Katolickie ciekawostki - Dariusz Jaskólski - ebook

Katolickie ciekawostki ebook

Dariusz Jaskólski

3,3

Opis

Katolickie ciekawostki to książka zawierająca rozmaite informacje z katolickiego świata. Dzięki niej zapoznasz się z historią rozwoju najważniejszych Świąt i ich zwyczajami, ciekawostkami o sakramentach oraz o interpretacji Pisma Świętego. Poznasz również symbolikę szat liturgicznych i zawartość ksiąg używanych w liturgii. W książce podjęty jest też temat żonatych duchownych w Kościele łacińskim, kar kościelnych, przebiegu procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego, a także ochrony życia.

Ebooka przeczytasz w aplikacjach Legimi na:

Androidzie
iOS
czytnikach certyfikowanych
przez Legimi
czytnikach Kindle™
(dla wybranych pakietów)
Windows
10
Windows
Phone

Liczba stron: 54

Odsłuch ebooka (TTS) dostepny w abonamencie „ebooki+audiobooki bez limitu” w aplikacjach Legimi na:

Androidzie
iOS

Popularność




Dariusz Jaskólski

Katolickie ciekawostki

© Dariusz Jaskólski, 2020

Katolickie ciekawostki to książka zawierająca rozmaite informacje z katolickiego świata. Dzięki niej zapoznasz się z historią rozwoju najważniejszych Świąt i ich zwyczajami, ciekawostkami o sakramentach oraz o interpretacji Pisma Świętego. Poznasz również symbolikę szat liturgicznych i zawartość ksiąg używanych w liturgii. W książce podjęty jest też temat żonatych duchownych w Kościele łacińskim, kar kościelnych, przebiegu procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego, a także ochrony życia.

ISBN 978-83-8221-492-5

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Od autora

Katolickie ciekawostki to książka zawierająca rozmaite informacje z katolickiego świata. Dzięki niej poznasz wiele interesujących faktów z życia Kościoła, które być może dotąd nie były Ci znane. Opisane zagadnienia zostały opracowane zwięźle, wskazując zarówno na historię i rozwój danego tematu, jak i na to, co jest w nim najistotniejsze. Dzięki różnorodnym zagadnieniom, które stanowią odrębną porcję wiedzy na dany temat, możesz czytać książkę na dwa sposoby: tradycyjnie — od początku do końca lub też wybierając te zagadnienia, które Cię najbardziej interesują.

Czytając tę książkę zapoznasz się z historią rozwoju najważniejszych Świąt katolickich i ich zwyczajów, dowiesz się wielu interesujących rzeczy o sakramentach, a także o interpretacji Pisma świętego. Poznasz również symbolikę szat liturgicznych i ich kolorów, jak również zawartość ksiąg używanych w liturgii. W niniejszej książce podjęty jest temat istnienia żonatych duchownych w Kościele łacińskim, kar kościelnych, a także przebiegu procesu beatyfikacyjnego i kanonizacyjnego. Tematami godnymi uwagi mogą być również opracowania dotyczące ochrony życia w świetle nauki Kościoła. Są to z pewnością jedne ze spraw, o których często się mówi, a są bardzo istotne — w końcu dotykamy tutaj tematu przekraczania piątego przykazania. Teksty zawierają liczne odwołania do Pisma świętego, dokumentów i ksiąg kościelnych, a także świadectw Ojców i Doktorów Kościoła.

Myślę, że każdy znajdzie tu coś, co go zainteresuje lub zaskoczy. Najważniejsze jest jednak to, aby zainspirować czytelnika do poszerzania wiedzy religijnej. Poza regularnym czytaniem i rozważaniem Pisma świętego, warto zapoznawać się z wieloma ważnymi dokumentami kościelnymi, zaczynając od podstawy jaką jest Katechizm Kościoła Katolickiego, będący wykładnią doktryny wiary i zasad moralnych Kościoła. Warto też pójść dalej i wziąć na warsztat czytelniczy dokumenty Soborów i Synodów, encykliki i inne dokumenty papieskie, a także wprowadzenia do ksiąg liturgicznych, po to, aby jeszcze lepiej rozumieć misję i historię Kościoła, sakramenty, które przyjmujemy, a przede wszystkim po to, by z każdym dniem jeszcze bardziej zbliżać się do Boga.

mgr Dariusz Jaskólski

Rok liturgiczny

Data narodzenia Jezusa Chrystusa

Obchody uroczystości Narodzenia Pańskiego w Kościele rzymskokatolickim rozpoczynają się 25 grudnia, a właściwie już 24 grudnia wieczorem, gdy zasiadamy do wigilijnego stołu. Warto pamiętać, że jest to data symboliczna, gdyż rzeczywista data narodzenia Jezusa nie jest znana. Cesarz Aureliusz dzień ten przeznaczył na świętowanie „Narodzin Niezwyciężonego Słońca”. Jest to również dzień zimowego przesilenia dnia z nocą, przez co wyrażano prawdę, że Jezus Chrystus jest „Słońcem sprawiedliwości”.

Istnieje również inna argumentacja dla wyboru tej daty, polegająca na próbie obliczenia daty narodzin Jezusa, na podstawie danych dotyczących poczęcia i narodzenia Jana Chrzciciela, zawartych w Piśmie świętym. Z Ewangelii św. Łukasza wynika, że poczęcie Jana Chrzciciela miało miejsce w momencie przesilenia jesiennego, przypadającego na 24 września, a jego narodzenie w dniu przesilenia letniego, czyli 24 czerwca. Z tekstu Ewangelii można też wnioskować, że poczęcie Jezusa miało miejsce po sześciu miesiącach od poczęcia Jana Chrzciciela, więc data narodzenia Jezusa powinna przypadać na okolice 25 grudnia.

Okres Adwentu

Adwent jest okresem, który rozpoczyna rok liturgiczny w Kościele Katolickim. Jego nazwa ma swoje źródło w języku łacińskim — słowo „adventus” oznacza „przyjście”. Czas ten jest okresem przygotowania do Świąt Bożego Narodzenia, a także do powtórnego przyjścia Chrystusa Pana na końcu czasów. Zaglądając do kalendarza liturgicznego i mszału rzymskiego, przypominamy sobie, że podczas Mszy świętych sprawowanych w tym czasie, zauważamy pewne zmiany — używa się szat liturgicznych w kolorze fioletowym, a podczas wszystkich Mszy sprawowanych w niedziele Adwentu, nie odmawia się hymnu „Chwała na wysokości Bogu”. W prezbiterium ustawia się roratkę — świecę, która jest symbolem Maryi niosącej w swoim łonie prawdziwą światłość — naszego Pana, Jezusa Chrystusa.

Rozważając ten szczególny okres liturgiczny, warto zwrócić uwagę na jego historię i rozwój. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa Adwent miał dwie tradycje: gallikańską i rzymską, które istotnie się od siebie różniły. Tradycja gallikańska sięgająca IV wieku, podkreślała charakter pokutny i ascetyczny tego czasu — charakteryzowała się praktykowaniem postu, skupieniem oraz abstynencją. Adwent w tej tradycji trwał pierwotnie trzy tygodnie. W V wieku wydłużono jednak ten okres do 40 dni, na wzór Wielkiego Postu. Tradycja rzymska, która sięga VI wieku, miała charakter liturgicznego przygotowania do radosnych Świąt Bożego Narodzenia, bez praktyk pokutnych. Adwent w tej tradycji obejmował cztery niedziele. Obie tradycje połączyły się w późniejszym czasie, co spowodowało, że Adwent był liturgicznie rzymski, a duchowo gallikański. Do rozpowszechnienia się go w takiej formie w całym Kościele, przyczyniły się klasztory cysterskie i benedyktyńskie (XIII wiek).

Obecnie w liturgii Kościoła rzymskokatolickiego, Adwent rozpoczyna się od niedzieli, która wypada najbliżej święta św. Andrzeja Apostoła, przypadającego na 30 listopada (czyli pomiędzy 27 listopada a 3 grudnia) i trwa około cztery tygodnie. Zarówno teksty zawarte w mszale rzymskim, jak i w czytaniach mszalnych, dzielą ten okres na dwie części, których treści teologicznie się od siebie różnią. Pierwsza część, to okres, który trwa do 16 grudnia i obejmuje trzy pierwsze niedziele Adwentu. Czas ten ma charakter eschatologiczny — teksty mszalne odnoszą się do tematu paruzji, czyli powtórnego przyjścia Chrystusa na końcu wieków. Druga część Adwentu rozpoczyna się 17 grudnia i trwa aż do pierwszych nieszporów uroczystości Narodzenia Pańskiego. Teksty biblijne i liturgiczne przygotowują nas do owocnego przeżywania nadchodzących Świąt.

Warto wspomnieć, że od wielu wieków w Polsce odprawia się roraty, czyli Msze święte wotywne o Najświętszej Maryi Pannie, jako tej, która ma wydać na świat Zbawiciela. Można je odprawiać we wszystkie dni poza niedzielami i wypadającymi w czasie Adwentu uroczystościami. Msza święta roratnia swoją nazwę wzięła od pierwszych słów antyfony „Rorate ceali” — są to słowa proroka Izajasza, który w ten sposób modli się o rychłe przyjście Zbawcy. Przed rozpoczęciem liturgii zapala się roratkę, a w wielu parafiach utrwalił się także zwyczaj uczestniczenia we Mszy świętej z zapalonymi świecami. Podczas liturgii roratniej, w odróżnieniu od Mszy niedzielnych odprawianych w czasie Adwentu, śpiewa się hymn „Chwała na wysokości Bogu” i używa się szat liturgicznych koloru białego.

W wielu domach pielęgnowane są zwyczaje adwentowe. Jednym z najbardziej znanych jest przygotowanie wieńca adwentowego z czterema świecami, które zapala się w kolejne niedziele podczas wspólnej modlitwy rodzinnej. Zapalanie kolejnych świec jest upamiętnieniem różnych etapów historii zbawienia, które miały miejsce przed narodzeniem Jezusa, a także jest symbolem samego Jezusa Chrystusa, Słońca sprawiedliwości. W Polsce zwyczaj przygotowywania wieńca z zielonych gałązek i czterech świec pojawił się po pierwszej wojnie światowej.

Innym znanym zwyczajem jest przygotowanie kalendarza adwentowego. Zwyczaj ten jest znany na świecie i pielęgnowany w wielu rodzinach chrześcijańskich. Niektórzy przygotowują kalendarz samodzielnie, a niektórzy nabywają gotowy. Czasami uczniowie wykonują go wraz z katechetami na lekcjach religii. Każdy nowy dzień w kalendarzu zawiera zazwyczaj cytat z Pisma świętego lub jakąś myśl na każdy dzień Adwentu, wskazującą na zbliżanie się dnia przyjścia Jezusa. Zdarzają się też kalendarze przygotowane w taki sposób, że zawierają puste okienka, w których wpisuje się adwentowe postanowienia, tj. udział w rekolekcjach i katechezach, udział w roratach lub też zobowiązania pomocy chorym i ubogim.

Okres Adwentu jest przede wszystkim czasem przygotowania na przyjście Zbawiciela — przypomina nam o wydarzeniach, które miały miejsce ponad dwa tysiące lat temu — o narodzinach Jezusa, który głosił, że na końcu czasów, w chwili której się nie spodziewamy, przyjdzie ponownie w chwale. W przygotowaniu do tych wydarzeń pomaga nam wiele pięknych treści i symboli, z którymi spotykamy się podczas celebracji liturgicznych sprawowanych w tym szczególnym czasie, a także wiele zwyczajów, pielęgnowanych od wieków, a o których znaczeniu warto pamiętać.

Świętowanie Bożego Narodzenia

Pierwsze obchody Bożego Narodzenia sięgają IV wieku, o czym wspomina chronograf (kronika) Filokalusa z 354 r. Na powstanie tego święta wpływ miały również herezje chrystologiczne oraz nauka Soborów, które wypracowały dogmat o jednej osobie Syna Bożego w dwóch naturach Chrystusa: boskiej i ludzkiej. Wzmiankę o obchodach tego święta znajdujemy również wcześniej, w Depositio Martyrum — urywku kalendarza z 336 r. Świętowanie Bożego Narodzenia rozpowszechniło się szybko na Zachodzie i utrwaliło w tradycji. Odpowiednikiem tego święta na Wschodzie było święto Objawienia, czyli Trzech Króli, o którym wspomina Klemens Aleksandryjski. Celem tego święta było podkreślenie głównych momentów Objawienia Syna Bożego, a więc zaraz obok tajemnicy Jego narodzenia, pokłon Trzech Króli, chrzest Jezusa i pierwszy jego cud w Kanie Galilejskiej.

Obchody Bożego Narodzenia pierwotnie trwały tylko jeden dzień, ale już w VI wieku przedłużono świętowanie do ośmiu dni. Pierwszego dnia świętujemy misterium Narodzenia Pańskiego. Drugi dzień poświęcony jest św. Szczepanowi — diakonowi i pierwszemu męczennikowi. Trzeciego dnia oktawy czcimy św. Jana Apostoła i Ewangelistę — na ten dzień przewidziany jest obrzęd poświęcenia wina i podawania go wiernym. Kult tych świętych rozpowszechnił się w Kościele już w IV wieku. Dzień później, czyli w czwartym dniu oktawy, obchodzimy święto św. Młodzianków, które zostało wprowadzone do liturgii w V wieku. W pozostałe dni przypadają dwa wspomnienia dowolne: św. Tomasza Becketa i św. Sylwestra I. W niedzielę, która jest w oktawie Bożego Narodzenia, przypada święto Świętej Rodziny. Gdy w oktawie nie ma niedzieli, święto obchodzi się 30 grudnia. Ostatnim dniem oktawy jest dzień 1 stycznia, czyli Uroczystość Bożej Rodzicielki Maryi. W Okresie Narodzenia Pańskiego przeżywamy również uroczystość Objawienia Pańskiego, czyli inaczej święto Trzech Króli. Jest to jedno z najstarszych świąt chrześcijańskich, które znane już jest od III wieku. W tym dniu błogosławi się kadziło i kredę, którą oznacza się drzwi domów. Święto Chrztu Pańskiego, które przypada na pierwszą niedzielę po uroczystości Objawienia Pańskiego, kończy okres Bożego Narodzenia.

Świętowanie Uroczystości Narodzenia