Piraci, Indianie, wczesne lata 90, po\u0142o\u017cona daleko na\np\u00f3\u0142nocy wyspa, archeologia. Czy jako\u015b mo\u017cna po\u0142\u0105czy\u0107 te fakty? Znale\u017a\u0107 dla nich\nwsp\u00f3lny mianownik? Udaje si\u0119 to Nicolasowi Dicknerowi i to wcale nie w ksi\u0105\u017cce\nprzygodowej. Cho\u0107 mo\u017cna r\u00f3wnie\u017c odbiera\u0107 \u201eNikolskiego\u201d jako pi\u0119kn\u0105 przygod\u0119,\nkt\u00f3r\u0105 prze\u017cywamy w \u017cyciu. <\/p>\n\n\n\n
Dickner jako narrator tej powie\u015bci uprawia, podobnie jak\njeden z jej bohater\u00f3w, archeologi\u0119, ale jest to odgrzebywanie codzienno\u015bci. Z\nzaskakuj\u0105c\u0105 czu\u0142o\u015bci\u0105 opisuje \u015bwiat wok\u00f3\u0142 bohater\u00f3w, sk\u0142adaj\u0105cy si\u0119 z\nprzedmiot\u00f3w, ich artefakt\u00f3w, zaj\u0119\u0107. R\u00f3wnie\u017c uczu\u0107, emocji, kt\u00f3re nimi kieruj\u0105.\nI jak ka\u017cdy dobry archeolog nie ocenia, ale kataloguje. <\/p>\n\n\n\n
Nicolas Dickner potrafi nas zaskoczy\u0107 w ka\u017cdym momencie. Ma\nniezwyk\u0142y dar do opisywania \u015bwiata przez metafory, kt\u00f3re idealnie pasuj\u0105 do\nsytuacji. Znajdowania niesamowitych po\u0142\u0105cze\u0144 w historii, czy to Karaib\u00f3w czy\nKanady, aby z wdzi\u0119kiem opowie\u015b\u0107 o jakie\u015b b\u0142ahostce. <\/p>\n\n\n\n
Nieprzypadkowi s\u0105 r\u00f3wnie\u017c sami bohaterowie. Najwi\u0119cej czasu\nsp\u0119dzamy z Noah, ju\u017c wspomnianym studentem archeologii, nomada, podr\u00f3\u017cnika z\nprzymusu. Nie mniej wa\u017cna jest Joyce, kt\u00f3ra pod wp\u0142ywem opowie\u015bci dziadka\npostanawia odnale\u017a\u0107 matk\u0119 (lub dowidzie\u0107 si\u0119 czegokolwiek o niej) i wie\u015b\u0107 \u017cycie\npiratki, wbrew zapewnieniom kuzyn\u00f3w, \u017ce te nie istniej\u0105. W ko\u0144cu mamy te\u017c\nbezimiennego narratora, kt\u00f3ry porz\u0105dkuj\u0105c rzeczy po zmar\u0142ej matce, odnajduje\nprezent od nigdy nie widzianego ojca, plastykowy kompas, kt\u00f3ry wskazuje nie\np\u00f3\u0142noc, ale tytu\u0142ow\u0105 wysp\u0119 Nikolski, gdzie\u015b daleko na kole podbiegunowym. <\/p>\n\n\n\n
Ka\u017cdy z nich stoi w rozkroku mi\u0119dzy to\u017csamo\u015bciami. Hoah ze\nswoim india\u0144skimi korzeniami, ale r\u00f3wnie\u017c wychowanym na starych mapach i\nci\u0105g\u0142ym poczuci przemieszczania si\u0119. Joyce wype\u0142niona rodzinnymi opowie\u015bciami\ndziadka o piratach. Czy w ko\u0144cu nasz bezimienny narrator, kt\u00f3ry \u017cyje ksi\u0105\u017ckowym\n\u017cyciem i mglistym wyobra\u017ceniem o ojcu. Dickner do\u015b\u0107 \u0142agodnie obchodzi si\u0119 z\nka\u017cdym z nich. Snuj\u0105c opowie\u015b\u0107 o poszukiwaniu i tworzeniu nowego \u017cycia, ale\nw\u0142a\u015bnie gdzie\u015b poza utartym schematem, w kierunku, w kt\u00f3rym pozornie b\u0142\u0119dnie\npokazuje kompas. <\/p>\n\n\n\n
To ju\u017c kolejna ksi\u0105\u017cka z katalogu Pauzy, kt\u00f3ra pozwala,\nwymaga wr\u0119cz, aby si\u0119 zatrzyma\u0107. Spojrze\u0107 z innej perspektywy, nabra\u0107 dystansu.\nA dzi\u0119ki temu nauczy\u0107 si\u0119 r\u00f3\u017cnorodno\u015bci \u015bwiata. Nie wiedzieli\u015bcie, \u017ce\npotrzebujecie tej ksi\u0105\u017cki w swoim \u017cyciu. Ka\u017cdy mo\u017ce j\u0105 odczyta\u0107 nieco inaczej,\nnie trac\u0105 przy tym nic z j\u0119zykowej zabawy Dicknera. A gdy j\u0105 sko\u0144czycie,\nzat\u0119sknicie za tym \u015bwiatem. <\/p>\n\n\n\n
Nicolas Dickner \n\u201eNikolski\u201d \nT\u0142um. Magdalena Kami\u0144ska-Maurugeon \nWydawnictwo Pauza <\/pre>\n\n\n\n