Nie ma nic przesadzonego w s\u0142owach Sylwii Chutnik, \u017ce przy tej ksi\u0105\u017cce b\u0119dziecie p\u0142aka\u0107.<\/p>\n
Nie jest to lektura \u0142atwa i przyjemna. Mimo, \u017ce Niru i Meredith, g\u0142\u00f3wni bohaterowie, s\u0105 ca\u0142kiem uprzywilejowani. Pochodz\u0105 z bogatych rodzin, czekaj\u0105 na listy potwierdzaj\u0105ce dostanie si\u0119 na studia (Niru ju\u017c jest na Harvardzie), ko\u0144cz\u0105 liceum i w zasadzie powinni my\u015ble\u0107 o ostatnich beztroskich wakacjach.<\/p>\n
Cz\u0119sto zapominamy, \u017ce problemy nie dotycz\u0105 tylko innych ludzi, a te kt\u00f3re prze\u017cywamy w wieku nastoletnim urastaj\u0105 do rozmiar\u00f3w rozm\u00f3w pokojowych. Niru mimo, \u017ce pochodzi z zamo\u017cnej rodziny nie czuje si\u0119 w pe\u0142ni akceptowany. Jest czarnosk\u00f3ry, wierz\u0105cy i w\u0142a\u015bnie odkrywa, \u017ce jest gejem. Wyklucza go to na kilku poziomach \u2013 nie akceptuje go konserwatywny, nigeryjski ojciec. Nie czuje si\u0119 wspierany przez wsp\u00f3lnot\u0119 ko\u015bcieln\u0105, kt\u00f3ra stara si\u0119 go egzorcyzmowa\u0107. A jako czarnosk\u00f3ry wci\u0105\u017c jest traktowany gorzej i z pogard\u0105. Kluczowe s\u0105 dwie sceny \u2013 pierwsza, gdy Niru zostaje zatrzymany przez policj\u0119. Odczuwamy jego autentyczny strach, kt\u00f3ry w tak b\u0142ahej sytuacji jak kontrola pr\u0119dko\u015bci wydaje si\u0119 irracjonalny. Z naszego punktu widzenia, jest to bana\u0142. Jednak zmiana perspektywy wiele u\u015bwiadamia.<\/p>\n
Iweala pisze g\u0142\u00f3wnie o samotno\u015bci. Niru zostaje sam ze swoj\u0105 now\u0105 seksualno\u015bci\u0105. Nie pomagaj\u0105 mu rodzice, boi si\u0119 r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w, najlepsza przyjaci\u00f3\u0142ka znika. Meredith jest nie mniej wa\u017cn\u0105 bohaterk\u0105. To przy niej Niru u\u015bwiadamia sobie swoj\u0105 orientacj\u0119. Jest to tym bardziej bolesne, \u017ce Meredith jest w nim zakochana. Sama musi zmierzy\u0107 si\u0119 z odrzuceniem. Konfrontacja bohater\u00f3w jest dramatyczna w skutkach. Wyj\u015bcie do baru, pr\u00f3ba porozumienia, a na ko\u0144cu pozbawiona jakiegokolwiek sensu \u015bmier\u0107, kt\u00f3ra zn\u00f3w spada na barki Meredith. Straci\u0142a Niru dwa razy.<\/p>\n
Iweala buduje poczucie ogromnej blisko\u015b\u0107 z bohaterami. Czytelnik daje im to, czego najbardziej brakuje. Kronikarski styl sprawia jakby\u015bmy zagl\u0105dali do czyjego\u015b dziennika. Niru tylko opowiadaj\u0105c jest w stanie wyrazi\u0107, co czuje. A odczuwa bardzo du\u017co, sprzeczne emocje k\u0142\u0119bi\u0105 si\u0119 w nim. Zaciera tym samym granic\u0119 mi\u0119dzy literatur\u0105 a relacj\u0105. Podobnie jest w przypadku Meredith, kt\u00f3ra ju\u017c bardziej trwa ni\u017c \u017cyje. Targana wyrzutami sumienia.<\/p>\n
Jest to bolesna ksi\u0105\u017cka, bo bardzo prawdopodobna. W wielu aspektach uniwersalna, bo brak akceptacji mo\u017ce dotyczy\u0107 wielu kwestii. Brak zrozumienia rodzi nienawi\u015b\u0107. A ta nienawi\u015b\u0107 niszczy \u015bwiat.<\/p>\n
Uzodinma Iweala\r\n\u201eAni z\u0142ego s\u0142owa\u201d\r\nT\u0142um. Piotr Tarczy\u0144ski\r\nWydawnictwo Pozna\u0144skie<\/pre>\n