M\u00f3g\u0142bym po prostu napisa\u0107, \u017ce \u201eWyrwa\u201d to \u015bwietny thriller\npsychologiczny. M\u00f3g\u0142bym napisa\u0107, \u017ce Chmielarz zn\u00f3w przedstawia histori\u0119, kt\u00f3ra\ndotyka g\u0142\u0119boko. To wszystko prawda, natomiast coraz cz\u0119\u015bciej u\u015bwiadamiamy\nsobie, jako czytelnicy, \u017ce nie ma jednego spojrzenia na ksi\u0105\u017ck\u0119. Ka\u017cdy z nas\nb\u0119dzie j\u0105 odbiera\u0142 inaczej, odczuwa\u0142 czy identyfikowa\u0142 tropy. <\/p>\n\n\n\n
W \u201eWyrwie\u201d Chmielarz nie idzie na skr\u00f3ty. Nie daje nam\nbohater\u00f3w, kt\u00f3rych \u0142atwo polubi\u0107. Czy s\u0105 prawdziwi? To zale\u017cy od naszych\ndo\u015bwiadcze\u0144. Czy chcieliby\u015bmy mie\u0107 takich znajomych? Zapewne nie. Maciej jest\nantypatyczny, nie ma w nim nic, co mog\u0142oby przyci\u0105ga\u0107. Skupiony na pracy,\ndomniemanym awansie, ale przy tym niepewny. W zasadzie mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce nie\nwie czego chce do ko\u0144ca. Podobnie jest z Janin\u0105, kt\u00f3ra wpada\u0142a w wir\nnieodpowiednich decyzji i bardzo trudno jej si\u0119 z tego wypl\u0105ta\u0107. <\/p>\n\n\n\n
Ich problemy zawodowe odbij\u0105 si\u0119 na \u017cyciu prywatnym. Dawno\nzapomnieli, \u017ce s\u0105 w tym razem. Ka\u017cde, szczeg\u00f3lnie Maciej, uwa\u017ca, \u017ce do niego\nnale\u017cy wyprowadzenie ich z k\u0142opot\u00f3w. To powoduje, \u017ce oddalaj\u0105 si\u0119 od siebie\ncoraz bardziej. W zasadzie bardzo trudno wskaza\u0107 jeden moment, w kt\u00f3rym\nwszystko si\u0119 posypa\u0142o. To raczej seria drobnych decyzji, problem\u00f3w, kt\u00f3re\ndoprowadz\u0105 p\u00f3\u017aniej do tragedii. <\/p>\n\n\n\n
Od razu wiemy, \u017ce Janina nie \u017cyje, bo nie sama \u015bmier\u0107 jest\ntu najbardziej przera\u017caj\u0105ca. Razem z Maciejem powoli ods\u0142aniamy tajemnice\nma\u0142\u017ce\u0144stwa, badamy ich przesz\u0142o\u015b\u0107, aby doj\u015b\u0107 do wniosku, \u017ce to nie pojedyncza\ntragedia, a powolnym i d\u0142ugotrwa\u0142y rozpad. Ani Maciej ani Janina nie potrafi\nsi\u0119 wyrazi\u0107 swoich potrzeb i pragnie\u0144. Nie potrafi\u0105 rozmawia\u0107 ze sob\u0105 ani o\nsobie. Nie wspieraj\u0105 si\u0119, nie dopinguj\u0105, a wr\u0119cz przeciwnie oskar\u017caj\u0105 i\npodcinaj\u0105 skrzyd\u0142a. <\/p>\n\n\n\n
W jakim\u015b stopniu jest to portret pokoleniowy, ludzi na\nkredytach, niepewnych siebie i niepewnych jutra. Praca, kt\u00f3ra jest\nkonieczno\u015bci\u0105, a nie spe\u0142nieniem marze\u0144. Ludzi, kt\u00f3rym w kt\u00f3rym\u015b momencie\npowin\u0119\u0142a si\u0119 noga i ju\u017c nie uda\u0142o si\u0119 im si\u0119 wyj\u015b\u0107 na prost\u0105. Jest to obraz\ngorzki i przygn\u0119biaj\u0105cy. Jednak Chmielarz daje nam tu \u015bwiate\u0142ko, w\u0142a\u015bnie w postaci\nwzajemnego wsparcia. <\/p>\n\n\n\n
Wojciech Chmielarz wraca do tego, co wychodzi mu najlepiej \u2013\npowolnego budowania fabu\u0142y i atmosfery, uk\u0142adania klock\u00f3w, kt\u00f3re z\u0142o\u017c\u0105 si\u0119 na\npe\u0142en obraz. Tak, jest to \u015bwietny thriller psychologiczny. Polecam przekona\u0107\nsi\u0119 o tym na w\u0142asnym czytniku. <\/p>\n\n\n\n
Wojciech Chmielarz\n\u201eWyrwa\u201d <\/pre>\n\n\n\n