Wielka wygrana  - Barbara McMahon - ebook
Wydawca: Harlequin Kategoria: Obyczajowe i romanse Język: polski

Ebooka przeczytasz na:

e-czytniku EPUB
tablecie EPUB
smartfonie EPUB
komputerze EPUB
Czytaj w chmurze®
w aplikacjach Legimi.
Dlaczego warto?

Pobierz fragment dostosowany na:

Zabezpieczenie: watermark

Opis ebooka Wielka wygrana - Barbara McMahon

Heather wierzy, że uda jej się odzyskać miłość byłego męża. Chce wyjaśnić mu, dlaczego kiedyś odeszła, zaproponować, by spróbowali jeszcze raz. Nadarza się ku temu wspaniała okazja, bo oto ona i Hunter spotykają się przypadkiem na obozie przetrwania. Hunter przyjmuje jej zabiegi nieufnie, jednak nie umie ukryć, że Heather wciąż nie jest mu obojętna. Już raz się sparzył, boi się ryzyka, ale to być może ostatnia szansa, by ułożył sobie życie...

Opinie o ebooku Wielka wygrana - Barbara McMahon

Fragment ebooka Wielka wygrana - Barbara McMahon






Barbara McMahon

Wielka wygrana

Tłumaczył Janusz Florkiewicz

Harlequin


Tytuł oryginału: Winning Back His Wife

Pierwsze wydanie: Harlequin Mills & Boon Limited, 2005

Redaktor serii: Grażyna Ordęga

Opracowanie redakcyjne: Izabela Romanowska

Korekta: Ewa Popławska, Izabela Romanowska







© 2005 by Barbara McMahon

© for the Polish edition by Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises sp. z o.o., Warszawa 2007

Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie.

Wydanie niniejsze zostało opublikowane w porozumieniu z Harlequin Enterprises II B.V.

Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych czy umarłych – jest całkowicie przypadkowe.

Znak firmowy Wydawnictwa Harlequin i znak serii Harlequin Romans są zastrzeżone.


Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises sp. z o.o. 00-975 Warszawa, ul. Rakowiecka 4

Skład i łamanie: Studio Q, Warszawa

Printed in Spain by Litografia Roses, Barcelona


ISBN 978-83-238-3079-5

Indeks 360325


ROMANS – 902

Konwersja: Nexto Digital Services


Już kwiecień, zapowiedź słonecznych i ciepłych dni, kiedy rozkwita nie tylko przyroda, ale i uczucia. Bohaterki naszych powieści spotkały miłość, może i Wy powinnyście zaufać sercu.

W kwietniu przygotowałam dla Was bardzo ciekawą ofertę.

Szczególnie polecam pierwszą część miniserii Siostry McIvor. Jestem pewna, że i w tym miesiącu ROMANS przyniesie Wam wiele radości. A oto wszystkie propozycje na kwiecień:


W pełnym słońcu – pierwsza część miniserii Siostry McIvor. Czy

Darcy, najstarsza z klanu, zaufa mężczyźnie, który przed laty boleśnie ją zranił?

Małżeńska przygoda – pełna humoru opowieść o dziewczynie, która marzyła o nudnym, spokojnym życiu, lecz los chciał inaczej.

Powrót wiosny – zgorzkniały samotnik spotyka kobietę, która zmusi go, by znów otworzył serce.

Wielka wygrana – czyli wspaniały przepis na to, jak uratować

związek.

Cztery serca, Weselna wróżba (DUO) – dwie opowieści o bardzo

nieufnych mężczyznach, którzy bali się emocjonalnego zaangażowania. Życzę przyjemnej lektury!


Grażyna Ordęga











Harlequin. Każda chwila może być niezwykła.


Czekamy na listy.


Nasz adres:

Arlekin – Wydawnictwo Harlequin Enterprises sp. z o.o. 00-975 Warszawa 12, skrytka pocztowa 21


ROZDZIAŁ PIERWSZY


Heather Jackson jak zwykle spóźniona wśliznęła się do sali konferencyjnej. Pospiesznie zajęła swoje miejsce przy długim, mahoniowym stole. Miała nadzieję, że dziś wuj daruje sobie złośliwe uwagi pod jej adresem. Na szczęście Saul Jackson był zbyt zajęty omawianiem wątpliwych osiągnięć kuzyna Fletchera i chwilowo nie raczył zauważyć jej obecności.

Sally Myers, siedząca obok, podsunęła jej kartkę z krótką informacją, czego dotyczyła rozmowa. Heather podziękowała uśmiechem i zaczęła uważnie słuchać. Po chwili temat Fletchera został wyczerpany i wuj Saul spojrzał w jej stronę. Cóż, szczęście nie może trwać wiecznie, pomyślała. – O, Heather, miło, że wpadłaś – zauważył Saul.

Heather skinęła głową. Zdążyła przyzwyczaić się już do uwag wuja, który stworzył jedną z największych agencji reklamowych na północno-zachodnim wybrzeżu Pacyfiku, nie bawiąc się w rozdawanie dobrodusznych uśmiechów. Wprawdzie starała się nie wyprowadzać go z równowagi, ale wciąż jej się to przydarzało. Dziś też nie był to z pewnością ostatni raz.

Ze stosu kartek leżących na stole wuj wyciągnął jedną. Uniósł ją, jakby przedstawiał sądowi dowód rzeczowy.

– Otrzymaliśmy odpowiedź na propozycję kampanii reklamowej dla Trails West – oznajmił.

– Przyjęli? – spytała Sally.

– Nie.

Heather poczuła, że jej serce zamiera. Przejęła tę sprawę od Adriana Tylera, który zajmował się nią od początku, ale poprosił o urlop, gdy jego żona zaczęła mieć komplikacje z utrzymaniem ciąży. Ponieważ Adrian przekazał Heather wszystkie informacje i notatki, wydawało się jej, że doskonale wie, co chce osiągnąć klient. Ci z Trails West zaczynali w Denver, ale w ciągu ostatnich sześciu lat otworzyli sklepy w wielu innych miastach. Teraz zamierzali jednocześnie wkroczyć na rynek w Seattle, Portlandzie i Yakimie.

– W każdym razie jeszcze nie – dodał Saul.

Heather uniosła głowę.

– Na czym polega problem? – spytała.

– Firma ma dość nietypowe życzenie. Chce, żeby każda z pięciu agencji biorących udział w przetargu na kampanię reklamową wysłała swojego przedstawiciela na wyjazd pod namioty. Ci wybrańcy mają udowodnić, że znają się na sprzęcie i wyposażeniu, który zamierzają reklamować – powiedział Saul i wymownie spojrzał na Heather.

Odchyliła się na krześle.

– W takim razie nie mamy szans.

Fletcher roześmiał się.

– Dla Heather wysiłek na świeżym powietrzu ogranicza się do przejścia od samochodu do drzwi sklepu.

Zebrani uśmiechnęli się bez przekonania. Heather zauważyła nawet współczujące spojrzenie jednego z młodszych handlowców.

– W takim razie może ty pojedziesz – zaproponowała Fletcherowi, który nigdy nie przepuścił okazji, żeby jej dokuczyć.

– Chwileczkę, przecież to nie moje zlecenie – zaprotestował kuzyn.

Ciekawe, czy chciałbyś je przejąć? – pomyślała Heath er. Jeśli doszłoby do podpisania umowy, zapowiadał się poważny kontrakt. Największy w jej dotychczasowej karierze.

– Nie będzie też należało do Heather, jeśli nie pojedzie. Musi udowodnić, że zna się na ich sprzęcie i potrafi pisać pochwalne peany na podstawie własnego doświadczenia – dokończył Saul.

Heather w zamyśleniu zaczęła bazgrać po kartce papieru. Poczuła znajome ukłucie w sercu na wspomnienie Huntera. Nie widziała go od dziesięciu lat, ale czasem coś jej o nim przypominało. Zwykle w takich momentach żałowała, że go straciła.

Saul odłożył notatki, popatrzył po twarzach zebranych osób i zatrzymał wzrok na Heather.

– Chyba nie muszę wam tłumaczyć, w jakiej sytuacji znalazła się nasza firma. W ciągu ostatnich czterech miesięcy straciliśmy dwa największe zamówienia. Jeśli nie zdobędziemy nowych, żeby wyrównać straty, będziemy zmuszeni wprowadzić drastyczne oszczędności. Niewykluczone, że zwolnimy część personelu.

Heather zaczęła niespokojnie kręcić się na krześle. Czyżby wuj chciał dać do zrozumienia, że jej stanowisko również jest zagrożone? Zdawała sobie sprawę, że otrzymała tę pracę, bo Saul był jej wujem. Czuł się odpowie dzialny za rodzinę zmarłego brata, ale tylko na tyle, na ile było mu to na rękę. Wprawdzie przez kilka ostatnich lat Heather wiele się już nauczyła, jednak nie miała pojęcia, jak w ciągu kilku dni zostać specjalistką od sprzętu turystycznego.

– Nie mam pojęcia o obozowaniu i mieszkaniu w namiocie – próbowała się bronić.

– Więc się naucz. Wyjazd dopiero za dwa tygodnie. Masz czas. Potem przywieziesz umowę do podpisania. Wszyscy na ciebie liczymy. Twoja matka przede wszystkim.

Niepotrzebnie to powiedział, pomyślała Heather. Doskonale wiedziała, jak bardzo matka liczyła na jej pomoc.

Saul przesunął w jej stronę stos papierów.

– To informacje przysłane przez Trails West. Zdobądź ten kontrakt!

Heather spojrzała na dokumenty i broszury. Sądząc po ich ilości, albo firma Trails West planowała gigantyczną wyprawę, albo obozowanie było czymś zupełnie innym, niż przypuszczała. Postanowiła porozmawiać z wujem po spotkaniu. Chciała go przekonać, że wysyłanie jej na taki wyjazd nie ma sensu. Na dodatek przedstawił sprawę tak, jakby przyszłość firmy zależała wyłącznie od niej. Przecież to jego firma. Heather była w niej tylko jak jeden z trybików w maszynie. Mógłby wysłać Fletchera, pomyślała, uśmiechając się na tę myśl. Ciekawe, co na to kuzynek? Jego zainteresowania sportem ograniczały się do oglądania meczów.

Szybko wróciła do rzeczywistości. Nie mogła pozwolić sobie na utratę pracy, choć jednocześnie obawiała się, że otrzymane zadanie przekracza jej możliwości. Saul chy ba nie podejrzewał, że naprawdę mogłaby zaimponować komukolwiek swoją wiedzą na temat sprzętu do biwakowania.

Miała solidną pensję, musiała to przyznać. Dzięki temu mogła pomagać mamie, ale nie zmieniało to faktu, że nie potrafiłaby przeżyć gdzieś w dziczy. Złośliwe docinki Fletchera nie były pozbawione sensu. Trudno ją było zaliczyć do osób lubiących aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu. Wolała w spokoju posłuchać muzyki lub pochylić się nad dobrą książką, niż pocić się, przemierzając lasy.

Gdy Saul przeszedł do kolejnego tematu, przyjrzała się swoim paznokciom. Niedawno pozwoliła sobie na małe szaleństwo – zrobiła tipsy i była z nich bardzo dumna. Dzięki nim czuła się kobietą sukcesu. Następnie pogładziła podkreślającą zgrabne nogi modną minispódniczkę. Ktoś oszczędzający każdy grosz nie zdobyłby się na taką rozrzutność. Dopiero od kilku miesięcy czuła się w miarę niezależna finansowo. Przedtem musiała spłacać długi za opiekę medyczną nad matką. Teraz zdarzało się jej już zaglądać do modnych butików, żeby sprawdzić, czy nie trafi się jakaś wyprzedaż. Jej życie składało się z pracy i opieki nad matką. Rozrzutność w drobnych sprawach nie mogła nikomu zaszkodzić.

Ale jeśli straci kontrakt z Trails West, przyjdzie jej zapomnieć o tipsach i modnych spódniczkach. Pomyślała ponuro, że prawdopodobnie musiałaby wraz z matką zrezygnować z wygodnego mieszkania, które teraz zajmowały. Jeśli nawet znalazłaby pracę w innej agencji reklamowej, nie mogła mieć pewności, że zaproponują jej równie dobre warunki. Tak, wuj po śmierci ojca rzeczywiście zapewnił jej dobry start, tym bardziej że musiała przerwać studia.

– Jakieś pytania? – upewnił się Saul. Najwyraźniej chciał już zakończyć zebranie.

Heather spojrzała za wychodzącymi i podeszła do niego.

– Powinniśmy porozmawiać – powiedziała. Spojrzał na nią zmęczonym wzrokiem. Czyżby gburowaty wuj był przemęczony? – pomyślała. Dotychczas nigdy mu się to nie zdarzało. Zdaje się, że sprawy firmy wyglądały gorzej, niż myślała. – Dobrze się czujesz? – spytała.

– Oczywiście. O czym chcesz rozmawiać? – Saul oparł się biodrem o krawędź wypolerowanego stołu.

– Chodzi o Trails West. Nie wolałbyś wysłać kogoś innego? Jeśli ja tam pojadę, będziemy bez szans. Może Fletcher albo Jason? – dopytywała się rozpaczliwie.

Wuj pokręcił głową.

– Kochanie, wiem, że zadanie jest trudne. Spróbuj znaleźć jakieś poradniki na temat biwakowania, porozmawiaj ze znajomymi, którzy lubią wypoczywać pod namiotem. Jesteś silna. Dasz sobie radę. Masz w sobie więcej energii, niż ci się wydaje. Widzę, jak opiekujesz się matką. – Przerwał na chwilę i spojrzał w stronę otwartych drzwi. – Ostatnio nie idzie nam najlepiej – przyznał. – Kontrakt z Trails West jest ostatnią szansą, żeby w tym roku nie ponieść strat. Prowadzimy inne kampanie reklamowe, ale wszystkie razem nie mają takiego znaczenia jak ta sprawa. Naprawdę nie przesadzam. Przyszłość firmy zależy od tego, czy podpiszesz tę umowę.

Po prostu cudownie, pomyślała Heather. Jedyne, co mogło mnie dobić, to jeszcze większa odpowiedzialność. Poczuła narastający lęk. Od tego, jak poradzi sobie na obozie, zależały losy firmy. Przez chwilę poczuła się tak samo, jak tego dnia, gdy dotarło do niej, że ojciec zginął w wypadku samochodowym, a matka jest ciężko ranna. Działała wtedy instynktownie. Zaopiekowała się matką, nie zastanawiając się nad własnym cierpieniem. Jakoś przetrwała tamten okres, choć często obawiała się, że dłużej nie da rady. Teraz znów stanęła wobec zadania ponad siły. Pomyślała, że kolejny raz nie zniesie takiego napięcia.

– Co mam zrobić z mamą? – spytała, szukając jakiejkolwiek wymówki.

– Zamieszka ze mną i Susan. Przecież wyjedziesz tylko na tydzień.

Sprawa rzeczywiście wyglądała poważnie, jeśli ciocia Susan była gotowa gościć mamę u siebie przez tydzień. Obie panie nie znosiły się wręcz. Susan uważała, że Amelia mogłaby świetnie dawać sobie radę samodzielnie, zamiast wykorzystywać Heather, Amelia natomiast nie przepadała za osobami, które nie poświęcały jej całej uwagi. Nawet Heather musiała przyznać, że matka jest bardziej zapatrzona w siebie niż większość ludzi. Jednak z drugiej strony uważała, że przykucie do wózka inwalidzkiego i ciągłe kłopoty ze zdrowiem usprawiedliwiają przynajmniej niektóre z zachowań.

– No cóż, zgadzam się – odparła zrezygnowanym tonem. – Mam nadzieję, że ci się uda. Nasz los jest w twoich rękach – zakończył Saul.

Heather mogła wreszcie wrócić do swojego niewielkiego gabinetu. Zamknęła drzwi i usiadła przy wysokim stole kreślarskim. Właśnie tu powstawały projekty reklam, to było jej ulubione miejsce. Nigdy natomiast nie przepadała za spotkaniami z klientami. Nie potrafiła prowadzić rozmów na obojętne tematy. Choć z natury towarzyska, wolała spotykać się ze znajomymi przy obiedzie lub lampce wina, a nie z zupełnie obcymi ludźmi.

Niechętnie przejrzała materiały otrzymane od wuja. Znalazła wśród nich komplet porad na temat niezbędnego sprzętu, jedzenia i wyposażenia do spania, a także informacje o miejscu spotkania i planowanej wędrówce. Wycieczka miała trwać cały tydzień. Pod całością podpisał się dyrektor marketingu, Alan Osborne. Czyżby Alan zamierzał uczestniczyć w wyprawie? – pomyślała, ale w dokumentach znalazła jedynie uwagę, że obecny będzie przedstawiciel zarządu.

Pewnie ci z Trails West wydelegowali ludzi, którzy przepadają za takim wypoczynkiem, pomyślała Heather. Teraz się cieszą, bo przez tydzień będą mogli włóczyć się z plecakami na koszt firmy. Tydzień bez prysznica i wanny, siedem nocy przespanych na ziemi, jedzenie Bóg wie czego prosto ze szczelnych opakowań z folii aluminiowej, a do tego nieustanne towarzystwo obcych ludzi przez siedem kolejnych dób. Heather zastanawiała się, czy wytrzyma w takich warunkach.

Gdy przeczytała listę rzeczy, które powinna zabrać, miała ochotę od razu się poddać. Żeby to unieść, powinna być słoniem. Podobno ludzie robią to dla przyjemności, pomyślała z niedowierzaniem. Pewnie już we wczes nym dzieciństwie wyjeżdżali z rodzicami i weszło im to w krew, próbowała sobie tłumaczyć.

Spojrzała na zadbane paznokcie i przeczesała włosy palcami. Nie będzie miała suszarki, w pobliżu nie znajdzie ani fryzjera, ani kosmetyczki. Pewnie w takiej głuszy telefony komórkowe też nie mają zasięgu. Nie będzie tam nic, do czego była przyzwyczajona. Była stuprocentową dziewczyną z miasta. Jeśli potrzebowała kontaktu z przyrodą, szła na spacer do parku.

Jednak nie mogła odmówić. Musiała utrzymać siebie i matkę. Jeśli wuj Saul nie przesadzał, również los agencji Jackson i Prince zależał wyłącznie od niej. Cóż, raz kozie śmierć, pomyślała i zaczęła studiować spis niezbędnego sprzętu i zapasów.


W najbliższą sobotę Heather weszła do niedawno otwartego sklepu Trails West w Seattle. Obszerne wnętrze wypełniał sprzęt i towary, które mogły przyprawić o szybsze bicie serca każdego miłośnika sportu. Od koszulek, swetrów i czapek po wyczynowy sprzęt narciarski. Od kijów golfowych po kajaki i canoe… Dobrze, że nie kazali mi nauczyć się przez dwa tygodnie kajakarstwa, pomyślała z ulgą.

– Czy mogę w czymś pomóc? – spytał młody sprzedawca, który zjawił się, zanim zdążyła się rozejrzeć.

Uśmiechnęła się w odpowiedzi. Miała nadzieję, że przynajmniej w jego oczach nie wypadnie jak beznadziejny mieszczuch.

– Chętnie skorzystam z pomocy – przyznała. – Znajomi namówili mnie na wyjazd pod namioty. Nigdy nie jeź dziłam na biwaki, więc potrzebuję trochę sprzętu i kilku dobrych rad.

Nie zamierzała wdawać się w szczegóły i mówić całej prawdy. Chciała tylko kupić sprzęt od firmy, z którą miała nadzieję nawiązać współpracę. Jednocześnie zależało jej, by nikt się nie zorientował, że nie ma zielonego pojęcia, jak przetrwać wśród dzikiej przyrody.

– Mam tu spis rzeczy – dodała i wyciągnęła kartkę.

Młody sprzedawca rzucił okiem na listę.

– Ojej, potrzebuje pani właściwie wszystkiego. Nowe buty do wspinaczki? – zauważył z powątpiewaniem. – Trzeba je najpierw rozchodzić. Kiedy zamierza pani wyjechać?

– Za dwa tygodnie – przyznała Heather niepewnie.

– Wystarczy, żeby się ułożyły. Z tego, co widzę, mamy wszystko z tej listy – powiedział i uśmiechnął się z zadowoleniem.

Półtorej godziny później Heather była uboższa o kilkaset dolarów, a obok niej piętrzyła się dumnie sterta różnorodnych towarów: odzież, śpiwór, paczki suszonego jedzenia, buty do wspinaczki… Zastanawiała się, jak ma to wszystko zmieścić w plecaku, który kołysał się na szczycie piramidy. Nie wyobrażała sobie, że będzie w stanie dźwigać taki ciężar przez cały tydzień. Nic dziwnego, że organizatorzy zalecali, by ograniczyć bagaż, którego nie ujęto w spisie. Cóż, wyglądało na to, że Heather zdoła zapakować ponadprogramowo tylko jeden komplet ubrania i łyżkę.

Gdy sprzedawca przygotowywał rachunek, Heather rozejrzała się wokół. Sklep był czysty i jasny. Kręciło się cał kiem sporo klientów, choć do oficjalnego otwarcia zostało jeszcze kilka tygodni. Zerknęła za ladę i na chwilę wstrzymała oddech. Zauważyła zdjęcia założycieli firmy Trails West. Jednym z nich był Hunter Braddock.

Jej serce zabiło mocniej. Patrzyła właśnie na twarz człowieka, który kiedyś był jej bliski. Chrząknęła, chcąc zwrócić na siebie uwagę sprzedawcy.

– To założyciele Trails West? – spytała bez sensu. Zdjęcia były podpisane dużymi literami.

– Tak, Hunter Braddock i Trevor McLintock. Poznałem ich obu – powiedział z dumą sprzedawca. – Przyjechali, gdy otwieraliśmy ten sklep. Spotkali się ze wszystkimi pracownikami. Przyjadą też na oficjalne otwarcie.

– Ale siedziba zarządu znajduje się w Denver, prawda? – upewniła się Heather. W notatkach, które przekazał jej Adrian, znalazła uwagi na temat różnic między sklepami należącymi do Trails West a innymi sieciami handlowymi, ale ani razu nie wspomniano w nich nazwiska Huntera. Dlatego była tak zaskoczona.

Nie mogła oderwać wzroku od zdjęcia. Trochę się zestarzał, pomyślała. Cóż, minęło już dziesięć lat. Ona sama też wyglądała starzej, więc nie powinna się dziwić. Jednak w jej pamięci Hunter pozostał zawsze taki sam. Ciekawe, czy kiedykolwiek myślał o niej? Przez chwilę zatęskniła za beztroskimi miesiącami, które spędzili razem. Wszystko skończyło się nagle po tym, jak jej ojciec zginął w wypadku.

Zdawała sobie sprawę, że jeśli nawet Hunter ją wspominał, to nie miał powodów, by za nią tęsknić. Co do tego była absolutnie pewna.

– Razem siedemset osiemnaście dolarów i czterdzieści trzy centy – powiedział młody człowiek.

Heather spojrzała niepewnie na stos towarów, które właśnie zamierzała kupić. Jeśli nawet jakimś cudem poradziłaby sobie na tej wyprawie, i tak nie miała szans, by dostać zlecenie. Wystarczy, że Hunter dowie się, kto miałby odpowiadać za tę kampanię.

Właściwie mogła zrezygnować już teraz. Pozostaje tylko wyjaśnić wujowi powody. Miała nadzieję, że Saul zatrzyma tę informację dla siebie. Nikt w rodzinie nie wiedział o jej krótkim małżeństwie z Hunterem. Nawet matka. Heather nie sądziła, że po tylu latach będzie musiała ujawnić prawdę.

Spojrzała na cierpliwie czekającego sprzedawcę. Podała mu kartę kredytową i jeszcze raz zerknęła na zdjęcie. Ogarnął ją smutek. Kiedyś bardzo kochała Huntera, jednak okoliczności i jej okrutne słowa zakończyły ich małżeństwo, nim tak naprawdę zdążyło się zacząć.

Potraktowała Huntera źle, choć na to nie zasłużył. Uciekła, by później skontaktować się z nim przez adwokata w sprawie rozwodu. Przysięgała kochać go aż do śmierci, a uciekła, gdy pojawiły się pierwsze trudności. Wtedy wydawało się jej, że postąpiła słusznie. Może nie ze względu na siebie, ale dla dobra matki, a może nawet i Huntera.


Resztę weekendu spędziła, czytając wypożyczone z biblioteki poradniki dla pieszych turystów. Włączyła też kanał Discovery, żeby przynajmniej na ekranie zobaczyć kilka wypraw, a w internecie odnalazła informacje na temat Trails West i założycieli firmy. Czytając o Hunterze, czuła się tak, jakby dotyczyło to kogoś zupełnie obcego. Ona i Hunter studiowali na tej samej uczelni. Jak widać potem w jego życiu wiele się jeszcze wydarzyło, ale ona nie miała już w tym udziału.

Usiłowała skupić się na poradniku dla alpinistów, lecz jej myśli ciągle krążyły wokół Huntera. W końcu odłożyła lekturę, wciągnęła dżinsy i założyła nowe buty. Miała nadzieję, że świeże powietrze dobrze jej zrobi.

– Heather? – odezwała się siedząca w salonie nad robótką matka. – Dokąd się wybierasz w takim stroju?

– Mówiłam ci, że wuj Saul wysyła mnie na wycieczkę. Chcę się przejść, bo sprzedawca radził mi rozchodzić buty przed wyjazdem.

– Jak wuj śmie zmuszać cię do wyjazdu w jakąś dzicz, w dodatku za moimi plecami? Przecież to może być niebezpieczne. Czy on nie zdaje sobie z tego sprawy? A jeśli rozszarpie cię niedźwiedź albo wilk? Co wtedy stanie się ze mną? Zaraz zadzwonię i powiem mu, że nie jedziesz.

Aby przeczytać całą książkę, odwiedź www.legimi.com