To mo\u017ce by\u0107 jedna z najdziwniejszych ksi\u0105\u017cek jakie przeczytacie. Nie gwarantujemy, \u017ce si\u0119 spodoba. Ale jeste\u015bmy pewni, \u017ce zmusi to przemy\u015blenia wielu spraw.<\/p>\n
Antrim kreuje wyko\u015blawiony, postapokaliptyczny \u015bwiat bez apokalipsy. Pozornie zwyczaje ameryka\u0144skie przedmie\u015bcia, tylko s\u0105siedzi buduj\u0105 fosy i pu\u0142apki, biegaj\u0105 z karabinami po pobliskich parkach, a egzekucja burmistrza nikogo nie dziwi. Przypomina on bardziej krzywe zwierciad\u0142o.<\/p>\n
Ten \u015bwiat poznajemy w momencie, gdy bohaterowie doskonale si\u0119 w nim odnajduj\u0105 i nie dziwi\u0105 ich mechanizmy jego dzia\u0142a. Nasz narrator, pan Robinson, nie jest przewodnikiem ani ostatnim sprawiedliwym, kt\u00f3ry pr\u00f3buje ten \u015bwiat uratowa\u0107 czy zmieni\u0107. Na sw\u00f3j spos\u00f3b pr\u00f3buje wykorzysta\u0107 doskona\u0142\u0105 okazj\u0119, kt\u00f3ra si\u0119 przed nim rodzi. I to jest najbardziej przera\u017caj\u0105ce w tej ksi\u0105\u017cce, racjonalno\u015b\u0107 z jak\u0105 narrator podchodzi do \u015bwiata.<\/p>\n
Jednak by\u0142oby to zbyt proste, aby spojrze\u0107 na t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 tylko przez pryzmat jej dziwno\u015bci i surrealistycznej atmosfery. Bo Antrimowi ka\u017cdy element czemu\u015b s\u0142u\u017cy. Z pozornie groteskowej historii uk\u0142ada komentarz o wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie. Ka\u017cda scena jest wa\u017cna i opr\u00f3cz du\u017cych pok\u0142ad\u00f3w czarnego humoru, zmusza r\u00f3wnie\u017c do zajrzenia w g\u0142\u0105b tekstu.<\/p>\n
Dziwna? Tak. Ekscentryczna? Na pewno. Ale czyta si\u0119 j\u0105 zaskakuj\u0105co lekko, bo brawurowo przet\u0142umaczy\u0142 j\u0105 Miko\u0142aj Denderski. Antrim miesza r\u00f3\u017cne rejestry, pr\u00f3buje zmyli\u0107 czytelnika. Eksperymentuje z grotesk\u0105, thrillerem czy dystopi\u0105. Jednak nie jest to tylko literacka gra, a spos\u00f3b na podwa\u017cenie, tego co uznajemy za logiczne.<\/p>\n
To nie jest wygoda ksi\u0105\u017cka, stanowi wyzwanie, bo burzy spok\u00f3j ducha. Dajcie jej szans\u0119, a na koniec mo\u017cna zada\u0107 sobie pytanie: czy zag\u0142osowaliby\u015bcie na pana Robinsona?<\/p>\n
Donald Antrim\r\n\u201eG\u0142osuj na pana Robinsona i lepszy \u015bwiat!\u201d\r\nt\u0142um. Miko\u0142aj Denderski<\/pre>\n