Rewolucja rocka - Marcin Rychlewski - ebook
Wydawca: Oficynka Kategoria: Literatura faktu, reportaże, biografie Język: polski Rok wydania: 2011

Ebooka przeczytasz na:

Kindlu MOBI
e-czytniku EPUB
tablecie EPUB
smartfonie EPUB
komputerze PDF
Czytaj w chmurze®
w aplikacjach Legimi.
Dlaczego warto?

Pobierz fragment dostosowany na:

Zabezpieczenie: watermark

Opis ebooka Rewolucja rocka - Marcin Rychlewski

„To tylko rock’n’roll. Ale ja go lubię”.

Rewolucja rocka pozwala lepiej zrozumieć muzykę popularną, ale przede wszystkim – nas wszystkich, będących nieuchronnie spadkobiercami wydarzeń i tekstów kultury, które nadal rezonują we współczesności, choć nie zawsze zdajemy sobie z tego sprawę. Warto zapoznać się z alternatywną historią modernizmu w kulturze – rock to jedna z jego ostatnich autentycznych emanacji”.

Prof. Wojciech J. Burszta

„Książka Marcina Rychlewskiego jest samodzielnym, cennym i pomysłowym interdyscyplinarnym osiągnięciem badawczym, ale zarazem fascynującą lekturą, która urzeka swoją prostotą i dyscypliną. Jest to pierwsza tego rodzaju monografia rocka, odtwarzająca nie poszczególne aspekty zjawiska, na które dotąd kładziono akcent: jego niszowość czy rzekome przesłania ideologiczne, ale pewną – holistycznie ujętą – całość jego uwikłań w kulturę głównych nurtów XX wieku”.

Prof. Krzysztof Kłosiński

Marcin Rychlewski (ur. 1972) - pracuje w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Interesuje się związkami pomiędzy literaturą a sztuką awangardową, kulturą rocka oraz mechanizmami współczesnego rynku wydawniczego. Autor książki Walka na słowa. Polemiki literackie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych (2004), współautor i współredaktor książek zbiorowych: Po co nam rock? Między duszą a ciałem (2003) i Kontrkultura. Co nam z tamtych lat? (2005). Publikował między innymi w „Tekstach Drugich”, „Przestrzeniach Teorii”, „Kulturze Współczesnej” i „Kulturze Popularnej”. Wyróżniony w konkursie K. i M. Górskich (2005). Wkrótce ukaże się jego kolejna książka - Literatura i sztuka nowoczesna.

Opinie o ebooku Rewolucja rocka - Marcin Rychlewski

Cytaty z ebooka Rewolucja rocka - Marcin Rychlewski

w swojej ponad pięćdziesięcioletniej historii rock co najwyżej bywał sprzeciwem społecznym, politycznym i pokoleniowym: w latach dominacji Elvisa Presleya, Jerry’ego Lee Lewisa i Chucka Berry’ego (1955–1959), następnie w dobie psychodelii (1966–1969) i wreszcie podczas eksplozji brytyjskiego punk rocka (1976–1978).
jednocześnie , był wielokodową hybrydą. O ile dwukodowość muzyki popularnej (relacja dźwięk – słowo) należy do obiegowych oczywistości, o tyle całą ikonosferę rocka traktowano dotąd jako mało istotną, izolując ją od reszty kontekstu
kompletnego, ale mogą sugerować niektóre jego elementy. Dla przykładu: fotografia Iana Andersona na wewnętrznej stronie okładki Minstrel In The Gallery Jethro Tull sugeruje jarmarczno-błazeńską konwencję koncertów zespołu, ale nie informuje o szczegółach. Podobnie z wewnętrzną częścią okładki Queen II ; cokolwiek perwersyjna
Badanie rocka w perspektywie wielokodowości, czego się niejednokrotnie domagałem 1 , powinno uwzględniać niezwykle istotny kontekst, a mianowicie przemiany technologiczne, szczególnie te dotyczące nośników.
Niemniej wzrost znaczenia albumu nastąpił dopiero w drugiej połowie lat sześćdziesiątych, w czasie przełomu „psychodelicznego” i kontrkulturowej rewolty, kiedy to muzycy zaczęli postrzegać płytę nie jako zbiór przypadkowych piosenek, ale w kategoriach artystycznie przemyślanej całości. Bez wątpienia pionierskie były tutaj takie albumy, jak Revolver (1966) i Sgt. Pepper’s Lonely Heart Club Band The Beatles (1967), Freak Out Franka Zappy i The Mothers Of Invention (1966), The Piper At The Gates Of Dawn Pink Floyd (1967) czy Days Of Future Passed The Moody Blues (1967).
Fakt faktem jednak, że polski rock’n’roll, jakkolwiek pojawił się już w 1959 roku za sprawą grupy Rhythm And Blues, to po raz pierwszy był reprezentowany na longplayu dopiero w 1966 roku za sprawą płyty Niebiesko-Czarnych.
Echa przełomu psychodeliczno-progresywnego można było usłyszeć też z pewnym poślizgiem czasowym, to znaczy około 1970 roku, i sprowadzały się one de facto raptem do kilku wykonawców i kilkunastu albumów: Niemena ( Enigmatic , 1970 i tak zwany Czerwony album , 1971), Skaldów ( Od wschodu do zachodu słońca , 1970 i Krywań, Krywań , 1973), Klanu ( Mrowisko , 1971), Breakoutu ( Na drugim brzegu tęczy , 1969, Blues , 1971), Marka Grechuty i Anawy ( Korowód , 1971), SBB ( SBB , 1974) czy Budki Suflera ( Cień wielkiej góry , 1975).
Nycz. Rozumie on intertekstualność jako kategorię obejmującą ten aspekt ogółu własności i relacji tekstu, który wskazuje na uzależnienie jego wytwarzania i odbioru od znajomości innych tekstów oraz „architekstów” (reguł gatunkowych, norm stylistyczno-wypowiedzeniowych) przez uczestników procesu komunikacyjnego
Ostatnimi znaczącymi zjawiskami w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, które należy uznać za stricte rockowe, okazały się grunge, britpop oraz rozpaczliwe postmodernistyczne prowokacje Trenta Reznora i Marylin Mansona.
Wkrótce poszukiwanie nowych form artystycznego wyrazu stało się swoistym credo wielu najwybitniejszych przedstawicieli rocka w całej jego historii: The Velvet Underground, The Mothers Of Invention Franka Zappy, Pink Floyd, Soft Machine, a następnie King Crimson, Can, Kraftwerk, Briana Eno, Freda Fritha czy The Residents.
W kulturach przednowoczesnych poszukiwano impulsów zarówno artystycznych, jak i duchowych, wspomaganych nierzadko narkotykami zgodnie z zaleceniami Timothy Leary’ego. Przykładów jest wiele, z bardziej spektakularnych warto przypomnieć chociażby dalekowschodnie zainteresowania Lennona, Harrisona, Mc Laughlina i Santany, indiańskie obsesje Jima Morrisona, afrykańskie inspiracje Can, a później postpunkowego Talking Heads.
Rock klasycyzujący; termin ten – moim zdaniem bardziej adekwatny od stosowanego w dziennikarstwie „rocka symfonicznego” – oznaczałby wszelkiego rodzaju nawiązania do tradycji muzycznej minionych epok (harmoniczne, w zakresie instrumentarium, parafrazy i cytaty wybitnych dzieł czy odniesienia do form klasycznych) 8 . Do
że tęsknoty do rozbudowanych form tudzież eklektyzmu nie należą wśród wykonawców tego stylu do rzadkości, by wymienić tylko niektóre utwory Led Zeppelin ( Stairway To Heaven , No Quarter , Kashmir ) czy The Mule Deep Purple z płyty Fireball , zawierający parafrazę Bolera Ravela.
w sygnalizowanym okresie powstają pierwsze próby wzbogacania rockowego idiomu o inne stylistyczne elementy. Już w 1966 roku Frank Zappa na Freak Out łączy rock z dwudziestowieczną awangardą, w następnych dwóch latach Pink Floyd i Soft Machine eksperymentują z brzmieniem, nadając niekiedy swej muzyce cechy kolażu dźwiękowego.
Tymczasem w moim przekonaniu jest to data ważna, wyznaczająca nowy okres w historii art rocka, który nazywam „komercyjnym”. Wówczas bowiem art rock odnosi największe sukcesy na listach bestsellerów, a wielu jego przedstawicieli zyskuje status megagwiazdy. Wystarczy tylko powiedzieć, że w 1973 roku longplayami numer 1 w Stanach Zjednoczonych lub Wielkiej Brytanii stają się The Dark Side Of The Moon Pink Floyd, Tubular Bells Mike’a Oldfielda i Tales From Topografic Oceans Yes.