścięta mieczem.

Kiedy w podobnych okolicznościach, mordowano chrześcijan, ich ciała

przyozdabiano kwiatami i wkładano im na głowy wieńce z nich uplecione.

Stanowiły one odpowiednik niezniszczalnego wieńca- nagrody, która czekała

na nich w niebie. Mówiono, że życie pierwszych chrześcijan składało się z

prześladowań nad ziemią i modlitwy pod ziemią. Ich życie symbolizuje

Koloseum i katakumby.

Katakumby to wykopaliska, które znajdują się pod Rzymem. Były to kiedyś

świątynie i grobowce. Pierwszy Kościół Rzymski można by właściwie nazwać

Kościołem Katakumb. Niedaleko Rzymu znajduje się ich około

sześćdziesięciu. Odnaleziono w nich sześćset mil korytarzy- ale nie

wszystkie przemierzono… Wysokość owych korytarzy wynosi mniej więcej

sześć stóp; ich szerokość sięga od trzech do pięciu. Po obu bokach korytarza

znajduje się kilka rzędów długich, płytkich, horyzontalnych nisz. Jedna

nisza położona jest nad drugą, jak koje na statku. W niszach tych

umieszczane były martwe ciała; przód zamykano albo pojedynczą bryłą

marmuru, albo kilkoma płytami z zaprawy. Na płytach lub bryłach ryto lub

malowano epitafia i symbole. Zarówno poganie, jak i chrześcijanie używali

katakumb jako cmentarza. Groby chrześcijan po ich otwarciu zdradzały

ciemne strony historii. Głowy oddzielone od ciał; złamane żebra i ramiona;

często poczerniałe od ognia kości. Pomimo ponurej historii prześladowań,

o której możemy tutaj przeczytać, inskrypcje są pełne spokoju, radości i

triumfu.

Oto kilka z nich:

Tu leży Marcia, odpoczywając spokojnym snem.

Wawrzyniec słodkiemu synowi, uniesionemu przez anioły.

Zwycięski w pokoju i w Chrystusie.

Pamiętaj, Czytelniku: kiedy czytamy te inskrypcje, szczątki w grobach

opowiadają historię prześladowań, tortury i ognia. Ale cała ich siła jest

widoczna, gdy porównamy je z pogańskimi epitafiami, takimi jak:

Chwytaj życie, bo nie wiadomo, co potem.

Wznoszę ręce do bogów, którzy mnie stąd zabrali w dwudziestym roku,

chociaż nie zrobiłem nic złego.

Kiedyś mnie nie było. Teraz mnie nie ma. Nie wiem nic o tym i nic mnie to

nie obchodzi.

Nie przeklinaj mnie, o podróżny! Bo jestem w ciemnościach i nie mam jak

odpowiedzieć.

Najczęściej używanym symbolem chrześcijańskim, na który można się

natknąć w katakumbach, są: dobry pasterz z owcą na ramionach; statek pod

pełnymi żaglami, harfy, kotwice, korony, winorośl- a przede wszystkim ryba.