Eseje — zakres nauk społecznych - Katarzyna Lisowska - ebook
lub
Opis

Szkice poświęcone są przede wszystkim dydaktyce wartości w szkole, etycznemu wymiarowi zawodu nauczyciela. To refleksje o tym, jakie są relacje współczesnej szkoły z uczniem i rodzicami. To postulat, rodzaj manifestu nauczyciela-pedagoga, który wzywa do większej refleksji nad zawodem.

Ebooka przeczytasz w aplikacjach Legimi lub dowolnej aplikacji obsługującej format:

EPUB
MOBI

Liczba stron: 37


Katarzyna Lisowska

Eseje — zakres nauk społecznych

© Katarzyna Lisowska, 2019

Szkice poświęcone są przede wszystkim dydaktyce wartości w szkole, etycznemu wymiarowi zawodu nauczyciela. To refleksje o tym, jakie są relacje współczesnej szkoły z uczniem i rodzicami. To postulat, rodzaj manifestu nauczyciela-pedagoga, który wzywa do większej refleksji nad zawodem.

ISBN 978-83-8189-247-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Krytyka edukacji szkolnej i poszukiwanie nowych strategii oświatowych, idea „nowej szkoły” i jej założenia a współczesna edukacja

Szkoła współczesna staje w ogniu krytyki, potrzebne są niewątpliwie gruntowne zmiany. Szkoła zamyka ucznia w swoim systemie myślowym. Brakuje miejsca na edukację przez wychowanie. Wychowywać trzeba do samodzielności.

Deway już w XIX w. głosił postulaty, które nawoływały do tego, by pozwalać dziecku na ekspresję, swobodę życia emocjonalnego, psychicznego. Szkoła ogranicza ekspresje ucznia. Zabiera mu miejsce na kreatywność, tak potrzebną we współczesnym świecie.

Nowa szkoła to taka, która spojrzy na każdego ucznia jako indywidualny podmiot, któremu trzeba zapewnić odpowiednią ilość uwagi w perspektywie całości edukacji. Szkoła musi pokazywać, że istniejemy jako wspólnota, która ma prawo realizować w społeczności innych ludzi swoje indywidualne potrzeby.

Szkole potrzebny jest mistrz wychowawca, który będzie prowadził przez różne metody rozwiązywania problemów. Nauczyciel jako mistrz daje dziecku możliwość zdawania wielu pytań.

Dziecko ma prawo rozwijać się przez zabawę. Nowoczesna szkoła to taka, która integruje dzieci sprawne i niepełnosprawne. Dostrzega problemy uczniów, nie dyskwalifikuje ich przez trudności, ale otacza szczególnym wsparciem w grupie.

Trzeba mieć na uwadze, że proces wychowania jest naturalny, zgodny z wrodzonymi potrzebami człowieka. Dobrze kierowana intuicja dziecka pozwala mu szybko i samodzielnie przyswajać wiedzę oraz umiejętności potrzebne w życiu.

Dobra szkoła to szkoła nastawiona na współpracę z otoczeniem. Uczniowie muszą wychodzić do świata, uczyć się go z praktyki, nie tylko teorii. Nowa szkoła jest atrakcyjna dla ucznia, redukuje poziom stresu przez dodatkowe zajęcia, które przede wszystkim pozwalają na rozwój naturalny i wszechstronny dziecka, bez skazywania na dodatkowe obciążenia, generujące zmęczenie i zaburzenia funkcji percepcyjnych, nie tylko motorycznych.

Nowa szkoła to taka, która mówi każdemu dziecku tak, jest otwarta, tolerancyjna, wspomaga aktywność własną ucznia i procesy kreatywności.

Kreatywność jest tak ważna, by człowiek radził sobie w zmieniającym się świecie. Rozwój dokonuje się przez poszukiwania. Nie wolno zabijać ciekawości dziecka.

Szkoła zniechęca, oducza samodzielnego myślenia. Nowa szkoła to taka, jaka daje perspektywę wzajemnego prowadzenia się w poszukiwaniu prawdy.

Znajomość psychiki dziecka to podstawa edukacji i wychowania. Szkoła na miarę współczesnych czasów to taka, która zmotywuje nauczycieli, by chcieli poznawać świat wewnętrzny ucznia. Nauczyciele muszą być nastawieni na ciągły rozwój i stałą współpracę z każdym uczniem.

Szkoła nie może istnieć bez programu, który opiera się na znajomości podstaw ludzkiej psychiki, szczególnie w kontekście psychologii wychowania i rozwoju.

Uczeń musi czuć, że jest wspierany nie tylko przez szkołę, ale też rodzinę, stąd potrzeba rozwijania współpracy między wymienionymi podmiotami.

Współczesna szkoła to taka, która musi uczyć podejmowania i prowadzenia dialogu, jaki jest podstawową drogą do wychowania człowieka rozumnego, odpowiedzialnego za siebie i innych, świadomego siebie i umiejącego tworzyć w życiu plany.

Postulat samorealizacji tak mocno obecny we współczesnym świecie dotyczy nie tylko ludzi dorosłych, ale całej społeczności szkolnej, która realizuje wspólne cele.

Wychowanie i edukacja to procesy, jakie nie mogą się dokonywać poza społeczeństwem. Wychowanie jest do życia w społeczności różnych ludzi.

Dziecko jest najbardziej narażone na skutki rozwijającego się dynamicznie świata mediów. Trzeba z nim współpracować, ale nie tak, że człowiek zostaje zepchnięty na drugi plan.

Wychowanie, edukacja, prowadzenie szkoły to wiele zadań, jakie pochłaniają uwagę wielu ludzi. Szkoła nowoczesna musi umieć współpracować z różnymi środowiskami.

Poważny mankament współczesnego świata nauki to obciążenie uczniów materiałem, jakiego w większości zapomną i nie jest przydatny w życiu, a taki wysiłek intelektualny wpływa na kondycję ucznia. Nie można dopuszczać do sytuacji, że dziecko jest przemęczone, zrażone do szkoły lub co gorsza przejawia stany depresyjne.

Fala depresji wśród młodych ludzi to poważny problem świata dziś. Trzeba rozwijać wobec tego możliwości wspierania uczniów kompleksowo, by szybko na miejscu diagnozować problem i przeciwdziałać mu.

Nowoczesna szkoła to także terapia, profilaktyka, różne atrakcyjne formy wypoczynku, jakie wskazane są w organizacji życia szkoły, to wręcz niezbędne. Nauczyć się odpoczywać to jedno z głównych zadań współczesnej szkoły.

Uczeń wyraża własne potrzeby aktywności, trzeba rozwijać tą ważną cechę. Można wiele się nauczyć, ale bez samodzielności myślowej jest to wiedza martwa i nieużyteczna.

Świat ucznia to świat drugiego człowieka, otwieranie się na inności, akceptowanie ich jako naturalnego prawa bytu — to wszystko postulaty edukacji i wychowania jako palące potrzeby dziś.

Świat wartości młodego człowieka, rzeczywistość aksjologiczna to szczególne zadanie wychowawców, zwłaszcza, że przeżywamy chaos i kryzys w tym zakresie.

Tak edukować, wychowywać, uspołeczniać, by nie zapomnieć także o tych wartościach tradycyjnych, na jakich opiera się nasze społeczeństwo. Wszystko opiera się na wychowaniu do życia społecznego.

Szansa dla szkoły to niemarnowanie żadnego potencjału, ani dziecka, ani rodziców, ani otoczenia, lokalnej wspólnoty czy też możliwości szerszych kontaktów w świecie.

Dobra szkoła to taka, która będzie szukała perspektyw rozwijania swoich metodologii.

Człowiek potrzebuje własnej aktywności i zaciekawienia światem, by mógł się rozwijać. To wrodzone predyspozycje dziecka. Jak sprawić, by szkoła nie odebrała tego dziecku? Powszechnie ją za tą krytykujemy. Jak sprawić, by ta słabość szkoły stała się jej siłą, kiedy widzimy, że to podstawowy warunek jej rozwoju?

Szkoła się zmienia tak jak nauczyciel i uczeń. Wiele trzeba determinacji, poświęcenia, by powołać system edukacji od takich podstaw, by było miejsce na kreatywność dziecka, jego podstawowe potrzeby.

Współczesna szkoła wymaga uznania podstawowych praw dziecka i wszechstronnego rozwoju różnymi metodami.