Wydawca: Psychoskok Kategoria: Poradniki Język: polski Rok wydania: 2012

Jak interpretować rysunki dziecka? ebook

Hanna Wosz Tatara

(0)

Ebooka przeczytasz na:

Kindlu MOBI
e-czytniku EPUB
tablecie EPUB
smartfonie EPUB
komputerze EPUB
Czytaj w chmurze®
w aplikacjach Legimi.
Dlaczego warto?
Czytaj i słuchaj w chmurze®
w aplikacjach Legimi.
Dlaczego warto?
Zabezpieczenie: watermark Przeczytaj fragment ebooka

Opis ebooka Jak interpretować rysunki dziecka? - Hanna Wosz Tatara

Analizę rysunku dziecka od lat prowadzili lekarze psychiatrzy, psycholodzy lub terapeuci. To właśnie oni posiadają wiedzę na ten temat. Książka ta umożliwi rodzicowi / nauczycielowi głębsze poznanie swojego dziecka lub ucznia i nie wymaga wiedzy medycznej ani psychologicznej w tym zakresie. Pamiętać należy o jednej ważnej rzeczy - jeśli dziecko ma poważne problemy, to własna interpretacja rysunków dziecka nie zastąpi wizyty i konsultacji z psychologiem lub psychiatrą, gdyż ta może się okazać niezbędna.

Książka jest poświęcona tematyce dzieci, jedynie rozdział o mandalach dotyczy wszystkich dzieci, młodzieży i dorosłych. W sposób bardzo prosty i zrozumiały przedstawiam propozycje tematyki rysunków, które mogą być wykorzystane przez rodziców, którym nie jest obojętne ich dziecko i relacje rodzinne są dla nich ważne, oraz dla nauczycieli, którzy chcieliby bardziej poznać własnych wychowanków. Książka zawiera interpretację kilkudziesięciu rysunków dzieci, wraz z omówieniem typowych relacji pomiędzy rysunkiem a stanem psychologicznym dziecka.

Wiele razy słyszymy, jak dorośli mówią, że nie rozumieją własnego dziecka, dlaczego właśnie tak się zachowuje. Nie wiedzą dlaczego tak się dzieje, nie potrafią dotrzeć do niego, pomóc mu. Mimo, że każdy z nas był kiedyś dzieckiem, dla nas dorosłych świat dziecka jest nieraz zagadką. Szukamy pomocy u pedagogów, psychologów, terapeutów i innych specjalistów. Podobne problemy mają nauczyciele, którzy chcieliby wiedzieć, dlaczego ich wychowanek właśnie tak się zachowuje; zastanawiają się jak dotrzeć do ucznia, bo chcieliby zrozumieć powód jego zachowania.

Wiemy doskonale, że już dziecko 7 letnie kontroluje to, co mówi; wie, o czym mówić i ile powiedzieć. Dorośli mówią tylko to, co chcą by inni usłyszeli. Tak więc prawdy szukać należy, gdzie indziej. Nie tylko dzieci, ale i dorośli wolą swoje myśli, pragnienia i lęki ukazać w inny sposób. Dziecko robi to nieświadomie w rysunku, dorosły robi to mniej lub bardziej świadomie w twórczości, dlatego wielu dorosłych lubi pisać, śpiewać, malować, gra, zajmują się sportem lub robią całkiem coś innego by się zrelaksować. A gdy nie mają na to czasu i nie potrafią się zrelaksować, swoje frustracje wyrażają w zachowaniu i mowie, przez co często ranią swoich najbliższych.

Autorka książki - Hanna Wosz Tatara - jest plastykiem i nauczycielem plastyki z wieloletnim stażem i głębokim zainteresowaniem psychologią. Przykładowe tytuły jej prac dyplomowych to „Rozwój psychofizyczny dziecka w wieku od 3 do 6 lat na podstawie rysunku”, „Rodzina w rysunkach dziecka w wieku 6 i 7 lat”.

Słowo od Autorki

Obecnie w szkole, w której pracuję przeprowadziłam testy pt: „Moja rodzina” „Zaczarowana rodzina” „Dom” „Zaczarowany dom” „Drzewo”. Zebrałam rysunki wszystkich uczniów szkoły (wiek badanych dzieci obejmuje od 7 do 11 lat). Po dokonaniu analizy prac uczniów dokonałam prezentacji i zapoznałam pozostałych nauczycieli szkoły, w której pracuję w tematykę rysunku dziecka. Informacje na ten temat bardzo zaintrygowały radę pedagogiczną i dyrekcję. Uważam że wiedza na temat rysunku dziecka jest bardzo ważna w zawodzie nauczyciela i pedagoga szkolnego. Dzięki umiejętności „czytania symboliki” rysunku dziecka, dorosły jest bardziej świadomy tego co przeżywa dziecko, zwłaszcza, że o złych lub przykrych sprawach dziecko nie mówi wiele lub nie chce mówić. Rodzice, którzy chcą świadomie wychowywać własne dziecko i interesuje ich co ono czuje i myśli, powinni przeczytać tą książkę. Nauczyciel-wychowawca, który chciałby więcej wiedzieć, jakie są relacje domowe dziecka z członkami rodziny i co powoduje zaistniałe problemy powinien również przeczytać tą książkę.

Interesuje mnie także tematyka mandali, które również wdrożyłam w program nauczania. Jestem w trakcie realizacji własnego programu autorskiego, który ma na celu wdrożyć elementy mappingu i arteterapii na lekcjach plastyki w szkole podstawowej. W książce również opisałam jak należy tworzyć mandale, po co się je tworzy i jakie informacje zawarte są w kolorach, kształtach oraz liczbach, które pełnią również ważną rolę w psychoanalizie.

Opinie o ebooku Jak interpretować rysunki dziecka? - Hanna Wosz Tatara

Fragment ebooka Jak interpretować rysunki dziecka? - Hanna Wosz Tatara

Hanna Wosz-Tatara

Jak interpretować rysunki dziecka?

Wydawnictwo Psychoskok

Wydawnictwo Psychoskok, 2012

Copyright © by Hanna Wosz-Tatara, 2012

Copyright © by Wydawnictwo Psychoskok, 2012

Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część niniejszej publikacji nie może być reprodukowana, powielana i udostępniana w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy.

Skład: Wydawnictwo Psychoskok

Projekt okładki: Hanna Wosz-Tatara

ISBN: 978-83-933996-3-5

Wydawnictwo Psychoskok

ul. Chopina 9, pok. 23 , 62-507 Konin

tel. (63) 242 02 02, kom.665-955-131

http://wydawnictwo.psychoskok.pl

e-mail:wydawnictwo@psychoskok.pl

Konwersja:NetPress Digital sp. z o.o.

WSTĘP

Wiele razy słyszymy, jak dorośli mówią, że nie rozumieją własnego dziecka, dlaczego właśnie tak się zachowuje. Nie wiedzą dlaczego tak się dzieje, nie potrafią dotrzeć do niego, pomóc mu. Mimo, że każdy z nas był kiedyś dzieckiem, dla nas dorosłych świat dziecka jest nieraz zagadką. Szukamy pomocy u pedagogów, psychologów, terapeutów i innych specjalistów. Podobne problemy mają nauczyciele, którzy chcieliby wiedzieć, dlaczego ich wychowanek właśnie tak się zachowuje; zastanawiają się jak dotrzeć do ucznia, bo chcieliby zrozumieć powód jego zachowania.

Wiemy doskonale, że już dziecko 7 letnie kontroluje to, co mówi; wie, o czym mówić i ile powiedzieć. Dorośli mówią tylko to, co chcą by inni usłyszeli. Tak więc prawdy szukać należy, gdzie indziej.

Nie tylko dzieci, ale i dorośli wolą swoje myśli, pragnienia i lęki ukazać w inny sposób. Dziecko robi to nieświadomie w rysunku, dorosły robi to mniej lub bardziej świadomie w twórczości, dlatego wielu dorosłych lubi pisać, śpiewać, malować, grać, zajmują się sportem lub robią całkiem coś innego by się zrelaksować. A gdy nie mają na to czasu i nie potrafią się zrelaksować, swoje frustracje wyrażają w zachowaniu i mowie, przez co często ranią swoich najbliższych.

Książka jest poświęcona tematyce dzieci, jedynie rozdział o mandalach dotyczy wszystkich dzieci, młodzieży i dorosłych.

W sposób bardzo prosty i zrozumiały przedstawiam propozycje tematyki rysunków, które mogą być wykorzystane przez rodziców, którym nie jest obojętne ich dziecko i relacje rodzinne są dla nich ważne, oraz dla nauczycieli, którzy chcieliby bardziej poznać własnych wychowanków.

Analizę rysunku dziecka od lat prowadzili lekarze psychiatrzy, psycholodzy lub terapeuci. To właśnie oni posiadają wiedzę na ten temat. Książka ta umożliwi rodzicowi / nauczycielowi głębsze poznanie swojego dziecka lub ucznia i nie wymaga

wiedzy medycznej ani psychologicznej w tym zakresie. Pamiętać należy o jednej ważnej rzeczy - jeśli dziecko ma poważne problemy, to własna interpretacja rysunków dziecka nie zastąpi wizyty i konsultacji z psychologiem lub psychiatrą, gdyż ta może się okazać niezbędna.

ETAPY ROZWOJU RYSUNKU DZIECKA

W XX wieku dokonywano wiele badań i przeprowadzano analizy rysunków dziecka. Przedstawię podział rozwoju rysunku dziecka, który wprowadził C. Burt i ten według Viktora Lowenfelda oraz W.Lamberta Brittaina.

Według C. Burta pierwsza faza w rozwoju rysunku obejmuje okres od 2 do 3 roku życia – jest to tak zwany okres bazgrania. Burt wyróżnił w tym okresie, podbazy:

Ruchy

bezcelowe – pochodzące przeważnie od mięśni ramion, przebiegające w kierunku od strony prawej do lewej. To motoryczny sposób wypowiadania się dziecka w bazgraniu, które sprawia mu wiele radości.

Bardziej

celowe bazgranie, które wywołuje u małego dziecka wiele zainteresowania. Potrafi się ono już na pewien moment skupić na nim swoją uwagę, nawet może nadawać tytuł swoim rysunkom. Dziecko doskonali ruchy

ręki, pojawiają się

ruchy

palców

, naśladuje

ruchy

osób dorosłych.

Bazgranie

zlokalizowane – dziecko reprodukuje niektóre części znanych mu przedmiotów.

Faza druga to rysunek dziecka w wieku 4 lat. Ulubionym tematem jest człowiek, dziecko rysuje linią. Pojawia się głowa (koło), oczy (punkty), nogi (dwie kreski). Rzadko pojawiają się tułów i ręce.

Opisowy symbolizm – tworzy dziecko w wieku 5 lub 6 lat. Postać ludzka jest już przedstawiona z dość dużą dokładnością. Schemat jest różnicowany w zależności od typu i różnic indywidualnych dziecka. W wieku 7- 8 lat rysunki mają charakter logiczny niż wizualny. Dziecko rysuje to, co widzi i co wie. W rysunku pojawia się sposób myślenia dziecka. Rysuje wszystko, co pamięta, lub to, czym zainteresowało się podczas rysowania danego tematu. Schemat wzbogaca o nowe szczegóły.

Faza wizualnego realizmu tworzy się między 9 a 10 rokiem życia. Dziecko przechodzi z fazy rysunku z pamięci i wyobraźni w fazę rysunku z natury.

Faza regresji – obejmuje wiek dziecka od 11–14 lat, w tym czasie pojawia się tendencja do dokładnego przedstawienia postaci ludzkiej. Młodzież w tym okresie staje się bardziej realna i zniechęcona do rysowania, swoje emocje i przemyślenia wolą wyrazić w słowach.

Faza artystyczna – pojawia się około wieku lat 15, dopiero w tym czasie rysunek może być artystyczną aktywnością. Według Burta większość młodzieży nie osiąga tej fazy w ogóle.

V.Lowenfeld i W.Lambert Brittain, wyróżnili następujące fazy rozwojowe rysunku dziecka:

Faza bazgrot obejmuje okres od 2–4 roku życia. Dziecko w rysunku ujawnia swój rozwój emocjonalny i umysłowy. Faza ta obejmuje rysunki spontanicznych kresek aż po etap dorysowywania innych elementów, które dziecko właśnie poznało.

Faza przedschematyczna - dotyczy pierwszych prób przedstawiania przedmiotu na rysunku. Pojawia się między 4–7 rokiem życia. Rysunki w tym wieku są odbiciem uformowanych pojęć, uczuć, percepcji własnego środowiska oraz cech osobowości. Rysunki i malowidła są środkiem, poprzez które dorośli mogą lepiej zrozumieć potrzeby dziecka i jego rozwój fizyczny, umysłowy, emocjonalny oraz społeczny. Rysunki dziecka w tej fazie są środkiem, za pomocą którego możemy kierować jego rozwojem i wychowaniem, a szczególnie rozwojem jego twórczych procesów. Sztuka dziecka powinna umożliwiać wyrażanie uczuć strachu, nienawiści, jak też miłości, radości itp. W takiej sytuacji wytwory dziecka będą prawidłowym wyrazem jego osobowości. V.Lowenfeld i W.Lambert Brittain twierdzą, że rozwój fizyczny ma odbicie w rysunku dziecka.

Faza czwarta obejmuje okres od 9–11 roku życia. Jest to początek realizmu. W tym czasie dziecko odkrywa swoją społeczną niezależność, a więc może działać i myśleć niezależnie od osób dorosłych. Schemat już przestaje być obrazem człowieka. Zmiany w rysunku zależą od intelektualnego rozwoju dziecka. Dziecko o niskim rozwoju umysłowym nie zdaje sobie sprawy ze zmian w środowisku ani też nie dostrzega różnic w spostrzeganych przedmiotach lub widzianych formach. U tych dzieci nadal występują schematy w rysunkach.

Odejście od schematu i dostrzeganie rożnych szczegółów związanych z własną osobą, jak też ze środowiskiem jest najważniejszą cechą rozwojową tego okresu. W tej fazie dzieci bywają czasem bardzo krytyczne wobec swoich rysunków i obrazów, szczególnie wtedy, gdy odbiegają one od ogólnie przyjętych pojęć i wzorów. Naturalizm w rysunku nie jest więc ostatecznym celem w tej fazie rozwojowej. Niektóre dzieci nigdy nie osiągają tej fazy rozwoju rysunku.