Księga męczenników chrześcijańskich. Kwakrzy - John Foxe  - ebook
lub
Opis

Fragment monumentalne „Księgi męczenników Foxe’a”, opisującej w barwny sposób krwawe dzieje najsłynniejszych reformatorów religijnych. Księga należy do kanonu literatury angielskiej i stanowi jedną z najważnieszych publikacji martyrologicznyh wszechczasów. "Księgaa męczenników" stanowi ważny dokument historyczny, opisujący dzieje idei, konflikty religijne i obyczajowość dawnych czasów. W Polsce "Księga" była dotychczas dostępna jedynie w wersji angielskiej. 

Kwakrzy to sekta, zwana także Towarzystwem Przyjaciół. Istnieje do dziś. Jej członkowie słynęli kiedyś z tego, że nie przysięgali i nie kłaniali się nikomu, niezależnie od zajmowanego przez daną osobę stanowiska. Ich przywiązanie do litery Pisma było tak wielkie, że unikali nawet mówienia "dzień dobry". Poznajcie krwawe dzieje kwakrów, prześladowanych dawniej przez książąt i królów.

 

www.projektheretyk.pl

Celem projektu heretyk jest przybliżenie polskiemu czytelnikowi postaci heretyka. Kim był ktoś, kto odrzucał dogmaty kościelne? Czym zajmował się na co dzień? Co go spotykało?... Dzięki projektowi dowiesz się, co myśleli i głosili heretycy. Poznaj bogatą spuściznę heretyckiej myśli. Poznaj historię stosów i prześladowań. Poznaj mniej znaną, mroczną historię chrześcijaństwa.

Przekład „Księgi męczenników” objęty jest prawami autorskimi.

 

 

Ebooka przeczytasz w aplikacjach Legimi lub dowolnej aplikacji obsługującej format:

EPUB
MOBI
PDF

Liczba stron: 32


Patrząc na ludzi z perspektywy historycznej, musimy wykazacć się duzżą

delikatnosćcią. Temu, zże kwakrzy roćzżnią się od protestantoćw w wazżnych

sprawach, związanych z religią, nie mozżna zaprzeczycć. Mimo tego, zże są

odszczepienćcami względem protestantoćw, traktujemy ich z duzżą tolerancją. Nie

jest naszą sprawą zastanawianie się, czy podobne do tych, jakie wyznają

kwakrzy, istniały w czasach pierwszego chrzesćcijanćstwa. Bycć mozże -w pewnych

aspektach- nie mają z nimi związku, ale pisacć musimy o tym, co znamy; nie zasć

tym, czego się domysćlamy. To, zże poglądy kwakroćw traktowane były przez częsćcć

pisarzy z wielką pogardą, nie ulega wątpliwosćci; a to, zże nie zasługują na to, by

odnosicć się donć w ten sposoćb, jest roćwnie pewne. Nazwa kwakrzy nadana im

została jako wyrzut; a wzięła się z tego, zże kiedy głosili, ich ciałem targały

konwulsje1, ktoćre sami odbierali jako oznakę bozżego namaszczenia. Dociekanie,

czy to, czy poglądy owej grupy są zgodne z ewangelią, nie jest naszym obecnym

zadaniem; niemniej jest jasne, zże ich pierwszy przywoćdca był człowiekiem o

nieznanym pochodzeniu. Swoją pierwszą pracę podjął w Leicestershire, około

roku 1624. Moćwiąc o tym człowieku, moje własne odczucia wobec niego

zmuszony jestem odziacć w historyczne szaty i dołączycć oćw opis do tego, ktoćry

pozostawiło samo Towarzystwo Przyjacioł. W ten sposoćb będę w stanie

wyczerpacć oćw temat.

Rodzice Grzegorza Foxe3 byli ludzćmi uczciwymi i szanowanymi i wychowali go w

religii ich kraju. Foxe był od dziecinćstwa człowiekiem religijnym; cichy, pełen

solidnosćci i zdolnosćci do obserwacji, ktoćra była czymsć niezwykłym w jego wieku.

Miał ponadto duzże duchowe rozeznanie. Wychowywano go na zarządcę majątku;

miał zajmowacć się sprawami wsi. Czymsć, co podobało mu się szczegoćlnie, było

samotnicze zajęcie pasterza. Pasowało ono w szczegoćlny sposoćb do jego

umysłowosćci; dobrze wspoćłgrało z jego niewinnosćcią i samotniczymi

skłonnosćciami; stanowiło takzże symboliczną zapowiedzć jego poćzćniejszej słuzżby.

W roku 1646. całkowicie porzucił Kosćcioćł narodowy, w tradycji ktoćrego się

wychował. Rok 1647. upłynął pod znakiem pielgrzymki do Derbyshare i

Nottinghamshire. Celem było nie odwiedzenie konkretnych miejsc, ale samotne,

nieco bezcelowe błądzenie po miastach i wsiach, do ktoćrych akurat zaniosły go

nogi. Dużo pościł -donosił Swell- i wędrował często w miejscach odludnych: jedyną

jego towarzyszką była Biblia. Odwiedzał największych pustelników najbardziej

religijnych ludzi z tych stron. - obwieszcza Penn. Niektórzy spośród nich, zupełnie

jak dawniej Zachariasz, Anna i Symeon, dzień i noc czekali na to, aż Bóg pocieszy

Izrael. Do owych ludzi był posłany i takich szukał w krajach sąsiednich. Przebywał

posćroćd nich do czasu, w ktoćrym Boćg dał mu obowiązki wazżniejsze, do ktoćrych

musiał dojrzecć. W owym czasie -przykładnie cichy- nauczał, proćbując wyleczycć

ich z samolubnych ambicji; składając sćwiadectwo i rozprawiając na temat

Chrystusa, ktoćry jest w nas i zachęcając, by czekali cierpliwie i wskutek tego byli

w stanie poczucć moc bozżą i by ona mogła rozgorzecć w ich sercach. By ich wiedza

na temat Boga mogła stacć się mocą nieskonćczonego zżycia, ktoćre mozżna znalezćcć w

sćwietle, ktoćre objawiło się w postaci człowieka, poniewazż Słowo było zżyciem i

owo zżycie jest sćwiatłosćcią, zesłaną ludziom. ŻŻycie w Słowie; sćwiatło w człowieku;

i zżycie, ktoćre roćwniezż w człowieku się znajduje, jesćli tylko jest on mu posłuszny.

Dzieci sćwiatła zżyją zżyciem Słowa, przez ktoćre Słowo łączy ich znowu z Bogiem.

Jest to własćnie nowe narodzenie4, bez ktoćrego nikt nie mozże ujrzecć Kroćlestwa

Bozżego. Kazżdy, ktoćry donć wchodzi, jest większy od Jana Chrzciciela5, poniewazż

jego czasy były czasem, w ktoćrym konćczył się tradycyjny legalizm, a sam Jan był

człowiekiem, ktoćry zapowiadał czasy ewangelii, czyli czas Kroćlestwa. W stronach

tych odbyło się kilka zebranć. W ten sposoćb minęło parę lat. W roku 1652. miał

objawienie wielkiej pracy, jaką Bóg podejmuje na ziemi. Jego zadaniem było

rozpoczęcie publicznej działalności, która by ową pracę otwierała. Żostał

skierowany na poćłnoc i w każdym miejscu, na które przybył- jeśli nie przed samym

przybyciem, wiedział, jakie Bóg wyznacza mu zadanie. Bóg był tym, który go

prowadził. Wielu ludzi nawroćcił na swe wierzenia, i wielu pobozżnych ludzi

dołączyło donć, by wspoćlnie oddacć się powierzonej mu przez Boga pracy. Ludzie

ci szczegoćlnie często odwiedzali zgromadzenia publiczne, by uczycć, gromicć i

dodawacć odwagi ludziom.

Czasem mozżna było ich widziecć na rynkach; festynach, na ulicach i przy drogach,

jak wzywali ludzi do pokuty i powrotu do Boga, zarówno sercem, jak i językiem.

Naprowadzali ludzi do znalezienia prawdy, jakim jest Chrystus w nich; by mogli

zobaczyć i rozeznać swe drogi i zacząć powstrzymywać się od zła, które

dotychczas było ich udziałem, zamiast niego wybierając pełnienie woli bożej.

Jesćli chodzi o pracę, do ktoćrej czuli się powołani, znalazło się jej wielu wrogoćw.

Kwakrzy byli często zakuwani w dyby, kamienowani, bici, chłostani; wtrącani do

więzienć; mimo tego, zże byli uczciwymi ludzćmi, ktoćrzy cieszyli się dobrą opinią.

Opusćcili oni swe zżony, dzieci, domy i pola, by wzywacć ludzi do pokuty6.

Przesćladowanie nie ochłodziło jednak ich zapału, ale go wzmogło i w owym

czasie nawroćcili wiele ludzi; pomiędzy ktoćrymi znajdowało się kilku urzędnikoćw

i inni wyzżej postawieni ludzie. Uznawali, zże Boćg zabronił im przed kimkolwiek

się kłaniacć- niezalezżnie od tego, kim byłby oćw człowiek- sćciągając z głoćw

kapelusz; i zże nakazał im zwracacć się na ty do wszystkich bez roćzżnicy ludzi.

Niechętnie moćwili oni ludziom dzień dobry lub dobranoc, nie chcieli tezż przed

nikim zginacć kolana- nawet, jesćli byłby to największy autorytet. Żaroćwno

kobiety, jak i męzżczyzćni chodzili w prostym odzieniu pozbawionym ozdoćb, ktoćre

znacznie roćzżniło się od ubioroćw, jakie były powszechnie noszone w owym czasie.

Ani nie przyjmowali, ani nie nadawali oni tytułoćw, będących oznaką społecznego

prestizżu; nie nazywali tezż zżadnego sposćroćd ludzi mistrzem7. By obronicć owe

szczegoćlne zwyczaje, cytowali fragmenty Pisma, takie jak na przykład:

Wcale nie przysięgajcie.

Jak możecie uwierzyć, skoro od siebie wzajemnie odbieracie chwałę, a nie szukacie

chwały, która pochodzi od samego Boga?

Podstawą ich religii było wewnętrzne sćwiatło i prowadzenie, jakie pochodzi od

Ducha SŚwiętego. W roku 1654. w domu Roberta Dinga na Wallinstreet, odbyło

się pierwsze, osobne spotkanie ruchu. W owym czasie bowiem kwakroćw mozżna

było spotkacć we wszystkich częsćciach kroćlestwa. W wielu miejscach

organizowano ich spotkania i zgromadzenia, a terenem, na ktoćrym występowali

szczegoćlnie licznie, było hrabstwo Lacanshire i jego okolice. Mimo bujnego

rozwoju ruchu, kwakrom towarzyszyły przesćladowania rozżnego typu.